Ρουμπουλάκου: «Όλα οφείλονται στον Κωστούλα»

Ρουμπουλάκου: «Όλα οφείλονται στον Κωστούλα»

Ο Σίμος Ρουμπουλάκου έδωσε μία συνέντευξη εφ' όλης της ύλης τονίζοντας πως ο Παναιτωλικός οφείλει τα πάντα στον Φώτη Κωστούλα. Ο ρατσισμός, η πρόταση της ΑΕΚ, ο Ματζουράκης και η Εθνική.

Ρουμπουλάκου: «Όλα οφείλονται στον Κωστούλα»

Σε μία συνέντευξη εφ' όλης της ύλης παραχώρησε ο Σίμος Ρουμπουλάκου στην τοπική ιστοσελίδα agriniosports.gr. Ο 24χρονος αριστερός μπακ τόνισε ότι ο Παναιτωλικός οφείλει τα πάντα στον Φώτη Κωστούλα, ενώ αναφέρθηκε στις δυσκολίες και στα φαινόμενα ρατσισμού που αντιμετώπισε στην χώρα μας, στις ευκαιρίες που του έδωσε ο Γιάννης Ματζουράκης, στην πρόταση της ΑΕΚ, στο κεφάλαιο Εθνική ομάδα και στη συνολική πορεία του. Μάλιστα, χαρακτήρισε ως χειρότερη στιγμή την εντός έδρας ήττα από τον Πανιώνιο με 5-1, αφού έκανε δύο μέρες να κοιμηθεί, όπως αποκάλυψε ο ίδιος.

Αναλυτικά η συνέντευξή του

Η φετινή σεζόν δεν ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο για εσένα και τον Παναιτωλικό. Ξεκίνησες βασικός στο εντός έδρας παιχνίδι με τον Πανιώνιο αλλά βγήκε νωρίς για λόγους τακτικής, καθώς χάνατε με 4-0, αλλά προς το τέλος του πρωταθλήματος πήρες κάποιες ευκαιρίες από τον Γιάννη Μαντζουράκη και απέδειξες ότι είσαι πολύ καλύτερος από ότι περίμενε ο κόσμος του συλλόγου, όταν πρωτοήρθες…

«Η αλήθεια είναι ότι η χρονιά δεν ξεκίνησε όπως την περιμέναμε. Όταν μαζευτήκαμε στην προετοιμασία, ήταν υψηλοί οι στόχοι μας, καθώς την προηγούμενη σεζόν είχαμε πάει πάρα πολύ καλά. Όταν ξεκινήσαμε είχα με βάλει ως στόχο μια καλύτερη πορεία και γιατί όχι και τα πλέι οφ. Δεν ξεκινήσαμε καλά, είχαμε αλλαγή του προπονητή και όπως είπες πριν, μου δόθηκε η ευκαιρία να παίξω βασικός με τον Πανιώνιο, αλλά τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα είχαμε σχεδιάσει, με αποτέλεσμα να έρθει μια βαριά ήττα.

Στην συνέχεια ανέλαβε χρέη προπονητή ο κύριος Μαντζουράκης και είχαμε μεγάλη βελτίωση σε όλους τους τομείς και πιστεύω ότι μας βοήθησε πολύ στο κομμάτι της ψυχολογίας, αλλά και στην τακτική, με αποτέλεσμα η ομάδα να πάρει τα πάνω της. Moυ δόθηκε η ευκαιρία να παίξω, πιστεύω ότι βοήθησα την ομάδα όσο μπορούσα στα ματς που έπαιξα. Είναι πολύ σημαντικό για εμένα που πήρα κάποιες συμμετοχές, καθώς όλα στο ποδόσφαιρο είναι θέμα ψυχολογίας και όταν παίζεις αισθάνεσαι καλά».

