Το εγώ πληγώνει την ομάδα!

Από τη μία προσπαθείς να αναλύσεις με κρύο αίμα μία αναμέτρηση, από την άλλη θυμάσαι την τελευταία φάση του αγώνα και σου βγαίνει εκνευρισμός.

Ο ΠΑΟΚ είχε πολλά θετικά στη Ριζούπολη και αρνητικούς πρωταγωνιστές. Η τελευταία φάση όμως, είναι αυτή που μένει, αυτή που ο παίκτης είναι υποχρεωμένος ή να σκοράρει ή να σιγουρέψει το γκολ.

Ο Ντάνι Χούσεν μπορεί να έχασε τον Πετρόπουλο στη φάση της ισοφάρισης, όμως αυτά συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο. Το να μη σπάσει τη μπάλα στον Λούκας που είναι σε κενό τέρμα και να πλασάρει μόνος του ενώ ξεκάθαρα δεν είναι σε καλή μέρα, δείχνει πως σκέφτεται τον εαυτό του παρά την ομάδα. Και κάπου εκεί, ο ΠΑΟΚ πέταξε άλλους δύο βαθμούς.

Η ουσία στο ποδόσφαιρο είναι το γκολ, αυτό που ο πολύ καλός ΠΑΟΚ του πρώτου ημιχρόνου πέτυχε τρεις φορές. Την πρώτη με ένα πέναλτι που απέναντι σε άλλον αντίπαλο δεν υπήρχε μία στο δις περίπτωση να πάρει, τα άλλα δύο με πολύ καλές συνεργασίες που είχαν πρωταγωνιστές τους Νάτχο, Λούκας και από λίγο Κατσικά στη φάση του δεύτερου γκολ.

Ο Στυλιαράς, δείγμα του πόσο ασεβής είναι απέναντι στις ομάδες και στον ΠΑΟΚ, δίνει το πιο γελοίο πέναλτι της φετινής σεζόν και ξαναβάζει τον Απόλλωνα στο παιχνίδι.

Η ομάδα της Ριζούπουλης, σήκωσε τη μπάλα και εκεί ήταν ξεκάθαρα καλύτερη από τον ΠΑΟΚ. Το έβαλε και από κόρνερ και πήγαμε στο ημίχρονο με 3-2.

Στο δεύτερο ημίχρονο το τακτικό παιχνίδι του ΠΑΟΚ απέναντι στο αλλοπρόσαλλο του Απόλλωνα ήταν άψογο. Δύο φορές που υπήρξε υποψία απειλής, προήλθε από ατομικό λάθος του Σκόνδρα και του Ινσαουράλδε.

Όλο το δεύτερο ημίχρονο είναι μία προσπάθεια του ΠΑΟΚ να βάλει το τέταρτο γκολ, όμως ο Χούσεν κυρίως, εκτελεστικά ήταν τραγικός. Με αποκορύφωμα τη φάση των καθυστερήσεων που σε βγάζει από τα ρούχα σου.

Ένα κόρνερ του Απόλλωνα έφερε το παιχνίδι στα ίσα, ενώ ο Κόρμπος νικήθηκε από τον Γλύκο για να γίνει η απόλυτη ανατροπή. Και ποιος τους άκουγε μετά.

Νομίζω πως σε σχέση με ότι έχουμε δει από τον ΠΑΟΚ και με κρύο αίμα, η ομάδα κυκλοφόρησε πάρα πολύ καλά τη μπάλα, προσπάθησε να βγάλει τους γηπεδούχους από το παιχνίδι τους, τα κατάφερε σε επίπεδο εικόνας, όχι όμως σε επίπεδο αποτελέσματος.

Κακά τα ψέματα, σε εκτός έδρας αγώνα που έχεις 19 τελικές οι 13 στην εστία, είναι σαφές που κυκλοφόρησες σωστά τη μπάλα. Το πλήγμα, είναι κυρίως ψυχολογικό, αφού ένα παιχνίδι με 0-3 δεν το κέρδισες. Για την ακρίβεια 1-3 αφού πήρε μπόνους ο Απόλλωνας.

