Διαχείριση μίας μεγάλης νίκης

Διαχείριση μίας μεγάλης νίκης

Ο Δημήτρης Τσορμπατζόγλου παρακολούθησε live το φιλικό του ΠΑΟΚ με την Μπριζ και γράφει από την Ολλανδία εντυπώσεις και παρατηρήσεις...

Διαχείριση μίας μεγάλης νίκης
 Στην Ολλανδία ο ΠΑΟΚ έπαιζε με τη Μπριζ. Ο δεύτερος ΠΑΟΚ της Ελλάδας, που θα εκπροσωπήσει τη χώρα στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, έπαιζε με τους πρωταθλητές Βελγίου. Αυτό είναι το γεγονός!
 
Από εκεί και πέρα επρόκειτο για φιλικό παιχνίδι. Αυτό τι σημαίνει; Ότι δεν έχει σημασία η εικόνα του αγώνα και το αποτέλεσμα; Μία μεγάλη ομάδα οφείλει σε κάθε ματς να μπαίνει για να κερδίζει. Αυτό έκανε ο ΠΑΟΚ, ο οποίος κέρδισε 2-0 τους Βέλγους και άρεσε ιδιαίτερα για δεύτερο συνεχόμενο αγώνα.
 
Ξεκινήσαμε με τα αυτονόητα (απαραίτητα για πολλούς) για να πάμε μετά και στις λεπτομέρειες…
 
Αυτό το απόγευμα βρήκε τον ΠΑΟΚ να δίνει ένα δεύτερο τεστ και τους Βέλγους να παίζουν τον τέταρτο αγώνα τους.
 
Σε αυτό το φιλικό παιχνίδι ο προπονητής του ΠΑΟΚ έκανε 11 αλλαγές και ο Πρεντόμ της Μπριζ μόλις δύο (ενώ στο τέλος έβαλε και δύο 19χρονους).
 
Σε αυτό τον αγώνα από πλευράς Βέλγων δεν έπαιξαν ο νεοαποκτηθείς Ισπανός Πίνα, ο αριστερός μπακ Μπόμπο και ο φορ Ντιαμπί.
 
Από τον ΠΑΟΚ δεν έπαιξε ο Μπίσεσβαρ που αποκτήθηκε για να κάνει τη διαφορά μεσοεπιθετικά, ο Σάκχοφ που ήδη μας έχει δείξει την ποιότητά του στον άξονα, ο Σέρβος τερματοφύλακας που τώρα αποκτήθηκε και φυσικά έλειπαν οι Μακ (πρώτος σκόρερ της ομάδας πέρυσι) και Κάτσε.
 
Ο ΠΑΟΚ πήρε μία μεγάλη νίκη απέναντι σε ένα σύνολο που παρόμοιό του θα αντιμετωπίσει και στα προκριματικά του Τσάμπιονς Ληγκ. Η Άντερλεχτ είναι σίγουρα υποδεέστερη από την Μπριζ, ο Άγιαξ και η Σπάρτα Πράγας κινούνται σε αυτό το ίδιο επίπεδο, η Φενέρμπαχτσε ίσως είναι λίγο καλύτερη, κάτι που μάλλον ισχύει και με τη Σαχτάρ η οποία προχθές έφερε 2-2 με τη Μπριζ.
 
Με αυτά και με αυτά, η εμφάνιση του ΠΑΟΚ κατά διαστήματα, ο τρόπος που μερικές φορές κυριάρχησε, αλλά και το τελικό αποτέλεσμα μόνο οφέλη μπορεί να προσφέρει, ειδικά σε ένα σύνολο τόσο σοβαρό όσο αυτό που δουλεύει εδώ στην Ολλανδία ο έτσι και αλλιώς πολύ σοβαρός Βλάνταν Ίβιτς.
 