Μας μίλησες για τον ερχομό του κύριου Μαντζουράκη, ο οποίος πήρε την θέση του Πόντες. Ποια η άποψη σου για τον Πορτογάλο τεχνικό, ο οποίος έδειχνε να πιστεύει σε σένα, καθώς σε κράτησε, μετά την επιστροφή σου από τον Παναιγιάλειο;

«Η αλήθεια είναι ότι όταν επέστρεψα από τον Παναιγιάλειο, όπου ήμουν δανεικός ήθελε να με δει στην προετοιμασία για τουλάχιστον 10 μέρες. Τελικά πίστεψε σε μένα και είπε στους ανθρώπους του συλλόγου ότι ήθελε να με κρατήσει. Μου μίλησε και μένα προσωπικά και μου τόνισε ότι με πιστεύει και ότι περιμένει να δει και στο γήπεδο την αξία μου.

Τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελε. Ήρθε από μια άλλη χώρα, με άλλη φιλοσοφία και νοοτροπία από την Ελληνική. Το βιογραφικό του δείχνει ότι είναι ένας άνθρωπος αξιόλογος, καθώς έχει δουλέψει σε καλές ομάδες, όπως η Εθνική Πορτογαλίας. Είχε πλάνο και ήταν καλός άνθρωπος. Δεν του βγήκε όμως και μοιραία έφυγε από την ομάδα».

«Ο Μαντζουράκης μου έδωσε την μεγάλη ευκαιρία»

Την θέση του πήρε ο Γιάννης Μαντζουράκης, ο οποίος είναι ο άνθρωπος που έχει πιστέψει πιο πολύ από όλους τους τεχνικούς που είχες, σε εσένα, σε επίπεδο Σούπερ Λιγκ…

«Eίναι ένας αξιόλογος προπονητής. Έχει δουλέψει σε πολλούς συλλόγους και σε υψηλό επίπεδο. Έχει πάρει τίτλους στην καριέρα του ως τεχνικός και αυτό τα λέει όλα από μόνο του. Είναι δουλευταράς και τελειομανής, ειδικά στο τακτικό κομμάτι. Εμένα με βοήθησε πολύ, ειδικά σε αυτό τον τομέα και είναι ένας προπονητής που παίρνει το 1000% από έναν παίκτη, με αποτέλεσμα να ανέβουμε βαθμολογικά και αγωνιστικά από όταν ήρθε».

Στην αρχή μας τόνισες ότι όταν ξεκίνησε η σεζόν, θέλατε όλοι στην ομάδα να πάρετε μια θέση που οδηγεί στα πλέι οφ του πρωταθλήματος. Αν ήταν εξαρχής προπονητής ο Κύριος Μαντζουράκης, πιστεύεις ότι θα καταφέρνατε να μπείτε στην πεντάδα;

«Στο ποδόσφαιρο, δεν μπορείς να ξέρεις ποτέ τι θα γινόταν αν ήταν κάτι διαφορετικό. Σίγουρα παίξαμε καλύτερο ποδόσφαιρο μετά την έλευση του και αυτό είναι ένα θετικό βήμα, αλλά δεν μπορώ να πω με σιγουριά τι θα είχε συμβεί, αν είχε ξεκινήσει η χρονιά με τον Κύριο Μαντζουράκη».

Βέβαια, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε να αναφέρουμε έναν ακόμη προπονητή του Παναιτωλικού. Ο λόγος για τον Μάκη Χάβο, ο οποίος ήταν ένας από τους ανθρώπους που σε επέλεξαν για να έρθεις στην ομάδα, αλλά στην συνέχεια έδειξε να μην σε εμπιστεύεται, με αποτέλεσμα να φτάσεις ως τον δανεισμό στον Παναιγιάλειο...

