Ο μεταγραφικός απολογισμός της Λίβερπουλ

Στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου τέσσερα είναι τα νέα πρόσωπα στο Anfield (περιμένουμε το πέμπτο το 2018), ενώ τέσσερις (μαζί με τον δανεισμό του Οριζί) οι σημαντικές πωλήσεις. Δέκα παίκτες έφυγαν δανεικοί, έξι νεαροί αποδεσμεύτηκαν, ενώ ο Μάνινγκερ αποσύρθηκε. Πριν το καλοκαίρι ο Κλοπ είχε εντοπίσει τους παίκτες που ήθελε. Ηταν ο Φαν Ντάικ, ο Ράιαν Σεσενιό, ο Κεϊτά και ο Σαλάχ.

Τελικά, μόλις ένας από τους παραπάνω μετακόμισε άμεσα στο Λίβερπουλ και έδειξε ότι ο Γερμανός έπεσε διάνα. Αντί του Σεσενιό, για τον οποίο η Φούλαμ ζητούσε τον ουρανό και τα άστρα, ήρθε ο Ρόμπερτσον, ενώ οι Σολάνκε και Τσάμπερλεϊν και λύσεις θα δώσουν και το αγγλικό στοιχείο ενίσχυσαν. Στις αρχές Σεπτεμβρίου η Λίβερπουλ δείχνει να έχει ενισχυθεί σε σχέση με την περσινή σεζόν.

Με τον Κουτίνιο να μένει και τον Μίλνερ να είναι κάτι σαν νέα μεταγραφή για τη μεσαία γραμμή, υπάρχουν και αρνητικά και θετικά στο μεταγραφικό σαφάρι των κόκκινων. Ένα από τα πιο θετικά είναι το μεγαλύτερο βάθος. Πέρυσι, 19 παίκτες έκαναν 10+ εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις. Τώρα, με το Champions League στη μέση τα πράγματα είναι πολύ πιο απαιτητικά.

Ο Λέιβα πουλήθηκε στην Λάτσιο και ήταν ένας από εκείνους του 19 παίκτες, όμως οι προσθήκες σίγουρα μπορούν να το πετύχουν. Συν τον Τζο Γκόμεζ, που πέρυσι έχασε μεγάλο μέρος της σεζόν λόγω τραυματισμού και επέστρεψε δυναμικά. Γκρούγιτς και Γούντμπερν δείχνουν ότι μπορούν φέτος να πάρουν και άλλες συμμετοχές και ο αριθμός των παικτών που θεωρητικά μπορούν να κάνουν 10+ συμμετοχές φτάνει στους 25. Πλέον, ειδικά στη μεσαία γραμμή, που χρειάζεται ένταση και φρέσκα πόδια υπάρχουν πολλές επιλογές.

Το μεγάλο μείον είναι η αποτυχία στην απόκτηση του Φαν Ντάικ. Οι κόκκινοι έκαναν λάθος χειρισμούς στο ξεκίνημα της μεταγραφικής περιόδου και παρότι ο Ολλανδός είχε την επιθυμία να συνεχίσει στο Anfield, καταθέτοντας μέχρι και αίτημα μεταγραφής, η Σαουθάμπτον μέχρι και την τελευταία ημέρα ακολούθησε την τακτική της Λίβερπουλ στο θέμα Κουτίνιο: δεν δεχόταν καν να συζητήσει. Έτσι, Λόβρεν και Μάτιπ θα κληθούν να βγάλουν όλη τη σεζόν, με τον Κλάβαν να τους αντικαθιστά και τον Γκόμεζ να αποτελεί την τέταρτη επιλογή. Εδώ, το παραδοσιακό πρόβλημα της Λίβερπουλ δεν λύθηκε. Πιθανότατα γιατί δεν υπήρχε εναλλακτική για τον Φαν Ντάικ. Ήταν ή αυτός ή κανένας. Και στο τέλος έμεινε ο «κανένας».

Η προσθήκη του Σαλάχ κάνει ακόμη καλύτερη την επιθετική γραμμή της Λίβερπουλ. Με τον υγιή Στάριτζ και τον Σολάνκε οι κόκκινοι έχουν πολύ ποιοτικές επιλογές. Σαλάχ, Μανέ, Φιρμίνο και Λαλάνα (όταν επιστρέψει) είναι ικανοί για μεγάλα πράγματα. Αυτό είναι και το μεγάλο συν: ο Κλοπ έχει ακριβώς τους παίκτες που θέλει για την επιθετική του γραμμή.

Το πρώτο αρνητικό δεν έχει να κάνει τόσο με την μεταγραφική πολιτική της Λίβερπουλ, όσο με το γεγονός ότι ο αριθμός των τραυματισμών δεν λέει να μειωθεί. Και στο τέλος δεν γίνεται να είναι μόνο θέμα ατυχίας... Το ρόστερ έχει, πλέον, βάθος, αλλά όχι για τον ρυθμό με τον οποίο τραυματίζονται οι παίκτες των κόκκινων.

Ένα από τα μεγάλα ερωτηματικά, που κινδυνεύει να εξελιχθεί σε αρνητικό, είναι το θέμα Κουτίνιο. Ο Βραζιλιάνος δεν έκρυψε την επιθυμία του να φύγει, όμως η Λίβερπουλ δεν είχε καμία διάθεση να τον χάσει στο τέλος των μεταγραφών, απορρίπτοντας κάθε πρόταση της Μπαρτσελόνα χωρίς δεύτερη σκέψη. Όλοι στο Anfield έχουν να λένε πόσο επαγγελματίας είναι ο Κουτίνιο, αλλά η ψυχολογία μπορεί να παίξει περίεργα παιχνίδια... Ο Κλοπ έχει την πιο καυτή πατάτα στα χέρια του. Αν καταφέρει να πάρει ξανά το μάξιμουμ από τον Βραζιλιάνο, η επίθεση θα βγάζει φωτιές.

Στο τέλος, τα συν δείχνουν περισσότερα, ειδικά αν ο Κουτίνιο δώσει τον καλύτερό του εαυτό. Είναι, όμως, ανάλογα αν βλέπει κάποιος το ποτήρι μισογεμάτο ή μισοάδειο. Φαν Ντάικ και Κεϊτά θα παραμείνουν παίκτες άλλων ομάδων για το υπόλοιπο της σεζόν, ενώ η άμυνα έμεινε και πάλι άδεια. Δεν μπορούμε, βέβαια, να αγνοήσουμε το γεγονός ότι κάθε φορά που η Λίβερπουλ ήταν διεκδικήτρια του τίτλου τα τελευταία χρόνια, αυτό δεν οφειλόταν στη σταθερή της άμυνα, αλλά στην εκπληκτική της επίθεση. Σε τελική ανάλυση, οι κόκκινοι έχουν ενισχυθεί, όμως όχι τόσο όσο θα ήθελαν.