Δυο λόγια για το ντέρμπι...

Ο Μιχάλης Τσόχος γράφει για όσα είδε στο Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ και άγνωστο γιατί, αλλά δεν είδε ούτε “άψογη διαιτησία”, ούτε “σφαγή”, ούτε “ζούγκλα”, ούτε “υπέροχη φιλοξενία”. Είδε και ματς...

Δυο λόγια για το ντέρμπι...
Στην Ελλάδα τον έχουμε ρίξει τον πήχη χαμηλά. Η φράση “σε σχέση με άλλες φορές...” αντί για το “σε σχέση με άλλες χώρες” πάντα κάνει την εμφάνισή της μετά από τις λήξεις των όποιων ντέρμπι. Αν φυσικά το όποιο ντέρμπι δεν τελειώσει με 3-0 ή 4-0 δεν υπάρχει περίπτωση να μην είναι επεισοδιακό και σπανίως αρχίζει και τελειώνει στην ώρα του.
 
Με αυτούς τους κανόνες και αυτά τα δεδομένα μάθαμε να διεξάγονται τα ντέρμπι στην Ελλάδα. Φυσικά το λιγότερο που απασχολεί πάντα είναι το ποδόσφαιρο και είναι και αυτό ένας μέρος της καθημερινότητας των ντέρμπι.
 
Πάμε και στο προκείμενο. Στο Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ δηλαδή. Είναι αλήθεια ότι “σε σχέση με άλλα ντέρμπι” (για να μείνω στο κλίμα), το θέαμα ήταν καλό. Είχε φάσεις, είχε σασπένς, είχε πράγματα να δεις, να κρίνεις να σχολιάσεις, είχε τακτική από τους δύο προπονητές. Αλλά επειδή ξέρω ότι το συγκεκριμένο κείμενο ελάχιστοι, ή τέλος πάντων για να μην είμαι απόλυτος, οι λιγότεροι θα το διαβάσουν για την άποψή μου σε σχέση με τα αγωνιστικά και περισσότεροι για τα γύρω γύρω, ας ξεκινήσω από αυτά.
 
Η διαιτησία του Αρετόπουλου ήταν μία διαιτησία έδρας. Και τις διαιτησίες εγώ ποτέ δεν τις κρίνω από μία ή δύο φάσεις, τις κρίνω από την συνολική εικόνα τους. Ας δούμε όμως και τις φάσεις, επειδή το... απαιτεί η επικαιρότητα, αν και το βρίσκω αστείο.
Για τα δύο οφσάιντ που ο ΠΑΟΚ φωνάζει έχει δίκιο. Ναι και τα δύο είναι οριακά, αλλά και στις δύο περιπτώσεις, ο μεν παίκτης του Ολυμπιακού είναι μισό πόδι μπροστά (στη φάση του γκολ της ισοφάρισης) ο μεν παίκτης του ΠΑΟΚ (Ροντρίγκες) μισό πόδι πίσω. Συνιστά σφαγή αν απομονώσεις αυτά τα δύο οφσάιντ. Νομίζω όλοι ξέρουν την απάντηση, ανεξάρτητα από τις τους επιβάλει το εγώ τους, ο οπαδισμός τους ή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα να γράψουν ή να πουν.
 
Δεύτερο σημείο τριβής οι δύο... κόκκινες που ζητάει ο ΠΑΟΚ. Πέρα ότι όποιος διαιτητής τοποθετήθηκε δημόσια (Βαρούχας, Βασιλάκης, Τσίκινης) σε τηλεδίκες και τηλεοπτικά παράθυρα είπε ότι “ορθώς ο Αρετόπουλος έβγαλε κίτρινη στον Μιλιβόγεβιτς και όχι κόκκινη”, πέρα από το αν άλλαξε ή δεν άλλαξε ο κανονισμός, πέρα από το αν είναι μέσα ή έξω από περιοχή, πέρα από το αν είναι άλλοι δύο αμυντικοί του Ολυμπιακού δίπλα στον Κλάους, πέρα από το αν είναι ή δεν είναι σε προφανή θέση για γκολ, νομίζω ότι 95 στους 100 διαιτητές σε οποιοδήποτε πρωτάθλημα στον κόσμο δεν θα τιμωρούσαν αυτή τη φάση με κόκκινη κάρτα. Αντίθετα το μαρκάρισμα του Μποτία λίγο πριν από τη λήξη του ματς, επειδή κατά την άποψη μου είναι αντιαθλητικό και με πρόθεση, θα μπορούσε πολύ εύκολα να τιμωρηθεί με απευθείας κόκκινη κάρτα.
 