Στα καλά του ΠΑΟΚ βάζουμε μερικά εξαιρετικά πεντάλεπτα στο πρώτο, αλλά και στο δεύτερο ημίχρονο. Ήταν αρκετές οι οργανωμένες και καλά φτιαγμένες επιθέσεις που χτίζονταν από πίσω και έβγαζαν σε θέση βολής τους επιθετικούς.
 
Πολύ θετικές οι γρήγορες επιθέσεις-μεταβάσεις από άμυνα σε επίθεση, κάτι που δουλεύει έντονα ο Ίβιτς.
 
Ο Κάμπος μπήκε απόψε στα άκρα και εντυπωσίασε. Ομαδικός παίκτης, πολύ γρήγορος, έμπειρος ποδοσφαιριστής που παίζει καλά το συνδυαστικό ποδόσφαιρο.
 
Ο Μάτος προσδίδει ποιότητα και προσωπικότητα στην ομάδα.
 
Από τους παλιούς οι Γλύκος, Τζαβέλλας, Πέλκας, αλλά και ο Ροντρίγκεζ με τον Χαρίση, κράτησαν τον ΠΑΟΚ.
 
Ο Γιαννούλης δείχνει κάθε μέρα πόσο σοβαρή υποψηφιότητα βάζει για να κρατήσει θέση στην ομάδα.
 
Το πιο θετικό από όλα όμως ήταν ότι άλλαξε όλη η ομάδα μετά το 60΄, αλλά η εικόνα, ο ρυθμός και η γενικότερη ποιότητα απέναντι σε έναν σπουδαίο αντίπαλο, δεν διαφοροποιήθηκε ούτε στο παραμικρό.
 
Είχε και αρνητικά το ματς. (Αυτό έλειπε στο δεύτερο παιχνίδι, να λειτουργούσαν όλα τέλεια).
 
Ο ΠΑΟΚ στο πρώτο μέρος εκτέθηκε αρκετές φορές μεσοαμυντικά. Οι Βέλγοι του έβγαλαν τρεις-τέσσερις μεγάλες φάσεις.
 
Υπήρχαν αρκετά νεκρά διαστήματα στο παιχνίδι.
 
Ο Περέιρα που έπαιξε πίσω από το φορ εγκλωβίστηκε και σίγουρα θα αποτελέσει εκ νέου θέμα ποια είναι η θέση του και αν υπάρχει κάτι άλλο από το καθαρό 4-4-2 στο οποίο μπορεί να προσφέρει τα… πολλά που έχει να δώσει στην επίθεση.
 
Στο κλείσιμο…
 
Ο ΠΑΟΚ ξεκινάει εντυπωσιακά (γιατί και το 14-0 μόνο τυχαίο δεν ήταν στο πρώτο ματς) και τώρα ο Ίβιτς, αλλά και όλη η ομάδα πρέπει να εκμεταλλευτούν θετικά όλη αυτή τη συγκυρία.
 
Η σοβαρότητα πρέπει να παραμείνει ως κυρίαρχο στοιχείο, ο ανταγωνισμός να συνεχίσει να βοηθάει τους πάντες και να μην δημιουργηθούν κόντρες, η αυτοπεποίθηση από τις καλές εμφανίσει θα πρέπει να κυριαρχήσει σε σχέση με το τουπέ που δίνουν τέτοιες νίκες ακόμη και σε φιλικά παιχνίδια.
 
* Αυτοί που σίγουρα πήραν μεγάλη χαρά ήταν οι εκατοντάδες ομογενείς που ταξίδεψαν και τρεις και τέσσερις ώρες από Στουτγάρδη, Αμβούργο, Αννόβερο, από Βρυξέλλες, από Ντύσελντορφ και από περιοχές της Ολλανδίας, για να βρεθούν κοντά στην αγαπημένη τους ομάδα. Το πάθος που έβγαλαν στη διάρκεια του ματς αλλά και οι εικόνες στο τέλος μαζί με τους παίκτες, δίνουν σε όλους κουράγιο για την συνέχεια.          
 

Best of internet