Μαθήματα συμφιλίωσης και αλληλοσεβασμού

Ο Θάνος Σαρρής γράφει για τους δύο πρωταγωνιστές στην εκπληκτική πορεία της Μπράιτον, που μέσω του ποδοσφαίρου δίνουν μαθήματα ενότητας και συμφιλίωσης σε έναν λαό που τα έχει πραγματικά ανάγκη.

«Ο αθλητισμός έχει τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο. Έχει τη δύναμη να εμπνεύσει και να ενώσει τους ανθρώπους όπως ελάχιστα άλλα πράγματα». Η ρήση του αείμνηστου Νέλσον Μαντέλα αποδεικνύεται πολύ συχνά στο ποδόσφαιρο. Στη φετινή-ομάδα θαύμα της Μπράιτον, βρίσκει μια ακόμα εφαρμογή. 

Άραβας και Εβραίος. Φίλοι από παιδιά στο Βόρειο Ισραήλ, παρά την βαθιά ριζωμένη θρησκευτική έχθρα στην κοινωνία τους. Και πλέον, αχώριστοι, πρωταγωνιστές στην εκπληκτική πορεία της Μπράιτον που την διατηρεί στην πρώτη θέση της Championship. Η ποδοσφαιρική έκπληξη των «Seagulls», οι οποίοι όσο περνάει ο καιρός αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι μπορούν να χτυπήσουν άνοδο στην Premier League, κρύβει μια υπέροχη ανθρώπινη ιστορία με τους Μπεράμ Καγιάλ και Τομέρ Χέμεντ πρωταγωνιστές.

Το αήττητο σερί της ομάδας του συμπαθέστατου Κρις Χιούτον έφτασε τα 19 ματς, μετά τη νίκη με 3-2 επί της Τσάρλτον. Στο ξεκίνημα της αναμέτρησης φαινόταν ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν διαφορετικά, καθώς οι Λονδρέζοι προηγούνταν 2-0 στο 5'. Ο Γουίλσον στο 50', ο Ζαμόρα στο 83' και ο Χέμεντ στο 85' έκαναν την ολική ανατροπή, με τον τελευταίο να φτάνει τα 6 φετινά γκολ και να είναι μαζί με τον συμπατριώτη του βαρόμετρα.

Το Τζεντέιντι που γεννήθηκε ο Μπεράμ Καγιάλ είναι μια πόλη στην οποία κυριαρχεί το Μουσουλμανικό στοιχείο. Το ταλέντο και η επιμονή του τον βοήθησαν να εξελιχθεί στο ποδοσφαιρικό σύστημα του Ισραήλ. 

Πλέον, περίπου το 20%των παικτών της μεγάλης κατηγορίας στη χώρα είναι Αραβοϊσραηλινοί. Υπάρχουν ακόμα και στην Εθνική της χώρας, ενώ φέτος ο Σαλάχ Χασάρμα έγινε ο πρώτος άραβας προπονητής που αναλαμβάνει ομάδα από αμιγώς εβραϊκή περιοχή. Στις χαμηλότερες κατηγορίες το ποσοστό είναι ακόμα μεγαλύτερο, παρότι κάποιοι επιλέγουν να παίξουν στην Παλαιστίνη. Προφανώς, υπάρχουν ακόμα ανισότητες και, όπως τονίζει ο Αμάρ Σάλμαν, προπονητής στην δεύτερη κατηγορία: «Για να τα καταφέρει κάποιος Άραβας πρέπει να είναι πολύ καλύτερος από τον Ισραηλινό που τον ανταγωνίζεται». 

Ο Καγιάλ ξεκίνησε την καριέρα του στις ακαδημίες της Μακάμπι Χάιφα και υπήρχαν περίοδοι που χρειαζόταν να κάνει οκτώ ώρες διαδρομή την ημέρα για μία προπόνηση. Όταν έπρεπε από ένα σημείο και μετά να μένει με τους υπόλοιπους παίκτες στην Ακαδημία, φλέρταρε με την αποχώρηση, καθώς δεν άντεχε μακριά από την οικογένειά του. Ωστόσο, η ικανότητά του με τη μπάλα είχε ήδη ορίσει το δρομολόγιο: Η Μακάμπι του προσέφερε συμβόλαιο και έτσι κατάφερε να νοικιάσει διαμέρισμα στην πόλη. 

  Το 2007 έλαμψε σε αγώνα της U-21 στην Ιταλία απέναντι στη Φιορεντίνα έκανε τον Τύπο της χώρας να πλέξει το εγκώμιο στον Άραβα που ηγείται μιας ομάδας του Ισραήλ και να ψάξει περισσότερο την περίπτωσή του. Τη σεζόν εκείνη καθιερώθηκε στην πρώτη ομάδα της Μακάμπι Χάιφα και το 2010 έκανε το βήμα για την Σέλτικ, από όπου τον απέκτησε και φέτος τον Ιανουάριο η Μπράιτον.  Βασικότατο εργαλείο στη μεσαία γραμμή των «Γλάρων», είναι εκείνος που καθορίζει τον ρυθμό. Το ότι έχει ονομάσει το μικρό γιο του Πίρλο είναι χαρακτηριστικό για τον τρόπο που βλέπει το ποδόσφαιρο. 