«Η αλήθεια είναι ότι ο κύριος Χάβος με επέλεξε και ήρθα στον Παναιτωλικό και λόγω του ότι έδειξε ότι με ήθελε πολύ αλλά και την υγεία που είχε η ομάδα. Αποτέλεσμα ήταν να αρνηθώ δύο άλλες προτάσεις που είχα από συλλόγους της Σούπερ Λιγκ, για να φορέσω την φανέλα με τον «Τίτορμο» στο στήθος.

Η αλήθεια είναι ότι είχα έναν τραυματισμό στην προετοιμασία, έμεινα έναν μήνα εκτός αγωνιστικής δράσης και όταν επανήλθα, μου τόνισε ότι δεν είχα προσαρμοστεί πλήρως, ήμουν λίγο διαφορετικός και ότι δεν κατάφερα να τον πείσω, με αποτέλεσμα να πάω δανεικός στον Παναιγιάλειο.

Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Ο κάθε προπονητής ξέρει καλύτερα, αν ένας παίκτης μπορεί να παίξει. Είναι αποδεδειγμένα ένας καλός προπονητής και δεν μπορώ να τον κατακρίνω».

Βέβαια, το πέρασμα σου από τον Παναιγιάλειο, φαίνεται πως σου έκανε καλό…

«Είναι αλήθεια ότι ο Παναιγιάλειος με βοήθησε πάρα πολύ. Όταν πήγα η ομάδα δεν ήταν σε καλή κατάσταση. Είχε φύγει ο τότε προπονητής και είχε πάει ο κύριος Γκουτζίδης, ο οποίος είναι πολύ καλός στην δουλειά του και αυτός που με επέλεξε τότε για να πάω στην ομάδα.

Με τον ερχομό μου ήταν καλύτερα τα πράγματα, η ομάδα είχε αρχίσει να βρίσκει τον ρυθμό της, οι παίκτες βρήκαν την φόρμα τους, ο προπονητής μας είχε φτιάξει την ψυχολογία και φτάσαμε κοντά στο να βρεθούμε στα πλέι οφ ανόδου, που ήταν και ο στόχος στην αρχή της χρονιάς.

Δεν τα καταφέραμε, αλλά η χρονιά μπορεί να θεωρηθεί επιτυχημένη, καθώς πήραμε την πέμπτη θέση. Είναι μια καλή και οργανωμένη ομάδα. Προσπαθεί να σωθεί. Πέρυσι ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα. Με βοήθησε πολύ η ομάδα, καθώς πήρα παιχνίδια και ψυχολογία και επέστρεψα στον Παναιτωλικό πιο έτοιμος».

«Θέλω να μείνω στην ομάδα»

Όπως είπες, επέστρεψες πιο δυνατός και αυτό φάνηκε από την πολύ καλή εικόνα που έδειξες στα παιχνίδια που αγωνίστηκες επί Μαντζουράκη. Αυτό σίγουρα σου δίνει κάποιους πόντους για να παραμείνεις στην ομάδα, αλλά τίποτα δεν είναι ακόμη σίγουρο, καθώς σε λίγες μέρες λήγει το συμβόλαιο σου…

«Το συμβόλαιο μου λήγει στις 30/06. Όπως είναι φυσικό, εγώ θέλω να παραμείνω στον Παναιτωλικό, ο οποίος είναι μια από τις καλύτερες ομάδες στην Ελλάδα σε πολλά θέματα. Οργανωτικά, διοικητικά και γενικότερα όλα λειτουργούν ρολόι.

Οι άνθρωποι της ομάδας είναι πολύ ζεστοί και σε κάνουν να αισθάνεσαι άνετα. Το καλό είναι ότι πήρα κάποιες ευκαιρίες και έδειξα ένα δείγμα των δυνατοτήτων μου, για να έχουν και αυτοί μια εικόνα τους ποιος είμαι, πριν πάρουν την απόφαση τους. Όπως είπα και πριν θέλω να ανανεώσω, αλλά δεν είναι στο χέρι μου».

