Ψυχή βαθιά...

Ψυχή βαθιά...

Ψυχή βαθιά...

Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για τον Παναθηναϊκό του Μαρίνου Ουζουνίδη που δεν τα παρατά ποτέ και την διαιτησία του Σκουλά που πήγε στην Λεωφόρο για να προκαλέσει!

Oποιαδήποτε άλλη ομάδα βρισκόταν στην θέση του φετινού Παναθηναϊκού και είχε περάσει όσα έχει περάσει το «τριφύλλι» εξαιτίας του Γιάννη Αλαφούζου και των επικίνδυνα ανίκανων που έχει στο πλευρό του, το πιθανότερο θα ήταν να είχε διαλυθεί. Να μην είχε κουράγιο να συνεχίσει, να μην είχε την δύναμη να βγάζει ψυχή πάνω στο χορτάρι και απλά να γινόταν σάκος του μποξ μέχρι το φινάλε της σεζόν. Αυτός ο Παναθηναϊκός, όμως, εκτός από το ειδικό βάρος της φανέλας, εκτός από τους τόνους που ζυγίσει το τριφύλλι στο μέρος της καρδιάς, έχει στον πάγκο έναν μάγκα, έναν προπονητή που κόντρα σε όλους και σε όλα έχει καταφέρει να περάσει στο σύνολο την μαχητική νοοτροπία, το «refuse to lose», παρουσιάζει κάθε Κυριακή μία ομάδα που ξέρεις ότι ποιότητα δεν μπορεί να βγάλει αλλά μέχρι το τελευταίο λεπτό θα παλέψει, δεν θα τα παρατήσει ποτέ.

Έτσι έγινε και απόψε κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης, μία πολύ καλή ομάδα, ενός πολύ σοβαρού και ικανού προπονητή, όπως είναι ο Παντελίδης. Ο Παναθηναϊκός έβγαλε ψυχή και αντίδραση και έσωσε τον βαθμό στο φινάλε σε ένα παιχνίδι που θα είχε την ευκαιρία να προηγηθεί στο 12’ αλλά ο Σκουλάς… τίμησε την φανέλα. Εκείνη που αγαπούσε από παιδί μικρό. Ξέρει αυτός. Ο ρέφερι από την Θεσσαλία ήρθε απόψε στην Λεωφόρο για να προκαλέσει κι αυτό έκανε. Χάρισε κίτρινες κάρτες για… θάνατο, σφύριξε το ημίχρονο την ώρα που ο Ινσούα ήταν έτοιμος να σουτάρει έξω από την περιοχή και έδειξε τρία λεπτά έξτρα χρόνο. Γενικά έβγαλε μία… ανησυχία για να μην πάρει το «τρίποντο» ο Παναθηναϊκός και η αλήθεια είναι πως η διαιτησία του θύμισε άλλες εποχές, πρόσφατες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Να τον έχουμε στα υπ’όψιν μας.

Πάμε στο καθαρά αγωνιστικό…

Στο πρώτο μέρος ο Παναθηναϊκός «μπλόκαρε» από την πολύ καλή ανασταλτική λειτουργία του Αστέρα που έπαιξε το ποδόσφαιρό του, δεν κλείστηκε και κράτησε μπάλα, δυσκολεύοντας αρκετά τους «πράσινους» που απείλησαν μόνο με την κεφαλιά του Αυλωνίτη μετά από στημένη φάση. Το έχουμε ξαναπεί πολλές φορές, είναι πολύ δύσκολο να παίξεις κανονικό ποδόσφαιρο χωρίς σέντερ φορ και χωρίς εξτρέμ που θα μπορούν να σου δώσουν ποιότητα και σωστές επιλογές στο επιθετικό τρίτο. 

Ο Κουλιμπαλί και πάλι δεν μπόρεσε να βοηθήσει ενώ ο Χατζηγιοβάνης απογοήτευσε, πετώντας στα σκουπίδια μια απίθανη φάση στις αρχές του δευτέρου μέρους, όπου αντί να κατεβάσει και να τελειώσει την φάση, προσπάθησε από το ύψος της μεγάλης περιοχής να νικήσει τον Αθανασιάδη. Κάποια στιγμή θα έπρεπε κάποιος άλλος πιτσιρικάς από τις ακαδημίες(για παράδειγμα ο Μπουζούκης όσο έπαιξε απόψε ήταν θετικός) να πάρει τον χρόνο του «Χάτζη», ο οποίος δεν έχει εκμεταλλευθεί τις ευκαιρίες που του έχει δώσει ο Μαρίνος.

Στην επανάληψη και με την μετατόπιση του Κουρμπέλη στα χαφ αλλά και την βελτίωση της απόδοσης του Μουνιέ, ο Παναθηναϊκός παρουσίασε καλύτερη εικόνα και είχε τις φάσεις του για να ανοίξει το σκορ. Η μπάλα δεν κατέληξε στο πλεκτό ούτε στην φάση του Χατζηγιοβάνη, ούτε σε εκείνη του Δώνη και στο 67’ ο Μανιάς έβαλε μπροστά τον Αστέρα στο σκορ, σε μία φάση για σεμινάριο προς αποφυγή για ολόκληρη την ανασταλτική λειτουργία του Παναθηναϊκού και κυρίως για τον Αυλωνίτη που έχασε τον σέντερ φορ των Αρκάδων στην φάση.

Είπαμε, αυτός ο Παναθηναϊκός έχει τραβήξει φέτος πολλά. Πάρα πολλά αλλά την μαχητική του ψυχή δεν την χάνει. Έψαξε να βρει την ισοφάριση, θα μπορούσε με τον Μουνιέ στο 77’ αλλά το τρομερό ανάποδο ψαλίδι του Γάλλου βρήκε στο οριζόντιο δοκάρι.

Ο χρόνος περνούσε, το «τριφύλλι» δεν είχε τρόπο να φέρει σωστά την μπάλα στην περιοχή του Αστέρα αλλά η καταπληκτική ατομική ενέργεια του Λουντ έφτανε και περίσσευε για να φέρει την ισοφάριση λίγα λεπτά πριν το τέλος.

Ο Φινλανδός έδειξε την ποιότητα που έχει στο αριστερό του πόδι, «εκτέλεσε» τον Αθανασιάδη και αν το ματς είχε ακόμη 4-5 λεπτά, ο Παναθηναϊκός θα έβρισκε και δεύτερο γκολ.

Το 1-1 έμεινε μέχρι το φινάλε, το «τριφύλλι» γλίτωσε μια ήττα που θα ψαλίδιζε σημαντικά τις ελπίδες του για την πέμπτη θέση και απέδειξε για ακόμη μία φορά πως θα το πάει μέχρι το τέλος και όσο αντέξει.

Στα ευχάριστα η επιστροφή του Μολίνς που ακόμη και στην κατάσταση που βρίσκεται, ξέρεις πως αν θα πάρει την μπάλα με τις κατάλληλες προϋποθέσεις μέσα στην αντίπαλη περιοχή, θα την στείλει μέσα…

Best of internet