Το πιο ενδιαφέρον αγωνιστικό σχέδιο ο Ολυμπιακός το κράτησε για το τέλος

Το πιο ενδιαφέρον αγωνιστικό σχέδιο ο Ολυμπιακός το κράτησε για το τέλος

Το πιο ενδιαφέρον αγωνιστικό σχέδιο ο Ολυμπιακός το κράτησε για το τέλος

Ο Βασίλης Σαμπράκος κοιτάζει το game plan του Τάκη Λεμονή απέναντι στην Γιουβέντους, στην πιο καλή, δημιουργικά, εμφάνιση του Ολυμπιακού στο Champions League και αναρωτιέται σχετικά με το αν θα υπάρξει συνέχεια.

Κορυφαίες Στοιχηματικές Αποδόσεις, Άμεσες Αναλήψεις &  Καλύτερη Εξυπηρέτηση στη Novibet (21+)!

Συνέβη κι αυτό στη φετινή πορεία του Ολυμπιακού στο Champions League, να κάνει στο τελευταίο ματς της φάσης των ομίλων την πιο ολοκληρωμένη εμφάνισή του. Του συνέβη να το κάνει αυτό στον μοναδικό αγώνα που δεν είχε βαθμολογικό νόημα, δεδομένου ότι είχε ήδη αποκλειστεί. Κι επειδή το έκανε απέναντι σε μια μεγάλη ομάδα, η οποία νοιαζόταν για το αποτέλεσμα προκειμένου να σφραγίσει το εισιτήριό της για την επόμενη φάση, αυτό που είδαμε το βράδυ της Τρίτης από τον Ολυμπιακό απέναντι στην Γιουβέντους έχει κάποια σημασία.

Ο Ολυμπιακός μπορεί να διανύει τον Δεκέμβριο, δηλαδή τον 6ο μήνα στην αγωνιστική σεζόν του, αλλά στην πραγματικότητα, αγωνιστικά, αυτή είναι μια ομάδα 2,5 μηνών. Ο χρόνος της άρχισε από την ημέρα που την ανέλαβε, στα τέλη του Σεπτεμβρίου, ο Τάκης Λεμονής. Κι αν απομονώσεις αυτό το διάστημα χρόνου, από τις 27 Σεπτεμβρίου που επισκέφθηκε το Τορίνο μέχρι το βράδυ της 5ης Δεκεμβρίου που συνάντησε ξανά την Γιουβέντους, η εικόνα του Ολυμπιακού σε οδηγεί στην εκτίμηση ότι σημείωσε αγωνιστική πρόοδο. Στη διάρκεια αυτού του διαστήματος ο προπονητής άρχισε να εξελίσσει, στα ματς του Champions League, το πρώτο αγωνιστικό σχέδιο που είχε παρουσιάσει στην έδρα της Γιουβέντους. Και έφτασε στην βραδιά της τελευταίας αγωνιστικής, που εμφάνισε μια έκδοση του Ολυμπιακού η οποία παρουσίασε για 25' αγωνιστικά λεπτά στο α' ημίχρονο και για περίπου 30' αγωνιστικά λεπτά στο β' ημίχρονο ένα πολύ ενδιαφέρον αγωνιστικό σχέδιο, το οποίο ήταν και το πιο – σε ουσία – επιθετικό από όσα είχαμε δει από τον Ολυμπιακό σε αυτό το Champions League.