Αναφέρθηκες στις καλές συνθήκες της ομάδας και μια από αυτές είναι ότι διαθέτει ένα προπονητικό κέντρο σαν το Emileon, στο οποίο είχες αναφερθεί και όταν είχες υπογράψει στον Παναιτωλικό…

«Είναι ένα από τα καλύτερα αθλητικά κέντρα στην Ελλάδα και λίγες ομάδες διαθέτουν ένα τέτοιο «στολίδι». Μοιάζει με αυτό της Ξάνθης και είχα ακούσει τα καλύτερα λόγια πριν έρθω εδώ. Στην συνέχεια διαπίστωσα ότι όλα ήταν αλήθεια. καθώς όταν είδα το προπονητικό κέντρο έπαθα… πλάκα. Είναι πολύ σημαντικό που υπάρχει ένας άνθρωπος σαν τον Φώτη Κωστούλα, ο οποίος εκτός των άλλων που έχει κάνει για την ομάδα, έφτιαξε και μια τέτοια σπουδαία, προπονητική εγκατάσταση».

«Μακάρι να υπήρχαν και άλλοι σαν τον Κωστούλα»

Μίλησες και για τον κύριο Κωστούλα, ο οποίος πήρε την ομάδα από χαμηλή Κατηγορία, τον έφτασε ως την Super League και στην ουσία, τον κρατά ζωντανό…

«Eίναι ένας άνθρωπος, ο οποίος έχει κάνει πολλά πράγματα για την ομάδα αλλά και το Αγρίνιο. Έφτιαξε το προπονητικό, αλλά και καινούριο γήπεδο για την ομάδα. Έχει κάνει εξαιρετική δουλειά και μακάρι το Ελληνικό ποδόσφαιρο να είχε και άλλους ανθρώπους σαν και αυτόν, καθώς πάσχει από τέτοιους»

Ένας από τους στόχους του Προέδρου, είναι να παίξει κάποια στιγμή η ομάδα στην Ευρώπη. Εσύ δεν γνωρίζεις αν θα συνεχίσεις την καριέρα σου εδώ, αλλά θα ήθελα την γνώμη για το αν πιστεύεις ότι μπορεί και ο Παναιτωλικός να αγωνιστεί κάποια στιγμή στην Ευρώπη…

«Σίγουρα το αξίζει, καθώς παρέχει τα πάντα στον ποδοσφαιριστή, οπότε νομίζω ότι αργά η γρήγορα το όνειρο όλων εδώ στο Αγρίνιο, θα γίνει πραγματικότητα. Κάθε χρόνο, ο Παναιτωλικός μεγαλώνει και ανεβαίνει επίπεδο. Όλα αυτά οφείλονται στον Κύριο Κωστούλα και πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα δούμε τον σύλλογο να πανηγυρίζει μια θέση που θα δίνει Ευρωπαϊκό εισιτήριο και θα πάρουν οι άνθρωποι της ομάδας αλλά και ο κόσμος μια χαρά που του αξίζει».

Είπες και για την χαρά που θα πάρει ο κόσμος του Παναιτωλικού, αν και όταν η ομάδα παίξει στην Ευρώπη. Οι φίλαθλοι του συλλόγου δεν σε είχαν πάρει όμως με καλό μάτι όταν ήρθες στο Αγρίνιο, καθώς δεν διέθετες ένα πλούσιο βιογραφικό…

«Από την στιγμή που ασχολείσαι επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο, είσαι υποχρεωμένος αν τα δέχεσαι όλα. Ο καθένας μπορεί να λέει ότι θέλει και είναι δικαίωμα του. Το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα που παίζεις και κρίνεσαι στον αγωνιστικό χώρο. Μπορεί να κάνεις λάθη ή οτιδήποτε. Ο απέξω θα σε κρίνει άσχημα ή θετικά.

