Η Ευρώπη του Μπουφόν, η Ελλάδα του κυρ Σάββα...

Η Ευρώπη του Μπουφόν, η Ελλάδα του κυρ Σάββα...

O Δημήτρης Τσορμπατζόγλου γράφει για τα ωραία του Euro, αλλά και για τις... ομορφιές της Ελληνικής πραγματικότητας! 

Η Ευρώπη του Μπουφόν, η Ελλάδα του κυρ Σάββα...
Τι ζούμε; Που έχουμε καταντήσει; Από την μία η προσπάθεια να ασχοληθούμε με το Euro και το εκστασιασμένο βλέμμα του Μπουφόν που προσωπικά με έχει σημαδέψει και από την άλλη να έχουμε τις παρεμβολές του Κυρ Σάββα να μας προσγειώνουν στη δική μας πραγματικότητα... 
 
Δύο πράγματα και για τα δύο αυτά φαινόμενα, που με μία πρώτη ματιά δεν έχουν καμία σχέση... 
 
Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα είναι δεδομένο ότι ισχύει αυτό που αναφέρει ο Θόδωρος Ζαγοράκης εδώ στο gazzetta. Είναι νωρίς και πολλά μπορεί να αλλάξουν... Άρα δεν χρειάζονται βιαστικά και οριστικά συμπεράσματα και σε καμία περίπτωση "σίγουρα" προγνωστικά. 
 
Μέχρι τώρα όμως και μετά τα πρώτα παιχνίδια ξεχώρισαν κάποια πράγματα. Ανάλογα βέβαια και το πώς ο καθένας βλέπει το ποδόσφαιρο...
 
Για εμένα προτεραιότητα σε αυτό το άθλημα αποτελεί η νοοτροπία. Η ψυχή, το πιστεύω και το πόσο έντονα ζεις τον αγώνα και την μάχη που δίνεται μέσα στο γήπεδο. Τα άλλα έπονται...  
 
Έπαιξε Βέλγιο-Ιταλία και οι Βέλγοι παρουσιάζονταν ως οι ποιοτικοί και οι ανώτεροι, οι επιθετικογενείς που θα κυριαρχούσαν απέναντι σε μία ομάδα που τώρα διαθέτει μικρότερο ταλέντο. Πριν ξεκινήσει ο αγώνας όμως, στέκονται οι Ιταλοί για τον εθνικό τους ύμνο! Και βλέπεις μάτια γουρλωμένα, τη φλέβα στο λαιμό να πετάγεται δύο πόντους έξω και τον Μπουφόν των 800 αγώνων να ουρλιάζει στον ύμνο και να ετοιμάζεται για τη μάχη λες και είναι η πρώτη του! Ή η τελευταία! (Αλλά επί της ουσίας δεν είναι, γιατί αυτός απλά δίνει έναν ακόμη αγώνα...). 
 
Μέσα στο γήπεδο, αυτή η έκρηξη πάθους που σημαίνει...ποδόσφαιρο, συνεχίζεται αδιάκοπα. Στις κόντρες, στα στημένα, στα 100% αντρικά φάουλ που φέρνουν και κίτρινες κάρτες, στις προσωπικές μονομαχίες. Φυσικά και στους πανηγυρισμούς! Όπως πανηγύριζε ο Ταρντέλι το 1982 στον τελικό με τους Γερμανούς, έτσι πανηγύριζε ΟΛΗ η ομάδα στα γκολ ενός αγώνα που αφορά ομίλους!  
 
Αυτές οι σκηνές στον αγώνα της Ιταλίας με γέμισαν ποδοσφαιρικά και ελπίζω να συνεχιστούν...
 
Από εκεί και πέρα για το Euro που δεν παίζει η Ελλάδα γιατί... ο Σάντος ήταν αμυντικογενής και έπρεπε να αλλάξουμε για να βγάλουμε στο γήπεδο τις... επιθετικές μας αρετές, λίγες ακόμη επισημάνσεις-απορίες: 
 
- Πώς δεν κέρδισαν Άγγλοι και Πορτογάλοι; Ήταν μέσα στις 3-4 ομάδες που άρεσαν, αλλά έμειναν στο 1-1... (Έτσι είναι το ποδόσφαιρο όταν παίζεις κανονικά και δεν προκαθορίζεται από πριν ο νικητής, εκεί όπου υπάρχει ζωντανό το ενδεχόμενο της έκπληξης). 
 