Στα πρώτα 15' λεπτά του παιχνιδιού ο Ολυμπιακός επιχείρησε με επιθετική άμυνα μέχρι τους αντίπαλους στόπερ και τον τερματοφύλακα να προβληματίσει την Γιουβέντους, να της κλέψει τη μπάλα και να αντεπιτεθεί σε κενούς χώρους. Και το ξανάκανε στο τελευταίο δεκάλεπτο του α' ημιχρόνου, όταν και έφτασε πιο κοντά στο γκολ (στο 41' με τον Τζούρτζεβιτς). Το ίδιο καλά λειτούργησε και στα πρώτα περίπου 20' λεπτά του β' ημιχρόνου. Σε εκείνο το διάστημα έφτασε να έχει εκείνος την κατοχή της μπάλας, σε ποσοστό 54%, και έφτασε να δημιουργήσει μια πολύ καλή στιγμή χάρη σε ένα κλέψιμο – αποτέλεσμα της επιθετικής άμυνάς του (58': κάθετη πάσα του Ταχτσίδη στον Μάριν, τον οποίο κατάφερε να κόψει ο Στσέζνι). Μέχρι περίπου το 85', όταν άρχισε να απογοητεύεται και να “αφήνει” το ματς, ο Ολυμπιακός είχε καλή εικόνα και έδινε την εντύπωση μιας ομάδας που έχει μπει στο τερέν για να υπηρετήσει ένα ακριβές και σαφές αγωνιστικό σχέδιο που έχει υποδείξει ο προπονητής του.

Υπήρξε όμως και το πολύ προβληματικό 20'λεπτο από το 15', που δέχθηκε το γκολ σε μια στιγμή έλλειψης συγκέντρωσης, μέχρι περίπου το 35'. Σε εκείνο το διάστημα ο Ολυμπιακός άλλαξε τη στάση του στο τερέν, υποχώρησε, άφησε τα 2/3 του αγωνιστικού χώρου στην Γιουβέντους και έδινε την εντύπωση μιας ομάδας που δεν ξέρει τι θέλει στο γήπεδο και δεν έχει σχέδιο. Εγινε παθητικός. Σε εκείνο το διάστημα η ακρίβεια των παικτών του Ολυμπιακού στις μεταβιβάσεις έπεσε περίπου στο 55%, κι αν κανείς λάβει υπόψη ότι ο Ολυμπιακός τελείωσε το ματς με 75% ακρίβεια στις πάσες συνειδητοποιεί πόσο προβληματικό ήταν εκείνο το 20'λεπτο. Ηταν σαν το γκολ του Κουαδράδο να του αφαίρεσε την ενέργεια, τη διάθεση, την τόλμη, την ένταση. Φυσιολογικό, για μια ομάδα 2,5 μηνών, που δεν έχει ακόμη πλέξει δίχτυ ασφαλείας που να την προστατεύει από τις θεαματικές μεταπτώσεις κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Φυσιολογικό για ένα σύνολο που μόλις τώρα έχει αρχίσει να δείχνει σημάδια ομαδικότητας στην αγωνιστική συμπεριφορά της.

Κέρδισε κάτι ο Ολυμπιακός από το φετινό Champions League, εκτός από την καλή ανάμνηση του 0-0 με την Μπαρτσελόνα στο Καραϊσκάκη; Αυτό θα μας το απαντήσει η επόμενη σεζόν του Ολυμπιακού. Αν έχει πάλι αλλάξει προπονητή και την πλειοψηφία των παικτών του κορμού της ενδεκάδας, ο οποίος τώρα τελευταία άρχισε να σχηματοποιείται, δεν θα έχει κερδίσει τίποτα άλλο. Αν όμως η επόμενη έκδοση του Ολυμπιακού είναι μια εξέλιξη της φετινής, τότε μπορεί η εξέλιξη του αγωνιστικού σχεδίου και η ωρίμανση & ποιοτική αναβάθμιση του συνόλου που εμφανίστηκε στο τελευταίο φετινό ευρωπαϊκό ματς να αποδειχθούν αρκετά για να φέρουν στον Ολυμπιακό πολύ περισσότερα από όσα του έφερε η φετινή πορεία στο Champions League. Αν δεν κάνει total makeover, ο Ολυμπιακός μπορεί να πατήσει στη φετινή βάση για να πάει ψηλότερα και πιο μακριά. Αν πρόκειται να ξανακάνει extreme makeover, δεν έχει κανέναν λόγο να αναλύσει όσα του συνέβησαν στο φετινό Champions League. Και του χρόνου τέτοιο καιρό πιθανόν να ζει αναγκασμένος να ξανακάνει την ίδια κουβέντα, προβληματισμένος που δεν πρόλαβε να προετοιμαστεί και να ωριμάσει επαρκώς προτού αρχίσουν τα ευρωπαϊκά παιχνίδια. 

Best of internet