Αυτό είναι δικό του πρόβλημα. Ο παίκτης δεν πρέπει να ασχολείται με αυτό, αλλά με το καλό του και της ομάδας του. Όλα τα άλλα έρχονται. Είναι αλήθεια ότι ο κόσμος εδώ είναι απαιτητικός. Θέλει να βλέπει την ομάδα ψηλά, παίκτες με υψηλό βιογραφικό και γενικότερα έχει μεγάλες προσδοκίες. Το γεγονός ότι δεν είχα πολλά παιχνίδια στα Γιάννενα, έκανε τους οπαδούς να μην είναι τόσο ενθουσιασμένοι με τον ερχομό μου.

Εγώ από την μεριά μου κοίταξα την δουλειά μου και στόχος μου είναι να συνεχίσω να βελτιώνομαι, να ακούω τον προπονητή μου για το πως μπορώ να βελτιωθώ. Είναι επιλογή του καθενός να κρίνει και δεν πρέπει να ασχολούνται οι παίκτες με αυτό το κομμάτι, αλλά με το να κάνουν σωστά την δουλειά τους».

«Είχα πρόταση από την ΑΕΚ…»

Βέβαια, πριν πας στα Γιάννενα, μπορούσες να εμπλουτίσεις διαφορετικά το βιογραφικό σου, καθώς εκείνη την περίοδο είχες πρόταση από την ΑΕΚ…

«Ναι είναι αλήθεια αυτό. Έγινε το 2011 όταν ήμουν στην Καλαμάτα στην Γ΄ Εθνική. Είχαμε αντιμετωπίσει την ΑΕΚ στο Κύπελλο, είχα κάνει καλό ματς και από εκεί ξεκίνησε το ενδιαφέρον της. Τότε δεν είχε πάρει αδειοδότηση και αναγκαστικά έπρεπε να πάρει νεαρούς παίκτες. Τότε αποφασίσαμε πως δεν ήταν το καλύτερο για την καριέρα μου να πάω εκεί, καθώς τα χρήματα δεν ήταν πολλά και αποφασίσαμε να πάω στον ΠΑΣ Γιάννινα, καθώς με ήθελε πολύ ο κύριος Χριστόπουλος».

Μιλήσαμε για την ευκαιρία που σου δόθηκε να πας στην ΑΕΚ, αλλά μόνο εύκολα δεν ήταν γενικότερα τα πράγματα για σένα, καθώς οι γονείς σου ήταν μετανάστες και σε πήραν μικρό από το Αργυρόκαστρο και ήρθατε εδώ σε μια ξένη χώρα, χωρίς να γνωρίζετε τις σας επιφύλασσε η μοίρα. Τελικά, φαίνεται πως όλα έγιναν για καλό, αλλά θέλω να μας μιλήσεις και εσύ για την πορεία σου μέχρι τώρα…

«Γεννήθηκα στο Αργυρόκαστρο της Αλβανίας και ήρθαμε στην Αθήνα όταν ήμουν μικρός και πήγα σχολείο εκεί. Στα οκτώ μου χρόνια πήγα στις Ακαδημίες της Τριγλίας Ραφήνας με παρότρυνση του πατέρα μου που ήθελε να παίζω και να αθλούμαι.

Ούτε είχε περάσει από το μυαλό μας ότι θα ασχοληθώ επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο, απλά μου άρεσε πολύ ο αθλητισμός, καθώς ήμουν ενεργητικό παιδί, με αποτέλεσμα να παρθεί αυτή η απόφαση. Στην συνέχεια περνούσαν τα χρόνια, ανέβαινα τα τμήματα και έφτασα σε ηλικία 16, όταν και αποφάσισα ότι έπρεπε να κυνηγήσω το όνειρο μου.

