Ο επόμενος προπονητής της Τσέλσι

Ο Βασίλης Σαμπράκος γράφει για την νέα εμφάνιση – μνημείο προπονητικού μεγαλείου που έκανε η Ατλέτικο του Ντιέγκο Σιμεόνε, ο οποίος “φωνάζει” ότι είναι ο ιδανικός υπηρέτης του “αλα Μουρίνιο” αγωνιστικού μοντέλου των “Μπλε”.

Οσοι παρακολουθούν στενά τον Ρομαν Αμπράμοβιτς και μελετούν τις κινήσεις και τις ιδέες που αυτές φανερώνουν σχετικά με την βασική αντίληψη του Ρώσου μεγιστάνα για τον τρόπο που συμπεριφέρεται στην Τσέλσι στοιχηματίζουν αυτή την εποχή ότι η απάντησή του στην “νίκη” της Μάντσεστερ Σίτι με την πρόσληψη του Πεπ Γκουαρδιόλα θα είναι η πρόσληψη του Ντιέγκο Σιμεόνε. Στην ίδια εκτίμηση οδηγούν τον παρατηρητή και οι απαντήσεις των φίλων της Τσέλσι στις σχετικές δημοσκοπήσεις. Σε μια από τις τελευταίες, που έκανε η EveningStandard, το 25% των “ψηφοφόρων” επέλεξαν τον Αργεντινό προπονητή, με επόμενους στις προτιμήσεις τον Μάνουελ Πελεγκρίνι και τον Μασιμιλιάνο Αλέγκρι. Στην πραγματικότητα, αν κανείς υποθέσει ότι έχει μείνει κάτι όρθιο στην Τσέλσι από αυτό που είχε οικοδομήσει ο Ζοσέ Μουρίνιο, ο Σιμεόνε είναι μακράν του δεύτερου η προτιμότερη, η πιο ταιριαστή, συμβατή επιλογή, ειδικά στην περίπτωση που το πρώτο κριτήριο επιλογής είναι η συνέχεια και η εξέλιξη του προηγούμενου μοντέλου και όχι η ανοικοδόμηση της Τσέλσι from scratch και η αλλαγή της βασικής ιδέας της για το ποδόσφαιρο που θέλει να παίζει.

Αν ήταν ανάμεσα στους θεατές του “Καμπ Νοου” το περασμένο Σάββατο, ο Αμπράμοβιτς θα έπρεπε να βρεθεί με τη λήξη στα αποδυτήρια για να προσφέρει μια λευκή επιταγή στον Σιμεόνε. Διότι ο 45χρονος προπονητής έκανε απέναντι στην Μπαρτσελόνα ακόμη μια επίδειξη της ικανότητάς του να παρουσιάζει, σε βάθος χρόνου και μέσα από πολλές αλλαγές στην ανθρωπογεωγραφία του έμψυχου δυναμικού του, μια ομάδα – μοντέλο απόδοσης του ποδοσφαίρου υψηλής έντασης.

Ο “Τσόλο” κατάφερε να εκπλήξει τον Λουίς Ενρίκε, να τον ξαφνιάσει και να δημιουργήσει στην Μπαρτσελόνα καταστάσεις αγώνα που την δυσκόλεψαν πολύ. Την πίεσε αφόρητα στο πρώτο διάστημα του παιχνιδιού πετυχαίνοντας τον μεγάλο του στόχο, να ελαχιστοποιήσει την τροφοδότηση των MSN (Μέσι, Σουάρεζ, Νέιμαρ). Η Ατλέτικο ξεκίνησε την πίεση από τους στόπερ και αυτό είχε ως συνέπεια για περίπου 30' λεπτά να είναι πρώτοι σε αριθμό πασών οι τέσσερις της αμυντικής τετράδας της Μπάρτσα και όχι ο Μπουσκέτς ή ο Μέσι και ο Νέιμαρ. Κι αυτό η Ατλέτικο δεν έπαψε να το κάνει μέχρι το 44', δηλαδή μέχρι τη στιγμή που ο Σιμεόνε πλήρωσε, με την αποβολή του Φελίπε Λουίς, την επιλογή του να ζητήσει σκληρό παιχνίδι απέναντι στους Μέσι και Νέιμαρ. Ο Βραζιλιάνος, που ερχόταν από κλωτσιές, μαζεύτηκε και έμεινε εκτός παιχνιδιού με εξαίρεση τη συμμετοχή του στο χτίσιμο της επίθεσης από την οποία ήρθε το γκολ της ισοφάρισης από τον Μέσι. Ο Αργεντινός μάγος όμως δεν μάσησε από τις πρώτες κλωτσιές του Φελίπε Λουίς, ούτε έχασε την συγκέντρωση και την αυτοκυριαρχία του και γι' αυτό κατάφερε να τον αποβάλει.

