Ποιος Κριστιάνο και ποιος Ζλάταν...

Ποιος Κριστιάνο και ποιος Ζλάταν...

O Aντώνης Σαούλης γράφει από το Παρίσι για τον πραγματικό σταρ του φετινού Euro που δεν είναι άλλος από τον Γκάρεθ Μπέιλ.

Από την σέντρα μέχρι το σημείο του πέναλτι. Μια απόσταση 40 μέτρων. Με το ζόρι την έβγαλε. Οι συνεχόμενες κράμπες που είχε πάθει κατά την διάρκειά του τελικού είχε αναγκάσει την ομάδα του να παίζει με δέκα παίκτες και έναν τραυματία. Παρόλα αυτά ζήτησε να εκτελέσει κι αυτός. Παραπατούσε αλλά σκόραρε. Ενα καλό νέο για την Ρεάλ Μαδρίτης, ένα κακό νέο για την Εθνική Ουαλίας.

Ουδείς γνώριζε σε τι κατάσταση βρισκόταν ο Γκάρεθ Μπέιλ μετά τον τελικό του Μιλάνου. Και φυσικά ουδείς μπορούσε να προβλέψει ποια θα ήταν η εικόνα του στα γήπεδα της Γαλλίας. Θα κατάφερνε να δώσει το επιπλέον boost στην πατρίδα του ή δεν πρόλαβε να ξεκουραστεί και η Ουαλία θα έκανε την προσπάθειά της και θα έφτιαχνε βαλίτσες για την πατρίδα.

Μετά από τρεις αγωνιστικές η Ουαλία και οι φίλαθλοι της φτιάχνουν βαλίτσες για Παρίσι (εδώ θα δώσουν το παιχνίδι για τους 16) και ο Γκάρεθ Μπέιλ είναι πρώτος σκόρερ έχοντας πετύχει γκολ και στα τρία παιχνίδια. Με Σλοβακία (φάουλ), Αγγλία (φάουλ), Ρωσία (πλασέ). Την ίδια ώρα που ο Ζλάταν είναι στο μηδέν, ο Κριστιάνο επίσης στο μηδέν (και μοιραίος στο ματς με την Αυστρία).

Το μέγεθος του κατορθώματος αυξάνεται αν αναλογιστεί κανείς τους συμπαίκτες με τους οποίους πέρασε τα προκριματικά και τώρα τον πρώτο όμιλο. Γιατί έχει ως ελαφρυντικό ο Κριστιάνο πως δεν έχει και το καλύτερο ρόστερ από πίσω του (το ίδιο και ο Ζλάταν) αλλά τι να πει και ο Μπέιλ ο οποίος μ' εξαίρεση τον Ράμσεϊ (άντε και τον Ασλεϊ Γουίλιαμς) έχει ένα ρόστερ χαμηλών δυνατοτήτων.

Φυσικά δεν είναι μόνο τα γκολ. Ο Μπέιλ κάθε φορά που παίρνει την μπάλα είναι ένας ταύρος σε υαλοπωλείον. Κάθετο σπριντ αναγκάζοντας ΟΛΟΥΣ τους αμυντικούς μέχρι στιγμης να τον αντιμετωπίζουν με πισωπεταλιές ελπίζοντας πως θα τον προλάβει κάποιος συμπαίκτης και θα τον ντουμπλάρει. Αν αποφασίσει να πέσει στην μπάλα ο αμυντικός πιθανότατα θα φάει την ντρίμπλα.

Παρά το γεγονός ότι ειναι ο παίκτης με τις περισσότερες τελικές μέχρι στιγμής στο τουρνουά (16 στο σύνολο) εντούτοις οι αντίπαλοι αμυντικοί έχουν προλάβει να τον κόψουν (έστω με φάουλ) μόνο τρεις φορές. Ξέρουν ότι θα απειλήσει-εκτελέσει αλλά δεν βρίσκουν τρόπο να τον σταματήσουν. Μπορεί να παίζει ως σέντερ φορ σε αυτό το περίεργο 5-2-2-1 του Κόουλμαν αλλά η αλήθεια είναι ότι βρίσκεται παντού.

Ουσιαστικά έχει πλήρη ελευθερία να κάνει ότι θέλει, σε όποιο σημείο του γηπέδου θέλει. Στο ματς με την Ρωσία είναι αυτός που ξεκινάει το δεύτερο γκολ με κάθετη κίνηση από τον άξονα (ΟΚ, η πάσα βγαίνει από Ρώσο αντίπαλο που προσπαθεί να κόψει) και στο τρίτο γκολ είναι σε θέση έξω αριστερά και κάνει κίνηση κρυφού φορ για να βγει στην πλάτη της άμυνας και να σπάσει το οφσάιντ.

Με την πρώτη θέση πλέον η Ουαλία θα βρει στο Παρίσι βατό αντίπαλο (μία εκ των Αλβανία, Βόρεια Ιρλανδία και την τρίτη του 4ου ομίλου). Στην πόλη του φωτός η λάμψη του Μπέιλ ίσως φανεί ακόμα περισσότερο στο τουρνουά...