«Ας κάνω το χαζό» και δεν το έδωσε…

Ο Κ. Νικολακόπουλος εξηγεί στο blog του στο gazzetta τα όρια ανάμεσα στη διπλωματία και τη διαιτησία.

«Ας κάνω το χαζό» και δεν το έδωσε…

Καταλαβαίνω πως μετά από ένα 4-0 του Ολυμπιακού και δη στο Αίγιο, δεν έχει και ιδιαίτερο νόημα, ούτε καν «εμπορικό» είναι, να αναφερθώ στη διαιτησία. Άλλωστε, δεν πρόκειται να υποστηρίξω πως…αδίκησε τον Ολυμπιακό.

Όμως, πραγματικά δεν μου άρεσε η νοοτροπία του νεαρού ρέφερι (Κατσικογιάννη), που την έχουν εξάλλου και πολλοί άλλοι διαιτητές. Κι αναφέρομαι στις φάσεις πέναλτι που έγιναν χθες για λογαριασμό του Ολυμπιακού. Ας αφήσουμε δύο περιπτώσεις του Ντα Κόστα και του Φουστέρ, αφού όντως δεν είναι κλασικές φάσεις για πέναλτι. Όμως, υπάρχει μία φάση που αποτελεί τον ορισμό του πέναλτι κι έγινε στο 1-0: με αμυντικό του Παναιγιάλειου να «πατάει» καθαρά τον Ερνάνι μέσα στην περιοχή. Δύο λεπτά σταμάτησε το παιχνίδι για τις πρώτες βοήθειες στον παίκτη του Ολυμπιακού! Τα πάντα ήταν ξεκάθαρα ενώπιον του τηλεοπτικού φακού.

Ο Κατσικογιάννης, όμως, δεν το έδωσε το πέναλτι. Δεν το είδε; Κατ΄εκτίμηση μου δεν ισχύει αυτό. Δεν θέλησε να το δώσει, για τον απλούστατο λόγο, λέω εγώ, ότι την Κυριακή έγινε ό,τι έγινε με τον Κύζα. Τόλμησε να δώσει ο Κύζας ένα πέναλτι στο 72’, από αυτά που λέμε πως δεν είναι μία καταφανή περίπτωση και τι έγινε; Ένα σωρό ΜΜΕ, σταθμοί, σάϊτ κι εφημερίδες τον ξεπάτωσαν. Αυτό έγινε. Κι ο διαιτητής του επόμενου αγώνα του Ολυμπιακού πως το σκέφθηκε; «Ας κάνω το χαζό»-για να μην πω την άλλη λέξη.

Αυτό έκανε ο Κατσικογιάννης. Σου λέει, να δώσω τώρα πέναλτι στον Ολυμπιακό σε αυτή τη φάση; Γιατί; Για να με περάσουν στη συνέχεια κι εμένα γενεές δεκατέσσερις; Άσε να κάνω πως δεν το είδα, να έχω και ήσυχο το κεφάλι μου από τα ΜΜΕ. Κέρδιζε κιόλας ο Ολυμπιακός 1-0, με το Αίγιο έπαιζε, θα έπαιρνε τη νίκη, θα σκέφθηκε ο διαιτητής.

Και το δίνω αυτό ως παράδειγμα, γιατί δεν είναι ο μοναδικός. Το έχουμε δει και το έχουμε ξαναδεί αυτό το πράγμα. Όταν παίρνει ο Ολυμπιακός ένα και καλά αμφισβητούμενο πέναλτι και πέφτει κράξιμο από ΜΜΕ, οι περισσότεροι διαιτητές καταπίνουν τη σφυρίχτρα τους στα αμέσως επόμενα παιχνίδια.

Δεν είναι έτσι όμως. Άμα είναι πέναλτι, πρέπει να το δώσεις. Όπως κι αν είναι κάρτα, το ίδιο. Χθες χάρισε μία στο Φουστέρ και μετά χάρισε και μία σε παίκτη του Αιγίου. Κακώς. Κίτρινη στον ένα, κίτρινη και στον άλλο. Γιατί όταν δεν δώσεις την κάρτα για σκληρό παίξιμο, όπως συνέβη στο 22’ που δέχθηκε μία άσχημη κλοτσιά ο Σαλίνο, είναι σα να ενθαρρύνεις την κατώτερη ομάδα να παίξει σκληρά. Και χθες οι κάρτες βγήκαν μετά το 75’…

Είναι και λίγο διπλωματία η διαιτησία, το ξέρω, αλλά πρώτα πρέπει να είναι διαιτησία, ειδικά στις καθαρές «κρίσιμες» φάσεις, όπως τα πέναλτι, και στον πειθαρχικό έλεγχο.

 

Best of internet