Το πρόβλημα είναι στο... τσιπάκι!

Ο Γιώργος Τσακίρης γράφει για την ΑΕΚ που πρέπει να μάθει διαχείριση αγώνων και αποτελεσμάτων σε Ελλάδα και Ευρώπη, για τον Χιμένεθ και το μέλλον.  

Είναι πλέον κάτι παραπάνω από εμφανές... Το επιβεβαιώνει η εικόνα και οι αριθμοί που δεν λένε πάντα την αλήθεια και σίγουρα δεν το κάνουν σχετικά με την έκβαση ενός αγώνα όπως αποδείχτηκε στην Ξάνθη αλλά και μόλις χθες με τον Ατρόμητο. Εστιάζω με το... καλημέρα του κειμένου στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ΑΕΚ και αφορά τη μετάβαση από τις ευρωπαϊκες υποχρεώσεις στις εγχώριες έχοντας πρώτα διαχειριστεί σαν ομάδα και ποδοσφαιρικό τμήμα το κάθε αποτέλεσμα του εκάστοτε αγώνα. Ένα σημαντικό ζήτημα που αν δεν λύσουν ο Χιμένεθ και οι ποδοσφαιριστές του θα πάει η χρονιά χαμένη τόσο άδικα...

Χαμένοι στη μετάφραση μετά το τέλος του αγώνα με αντίπαλο τον Ατρόμητο στο ΟΑΚΑ ακούσαμε τον Μανόλο Χιμένεθ να μιλάει για μια ΑΕΚ που δεν είναι εκπαιδευμένη να ανταποκρίνεται σωστά σε ματς ανά τέσσερις μέρες. Στην τηλεόραση ακούστηκε «δεν είμαστε ικανοί για κάτι τέτοιο» και ακολούθησε χαμός. «Μα είναι δυνατόν να το λέει αυτό το πράγμα;», έσπευσαν να... ουρλιάξουν όλοι λες και δεν πρόκειται για το αυτονόητο. Θαρρείς και ισχύει το αντίθετο και δεν μπορούν να το καταλάβουν. Θέλει και μυαλό για να το καταλάβουν βέβαια.

Το πρόβλημα είναι στη μετάφραση; Για μένα όχι και εξηγούμαι: είτε έλεγε «είμαστε ανίκανοι» είτε το «δεν είμαστε εκπαιδευμένοι», το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Ισχύει πως η ΑΕΚ δεν ανταποκρίνεται σωστά και αυτό αποδεικνύεται και επιβεβαιώνεται στο χορτάρι. Να αρκεστεί δηλαδή στο να πει... παραμύθι φούρναρη; Δεν είμαστε σοβαροί θαρρώ. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι είτε τη συμφωνείς είτε όχι με την αναφορά του δεν μπορείς να μην αναγνωρίσεις πως είναι και η ουσιαστική εξήγηση όσων βλέπουμε. Υπάρχει πρόβλημα και είναι ευτυχώς για την Ένωση ξεκάθαρο περί τίνος πρόκειται.

Το πρόβλημα λοιπόν είναι στο... τσιπάκι! Στην αλλαγή πιο σωστά αυτού και στη μετάβαση από ένα σημαντικό και επιτυχημένο αποτέλεσμα στην Ευρώπη απέναντι σε ένα σημαντικό αντίπαλο, στην επιστροφή στην ελληνική πραγματικότητα: πότε στα Γιάννενα με αντίπαλο τον ΠΑΣ (λευκή ισοπαλία) μετά την τριάρα επί της Μπριζ, πότε στο Περιστέρι κόντρα στην Λαμία (0-1 πολύ δύσκολα) μετά το διπλό στην Κροατία επί της Ριέκα, πότε στην Τρίπολη κόντρα στον Αστέρα (ήττα με 2-0) έπειτα από τη ματσάρα της ΑΕΚ στο 2-2 με την Αούστρια και φυσικά στο ΟΑΚΑ τελικά απέναντι στον Ατρόμητο (πρώτη εντός έδρας ήττα με 0-1) μετά τη σούπερ εμφάνισή της και το 0-0 στο Μιλάνο στη συνάντηση με την Μίλαν!