Έτυχε να γνωρίσω κάποιους ανθρώπους στην πορεία, οι οποίοι με βοήθησαν πάρα πολύ, όπως ο πρώτος μου γυμναστής, κύριος Πανταζής, ο οποίος μου είπε ότι μπορώ να αντεπεξέλθω σε πιο υψηλό επίπεδο αν συνεχίσω την σκληρή δουλειά και ότι έπρεπε να βελτιώσω τα τρεξίματα μου και να δυναμώσω. Μέσα σε δύο χρόνια πήρα κάποιους πόντους, γενικότερα όμως με βοήθησε αυτός ο άνθρωπος να βελτιωθώ και ήταν το έναυσμα να μπω στην λογική του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Πήγα στο αντρικό τμήμα της Τριγλίας, είχα τρία σερί χρόνια εκεί με πολύ καλές σεζόν. Με βοήθησε πολύ ο τότε προπονητής, κύριος Ασλάνογλου, πρώην παίκτης του Παναθηναϊκού, ο οποίος πίστεψε στις δυνατότητες μου, με χρησιμοποίησε και με έβαλε βασικό, παρά το ότι ήμουν μικρόσωμος. Τον δικαίωσα έχοντας καλές παρουσίες και η ομάδα έφτασε στην Δ' Εθνική.

Στην συνέχεια υπήρχε ενδιαφέρον από κάποιες ομάδες, ανάμεσα τους ο Πανιώνιος και ο Απόλλωνας Αθηνών. Η τότε διοίκηση της Τριγλίας, δεν είχε πρόβλημα να με πουλήσει, αλλά ζήταγε πολλά λεφτά, με αποτέλεσμα να φτάσουμε την τελευταία μέρα των ελεύθερων μεταγραφών να πληρώσουμε με την οικογένεια μου ένα μεγάλο ποσό για να μείνω ελεύθερος.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό μου αφήνει μια πικρία, γιατί είχα ξεκινήσει από τις Ακαδημίες, βοήθησα πολύ την Τριγλία και αισθάνομαι ότι μου φέρθηκαν άσχημα. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο και η ζωή, πρέπει να είσαι έτοιμος για όλα και να κοιτάς μπροστά. Στην συνέχεια πήγα στην Καλαμάτα, όπου έκανα μια καλή χρονιά και αποκόμισα πολλές εμπειρίες. Ήταν μια ιστορική χρονιά, κάναμε καλή πορεία και ήμασταν κοντά στην άνοδο στην Β΄ Εθνική. Αυτό ήταν ένα βήμα για να ανέβω ένα σκαλί και να πάω στα Γιάννενα».

«Νιώθω ότι με αδίκησαν στην Τριγλία»

Αναφέρθηκες στον άσχημο τρόπο που σου φέρθηκαν στην Τριγλία και θα ήθελα να μου πεις, αν εκτός αυτού, στην πορεία σου γνώρισες και ρατσισμό επειδή είσαι ξένος, παρά το γεγονός ότι ήρθες από μικρός εδώ και αισθάνεσαι Έλληνας…

«Η αλήθεια είναι ότι είχαμε ζήσει τον ρατσισμό και εγώ και η οικογένεια μου, όταν είχαμε πρωτοέρθει. Εμείς όμως κοιτούσαμε μπροστά, καθώς ήρθαμε στην Ελλάδα για ένα καλύτερο αύριο και δεν ασχοληθήκαμε με τίποτα άλλο. Κοιτάξαμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και να φτιάξουμε την ζωή μας».

Προέρχεσαι από ένα μέρος, όπου υπάρχει μεγάλη φτώχεια και βλέπουμε ότι αλλάζουν οι συνθήκες και εδώ, καθώς κάθε χρόνο είναι και πιο δύσκολα οικονομικά, με αποτέλεσμα αυτό να επηρεάζει και το ποδόσφαιρο. Κάτι που αναγκάζει τις ομάδες να κοιτούν και νεαρούς παίκτες και να δίνουν ευκαιρίες, όπως πήρες και εσύ μια, πηγαίνοντας στα Γιάννενα…

«Σίγουρα η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει τις ομάδες και τα συμβόλαια. Βλέπουμε και στην κοινωνία πως τα πράγματα είναι δύσκολα, δεν υπάρχουν χρήματα και δουλειές, με αποτέλεσμα κόσμος να πεινά. Έχει επηρεαστεί και το ποδόσφαιρο και αυτό φαίνεται και από τα συμβόλαια, τα οποία δεν είναι τόσο μεγάλα όσο παλιότερα.

