Ποιο ήταν χθες το σχέδιο του Μάρκο Σίλβα;

Ο Κώστας Νικολακόπουλος επιχειρεί στο blog του στο Gazzetta να προσεγγίσει το χθεσινό παιχνίδι μέσα από τα μάτια του προπονητή. 

Ποιο ήταν χθες το σχέδιο του Μάρκο Σίλβα;

Ο κόσμος του Ολυμπιακού έχει κρίση κι η χθεσινή συμπαράστασή του σε όλο το ματς και το χειροκρότημα στο τέλος έδειξε ότι ξέρει να εκτιμάει. Αυτή η κουβέντα ως πρόλογος.

Πάμε παρακάτω: Ο Μάρκο Σίλβα είναι ο δημιουργός αυτής της πολύ καλής ομάδας του Ολυμπιακού. Χθες κατά κοινή ομολογία δεν την βοήθησε όσο έπρεπε σε επίπεδο επιλογών, πιθανότατα κι ενδεκάδας (βλέπε περιπτώσεις Καμπιάσο και Σαλίνο, καλύτερων παικτών στα δύο πρώτα καλά ματς του Ολυμπιακού, με Μπάγερν κι Άρσεναλ) και σίγουρα αλλαγών, ειδικά υπό την έννοια ότι έγιναν μετά το 70’, όταν όλα είχαν τελειώσει.

Όμως, αυτό το λέμε τώρα που έχουμε δει το έργο, αλλά κυρίως τώρα που όλα του πήγαν ανάποδα του Πορτογάλου σε αυτό το ματς, απέναντι σε ένα κορυφαίο, κι ανώτερο, αντίπαλο. Γιατί ίσως να βλέπαμε άλλα πράγματα αν του είχε βγει το σχέδιο του Μάρκο. Ένα σχέδιο ξεκάθαρο.

Ο προπονητής του Ολυμπιακού έβαλε χθες την ομάδα με σαφή στόχο: να προηγηθεί στο σκορ. Αυτό ήταν το πλάνο, γι΄αυτό κι ο Ολυμπιακός μπήκε πάρα πολύ δυνατά στο παιχνίδι. Για την ακρίβεια έκανε το καλύτερό του πρώτο 25λεπτο στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ! Δεν επέτρεψε στην Άρσεναλ καν να πατήσει την περιοχή του Ρομπέρτο και ξεδίπλωσε έξοχα πάρα πολλές επιθέσεις κι αντεπιθέσεις.

Ο Μάρκο ήθελε ένα ματς όπως στο Έμιρεϊτς! Δηλαδή τον Ολυμπιακό να ανοίγει το σκορ στο α΄ημίχρονο (τότε στο 33') και μετά να «μαζεύεται» πιο πίσω, την δε Άρσεναλ αναπόφευκτα να βγαίνει πολύ μπροστά ψάχνοντας τρία γκολ για την πρόκριση κι έτσι να αφήνει χώρους, που θα μπορούσε να τους εκμεταλλευθεί η ομάδα του και για άλλα γκολ, όπως ακριβώς είχε συμβεί στο Λονδίνο. Και τέλος πάντων, θα έπρεπε να φάει τρία γκολ για να αποκλειστεί, έχοντας την ψυχολογία (από το 1-0) με το μέρος της. Ακόμη και το 0-0 να έμενε, όσο έμενε, με την Άρσεναλ μακριά από την περιοχή του, υπέρ του Ολυμπιακού θα ήταν.

Είναι το ίδιο που είχε επιχειρήσει να κάνει κι εδώ με την Μπάγερν την πρώτη αγωνιστική ο Μάρκο, χωρίς και τότε να του βγει. Αν θυμηθείτε και τότε ο Ολυμπιακός ήταν πολύ καλός για 20 λεπτά, διάστημα στο οποίο η Μπάγερν δεν είχε καν τελική, ενώ ο ίδιος είχε απειλήσει τον Νόϊερ με Ιντέγε, Κασάμι και Τσόρι. Τότε, είχε περάσει η μπόρα ενός φοβερού 15λεπτου από το 20 ως το 35΄, αλλά ο Ρομπέρτο την πάτησε στο πρώτο (σέντρα) σουτ του β΄ ημιχρόνου.

