Μυαλό Premier League σε σώμα League Two

Η Όξφορντ Γιουνάιτεντ πέτυχε την μεγαλύτερη έκπληξη του τρίτου γύρου του Κυπέλλου αποκλείοντας τη Σουόνσι και ο Θάνος Σαρρής ξετυλίγει το ξεχωριστό story του  πρωτοποριακού προπονητή της, ο οποίος έχει όλα τα φόντα για να μας απασχολήσει περισσότερο στο μέλλον.

Eίναι τετριμμένο πλέον το Κύπελλο να χαρακτηρίζεται ως ο θεσμός των εκπλήξεων. Ωστόσο, συχνά-πυκνά υπάρχουν αποτελέσματα που διατηρούν την διαχρονικότητα του όρου. Η αναμέτρηση της Όξφορντ Γιουνάιτεντ με την Σουόνσι στον 3ο γύρο του FA Cup είναι από αυτά. Μια ομάδα της League Two να νικά κλαμπ της Premier League; Δεν συμβαίνει κάθε μέρα. Μόνο που η Όξφορντ δεν είναι μια συνηθισμένη ομάδα της League Two. Και αυτό το οφείλει στον προπονητή της, Μάικλ Άπλτον, ο οποίος βρήκε το περιβάλλον για να αποδείξει ότι οι καλοί τελικά δεν χάνονται.

Ο Άπλτον μεγάλωσε ποδοσφαιρικά στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όταν το απόλυτο κουμάντο ήταν στον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Έπαιξε για δύο χρόνια στην ομάδα νέων, όντας μέλος της φουρνιάς που διαδέχθηκε την τάξη του '92. Η παρακαταθήκη που είχαν αφήσει οι προηγούμενοι ήταν τεράστια και ο Άπλτον ήταν απόλυτα προετοιμασμένος να τα δώσει όλα ώστε να ακολουθήσει το μονοπάτι τους. Γεννημένος στο Σάλφορντ, το αίμα των «Κόκκινων Διαβόλων» κυλούσε στο αίμα του από όταν άρχισε να θυμάται τον εαυτό του.

Ο Φέργκιουσον του πρόσφερε επαγγελματικό συμβόλαιο και αφού τον έδωσε δανεικό στην Λίνκολν Σίτι για τρεις μήνες, του χάρισε το ντεμπούτο με την ομάδα των ονείρων του σε μια αναμέτρηση με τη Σουίντον για το League Cup. Mέσος με έφεση στο σκοράρισμα, παραχωρήθηκε και πάλι  δανεικός, αυτή τη φορά στην Γκρίμσπι και το 1997 πωλήθηκε στην Πρέστον για 500.000 λίρες, ποσό ρεκόρ τότε για τους  Lilywhites. Έπαιξε εκεί τρεισήμισι χρόνια και τον Ιανουάριο του 2001 πήρε μεταγραφή για τη Γουέστ Μπρομ. Έγινε αμέσως βασικός, καθώς οι Μπάγκις προέλαυναν για την άνοδο στην Premier League. Άρχισε να προσελκύει το ενδιαφέρον από την πρώτη κατηγορία, ωστόσο μια προπόνηση τον Νοέμβριο του 2001 έμελλε να του αλλάξει τη ζωή.

Έκλεψε τη μπάλα από έναν συμπαίκτη του και η υπερέκταση του γονάτου έφερε ρήξη οπίσθιου χιαστού. Το χειρουργείο δεν πήγε καλά και το γόνατο καταστράφηκε. Η ομάδα ανέβηκε αλλά ο Άπλτον δεν κατάφερε ποτέ να επιστρέψει. Σταμάτησε τη μπάλα σε ηλικία 27 ετών. Πήγε τον γιατρό που τον χειρούργησε στα δικαστήρια και κέρδισε αποζημίωση 1.5 εκατομμυρίου λιρών, με τον ίδιο τον Σερ Άλεξ να καταθέτει υπέρ του. 

Η πρώτη μεγάλη νίκη στη μετά-ποδοσφαιρική εποχή του ήταν απέναντι στην κατάθλιψη. Έπεσε με τα μούτρα στην προπονητική και ως κόουτς στην ομάδα Νέων της Γουέστ Μπρομ κέρδισε αμέσως τους πάντες. Καινοτόμος, με ολόφρεσκες ιδέες και εξαιρετική προσέγγιση στους ποδοσφαιριστές, ο Ρόι Χόντσον τον λάτρεψε. Το όνομά του σιγοψιθυριζόταν με θαυμασμό στους κύκλους προπονητών και τεχνικών διευθυντών, όπως ο Νταν Άσγουορθ, ο οποίος τώρα «τρέχει» την Εθνική Αγγλίας.  Η ευκαιρία που έψαχνε για πρώτος προπονητής του δόθηκε στην Πόρτσμουθ, ωστόσο έπεσε στην εποχή της «φούσκας». Πάλεψε κερδίζοντας το χειροκρότημα και στη συνέχεια ανέλαβε ένα ακόμα δύσκολο πρότζεκτ, την Μπλάκπουλ. Έμεινε εκεί για 65 μέρες, πριν μεταπηδήσει στην επίσης προβληματική από τη διοίκηση των Ινδών Venky's Μπλάκμπερν. μετά από 67 μέρες, ήταν παρελθόν. 

