Άλλο τι θέλαμε, άλλο τι έγινε...

O Διονύσης Δελλής γράφει για τον Ολυμπιακό που προφανώς και μπορούσε να προκριθεί. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι Βέλγοι δεν είναι δικαίως σήμερα στην κλήρωση για τους "16".

Άλλο τι θέλαμε, άλλο τι έγινε...

Το έλεγαν πολλοί ακόμη και χθες βράδυ, μετά το τέλος της αναμέτρησης στο Φάληρο. Αποκλείστηκε λέει ο Ολυμπιακός από μια ομάδα που τελικά δεν ήταν καλύτερη του. 
Και πως ακριβώς αποδεικνύεται κάτι τέτοιο; Γιατί δηλαδή η Άντερλεχτ που είδαμε 210΄ λεπτά μέσα σε μια εβδομάδα, δεν άξιζε αυτή την πρόκριση περισσότερο όταν κέρδισε δύο φορές τον πρωταθλητή Ελλάδας, και μάλιστα χθες με ανατροπή; Έλα ντε... 

Παιχνίδι του λάθους είναι το ποδόσφαιρο. Και σε ένα αντάμωμα νοκ άουτ συνήθως δικαιώνεται αυτός που κάνει τα λιγότερα. Οι Βέλγοι λοιπόν πέτυχαν αυτό ακριβώς σε αυτές τις δύο αναμετρήσεις. Άφησαν στον Ολυμπιακό τα μεγάλα λάθη, κρύβοντας με σχετική ευκολία τις δικές τους «χτυπητές» αδυναμίες. 

Σήμερα κρατούν το εισιτήριο για τους «16» στα δικά τους χέρια. Ούτε αδικία ήταν αυτό που συνέβη, ούτε κάτι κόντρα στην ποδοσφαιρική λογική. Και αν κάποια στιγμή η κορυφαία ομάδα της χώρας θελήσει όντως να ψάξει το παραπάνω στην Ευρώπη, τέτοια εποχή, θα πρέπει να παραδειγματιστεί από το χθεσινό. 

Που η Άντερλεχτ έτρεχε σαν δαιμονισμένη ως το 120΄. Και ο Ολυμπιακός που άναψε «λαμπάκι» ρεζέρβας από το 60΄, ακόμη ψάχνει για ανοιχτό «βενζινάδικο».

Τους έβαλε ο Μάρκο Σίλβα όλους. Μόνο τον Κασάμι άφησε παραπονεμένο. Μας έκανε εμμέσως το χατίρι, μιας και είτε κρυφά, είτε φανερά, οι περισσότεροι θεωρούσαμε ότι κάτι έπρεπε να αλλάξει. Ούτε αυτό το σενάριο όμως προχώρησε. Ο τραυματισμός του Ντουρμάζ στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου και η αντικατάσταση του «σκασμένου» Καμπιάσο όχι μόνο... χάλασε το χθεσινό πλάνο, αλλά από ένα σημείο και έπειτα μετέτρεψε το παιχνίδι σε μάζωξη πλατείας. Ούτε γραμμές, ούτε συνοχή, ούτε αποστάσεις, ούτε μια κεντρική ιδέα για το πώς αυτή η ομάδα θα κρατήσει το μηδέν, και ταυτόχρονα θα απειλήσει τον αντίπαλο για το δεύτερο γκολ που θα έφερνε και την πρόκριση.

Άλλο που δεν ήθελε η Άντερλεχτ. Ανέβηκε ψυχολογικά, είδε ότι... σηκώνει η περίσταση, και έδρασε ανάλογα. Έπαιξε μια χαρά με το ρολόι. Πόνταρε στο γεγονός ότι ο Ολυμπιακός όσο η ώρα περνούσε, τόσο και δεν είχε ούτε αναπνοές, αλλά ούτε και καθαρό μυαλό. Και όταν πια ήρθε η ώρα για την παράταση, τον τιμώρησε με χαρακτηριστική ευκολία. Με τον Ατσεαμπόνγκ να βάζει το όνομα του στη λίστα με τους «εκτελεστές» του ονείρου, στο Φάληρο. Και με τον Ρομπέρτο, τον Μιλιβόγιεβιτς και τον Μασουακού πιθανότατα να μην έχουν καταλάβει ακόμη τι έκαναν στη φάση του 1-1. Ούτε σε παιδικό πρωτάθλημα τέτοιο λάθος. Γιατί και εκεί όλο και κάποιος 12άχρονος πιτσιρικάς θα βρισκόταν για να διώξει τη μπάλα μακριά. Ή έστω σε πλάγιο.  

Εννοείτε πως δεν αμφισβητεί κανείς, ότι οι Ερυθρόλευκοι έδωσαν ότι είχαν. Ότι κατέθεσαν την ψυχή τους στο χορτάρι. Το ήθελαν, το πάλεψαν, όσο έπαιρνε. Δεν αμφισβητεί κανείς επίσης, ότι χάθηκε μια ακόμη ευκαιρία για μια μικρή υπέρβαση. Παίζουν και οι άλλοι όμως. Τι να κάνουμε. Και όσο και αν δεν μας αρέσει ούτε σαν ιδέα, ούτε στην εφαρμογή του συνολικά, η Άντερλεχτ το διαχειρίστηκε καλύτερα από Πέμπτη σε Πέμπτη. Βρήκε τον τρόπο να μετατρέψει τις δικές της πιθανότητες σε πρόκριση. Όπως πέρσι τέτοια εποχή έκανε η Ντνίπρο που δεν γέμιζε και εκείνη το μάτι κανενός, και τελικά έφτασε ως τον τελικός της διοργάνωσης. Αυτό λοιπόν είναι που μετράει.

Ίσως αν τα δύο ματς γίνονταν Οκτώβρη ο Ολυμπιακός να περνούσε και μάλιστα εύκολα. Ίσως αν παίξουν 100 φορές σε μια σεζόν οι δυο ομάδες, οι Ερυθρόλευκοι να νικήσουν τις 70. Αυτές τις δύο όμως τις κέρδισαν οι Βέλγοι. Αν το ζητούμενο λοιπόν σε μια νοκ άουτ αναμέτρηση, είναι να περάσει ο καλύτερος τότε όλα... νορμάλ στο Φάληρο. Και ας ήταν δυστυχώς σε βάρος του μοναδικού εκπροσώπου της Ελλάδας, στα Κύπελλα Ευρώπης. Δεν αλλάζει το γεγονός ότι οι Ερυθρόλευκοι και φέτος έκαναν μια ειλικρινή προσπάθεια έξω από τα σύνορα. Ότι πάλεψαν σε έναν όμιλο με θερία στο Τσάμπιονς Λιγκ, ότι βρίσκονται πια στο 21 της κατάταξης της UEFA. Άλλο όμως η επιθυμία, και άλλο η πράξη σε αυτό που συνέβη αυτή την τελευταία εβδομάδα.   

Best of internet