Από το 2010-11 περίπου, άρχισαν κάποιες ομάδες στην Σούπερ Λιγκ να μην παίρνουν αδειοδότηση και έτσι να αναγκάζονται να παίρνουν κάποιους πιτσιρικάδες. Πιστεύω ότι αν αυτές οι ομάδες είχαν πάρει αδειοδότηση, δεν θα άνοιγε η πόρτα της Σούπερ Λιγκ σε εμένα και κάποια άλλα παιδιά, για να είμαστε ειλικρινής.

Έτσι πήραν ευκαιρίες κάποια παιδιά από Β' και Γ' Εθνική που υπό άλλες συνθήκες δεν θα πέρναγαν ούτε απέξω από τις ομάδες που πήγαν. Βέβαια, υπήρχαν και κάποια παιδιά που δεν τα κατάφεραν. Σίγουρα είναι και συγκυρίες και τύχη.

Όταν πήγα στα Γιάννενα το 2011 ήταν και λόγω του ότι η ομάδα δεν είχε πάρει αδειοδότηση και το 90% που απέκτησε ήταν νεαροί παίκτες που δεν είχαν παίξει στην Σούπερ Λιγκ και επειδή είχαν κάνει μια καλή χρονιά πήραν την ευκαιρία. Φέτος έδωσε και ο Παναιτωλικός ευκαιρίες σε νεαρούς ποδοσφαιριστές και πιστεύω ότι σχεδόν όλοι πήγαν καλά ακι απέδειξαν ότι υπάρχει μέλλον και μπορεί και ο σύλλογος να κάνει ονόματα, νεαρούς παίκτες. Αυτό είναι υγεία».

«Όνειρο για κάθε παίκτη η Εθνική»

Μίλησες για το γεγονός ότι αν δεν ήταν διαφορετικές οι συνθήκες, δεν θα έπαιρνες την ευκαιρία να αγωνιστείς στην Σούπερ Λιγκ. Το κατάφερες όμως αυτό και σίγουρα θα έχει περάσει από το μυαλό σου και κάτι πιο δύσκολο, όπως το να αγωνιστείς κάποια στιγμή στην Εθνική Ελλάδος…

«Νομίζω ότι αυτός είναι ο στόχος του κάθε ποδοσφαιριστή. Είναι πολύ σημαντικό για κάθε παίκτη να φορά το Εθνόσημο, αλλά σίγουρα για να το καταφέρεις αυτό πρέπει να καθιερωθείς στην ομάδα σου και γίνεται πιο εύκολο αν παίζεις σε μια μεγάλη ομάδα ή στο εξωτερικό. Σίγουρα, όταν αγωνίζεσαι σε μια μικρομεσαία ομάδα είναι πιο δύσκολο να πας στην Εθνική. Το έχω σκεφτεί, αλλά αυτό θα φανεί στα επόμενα χρόνια. Πρώτος στόχος μου, είνια η καθιέρωση στον Παναιτωλικό».