Είναι απίστευτη η... μετάλλαξη σε αγωνιστικό επίπεδο και έχει οδηγήσει πολύ κόσμο στο λανθασμένο κατά την άποψή μου συμπέρασμα ότι υπάρχουν και κάποιοι που επιλέγουν ματς. Δεν ισχύει σε καμία των περιπτώσεων στην ΑΕΚ αυτό και όποιος θέλει το πιστεύει! Είναι πρόβλημα η διαχείριση της μετάβασης (ειδικά έπειτα από ένα σούπερ αποτέλεσμα) από τα ευρωπαϊκά ματς στις εγχώριες υποχρεώσεις. Πρόκειται για μια πραγματικότητα που την έχουμε συναντήσει και στο παρελθόν (και στην ΑΕΚ). Δεν είναι δικαιολογία, είναι γεγονός: η Ένωση είχε ξεχάσει πώς λειτουργεί αυτό το... έργο και άρα να ανταποκριθεί. Και το είχε ξεχάσει προτού υποβιβαστεί...

Στα παραπάνω όμως δεν υπάρχει θέμα να χρυσώσει κανείς το χάπι της ήττας (απόλυτα δίκαιης) από τον Ατρόμητο. Διότι το γεγονός ότι δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα με την αλλαγή στο... τσιπάκι παραμένει και συνιστά αποτυχία όλων των μελών του ποδοσφαιρικού τμήματος: από τον τεχνικό διευθυντή στον προπονητή και τους συνεργάτες του, έως τους ποδοσφαιριστές του. Όλοι και χωρίς κανέναν να είναι άμοιρος ευθυνών. Όμως διάολε ψαχνόμαστε με... λύσσα να βρούμε κάπου, κάπως, κάποτε μπόσικο τον (εκάστοτε) προπονητή για να του ρίξουμε το ανάθεμα. «Άκου εκεί δεν είμαστε ικανοί», όχι ρε μάγκες είμαστε αλλά επειδή είμαστε και large γκελάρουμε και σε τρία ματς σερί να δώσουμε αβάντα στους άλλους που (δεδομένα επίσης) δεν μπορούν.

Να υπογραμμίσω ότι δεν τίθεται θέμα κούρασης. Σε κάθε ένα από τα παραπάνω ματς που αναφέρω και στα οποία γκέλαρε η ΑΕΚ έκανε σε όλα καλύτερο δεύτερο ημίχρονο και διπλάσιες τελικές απ' ότι στο πρώτο 45λεπτο. Όπως γενικά κάνει όλη τη σεζόν έως τώρα. Με τον Ατρόμητο έκανε σχεδόν τριπλάσιες τελικές στο δεύτερο μέρος απ' ότι στο πρώτο μισό του αγώνα. Άρα αυτό αναιρεί όποιον επιχειρήσει να θέσει ουσιαστικά στη κουβέντα τον παράγοντα κούραση. Έρχεται να επιβεβαιώσει τη καθυστερημένη μετάβαση του ποδοσφαιριστή από το ένα ματς στο άλλο και την κακή διαχείριση και ερμηνεία του πολύ καλού αποτελέσματος στο εξωτερικό και πόσο ρόλο μπορεί να παίξει αυτό στην κατάκτηση μιας νίκης εντός συνόρων (σίγουρα δεν το γίνεται πιο εύκολα κάτι τέτοιο).

Όπως και να 'χει η ΑΕΚ αυτοκτόνησε. Δεν άξιζε σε καμία των περιπτώσεων να χάσει, αλλά το έπαθε. Όπως δεν άξιζε να γκελάρει στα Πηγάδια αλλά έγινε... Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Αυτό το πρόβλημα της Ένωσης σε συνδυασμό με εκείνα των Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ έχουν άλλωστε φέρει τον Ατρόμητο (τίμια και δίκαια) στην κορυφή της βαθμολογίας. Αν δεν υπήρχε αυτό το θέμα για την ΑΕΚ -αλλά και τα χάλια των άλλων δυο διεκδικητών- δεν θα είχαμε τέτοια έκπληξη στην Σούπερ Λίγκα. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο και ας μην μας επέτρεπαν να το βιώνουμε τόσα χρόνια.

