Mission… anonymous

Ο Λευτέρης Ντανοβασίλης γράφει για την κίνηση της προτελευταίας Ίνγκολσταντ να ανανεώσει το συμβόλαιο του… άγνωστου τεχνικού Βαλπούργκις.

«Μάικ ποιος;». Αυτός ήταν ο τίτλος του Sport1, όταν τον περασμένο Νοέμβριο απροσδόκητα η Ίνγκολσταντ ανακοίνωσε την πρόσληψη του Μάικ Βαλπούργκις. Κανένας δεν ήξερε τον 43χρονο τεχνικό, που κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Καουτσίνσκι στον πάγκο και να σώσει τη σεζόν για τους Βαυαρούς, που μετά τις 10 πρώτες αγωνιστικές είχαν όλους κι όλους 2 βαθμούς...

Το καλοκαίρι η Ίνγκολσταντ βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση, όταν ο Χάζενχουτλ, ο προπονητής που την ανέδειξε από την αφάνεια, την άφησε για την Λειψία. Η διοίκηση αποφάσισε να ακολουθήσει ένα τολμηρό μονοπάτι. Το καλό ποδόσφαιρο, όμως, σπάνια φέρνει βαθμούς στη μάχη της παραμονής και, παρότι, οι Βαυαροί το πάλεψαν, η ψυχολογία τους έπεφτε συνεχώς.

Τότε, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά αποφάσισαν να ρισκάρουν ακόμη περισσότερο με έναν άγνωστο προπονητή, που δεν είχε βρεθεί ποτέ στην Bundesliga και την ίδια στιγμή δεν μπορούσε με τίποτα να φτάσει σε συμφωνία με την Αρμίνια Μπίλεφελντ. Ένας προπονητής που για 25 ολόκληρα χρόνια ήταν στην αφάνεια. Στα 18 του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το όνειρο να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής λόγω αλλεπάλληλων τραυματισμών και ακολούθησε εν μέρει τη συμβουλή του πατέρα του να κάνει κάτι «λογικό».

Σπούδασε μάνατζμεντ και έπιασε δουλειά στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Παράλληλα, όμως, κάλυψε την κενή θέση στον πάγκο της Χέρφορντ, ομάδας της γενέτειράς του. «Ονειρευόμουν το ποδόσφαιρο κάθε βράδυ», αποκάλυψε ο Βαλπούργκις, που σιγά-σιγά βρήκε τον δρόμο προς τους πάγκους. Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να ξεχωρίσει η δουλειά του. Η πενταετία (2008-2013) που πέρασε στην Λότε ήταν «καθοριστική στη ζωή μου», όπως είπε στο Kicker.

Η συνέχεια, όμως, αποδείχθηκε δύσκολη, καθώς απολύθηκε από την Όσναμπρικ τον Αύγουστο του 2015 και για πολλούς μήνες κανένας δεν ήταν διατεθειμένος να τον εμπιστευθεί. Μέχρι να συστηθεί στο υψηλότερο επίπεδο. Ξαφνικά, έδειξε ικανός για το θαύμα. Οι εκτός έδρας νίκες του μέσα σε λίγους μήνες ήταν περισσότερες από εκείνες των Χάζενχουτλ και Καουτσίνσκι μαζί στην Bundesliga!

«Με τον νέο προπονητή ήρθε και η θετική αύρα στα αποδυτήρια», θα πει ο τερματοφύλακας Χάνσεν. «Ζούμε μαζί το όνειρό του, κάτι που είναι πολύ σημαντικό», ο αρχηγός Μάτιπ. Οι Βαυαροί έκαναν εντυπωσιακή εκκίνηση με τον Βαλπούργκις, πριν η τύχη τους γυρίσει την πλάτη. Μετά το διπλό στο Ντάρμσταντ, η πρώτη πραγματικά μεγάλη νίκη ήρθε εντός έδρας με την Λειψία (1-0) απέναντι στον «πρώην» Χάζενχουτλ.

Και λίγες εβδομάδες αργότερα, μία ημέρα πριν η Ίνγκολσταντ υποδεχθεί την Μπάγερν, ο Ρουμενίγκε τήρησε την υπόσχεσή του (σε περίπτωση νίκης επί της Λειψίας) και έκανε το τραπέζι στον 43χρονο τεχνικό με παραδοσιακά λουκάνικα και πρέτσελ. Ο Βαλπούργκις δεν είδε μόνο τους ορίζοντες του ουρανίσκου του να ανοίγουν, αλλά και εκείνους της προπονητικής. Η ομάδα του έκανε εξαιρετική εμφάνιση απέναντι στους πρωταθλητές και ηττήθηκε με 0-2 με γκολ στο 90’ και στις καθυστερήσεις.