Τόνισες ότι δεν είναι εύκολο να πας στην Εθνική, αν δεν είσαι σε μια μεγάλη ομάδα. Είδαμε ότι κάποιοι ποδοσφαιριστές, όπως οι Μαρτίνες, Βιγιαφάνιες, Μαλεζάς και Μπακάκης, πήραν μεταγραφή στους μεγαλύτερους Ελληνικούς συλλόγους (Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ). Σου δίνει κίνητρο το γεγονός ότι πλέον ο Παναιτωλικός είναι μια ομάδα που χάρις σε αυτήν, μπορείς να βρεθείς ένα σκαλί ψηλότερα και από εκεί μετά αν διεκδικήσεις μια θέση στην Εθνική;

«Η αλήθεια είναι ότι αυτή την στιγμή ο Παναιτωλικός έχει πολύ καλό όνομα στην Ελλάδα. Όλοι αυτοί οι παίκτες είναι πολύ καλοί και δίκαι πήραν μεταγραφή σε μεγάλες ομάδες. Σίγουρα προέχει η καθιέρωση, αλλά στόχος μετά είναι και μια μεταγραφή σε μεγάλη ομάδα ή στο εξωτερικό και πλέον ο Παναιτωλικός, ανοίγει τέτοιες πόρτες».

«Έκανα να κοιμηθώ δύο μέρες, μετά την εντός έδρας ήττα από τον Πανιώνιο»

Θα ήθελα να μου αναφερθείς και στην καλύτερη και χειρότερη στιγμή της ποδοσφαιρικής σου καριέρας…

«Η χειρότερη στιγμή είναι το εντός έδρας παιχνίδι με τον Πανιώνιο, όπου γνωρίσαμε την εντός έδρας ήττα με 5-1, ενώ χάναμε από νωρίς με 4-0 και λόγω τακτικής αναγκάστηκα να γίνω αλλαγή. Ήταν πολύ άσχημο βράδυ για εμάς και εμένα. Τότε έκανα να κοιμηθώ δύο ημέρες, ήμουν πολύ στενοχωρημένος.

Γι' αυτό, όμως, είμαστε επεγγελματίες, στα δύσκολα πρέπει να συνεχίζουμε. Η καλύτερη στιγμή ήταν πάλι φέτος. Αυτή ηταν η νίκη κόντρα σε μια μεγάλη ομάδα όπως η ΑΕΚ. Η συμπαράσταση του κόσμου σε αυτό το ματς ήταν συγκλονιστική και μας έδωσε δύναμη.

Ήταν πραγματικά ο δωδέκατος παίκτης μας. Να πω και μια ακόμη καλή στιγμή στην καριέρα μου. Ήταν το διπλό του ΠΑΣ Γιάννινα με 1-0 στην Τούμπα, όπου είχα αγωνιστεί και εγώ. Είχαμε παίξει πολύ νεαροί ποδοσφαιριστές, αλλά μας είχε στήσει τόσο καλά ο κύριος Χριστόπουλος, που πήραμε τη νίκη, με αποκορύφωμα το χειροκρότημα του κόσμου».

Τέλος, θα ήθελα να στείλεις ένα μήνυμα στον κόσμο του Παναιτωλικού, ο οποίος έδειξε το τελευταίο διάστημα να αναγνωρίζει την αξία σου και φαίνεται ότι στενοχωρήθηκε που δεν είδε την ομάδα να κατακτά μια θέση που οδηγεί στην Ευρώπη…

«Σίγουρα ο κόσμος έχει απαιτήσεις και θέλει να βλέπει την ομάδα ψηλά. Όσον αφορά εμένα, αυτό που θέλω να πω εγώ είναι ότι δεν ξέρω αν θα μείνω στην ομάδα. Αν μείνω μέσα από την σκληρή δουλειά, θα προσπαθήσω να βελτιωθώ και άλλο και σε κάθε ευκαιρία να δίνω τον καλύτερο μου εαυτό και να την βοηθήσω να πετύχει τους στόχους της.

Θέλω να ευχαριστήσω όσους πιστεύουν σε μένα. Τέλος, θα ήθελα να πω ότι ο κόσμος πρέπει να είναι υπομονετικός, καθώς πρέπει να δίνονται ευκαιρίες στους, παίκτες, προπονητές και στην διοίκηση και να κρίνει στο τέλος, όταν θα υπάρχει ένα δείγμα δουλειάς».

Best of internet