2014: Η ανασκόπηση της Εθνικής ομάδας

2014... Μία χρονιά που μέχρι και τον Αύγουστο έδειχνε πως θα ήταν γραμμένη με χρυσά γράμμα για την Εθνική ομάδα, όμως στους τέσσερις τελευταίους μήνες όλα άλλαξαν... Για την ακρίβεια όλα γκρεμίστηκαν. Όχι μόνο όσα έχτισε το αντιπροσωπευτικό από τον Ιανουάριο, αλλά από το 2002 όταν ξεκίνησε την περήφανη πορεία της που την καθιέρωσε στις μεγάλες δυνάμεις του παγκοσμίου ποδοσφαίρου...

Κι όμως... Όλα είχαν αρχίσει ιδανικά και με πολύ ανυπομονησία για την έλευση του Μαΐου, όταν και άπαντες θα μπαίναμε σε... βραζιλιάνικους ρυθμούς. Κάτι που δεν χάλασε ούτε η επικείμενη αποχώρηση του Φερνάντο Σάντος που δεν συμφώνησε στην ανανέωση του συμβολαίου του, ούτε η εντός έδρας ήττα από τη Νότιο Κορέα με 2-0 στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», ούτε και η ένταση μεταξύ του Βαγγέλη Μόρα και του Πορτογάλου τεχνικού που είχε προηγηθεί.

Μόλις είχαν γίνει γνωστές οι κλήσεις για εκείνο το ματς του Μαρτίου, ο αμυντικός της Βερόνα είχε γράψει στο Facebook «οτι και να πω λίγο(ς) είναι», ενώ λίγες μέρες μετά είχε παραχωρήσει συνέντευξη στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», όπου μεταξύ άλλων είχε «καρφώσει» εκ νέου τον Πορτογάλο για τις επιλογές του. Ο Ομοσπονδιακός τεχνικός όμως, φρόντισε να τον διαψεύσει... Στις 19 Μαΐου ανακοινώνει την τελική 23άδα, στην οποία συμπεριέλαβε κανονικά τον έμπειρο στόπερ, επιβεβαιώνοντας πως δεν έχει κολλήματα με ποδοσφαιριστές.

Βέβαια αυτό δεν σημαίνει οτι υπήρξε καθολική αποδοχή στο πρόσωπα που θα ταξίδευαν στην Βραζιλία. Οι απουσίες των Στέφανου Αθανασιάδη, Αβραάμ Παπαδόπουλου και συνύπαρξη των Κατσουράνη-Μανιάτη, έδωσαν... τροφή για συλλογικές κόντρες στην πλάτη της Εθνικής ομάδας, με τον Μάνο Σέργιο να προσπαθεί να τις διασκεδάσει ως ο 24ος παίκτης. Η πρώτη προπόνηση των δύο πρώην κολλητών στον Άγιο Κοσμά ανέδειξε μία... ψυχρότητα, όμως σιγά σιγά ο... πάγος άρχισε να σπάει. Κάτι στο οποίο βοήθησε και η δημόσια συγγνώμη που ζήτησε ο τότε μέσος του ΠΑΟΚ.



Την ώρα μάλιστα που οι διεθνείς ετοίμαζαν βαλίτσες για Πορτογαλία, ΗΠΑ και Βραζιλία, βλέπει για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας το όνομα του Κλαούντιο Ρανιέρι ως υποψήφιου για να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της Εθνικής ομάδας. Ωστόσο όλοι πλέον είχαν την προσοχή τους στο καθαρά αγωνιστικό μέρος, καθώς ξεκινούσαν τα φιλικά, με πρώτο σταθμό την πατρίδα του Φερνάντο Σάντος.



Κόντρα στην Πορτογαλία λοιπόν, που δεν είχε στη σύνθεσή της τον Κριστιάνο Ρονάλντο, το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα μένει στο 0-0 αλλά κερδίζει τις εντυπώσεις με την εικόνα που παρουσίασε στο δεύτερο ημίχρονο... Κάποια προβλήματα όμως στο δημιουργικό κομμάτι, αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους, τα οποία γίνονται πιο αισθητά κόντρα στη Νιγηρία (0-0).