- Είναι δυνατόν να μην έχουν σέντερ φορ ομάδες όπως η Γερμανία και φυσικά η Πορτογαλία; (Οι δεύτεροι βγάζουν συνεχώς εξτρέμ και δεν μπορούν να βρουν φορ με τίποτα!)
 
- Πόσο γεμίζει το γήπεδο μία ομάδα που παίζει καλά το 3-5-2; Δείτε ότι έχουν παίκτη παραπάνω σε κάθε γραμμή, σε κάθε φάση, είτε επίθεσης, είτε άμυνας...
 
- Ο Παγιέ μπορεί να γίνει ΤΟ πρόσωπο του Euro. Με έπεισε εντός των τεσσάρων γραμμών (όπως και στη Γουέστ Χαμ) αλλά και στο τέλος που έκλαψε γι' αυτό που είχε ζήσει... 
 
- Τι σου είναι το ποδόσφαιρο; Ο ένας παίζει με δεξί μπακ τον εξτρέμ Βιεϊρίνια και ο άλλος με τον στόπερ Χέβεντες. (Έχει πλάκα γι' αυτό να ήταν οι μεν ρεαλιστές και οι άλλοι απλά εντυπωσιακοί αλλά αναποτελεσματικοί; Θα δούμε και στην συνέχεια...)
 
 - Και επιστρέφω στον Μπουφόν... Το μεγάλο μυστικό ΚΑΘΕ μεγάλης ομάδας είναι να διαθέτει τόσο διψασμένους και πωρωμένους παίκτες για την επιτυχία, έστω και αν πρόκειται για αθλητές που τα έχουν κερδίσει ΟΛΑ και μία και δύο και τρεις φορές... (Αυτό με εντυπωσιάζει και σε συλλόγους όπως η Μπάγιερν, η Γιουβέντους και φυσικά σε παίκτες όπως ο Ρονάλντο. Πόσο έντονα ζουν το κάθε παιχνίδι και πόσο έντονα πανηγυρίζουν, ακόμα και στο 6-0 κόντρα στο Ανόβερο ή στην Κάρπι ή για ένα γκολ απέναντι στη Βαγιεκάνο...). 
 
Κι' εκεί που ανυπομονείς να δεις και να χορτάσεις ωραίες ποδοσφαιρικές στιγμές... να σου ο άνθρωπος που εκπροσωπεί τον Ολυμπιακό και εκφράζει τους Ολυμπιακούς, να ξαναμπαίνει στη ζωή μας και να μας θυμίζει ότι εδώ παίζεται κάτι άλλο! 
 
Θα έρθω και θα διαφωνήσω όμως με την έκταση που πήρε αυτό το θέμα... Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί "τρελάθηκαν" όλοι με όσα εμφανίστηκε να λέει ο εκπρόσωπος του Ολυμπιακού και εκφραστής των Ολυμπιακών; Απορώ και για την αντίδραση του επίσημου Ολυμπιακού... 
 
Τι φέρεται να λέει δηλαδή; Γιατί τώρα τόση πρεμούρα και ανησυχία, γιατί τέτοια κινητοποίηση; 
 
Σε σχέση με ΟΛΑ τα άλλα που έχουν ειπωθεί και έχουν αποκαλυφθεί, αυτά τα τελευταία είναι πταίσματα... 
 
Έχουμε ακούσει και υπάρχουν στοιχειοθετημένες κατηγορίες για τα μύρια όσα που αφορούν διαιτησίες, αποφάσεις δικαιοδοτικών οργάνων, για παρατηρητές, διαιτητές, για στοίχημα, για άλλες παράξενες ενέργειες εκτός γηπέδων... Τι να μας "πουν" τώρα αυτά τα τελευταία μικροπράγματα, τα οποία όλως παραδόξως κινητοποίησαν αστυνομία, εισαγγελείς και έγιναν πρώτο θέμα στη χώρα; 
 
* Τώρα που το θυμάμαι βέβαια και οι Ιταλοί (το πάθος των οποίων εκθειάζω) και πιο συγκεκριμένα η ομάδα του Μπουφόν στη γειτονική χώρα, κατηγορήθηκε για κάτι τέτοια, ή για πολύ λιγότερα. Αλλά εκεί γρήγορα-γρήγορα πάρθηκαν αποφάσεις. Αποκαταστάθηκαν οι αθώοι (όπως πρέπει) και τιμωρήθηκαν οι ένοχοι...

Best of internet