«Έμαθα τη δουλειά από την αρχή. Ήταν πάντα το πάθος μου», έχει πει ο Βαλπούργκις, που για να καθαρίσει το μυαλό του παίζει πιάνο, πριν σκεφτεί τον επόμενο τρόπο που θα μπορέσει να δώσει βαθμούς στην ομάδα του. Από το πρώτο κιόλας ματς φάνηκε ότι παρά τη δύσκολη θέση της Ίνγκολσταντ, δεν φοβάται να δοκιμάσει συστήματα και τακτικές, αιφνιδιάζοντας ευχάριστα, παίζοντας είτε με 3-4-3 είτε με 5-4-1 είτε με 4-2-3-1. Μόνο μία προπόνηση την εβδομάδα είναι ανοιχτή στο κοινό και τον Τύπο, προκειμένου τα μυστικά να παραμείνουν... μυστικά.

Ο «Feuerkopf», όπως είναι το παρατσούκλι του, θα μπορούσε εύκολα να είναι σούπερ ήρωας (κεφάλι που καίει). Ο ταπεινός προπονητής, όμως, απλά τυχαίνει να έχει κόκκινα μαλλιά. Από την πρώτη στιγμή κατάλαβε ότι η τακτική είναι ένα πράγμα, όμως για να κάνεις την υπέρβαση στην ουρά χρειάζεται πρωτίστως άλλο: ψυχολογία. «Μετά τις συνεχόμενες ήττες πρέπει να καθαρίσει το μυαλό των παικτών», είχε πει και το έκανε πράξη. «Μου αρέσει να δουλεύω τις λεπτομέρειες. Δεν αφήνω τίποτα στην τύχη», συνέχισε, δίνοντας το στίγμα της δουλειάς του. Άλλωστε, όπως λέει και ο ίδιος «είχα πολύ χρόνο να δουλέψω σε αυτές πριν φτάσω στην Bundesliga».

Πολλές προσωπικές συζητήσεις, θετική ενέργεια και ποτέ μα ποτέ μέχρι σήμερα δημόσια κριτική. Πάντα, μάλιστα, ζητάει από τους παίκτες του να μην ακούν τους «αμφισβητίες». Η δική του αυτοπεποίθηση πρέπει να περάσει στην ομάδα. Συνήθως ο προπονητής είναι ο σταρ, όταν μάχεσαι για την παραμονή και αυτό δεν έχει αλλάξει στην περίπτωση του Βαλπούργκις, που γνωρίζει ότι αυτή είναι η ευκαιρία του να καθιερωθεί στην πρώτη κατηγορία. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τους παίκτες του. Ακόμη και αν πέσουν, ας το κάνουν με αξιοπρέπεια.

Μπαίνοντας στον Απρίλιο η Ίνγκολσταντ βρίσκεται ξανά μακριά από τη σωτηρία. Καμία ομάδα στην ιστορία της Bundesliga δεν κατάφερε να σωθεί, βρισκόμενη στο -8 στο ίδιο σημείο της σεζόν. Έτσι, πριν το πολύ κρίσιμο παιχνίδι με την Μάιντς, η διοίκηση προχώρησε σε μία ασυνήθιστη κίνηση: ανακοίνωσε ότι ο προπονητής της υπέγραψε νέο συμβόλαιο μέχρι το καλοκαίρι του 2018.

«Εμπιστοσύνη και συνέχεια». Αυτές ήταν οι δύο λέξεις, που χρησιμοποιήθηκαν στα social media του συλλόγου ως λεζάντα στην είδηση. Ο Βαλπούργκις και οι παίκτες του έχουν την ευκαιρία να γράψουν ιστορία, καθώς στις επόμενες πέντε αγωνιστικές έχουν να αντιμετωπίσουν ομάδες από το κάτω μισό της βαθμολογίας. Και εκείνο που αρχικά έμοιαζε ως «mission impossible», έχει εξελιχθεί στην «αποστολή ενός ανώνυμου», στην «mission anonymous»...