Η απάντηση στον φόβο

Η απάντηση στον φόβο

Ο Θάνος Σαρρής γράφει για την απάντηση που έδωσαν στο φόβο της τρομοκρατίας οι δεκάδες χιλιάδες Παριζιάνοι που συγκεντρώθηκαν για το Γαλλία-Αλβανία κάτω από τον πύργο του Άιφελ.

Τελειώνοντας την αναμέτρηση της Ρουμανίας με την Ελβετία στο Stade de France, το πλάνο μας ήταν να φύγουμε αμέσως, αφού τελειώσουμε με τα του γηπέδου, για τη fan zone στον Πύργο του Άιφελ, προκειμένου να δούμε όσο το δυνατόν περισσότερο το ματς των Γάλλων μαζί τους. Η μέρα, όμως, ήταν λίγο παράξενη. Το διπλό φονικό του αστυνομικού και της συζύγου του, καθώς και η διαρροή του εσωτερικού εγγράφου της αντιτρομοκρατικής που κάνει λόγο για σχέδιο του ISIS σε Γαλλία και Βέλγιο, επανέφεραν στο προσκήνιο τον κίνδυνο της τρομοκρατίας.

 Μετά τις πρώτες μέρες και τα επεισόδια των Ρώσων με τους Άγγλους, που μπήκαν σε πρώτο πλάνο, είχαμε αρχίσει να τον ξεχνάμε. Το ότι οι Γάλλοι θορυβήθηκαν ήταν εμφανές από το γήπεδο. Για πρώτη φορά περάσαμε από δύο ανιχνευτές μετάλλων, έναν φορητό και έναν τύπου αεροδρομίου, παρότι είχαμε δημοσιογραφικές διαπιστεύσεις. Υπήρχε και ένας τρίτος φορητός ανιχνευτής πριν την είσοδο στο κέντρο Τύπου του Parc de Princes, ο οποίος χρησιμοποιούταν αν αντιλαμβάνονταν κάτι περίεργο. Ήταν επίσης περισσότεροι και με πιο ξεκάθαρη παρουσία οι άντρες της ασφάλειας, ενώ συζήτηση για το θέμα γινόταν και σε διάφορα πηγαδάκια.

Η αλήθεια είναι πως βλέποντας όλα αυτά και με δεδομένο πως οι fan zones έχουν χαρακτηριστεί ως νούμερο ένας στόχος (την επικινδυνότητά τους σημείωσε στο gazzetta.gr και ο πρώην Υπουργός Αθλητισμού), μας έβγαλαν μια διστακτικότητα, χωρίς να μιλήσουμε ευθέως γι' αυτό. «Ρε μαλάκα να τρέχουμε τώρα στον Πύργο του Άιφελ; Ωραία θα είναι, αλλά είναι αργά, θα έχει ταλαιπωρία φεύγοντας», ήταν πάνω-κάτω οι συζητήσεις με τον Αντώνη. Μετά, όμως, το σκεφτήκαμε διαφορετικά.

Τι να πούμε εμείς, που είμαστε εδώ για μερικές βδομάδες, για κίνδυνο; Να πούμε ότι ανησυχούμε, για παράδειγμα, στη Λένα, που μένει δίπλα στο Μπατακλάν και μια μέρα μετά την επίθεση είχε τη δύναμη ψυχής να γράψει αυτό (click); Να το πούμε στον κόσμο που μένει τριγύρω από τον Πύργο του Άιφελ και κάθε φορά που θέλει να πάει σπίτι του δείχνει το συμβόλαιο, για να περάσει τον έλεγχο; Σε εκείνους που περνάνε καθημερινά από τα σημεία των επιθέσεων ή που ζουν σε απόσταση αναπνοής από τους μεγάλους στόχους;

Αφήνεις το φόβο να ορίσει την καθημερινότητά και εν τέλει τη ζωή σου; Μάλλον όχι. Φύγαμε λοιπόν για τη fan zone, στην οποία δεκάδες χιλιάδες Γάλλοι έδωσαν την δική τους απάντηση στον τρόμο. Πέρασαν με υπομονή και χαμόγελο τους ελέγχους, που προκαλούσαν μεγάλες καθυστερήσεις. Κατανοώντας, πολλοί εξ' αυτών, ότι κάποια από τα μέτρα περιορίζουν την ίδια την ελευθερία που θέλουν να προστατέψουν.

Παίξε νόμιμα με ανανεωμένο Mobile Site στη Vistabet

Θα διαβάσετε περισσότερα στο αναλυτικό ρεπορτάζ που θα ακολουθήσει, όμως ο τρόπος με τον οποίο ζούσαν τον αγώνα και τη γιορτή ήταν μοναδικός. Μικροί, μεγάλοι, με τα παιδιά τους και ένα τρικολόρ σήμα κάπου στο σώμα τους, παρέα με κόσμο από κάθε γωνιά της Ευρώπης. Αγκαλιασμένοι κάτω από τον παριζιάνικο ουρανό και τον Πύργο του Άιφελ, στην τροχιά της μπάλας. Γιατί όπως είχε πει και ο Μπομπ Μάρλεϊ, το ποδόσφαιρο είναι ελευθερία.