Ισλανδία: Ενα υπέροχο παραμύθι...

Ισλανδία: Ενα υπέροχο παραμύθι...

Παρά το γεγονός ότι αποκλείστηκαν με πεντάρα κέρδισαν τον σεβασμό όλων στο Stade de France φεύγοντας από την διοργάνωση περήφανοι για τα όσα πέτυχαν. ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ: ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΟΥΛΗΣ

Κατάφεραν να στρέψουν τις κάμερες και τα κινητά προς το μέρος τους. Οχι μόνο από τους δημοσιογράφους που βρέθηκαν στο Stade de France. Οι ίδιοι οι Γάλλοι κοίταγαν την γωνιά των Ισλανδών μετά το 5-2 της Κυριακής.

Εβλεπαν 23 απαρηγόρητες φιγούρες να πηγαίνουν περπατώντας κοντά τους, την ίδια ώρα που (μάταια) οι Πογκμπά και Ζιρού προσπαθούσαν να δημιουργήσουν ένα μικρό πάρτι στο άλλο πέταλο.

Σχεδόν συντετριμμένοι οι Ισλανδοί πήγαν μπροστά στους φιλάθλους του. Πιθανότατα όχι τόσο για την έκταση του σκορ, όσο για το γεγονός ότι το ταξίδι τους τελείωσε. «Δεν θα έχει άλλο σκέφτηκαν».

Ταυτόχρονα ήθελαν να ευχαριστήσουν τόσο πολύ αυτόν τον κόσμο που δεν είχαν λόγια. Το έκαναν όμως μάλλον αυθόρμητα. Σήκωσαν τα χέρια τους για ν' ακολουθήσουν στην πολεμική ιαχή του κόσμου που τους δίνει το σύνθημα το τύμπανο.

Εκει μέσα στη δυνατή βροχή έμειναν για περισσότερο από μίση ώρα. Αποσβολωμένοι να τους κοιτούν κι αυτοί να μη σταματάνε. Να τραγουδούν, να τους χειροκροτούν.

Πιθανότατα να ένιωσαν κι αυτοί την ανατριχίλα όπως και 80.000 κόσμος όταν σηκώθηκε όλο το γήπεδο να τους χειροκροτήσει. Ενα σπάνιο standing ovation σε μια ομάδα και σε μια κερκίδα.

Αγωνιστικά δεν έχεις να πει πολλά. Ηταν μία μάχη ανάμεσα στον Γολιάθ και τον Δαυίδ. Πόσω μάλλον όταν στον Γολιάθ βγήκαν τα πάντα στο πρώτο ημίχρονο και πήγε στ' αποδυτήρια με τέσσερα γκολ διαφορά.

Οι Ισλανδοί δημοσιογράφοι όρθιοι σε μια σειρά να χειροκροτούν. Το έκαναν και στη συνέντευξη Τύπου. Οταν μπήκε ο Λάγκερμπαγκ στην αίθουσα όλοι τους σηκώθηκαν και τον χειροκρότησαν για αρκετά δευτερόλεπτα. Παρά το γεγονός ότι έχασαν με 5-2 ήταν η βραδιά τους! Αυτό κι αν είναι σπάνιο.

Η συγκίνησή τους όμως και οι πολύ δυνατές εικόνες συνεχίστηκαν για σχεδόν μια ώρα μετά το παιχνίδι! Οι Ισλανδοί φίλαθλοι δεν έλεγαν να φύγουν από τις εξέδρες του Stade de France. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να βγαίνουν ξανά οι Ισλανδοί παίκτες ένας ένας.

Αλλος με τα παπούτσια στο χέρι για να τους δώσει, άλλος με την εμφάνιση. Και όσο έβλεπαν παίκτες να βγαίνουν τόσο χειροκροτούσαν οι Ισλανδοί.

Ηταν φανερό ότι δεν ήθελαν να τελειώσει αυτό το παραμύθι. Στο τέλος όμως ένιωθαν γεμάτοι. Χαμογελαστοί. Ολόκληρες οικογένειες. Με μωρά στα χέρια να πηγαίνουν προς το μετρό και με την σημαία τους να τους προστατεύει από την βροχή. Γεμάτοι...

Ενα υπέροχο ποδοσφαιρικό παραμύθι χωρίς happy end. Η μήπως όχι; Εντάξει δεν ήταν σαν κι αυτό της Ελλάδας το 2004!