Υγ: Δεν μπορείς να ελπίζεις σε πολλά αν δεν σταματήσεις τις αυτοκτονίες. Η ΑΕΚ παραμένει στο κόλπο αλλά δεν υπάρχει κανένα άλλο αποτέλεσμα σε Νέα Σμύρνη με Πανιώνιο και σε ΟΑΚΑ κόντρα σε ΠΑΟΚ από νίκες. Μπορεί να το πετύχει; Η ΑΕΚ που είδαμε απέναντι σε Μπριζ, Ριέκα, Ολυμπιακό, Αούστρια, Μίλαν και νωρίτερα με ΑΕΛ, Παναιτωλικό και η εικόνα της με Λαμία (στο Β΄ ημίχρονο) και με Ξάνθη σίγουρα το αποδεικνύουν. Σε περίπτωση που δεν έρθουν νίκες (ανάλογα και με τα αποτελέσματα των υπολοίπων) το πρωτάθλημα θα απομακρυνθεί και αν αυτό γίνει από τον Νοέμβριο για παράδειγμα θα είναι ένα ακόμη δύσκολο γεγονός για να διαχειριστεί ο σύλλογος.

Υγ2: Φυσικά δεν έλειψαν (σε social media και όχι μόνο) οι χαζές επιθέσεις στον Μανόλο Χιμένεθ. Ότι δήθεν η δήλωσή του για κατευθυνόμενη κριτική επηρέασε το εσωτερικό της ομάδας. Με τη διαφορά ότι κέρδισε ακόμη περισσότερο τους ποδοσφαιριστές του με τα λόγια του αυτά για όσους έχουν ιδέα του ρεπορτάζ των αποδυτηρίων. Πρόκειται για τους ίδιους που αγωνιστικά έλεγαν «τα έκανες μαντάρα Μανόλο» και όταν τους λες «μας εσείς δεν λέγατε να ξεκινάει και τους τέσσερις στην επίθεση (σ.σ.: Λάζαρο, Μάνταλο, Λιβάια και Αραούχο);» ψάχνουν κανά δεκάλεπτο και σου απαντάνε ότι κακώς έβγαλε τόσο νωρίς τον Χριστοδουλόπουλο. Απόψεις είναι αυτές απλά στο πρώτο ημίχρονο δεν κάναμε τίποτα (και) από την πλευρά του Λάζαρου χωρίς να ευθύνεται μόνο αυτός. Γενικά να αποφασίσουμε γιατί τον... κράζουμε και μετά μαζί σας κι εγώ...

Υγ3: Ο μοιραίος της αναμέτρησης το δίχως άλλο ήταν ο Πέτρος Μάνταλος. Οι δυο του ευκαιρίες στο πρώτο και στο δεύτερο ημίχρονο με κορυφαία όλων το δοκάρι στέρησαν από την ΑΕΚ τους τρεις βαθμούς. Μοιραίος το δίχως άλλο. Όμως ήταν και ο μοναδικός που είδαμε τόσο ενεργό μεσοεπιθετικά. Δεν θυμάμαι από το ματς τους υπόλοιπους αν εξαιρέσω λίγο και τον Λιβάια. Λογικό παίδες. Δεν γίνεται να βγει σε όλα τα ματς. Γι' αυτό αναμένουμε και θέλουμε τους Γιακουμάκη και Κονέ που θα βοηθήσουν δεδομένα και σε αυτό το κομμάτι.

Υγ4: Τι σου είναι όμως η μπάλα. Ναι, αυτό που είπε κάποτε ο Όσιμ είναι ακριβώς. Δεν μπαίνει στο δοκάρι και στο ένα και μοναδικό σουτ στην εστία το... τσιμπάς! Έτσι πάει γι' αυτό και όσο και να μη μας αρέσει όταν μας συμβαίνει, είναι το κορυφαίο αγώνισμα στον κόσμο. Δεν είναι καλά ακόμη και ο Αραούχο που είναι πασιφανές πως του λείπει ρυθμός και χρειάζεται ματς για να τον αποκτήσει και δεν θέλει πολύ για να γίνει...

Υγ5: Μπράβο στον Ατρόμητο για την άριστη τακτική του. Πρέπει να δουλέψεις πολύ και να ξέρεις πώς να αμύνεσαι για να το πετύχεις. Κι όσο θα ψάχνεις τη τύχη σου αυτή θα σου χαμογελάει με ένα δοκάρι και κάνοντας μισή φάση γκολ. Αξίζει που είναι στην κορυφή η ομάδα του Περιστερίου. Αήττητη σε οκτώ ματς και χωρίς να δεχτεί γκολ σε έξι αγώνες. Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Best of internet