Στις ακαδημίες της Μακάμπι, είχε την ευκαιρία να μάθει από μικρός πως η θρησκευτική ταυτότητα δεν είναι αυτή που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους. Παρότι Μουσουλμάνος και περήφανος Αραβοϊσραηλινός, ήταν δεδομένο πως στον κοινωνικό του περίγυρο η πλειοψηφία θα ήταν Εβραίοι, ωστόσο ποτέ δεν τους είδε εχθρικά. Ένας από αυτούς, ο Τόμερ Χέμεντ, έγινε κολλητός του. Μαζί ονειρεύονταν καριέρα στα ευρωπαϊκά γήπεδα και εκπροσώπηση στην εθνική ομάδα. «Ο κόσμος πάντα σέβεται το ότι σέβομαι τη θρησκεία των άλλων. Δεν έχει συμβεί ποτέ τίποτα», λέει σήμερα.

Ο Χέμεντ, ξεκινώντας από τα τμήματα υποδομής της ομάδας της Χάιφα, δεν γινόταν να μην διακριθεί για την έφεσή του στο σκοράρισμα. Έμεινε για έξι χρόνια στη Μακάμπι και το 2011 έκανε το βήμα για την Ισπανία. Έπαιξε μια τριετία στη Μαγιόρκα και συνέχισε στην Πριμέρα με τη φανέλα της Αλμερία Η προηγούμενη σεζόν τη βρήκε στις θέσεις του υποβιβασμού και ο Χέμεντ αποφάσισε να ακούσει τον παιδικό του φίλο, Μπεράμ Καγιάλ και να αφήσει την Ισπανία στην οποία είχε κάνει όνομα για να δοκιμαστεί στα σκληρά γήπεδα της Championship.  «Μου είπε ότι οι άνθρωποι της ομάδας με θέλουν πραγματικά και είπε σε αυτούς καλά πράγματα για μένα. Το όνειρό μου πλέον είναι να παίξω με την Μπράιτον στην Premier League», τονίζει.

Καγιάλ και Χέμεντ αποτελούν δύο αναντικατάστατα πρόσωπα στην μέχρι στιγμής φετινή πορεία της Μπράιτον και η μεταξύ τους χημεία ανεβάζει όλη την ομάδα. «Είναι σαν μεγάλος αδερφός για εμένα και πάντα ήταν έτσι», δήλωσε ο Καγιάλ για τον συμπαίκτη του, προσθέτοντας: «Ήμασταν καλοί φίλοι από τη μέρα που γνωριστήκαμε, έχουμε γενέθλια την ίδια μέρα και αυτό είναι κάτι ξεχωριστό. Από τη στιγμή που έμαθα ότι το σύλλογος ήθελε τον Τόμερ του τηλεφώνησα και του είπα πόσο σπουδαίο θα είναι». 

Ο Καγιάλ προσεύχεται κάθε μέρα και απαγγέλλει στίχους από το Κοράνι πριν τους αγώνες. Ο Χέμεντ κάθε Παρασκευή επισκέπτεται την τοπική Συναγωγή και συχνά προσεύχεται πριν από τα παιχνίδια. Αυτό καθόλου δεν επηρεάζει τη σχέση τους. Ο πρώτος θυμήθηκε την συνύπαρξή τους στη Χάιφα, η οποία τους βοήθησε στην μετέπειτα ζωή τους: «Δεν είχε σημασία αν είσαι Άραβας, Εβραίος, Μουσουλμάνος, Χριστιανός, ο σύλλογος μας έφερε όλους κοντά και ο δεσμός που αναπτύχθηκε ήταν απίστευτος. Όλοι οι παίκτες, όπως εγώ και ο Τομέρ, ήμασταν αδέρφια. Μας έκανε καλύτερους ανθρώπους». 

«Δεν αισθανθήκαμε ποτέ αρνητικό κλίμα. Ο σύλλογος και η πόλη είναι πολύ περήφανοι γι' αυτό. Δεν είναι επικίνδυνα στη Χάιφα, ο κόσμος δεν φοβάται», τονίζει ο Χέμεντ. Οι δυο τους μετέφεραν το κλίμα την Εθνική και εσχάτως στη Μπράιτον, συμπαρασύροντας όλη την ομάδα και παίζοντας ρόλο στο εξαιρετικό κλίμα. Mια γροθιά. Ο επόμενος στόχος; Να παίξουν μαζί στην Premier League και να δώσουν σε ακόμα υψηλότερο επίπεδο ένα μάθημα ειρήνης και συνύπαρξης σε πολιτικούς και μη...