Εκτός όμως από τις επίμαχες φάσεις η διαιτησία του Αρετόπουλου, ήταν μία διαιτησία έδρας, από αυτές που βλέπουμε στην Ελλάδα. Θέλετε να την πείτε 60-40 για να συνεννοηθούμε, να την πούμε. Αυτό ήταν. Το αν στην Ελλάδα έχουμε δει πολύ χειρότερες, δεν σημαίνει ότι ήταν καλή, από την άλλη επειδή στην Ελλάδα έχουμε δει “σφαγές” ξέρουμε πολύ καλά ότι η διαιτησία του Αρετόπουλου δεν ήταν τέτοια. Επίσης το ότι ο Αρετόπουλος είναι αυτός που είναι και έχει κάνει στο παρελθόν αυτά που έχει κάνει είναι ένα μεγάλο θέμα. Κακώς ορίστηκε σε αυτό το ματς. Τελεία και παύλα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα κρίνουμε τις αποφάσεις του σε αυτό το ματς με βάση το παρελθόν του, αλλά με βάση το τι σφύριξε και το τι είδαν τα ματάκια μας... Οτι κακώς σφυρίζει, όχι μόνο αυτό το ντέρμπι, αλλά γενικά, είναι μία άλλη κουβέντα, προφανώς σωστή, αλλά είναι άσχετη με τις υποδείξεις του στο ντέρμπι.
 
Το πόσο κακός και ανίκανος διαιτητής είναι ο Αρετόπουλος φαίνεται από την όλη κωμωδία με τα καπνογόνα. Ο άνθρωπος δεν ξέρει ότι δεν μπορεί να διακόψει ματς επειδή άναψαν καπνογόνα, δεν το ξέρει και απειλεί ότι θα κάνει κάτι που δεν προβλέπεται από το νόμο (δυστυχώς) ξεσηκώνοντας με αυτό τον τρόπο τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ και τον Ιβιτς.
 
Για το περίφημο ζήτημα με τα καπνογόνα δυστυχώς ισχύουν όλα. Κακώς υπάρχουν, κακώς ανάβουν, κακώς επιτρέπεται να ανάβουν, κακώς δεν έχει εναρμονιστεί το καταστατικό της ΕΠΟ με αυτό της UEFA, όπου εκεί, ένα να ανάψει σου έκλεισαν το... σπίτι κυριολεκτικά. Οπως θα το κλείσουν στην Κοπεγχάγη τώρα.
Από την άλλη, όλες οι ομάδες, μα όλες, δεν κάνουν κάτι για αυτό. Μάλλον κάνουν. Παροτρύνουν τους οπαδούς με τον πλέον επίσημο τρόπο να ανάβουν καπνογόνα και απλώς τους ζητούν να μην τα πετάνε μέσα...
 