Η Ατλέτικο έφυγε το βράδυ του Σαββάτου χωρίς βαθμό και με πολλά προβλήματα (τραυματισμός και αποβολές), αλλά ο Σιμεόνε ήταν ο μεγάλος νικητής. Σε πολύ επίκαιρη στιγμή, δηλαδή σε μια εποχή που μεγάλοι αγγλικοί σύλλογοι αναζητούν τον επόμενο προπονητή τους, ο Σιμεόνε φώναξε ότι παραμένει ικανός να φτιάχνει ομάδες που αποδίδουν καλύτερα από όσο “απαιτεί” η σχέση “αξία – οικονομικό κόστος” του ρόστερ του. Και συγχρόνως έδειξε στον πλανήτη και την αγορά του ποδοσφαίρου το επόμενο μοντέλο που δημιούργησε. Εχοντας μόλις παραδώσει στην αγορά τον Αντουάν Γκριεζμάν, ο οποίος έχει ανεβάσει αδιανόητα την υπεραξία του στο χρηματιστήριο του ποδοσφαίρου, ο Σιμεόνε έφτασε τον Γιανίκ Καράσκο στην πρώτη στιγμή μεγαλείου. Με την εμφάνισή του στο β' ημίχρονο, ο 22χρονος Βέλγος έδωσε το πρώτο τεκμήριο ποδοσφαιριστή μεγάλης κλάσης. Διότι εκτός από την δεδομένη τεχνική ποιότητα, ο Καράσκο έβγαλε απέναντι στην Μπαρτσελόνα χαρακτήρα ποδοσφαιριστή ικανού να αποφασίσει την κατάληξη ενός ντέρμπι, χαρακτήρα game changer.

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι οι μυημένοι στο ρεπορτάζ της Τσέλσι αντιλαμβάνονται ότι ο Αμπράμοβιτς θέλει τον Σιμεόνε και για τον επιπλέον λόγο ότι θα τον βοηθήσει να πείσει τον Γκριεζμάν, τον Κόκε ή/και τον Χιμένες, που έχουν μπει στο μάτι του Ρώσου, ο Αργεντινός είναι η πιο συμβατή με το προηγούμενο μοντέλο της Τσέλσι επιλογή. Είναι αποδεδειγμένα ικανός να χτίζει ομάδες που παίζουν “με το μαχαίρι στα δόντια” ποδόσφαιρο της 50-50 -ή και κάτι λιγότερο- κατοχής της μπάλας και προσεγγίζουν τα παιχνίδια με τον κυνισμό του πρωταθλητισμού της αποτελεσματικότητας και όχι του θεαματικού ποδοσφαίρου της μεγάλης κατοχής. Κι είναι καλύτερη επιλογή από τον Αντόνιο Κόντε χάρη στην ικανότητα που έχει αποδείξει στην ανάδειξη και εξέλιξη ποδοσφαιριστών και την δημιουργία νέων υπεραξιών. Μοιάζει πλέον όλο και περισσότερο με μια εξελιγμένη έκδοση εκφραστή της φιλοσοφίας Μουρίνιο.
Στην τελευταία τοποθέτησή του, παραμονές του ματς με την Μπαρτσελόνα, ο πρόεδρος της Ατλέτικο επέμεινε δημοσίως ότι ο Σιμεόνε δεν πάει πουθενά και υπενθύμισε την ρήτρα των περίπου 20 εκατ. ευρώ για την αποδέσμευσή του, η οποία μπήκε στο νέο 5ετές συμβόλαιο που υπέγραψε το περασμένο καλοκαίρι. Οι παρατηρητές της δουλειάς του “Τσόλο” όμως αντιλαμβάνονται ότι ο κύκλος του στην Ατλέτικο κλείνει. Κι αν νιώσει έτσι ο Σιμεόνε, η αποζημίωση της Ατλέτικο θα είναι ο τελευταίος προβληματισμός του Αμπράμοβιτς.