Ο Ολυμπιακός για 25 λεπτά χθες άγγιξε την τελειότητα! Δούλεψε σαν ρολόϊ. Γιατί δεν του βγήκε το πλάνο; Πολύ απλά γιατί την κρίσιμη στιγμή, την στιγμή της πάσας η, του σουτ, οι παίκτες του δεν έκαναν ούτε μία σωστή επιλογή.

Τρεις φορές ο Πάρντο βγήκε σε πλεονεκτική θέση από δεξιά-δεν πέρασε ούτε μία σέντρα η, σουτ.

Μία φορά ο Φορτούνης μπήκε περιοχή κι ενώ είχε περάσει τον αντίπαλό του κι έβγαινε απέναντι στον γκολκίπερ, έπεσε χάμω.

Δεύτερη φορά ο Ιντέγε πάτησε περιοχή κι ήταν σε θέση βολής, αλλά ούτε καν σούταρε.

Τρίτη φορά ο Σεμπά βρέθηκε σε θέση για σουτ από καλή θέση, αυτός το έκανε, αλλά αστόχησε.

Μία άλλη φορά ο Ιντέγε έκλεψε μπάλα κι έφυγε μπροστά, όμως αντί για πάσα στον αμαρκάριστο Φορτούνη πήγε να περάσει όλη την άμυνα.

Δυό φορές από αριστερά ο Μαζουάκου κι ο Σεμπά έφυγαν κι είχαν χώρο και χρόνο για καλή σέντρα. Δεν την πέρασαν.

Φάουλ από ιδανική θέση για σέντρα σουτ κέρδισε ο Σεμπά κι ο Φορτούνης αντί να σουτάρει πήγε να κάνει κομπίνα με τον Πάρντο.

Δέκα φορές (!) δηλαδή ο Ολυμπιακός βγήκε απειλητικά μέσα σε 23 λεπτά και δεν είχε έστω ένα καλό τελείωμα φάσης! Έλλειμμα πίστης και ποιότητας, έμπειροι αντίπαλοι αμυντικοί η, όλα μαζί;

Η ουσία είναι ότι οι ερυθρόλευκοι σκίζονταν και τα έδιναν όλα επί 25 λεπτά χωρίς να φτιάξουν τελικά ούτε μία καθαρή ευκαιρία για γκολ, ενώ οι παίκτες της Άρσεναλ στις δύο πρώτες κατεβασιές τους είχαν δοκάρι και γκολ, με άψογες πάσες Κάμπελ και Μονρεάλ κι άψογες εκτελέσεις Φλαμινί και Ζιρού. Σε όλο το α΄ ημίχρονο απείλησαν τρεις φορές-αυτές τις δύο και μία από πάσα του…Μιλιβόγεβιτς.

Να είναι τόση μεγάλη η διαφορά ποιότητας, ώστε οι μεν να μην κάνουν μία καλή τελική κι οι άλλοι να κάνουν καλές τελικές σχεδόν στο 100%; Υπάρχει διαφορά. Μεγάλη. Τόσο πολύ μεγάλη; Δεν μου φαίνεται. Υπάρχει όμως και διαφορά παραστάσεων. Πόσα τέτοια παιχνίδια έχουν δώσει προπονητής και παίκτες του Ολυμπιακού και πόσα προπονητής και παίκτες της Άρσεναλ; Εκεί δεν υπάρχει απλά μεγάλη διαφορά, αλλά χαώδης διαφορά…

Θα είναι λάθος να πιστέψουμε πως το ματς, κι άρα την πρόκριση, το έχασε ο Μάρκο Σίλβα. Λάθη σε επιλογές μπορεί να έκανε, αλλά μέχρι εκεί. Όταν μπαίνεις ακόμη και στο β΄ ημίχρονο φουριόζος και τελικά βρίσκεσαι αμέσως πίσω στο σκορ 0-2 κι όταν μετά έχεις πέντε στιγμές να κάνεις το 1-2 (σκορ πρόκρισης) και «καπάκι» τρως κι ένα τρίτο γκολ από πέναλτι, σημαίνει ότι όλα σου έχουν πάει στραβά.

Όταν αυτή η ομάδα παίξει κι άλλα κι άλλα κι άλλα τέτοια μεγάλα παιχνίδια, πολύ απλά θα γίνει καλύτερη. Γιατί απλό είναι το ποδόσφαιρο.

Best of internet