Στο τελευταίο φιλικό όμως, με αντίπαλο την Βολιβία ο Κονέ δίνει λύσεις, η Εθνική κερδίζει 2-1 και οι όποιες ανησυχίες μειώνονται, την κατάλληλη ώρα, σε θεωρητικό επίπεδο τουλάχιστον... Μόλις το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα αναχωρούσε για την Βραζιλία και το Αρακαζού, που θα αποτελούσε την βάση της για τους αγώνες των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Στο πρώτο της παιχνίδι όμως, κόντρα στην ευχάριστη έκπληξη του Μουντιάλ, Κολομβία (που δεν είχε τον Ρανταμέλ Φαλκάο), γνωρίζει την ήττα με 3-0, αδικώντας τον εαυτό της, καθώς είχε τις ευκαιρίες για κάτι καλύτερο... Κονέ και Γκέκας όμως δεν τις εκμεταλλεύτηκαν, με αποτέλεσμα να επέλθει το... μοιραίο.

Οι διεθνείς πεισμώνουν, απαντούν δια... στόματος Λουκά Βύντρα στην κριτική και ο Γιώργος Σαρρής επιλέγει ως timming την ανακοίνωση της συμφωνίας με τον Κλαούντιο Ρανιέρι. Τα τεντωμένα νεύρα από την ήττα στην πρεμιέρα και η πίεση από την Ελλάδα, έχουν ως αποτέλεσμα την έκρηξη. Μανιάτης και Τζαβέλλας κοντεύουν να πιαστούν στα χέρια, με τον μέσο του Ολυμπιακού να απειλεί ακόμη και με αποχώρηση.

Γιώργος Καραγκούνης και Φερνάντο Σάντος παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους, ρίχνουν τους τόνους και όλοι στρέφουν την προσοχή τους στο παιχνίδι με την Ιαπωνία που έχει αποκτήσει χαρακτήρα τελικού.

Και κάπως έτσι αντιμετώπισαν το παιχνίδι αυτό οι παίκτες του Φερνάντο Σάντος, όπου δίνοντας το 110% καταφέρνουν να πάρουν το 0-0, παρά το γεγονός οτι έπαιζαν από το 38' με παίκτη λιγότερο λόγω της αποβολής του Κώστα Κατσουράνη. Όλη η χώρα πλέον περίμενε το τελευταίο παιχνίδι του ομίλου με την Ακτή Ελεφαντοστού, το οποίο ήταν τελικός όνομα και πράγμα.

Εκεί η Εθνική γράφει ακόμη ένα έπος, καθώς απέναντι στην παρέα των ακριβοπληρωμένων Τουρέ, Ντρογκμπά, Ζερβίνιο, Καλού, παίρνει τη νίκη με 2-1, χάρη στα γκολ του Σάμαρη και του Σαμαρά. Το γκολ του «Sam» γίνεται θέμα σε όλο τον κόσμο και το αεροπλάνο της επιστροφής θυμίζει... παιδική χαρά από τους πανηγυρισμούς.

Την ώρα όμως που οι Έλληνες ανά τον κόσμο ήταν στο... πόδι πανηγυρίζοντας, ενώ ο μικρός Τζέι γινόταν γνωστός σε όλα τα μέρη της χώρας, υπήρχαν κάποιοι που έφτιαξαν γκρουπ στο Facebook με τίτλο «Όχι Κατσουράνη με Κόστα Ρίκα».

Ο έμπειρος μέσος δεν ξεκινάει βασικός (όχι φυσικά λόγω του γκρουπ αλλά για λόγους τακτικής), η Εθνική ελέγχει το παιχνίδι όμως στο 52' ο Ντίαζ ξεγελάει τον Καρνέζη και ανοίγει το σκορ, «παγώνοντας» το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Οι διεθνείς όμως βρίσκουν τα πατήματά τους και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν το αριθμητικό πλεονέκτημα που τους έδινε η αποβολή του Ντουάρτε στο 66', πιέζοντας για την ισοφάριση που τελικά έρχεται στις καθυστερήσεις με το γκολ του Παπασταθόπουλου που έστειλε το ματς στην παράταση (προκαλώντας πανικό στο Twitter για τον γάμο του που θα έπαιρνε αναβολή σε περίπτωση πρόκρισης)...