Το βιογραφικό έγραφε τρεις δουλειές σε 15 μήνες. Η φήμη του υπερταλαντούχου προπονητή νεαρών ομάδων δεν είχε ανάλογη εξέλιξη. «Έπρεπε να ξαναχτίσω τη φήμη μου. Αυτό μπορεί να καταστρέψει κόσμο, να μην ακούσει κανείς ξανά γι' αυτούς», τονίζει στους Times. Η Όξφορντ εμφανίστηκε, όπως τη χαρακτηρίζει ο ίδιος, ως «μοναδική και δίκαιη ευκαιρία να κάνω μερικούς ανθρώπους να το βουλώσουν». Ήταν πιθανότατα η τελευταία ευκαιρία του, έστω κι αν έπρεπε να κατέβει στη League Two για να την αρπάξει. Η μεθοδικότητα, η εργατικότητα και οι γνώσεις ήταν πλέον μπολιασμένες από το μαχητικό πνεύμα που είχαν καλλιεργήσει οι δοκιμασίες. 

Το καλοκαίρι του 2014 υποσχέθηκε στον πρόεδρο Ντάριλ Ιλς ότι θα φτιάξει ομάδα ικανή να ανέβει όχι στη League One, αλλά στην Τσάμπιονσιπ. Φέτος, η Όξφορντ Γιουνάιτεντ είναι τρίτη και από τα φαβορί για την απευθείας άνοδο. Η νίκη επί της Σουόνσι προκάλεσε μεγαλύτερο θόρυβο για αυτά που έχει χτίσει ο Άπλτον. Οι «κίτρινοι» είναι ο ένας από τους δύο συλλόγους σε όλη την κατηγορία που διαθέτουν αναλυτή full time. Είναι επίσης σχεδόν πρωτοφανής η παρουσία επικεφαλής για football logistics. Η ομάδα έχει συνεργασία με τον ψυχολόγο Στιβ Πίτερς, ο οποίος έχει στείλει συνεργάτη του στο σύλλογο.

 Ο Άπλτον δίνει μεγάλη σημασία στο να υπάρχει η σωστή νοοτροπία σε όλο τον οργανισμό της ομάδας και θυσίασε μέρος των απολαβών του για να φέρει πίσω στην ομάδα άτομα του τιμ. «Προτιμώ να έχω λιγότερα χρήματα και τους σωστούς συνεργάτες. Τα εργαλεία για την προετοιμασία είναι βασικά». Η σημασία στη λεπτομέρεια είναι απίστευτη. Μείωσε τις διαστάσεις του αγωνιστικού χώρου προκειμένου να αισθάνονται πιο ήρεμοι οι ποδοσφαιριστές όταν ο αντίπαλος έχει την κατοχή και έπεισε τους ιδιοκτήτες να δαπανήσουν 200.000 λίρες για το χορτάρι, προτιμώντας τον ίδιο προμηθευτή με τον χλοοτάπητα του Γουέμπλεϊ. Επίσης, άλλαξε χωροταξικά τα αποδυτήρια έτσι ώστε οι αμυντικοί να είναι με τους αμυντικούς, οι μέσοι με τους μέσους κ.ο.κ.

Κατόπιν συζητήσεων με το επιτελείο και τους παίκτες, ο προπονητής έσπασε τη σεζόν σε πεντάδες αγώνων. Κάθε πεντάδα πρέπει να φέρει έναν μίνιμουμ αριθμό βαθμών ώστε στο τέλος να επιτευχθεί η άνοδος. Και έπειτα, υπάρχουν οι υποκατηγορίες. Οι παίκτες έχουν στόχους στα σουτ που πρέπει να γίνουν ανά πεντάδα αγώνων, τις σέντρες, τις πάσες και ούτω κάθε εξής. Στη συνέχεια, όλοι μαζί αναλύουν τι έγινε στους αγώνες. «Υπάρχει ένας συσχετισμός ανάμεσα στο πόσες μονομαχίες κερδίζεις και στους πόντους που κατακτάς. Κάθε νικηφόρο τάκλιν, με άλλα λόγια, έχει ευθεία επίδραση στην πιθανότητα της ανόδου. Αυτά είναι προχωρημένα δεδομένα. Η Όξφορντ έχει ένα μυαλό Premier League σε σώμα League Two. Και οι παίκτες συνεργάζονται μαζί του άψογα», τονίζει ο Άπλτον σε συνέντευξή του στους Times για τον αναλυτή του, τον Νταν Μποντ. Κάτι ανάλογο, άλλωστε, είναι και ο ίδιος.

Η έμφαση στη λεπτομέρεια είναι τεράστια στις καθημερινές προπονήσεις και στην εφαρμογή των τακτικών,. Εκτός αυτού, με τις μεθόδους και την προσέγγιση του ο 40χρονος manager έχει καταφέρει να κερδίζει το 100% από κάθε παίκτη. Είναι όλοι πλήρως εναρμονισμένοι με τον προπονητή τους και δείχνουν έτοιμοι για την πρώτη άνοδο. Και ο Άπλτον, στα 40 του, βλέπει τη φήμη για το παιδί-θαύμα της προπονητικής να επιστρέφει με αργά, αλλά σταθερά βήματα. Aκόμα, λόγω του τότε τραυματισμού του, δυσκολεύεται να τρέξει. Κάθε «τσίμπημα» όμως στο γόνατο του δίνει επιπλέον κίνητρο. Μεταφράζεται σε έξτρα δουλειά, από μια θέση που δεδομένα μπορεί να τον οδηγήσει ψηλότερα από το σημείο που τον σταμάτησε εκείνη η ρήξη χιαστού...