Αλήθειες, ψέματα και προκαταλήψεις για τη Βραζιλία

Μία εβδομάδα στη Βραζιλία δεν μας κάνει ειδικούς. Όμως σίγουρα μας έδωσε την ευκαιρία να τσεκάρουμε τα... κουτάκια δίπλα στις εικόνες που είχαμε για τη χώρα και τους ανθρώπους της. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν...

Ο καφές

Ο βραζιλιάνικος καφές έχει μεν ωραίο άρωμα, όμως η συγκεκριμένη απόλαυση δεν έγκειται απλώς στο άρωμα. Η γεύση εξαρτάται επίσης από το βράσιμο, από την επεξεργασία και τη δοσολογία. Σε αυτό παίρνουν μηδέν, συγκρινόμενοι με τους Ιταλούς, για παράδειγμα... Παρεμπιπτόντως, για να βάζουμε μερικά πράγματα στη θέση τους, στη Νότια Αμερική χώρα του καφέ νοείται μόνο η Κολομβία.

Η σάμπα

Είναι αλήθεια ό,τι έχετε δει στις ειδήσεις, στα ντοκιμαντέρ, στις ταινίες. Και η αγάπη που έχουν οι Βραζιλιάνοι στον ρυθμό της σάμπα, και ο μοναδικός τρόπος που τη χορεύουν και η ξεχωριστή θέση που έχει στη φιλοσοφία τους.

Η συνεννόηση

Αν προγραμματίζετε ταξίδι στη Βραζιλία και δεν γνωρίζετε πορτογαλικά, τότε εξασκηθείτε στη νοηματική. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν αγγλικά, δεν καταλαβαίνουν καν τα τόσο συγγενικά ισπανικά...

Οι παραλίες

Ας μην το πάρουμε πάνω μας, αλλά οι δικές μας παραλίες είναι πολύ ανώτερες στα πάντα. Οι Κοπακαμπάνα και Ιπανέμα χρωστούν τη φήμη τους περισσότερο στη «φιλοσοφία της παραλίας» που χαρακτηρίζει τη ζωή των «καριόκας» δηλαδή των κατοίκων του Ρίο. Το ποδόσφαιρο στην άμμο, τα μικροσκοπικά μπικίνι, τα σμιλεμένα κορμιά, το φλερτ, τις ατελείωτες ώρες κάτω από τον ήλιο... Και όλα αυτά σε τεράστιες παραλίες που βρίσκονται ουσιαστικά μέσα στην πόλη!

Το ποδόσφαιρο

Το συγκεκριμένο άθλημα είναι βασιλιάς. Όπως μας έλεγε ένας ταξιτζής, «τα τρία αγαπημένα σπορ των Βραζιλιάνων είναι το ποδόσφαιρο, το ποδόσφαιρο και το ποδόσφαιρο». Παίζουν μπάλα όπου βρουν: στην παραλία, στο γήπεδο, στο πεζοδρόμιο, στον δρόμο, στο πάρκο, στο πάρκινγκ, στη βεράντα... Υπάρχει βέβαια και το βόλεϊ, που το λατρεύουν.

Το φαγητό

Όσοι κρεατοφάγοι, προσέλθετε! Οι Βραζιλιάνοι (όπως και οι Αργεντίνοι βέβαια) έχουν αναδείξει το ψητό κρέας σε απόλαυση από τις λίγες στις churrascarias. Ψήνεται με τη λογική του «οφτού» της Κρήτης, που τον τελευταίο καιρό ακούει και στο όνομα «αντικριστό». Στο τραπέζι καταφθάνουν σερβιτόροι, ο ένας μετά τον άλλο, με σούβλες στα χέρια και σε ρωτάνε αν θέλεις ένα κομμάτι. Σε έχουν προμηθεύσει μάλιστα μια κάρτα. Από την μία πλευρά είναι πράσινη (σημαίνει «ναι, βάλε»), κι από την άλλη κόκκινη («όχι, δεν θέλω άλλο»).

Το ποτό

Σε αντίθεση με τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς, οι Βραζιλιάνοι δεν είναι δεινοί πότες. 'Εχουν όμως δώσει στον κόσμο αυτό το καταπληκτικό ποτό που ονομάζεται «καϊπιρίνια». Από τα πιο αρωματικά που υπάρχουν. Στη Βραζιλία παρασκευάζεται με κατσάσα, ένα οινοπνευματώδες που έχει βάση το ζαχαρότευτλο. Εμείς στην Ελλάδα την έχουμε συνηθίσει με βότκα ή άλλα σκληρά ποτά –αυτή όμως λέγεται «καϊπιρόσκα», έτσι για να είμαστε και ακριβείς...

Η εγκληματικότητα

Λίγη προσοχή ποτέ δεν έβλαψε κανέναν. Αλλού περισσότερο, αλλού λιγότερο, υπάρχει θέμα ασφάλειας στη Βραζιλία. Δεν ενδείκνυνται τα ακριβά ρολόγια, τα ακριβά gadgetστα χέρια, τα κοσμήματα. Ούτε οι περίπατοι τα βράδια σε περιφερειακούς δρόμους ή σκοτεινές γειτονιές. Σε οποιαδήποτε στιγμή δεν είναι καλή ιδέα να περπατάει κανείς μόνος του στις περισσότερες γειτονιές του Ρίο ντε Ζανέιρο και του Σάο Πάουλο. Σε μικρότερες πόλεις μειώνεται ασφαλώς και ο κίνδυνος.

Οι ταξιτζήδες

Η βόλτα με το ταξί στη Βραζιλία είναι πραγματική εμπειρία. Σαν να βρίσκεστε σε ένα από τα αυτοκίνητα του «Fastandfurious». Τρέχουν σαν τρελοί, δεν ξέρουν τι σημαίνει φλας, αλλάζουν λωρίδες και στο παρά κάτι δεν τρακάρουν με τους διπλανούς τους... Και ναι, ούτε αυτοί γνωρίζουν ξένες γλώσσες, αλλά σου μιλάνε nonstopθεωρώντας ότι καταλαβαίνεις τα πάντα! Επίσης, δεν σταματάνε ποτέ όταν το φανάρι είναι κόκκινο τα βράδια. Φοβούνται, βλέπετε, μήπως τους την πέσει καμία συμμορία και τους πάρει τα χρήματα όσο είναι σταματημένοι...

Οι Βραζιλιάνες

Για τη συγκεκριμένη κατηγορία, ας απαντήσουν οι άρρενες συνάδελφοι που έχουν κάνει το ταξίδι στη Βραζιλία. Όταν συνέλθουν...