Εκεί οι ευκαιρίες των Γκέκα, Κατσουράνη, Χριστοδουλόπουλου και Μήτρογλου δεν κατέληξαν στα δίχτυα, με αποτέλεσμα να πάμε στην διαδικασία των πέναλτι. Εκεί δηλαδή που μίλησε η κλάση του Νάβας και η ατυχία του Γκέκα που ξέσπασε σε... κλάματα, για την απώλεια του πέναλτι που στοίχισε στην Εθνική την πρόκριση στα προημιτελικά.

Ακόμη και έτσι όμως, όλοι μόνο καλά λόγια είχαν να πουν για την Εθνική ομάδα και την παρακαταθήκη που άφηνε ο Φερνάντο Σάντος. Η αποχώρηση του Πορτογάλου όμως δεν ήταν και η μοναδική, καθώς ως παίκτης την Εθνική αποχαιρετούσε σε έντονα φορτισμένο κλίμα και ο Γιώργος Καραγκούνης. Το video μάλιστα που κυκλοφόρησε με το αντίο των διεθνών ήταν όλα τα... λεφτά.

Η υποδοχή στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, εκείνο το απόγευμα της 1ης Ιουλίου σήμανε ουσιαστικά το τέλος μίας φοβερής 12ετίας και την είσοδο σε ένα μαύρο... τετράμηνο, βγαλμένο από το μακρινό παρελθόν της ανυποληψίας. Η πρόσληψη του Κλαούντιο Ρανιέρι ανακοινώνεται και ο Ιταλός τεχνικός στις 29 Αυγούστου δηλώνει στην επίσημη παρουσίασή του οτι «θα είναι αποτυχία αν δεν πάμε στο Euro»...

Προφανώς ούτε και ο ίδιος δεν μπορούσε να πιστέψει το τί μπορεί να καταφέρει... Και αν κόντρα στην Ρουμανία (0-1) υπήρχε η δικαιολογία του άδειου γηπέδου, της απουσίας αγωνιστικού ρυθμού κτλ, στα επόμενα ματς δεν υπήρχαν τέτοιες πολυτέλειες, έχοντας πλέον και τον Γιώργο Καραγκούνη στο πλάι του.

Κάτι που μάλλον αγνοούσε ο Ιταλός τεχνικός, ο οποίος συνέχισε τις ακατανόητες επιλογές. Στο 1-1 με την Φινλανδία στο Ελσίνκι εν μέρει του βγήκαν, το γκολ του Καρέλη και η εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου τον έσωσαν, το ίδιο όμως δεν συνέβη με την Βόρειο Ιρλανδία λίγες μέρες μετά.

Γουάρντ και Λάφερτι σόκαραν το «Γεώργιος Καραϊσκάκης» και την ελληνική φίλαθλη γνώμη στο 0-2, με αποτέλεσμα να προκληθούν οι πρώτοι αισθητοί τριγμοί...

Ο Γιώργος Σαρρής όμως κλείνει τα... αυτιά του και συνεχίζει να στηρίζει τον Ιταλό, όμως το 1-0 από τα Νησιά Φερόε, αποτελεί την αρχή του τέλους και για τους δύο...

Οι συζητήσεις για την λύση του συμβολαίου ξεκινάνε άμεσα, η Εθνική πάει στην Κρήτη για το φιλικό με την Σερβία (0-2) με τον Κώστα Τσάνα, έχοντας χάσει την ταυτότητα που απέκτησε με πολύ κόπο και βάσανα όλα αυτά τα χρόνια. Ελπίδα όλων πλέον είναι ο προπονητής που θα έρθει και θα αποτελεί προσωπική επιλογή του Γιώργου Καραγκούνη, αναλαμβάνοντας το δύσκολο αυτό έργο, να καταφέρει να δώσει πίσω στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα τον χαρακτήρα νικητή...

Ίσως αυτή είναι η καλύτερη ευχή που θα μπορούσε να κάνει κάποιος για το 2015 και την ελληνική ομάδα.