Η ανατριχίλα και η συνήθεια που έγινε... αηδία!

O Nίκος Αθανασίου γράφει για το Παναθηναϊκό μεγαλείο του κόσμου στο Άμστερνταμ και την μέρα της μαρμότας στο αγωνιστικό κομμάτι που έφερε την ήττα από τον Άγιαξ.

Η ανατριχίλα και η συνήθεια που έγινε... αηδία!

Το ρολόι στο πανέμορφο ποδοσφαιρικό παλάτι του Άγιαξ σημαδεύει το 60'. Ο Άγιαξ προηγείται 2-0, οι παίκτες που φορούν την φανέλα του Παναθηναϊκού έχουν... εξαφανιστεί από το χορτάρι βάζοντας σφραγίδα στον ευρωπαϊκό αποκλεισμό, βρίσκονται στο -7 από την πρώτη θέση, έχασαν με κάτω τα χέρια 3-0 στο Καραϊσκάκη από τον χειρότερο Ολυμπιακό των τελευταίων ετών και από τις αρχές Οκτωβρίου έχουν πάρει μία νίκη στα τελευταία εννιά παιχνίδια!

Και κάπου εκεί από τα... ορεινά του «Άμστερνταμ Αρένα», από την κερκίδα των 3.000 και πλέον «πρασίνων», έρχεται ένα τραγούδι να σου θυμίσει τι είναι Παναθηναϊκός, να σου θυμίζει το μεγαλείο αυτής της ομάδας που δυστυχώς εκφράζεται ΜΟΝΟ από τους οπαδούς της!

«Κάθε μέρα σ' αγαπώ πιο πολύ, πιο πολύ, πιο πολύ, πιο πολύ». Ανατριχίλα. Από τις λίγες, από αυτές που λες ότι θα θυμάσαι για μια ζωή. Ειδικά αν σκεφτείς τι έχει τραβήξει αυτός ο κόσμος τα τελευταία είκοσι χρόνια, αυτό το σύνθημα μίλησε στην καρδιά εκείνων που μπορούν να νιώσουν(και για αυτό τα ντεσιμπέλ δυνάμωναν λεπτό με λεπτό) και να καταλάβουν για τι συναισθηματική υπέρβαση μιλάμε.

Όχι για τους τύπους που έβγαζαν την... υποχρέωση στην Ολλανδία αλλά για το ΤΡΙΦΥΛΛΙ στην καρδιά. Τους ζήλεψα τους μάγκες στην κερκίδα και πραγματικά ένα τεράστιο respect. Αυτοί, τουλάχιστον, συνεχίζουν να γράφουν ιστορία, να βρίσκονται στα πέταλα ολόκληρης της γης, βάζοντας από το υστέρημά τους, σε μία από τις πιο δύσκολες εποχές της Ελλάδας.

Πάμε τώρα και στο καθαρά ποδοσφαιρικό κομμάτι. Η μέρα της μαρμότας. Ένας Παναθηναϊκός καλά διαβασμένος, να έχει την μεγάλη φάση του ματς, να βρίσκεται πίσω στο σκορ από ακόμη μία γκάφα του Λουκ Στιλ την φετινή αγωνιστική περίοδο και στην συνέχεια να μην αντιδρά ούτε στιγμή, χάνοντας με κάτω τα χέρια από το 50'. Μία από τα ίδια δηλαδή. Η συνήθεια που δεν έγινε... λατρεία όπως ήταν το σλόγκαν, αλλά αηδία!

Αυτές οι γραμμές προτιμήθηκε να γραφτούν με κρύο αίμα. Αν ήταν αμέσως μετά το ματς, θα χανόταν κάθε μέτρο ποδοσφαιρικής λογικής για τον Άγγλο πορτιέρο και θα περνάγαμε σε άλλο επίπεδο με κώνους και τα σχετικά. Τώρα, σχεδόν μια μέρα μετά δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Τα είχαμε πει όλα μετά το παιχνίδι με την Ξάνθη, απ΄όπου ξεκίνησε η... κατηφόρα με τα «δώρα» του Στιλ.

Ο Στραματσόνι στην συνέντευξη Τύπου είπε κάτι πολύ σωστό.  «Όποιος δεν έχει κίνητρο σε αυτό το ματς καλύτερα να σταματήσει το ποδόσφαιρο». Ευτυχώς για τους παίκτες του, που δεν το εννοούσε. Διαφορετικά οι μισοί και βάλε θα έπρεπε να ξεκινήσουν από χθες το βράδυ, κιόλας, μαθήματα επαγγελματικού προσανατολισμού...

 

Best of internet