Για τα σημαντικά τώρα...
Ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερος ως ομάδα. Πιο οργανωμένος, καλύτερα διαβασμένος, καλύτερα προετοιμασμένος για αυτό το παιχνίδι. Αμέσως μετά το παιχνίδι με την Καραμπάχ έγραφα ένα κομμάτι στο οποίο σημείωνα ότι ο ΠΑΟΚ έχει πολλά αγωνιστικά προβλήματα με κυριότερο ότι έχει πρόβλημα στο γκολ! Εγραψα και για αρκετά ακόμη τα οποία σημείωνα ότι κυρίως θα εμφανίζονται στα ματς που ο ΠΑΟΚ έχει κατοχή μπάλας, πρέπει να παίξει, πρέπει να επιτεθεί, πρέπει να κερδίσει εξ' ορισμού. Σημείωνα μάλιστα ότι στα επόμενα ματς δύσκολα θα τα κρύψει ο Ιβιτς, με εξαίρεση το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, στο οποίο ο ΠΑΟΚ λόγο του τρόπου που θα έπαιζε θα είχε την δυνατότητα να εμφανίσει άλλες αρετές του παιχνιδιού του και να κρύψει αρκετά από τα προβλήματά του. Σημείωνα ότι θα κάνει ματς τύπου Αμστερντάμ.
 
Αυτό ακριβώς είδα, από τον ΠΑΟΚ. Ενα ματς τύπου Αμστερνταμ. Εκρυψε πολλά από τα προβλήματα του, αλλά δεν κατάφερε να κρύψει το μεγαλύτερο. Το τεράστιο πρόβλημα στο γκολ, το οποίο δεν έλυσε ούτε στο Καραϊσκάκη. Οπως και στον αποκλεισμό από τον Αγιαξ, έτσι και στο Καραϊσκάκη, μικρότερο πρόβλημα ήταν η διαιτησία, μεγαλύτερο ήταν οι πολλές χαμένες ευκαιρίες. Αυτή ήταν και η βασική αιτία της ήττας του ΠΑΟΚ.
 
Από την άλλη ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να έχει ορισμένους πιο ποιοτικούς παίκτες. Ο Φορτούνης είναι τέτοιος και κάνει την διαφορά, ο Μιλιβόγεβιτς επίσης. Ο Ολυμπιακός ήταν χειρότερος ως ομάδα, ήταν λιγότερο διαβασμένος, πιο άναρχος, αλλά έχει ποιοτικότερους παίκτες, ακόμη και στα τελειώματα... Είναι τυχερός που κέρδισε αυτό το ντέρμπι, αλλά είναι βέβαιο ότι δεν θα στέκεται μονίμως τυχερός σε τέτοιου είδους ματς. Οσο χρήσιμη και ποιοτική είναι η τριάδα των Μάρτινς, Μιλιβόγεβιτς, Φορτούνη στον άξονα στα ματς με ομάδες τύπου Αστάνα, άλλο τόσο πρόβλημα είναι στα πολύ δύσκολα ματς. Ο Ολυμπιακός είναι πολύ σοφτ με αυτή την τριάδα για τα δύσκολα ματς. Και το πρόβλημα του Βιάνα ήταν μεγάλο, αλλά μεμονωμένο. Λογικά δεν θα χρειαστεί αυτό το παιδί να ξαναπαίξει αριστερό μπακ, αν και υπάρχει ένα θέμα με την έλλειψη αναπληρωματικού αριστερού μπακ στο ρόστερ...
 
Οπως και να έχει το ευχάριστο για τον Ολυμπιακό είναι ότι ο Μπέντο δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό του. “Είμαι ικανοποιημένος μόνο από το αποτέλεσμα, όχι από τον τρόπο που παίξαμε...” είπε χαρακτηριστικά. Ακόμη καλύτερα το είπε ο Φορτούνης “είναι σημαντικό να κερδίζεις όταν δεν παίζεις καλά. Εμείς αυτό κάναμε σήμερα...”
 
Εγώ πάλι δεν έκανα αυτό που ήθελα σήμερα. Θα προτιμούσα να είχα γράψει για τον... Special once, ή την εκπληκτική Σεβίλλη του Σαμπάολι, ή για το θαύμα της Σαουθάμπτον, ή για την Μίλαν του Μοντέλα και των πιτσιρικάδων, ακόμη και για την νεοφώτιστη Λειψία, κοινώς για κανονικό ποδόσφαιρο. Ας όψεται και αύριο μέρα είναι...

Best of internet