Ο ΠΑΟΚ είναι μόνος δεύτερος, ξοδεύοντας άλλους δύο αστείους βαθμούς και θα πρέπει να συμβιβαστούμε με την ιδέα πως στα πλέι οφ θα ξεκινήσουμε στα ίσια με τους αντιπάλους μας. Και ο μοναδικός που θα έχει ψυχολογική φθορά λίγο πριν αρχίσουν οι αγώνες, είναι ο Παναθηναϊκός που παίζει ακόμη κύπελλο και θα πρέπει να διαχειριστεί και αυτός είτε τον αποκλεισμό, είτε την παρουσία του στον τελικό και ότι προκύψει εκεί.

Ο Ατρόμητος και η Τρίπολη, ετοιμάζονται χωρίς ιδιαίτερες πιέσεις.

Ο ΠΑΟΚ έχει ελάχιστο χρόνο για να πιστέψει στον εαυτό του και να παρουσιαστεί φρέσκος στα κρίσιμα παιχνίδια που έρχονται. Ο Νάτχο κάνει μεγάλο παιχνίδι σήμερα, όπως και ο Λούκας, ο Στοχ παραμένει θετικός, αυτή τη φορά η αμυντική γραμμή έμπαζε λόγω της έλλειψης συνοχής και της παρουσίας δύο στους τέσσερις που ήταν καιρό ανενεργοί.

Παρά τη μουρμούρα που θα υπάρξει, εγώ θα κρατήσω την εξαιρετική κυκλοφορία, την κίνηση στο μισό του αντιπάλου και κάποιες επινοήσεις και συνεργασίες που πρώτη φορά είδαμε.

Η ομάδα θα πρέπει να ξεπεράσει κυρίως το ψυχολογικό κομμάτι, το οποίο λογικό να υπάρχει αφού εκτός έδρας βιώνει τρεις ανατροπές από τα μέσα Γενάρη μέχρι και σήμερα.

Για την διαχείριση του ΓΧ έχω να πω πως στήνει την ομάδα καλά, η στραβή στο τέλος του ημιχρόνου τον ανάγκασε να συμμαζέψει τη μεσαία γραμμή με την πρώτη ευκαιρία. Ο Μάρτενς δεν ήταν για 90 λεπτά, λογικά μπήκε ο Μαντούρο που ηρέμησε τη μεσαία γραμμή. Εκείνο ήταν και το διάστημα που ο ΠΑΟΚ δημιούργησε τις φάσεις που μπορούσε να κλειδώσει το παιχνίδι.

Η αλλαγή του Στοχ με τον Γεωργιάδη, έγινε σε ένα μομέντουμ που ο Σλοβάκος είχε κουραστεί αλλά ο Σερραίος μάλλον προσέφερε περισσότερα στον πάγκο καθήμενος, ενώ αν κάτι μπορώ να πω για την αντίδραση του πάγκου, αφορά την αλλαγή του Χούσεν με τον Σάλπι νωρίτερα, κάτι που αν ο Ολλανδός έδινε την παιδική πάσα στις καθυστερήσεις, δεν θα άγγιζα καν.

Ίσως να με παραξένεψε που βγήκε ο Νάτχο, αλλά νομίζω πως και αυτός ξέμεινε από δυνάμεις κάνοντας όργια μέχρι εκείνο το σημείο.

ΥΓ Αν δεν έχω καταλάβει καλά, το χθεσινό γκολ του Αστέρα στις καθυστερήσεις, περισσότερο στον ΠΑΟΚ κόστισε παρά στον αντίπαλό του.

ΥΓ Με Μιγκέλ Βίτορ και Τζαβέλλα, το παιχνίδι θα ήταν πολλά με λίγα.

ΥΓ Καμιά φορά πρέπει να συμβαίνουν στενάχωρα πράγματα για να κατανοείς πως κάποια δικά σου παιδιά, είναι πολύ πιο καλοί παίκτες απ ότι νομίζεις. Ο λόγος για τον Κλάους.