Ας λύναμε όλα τα υπόλοιπα...

Ο Διονύσης Δελλής μέσα από το blog του στο gazzetta.gr... ρωτάει και γράφει: Θες καλύτερο πρωτάθλημα; Κόψε το... θέατρο. Και μετά βλέπουμε!

Ας λύναμε όλα τα υπόλοιπα...

Υπό άλλες συνθήκες θα ήταν πράγματι μια υπόθεση εργασίας με μεγάλο ενδιαφέρον. Ένα πρωτάθλημα Σούπερ Λιγκ με λιγότερες ομάδες. Όχι με 14 ή με 12, που διαβάζουμε. Πρωτάθλημα με 10 ισχυρά κλαμπ, που θα μπορούσε να εξελίσσεται σε τέσσερις γύρους. 

Αυτό που συμβαίνει στην Ελβετία για παράδειγμα. Εκεί όπου σήμερα έπειτα από 15 αγωνιστικές, η προτελευταία της βαθμολογίας, Τουν, είναι 3 βαθμούς πάνω από τον υποβιβασμό, αλλά και δύο βαθμούς κάτω από την 5η θέση. 

Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Πανιώνιος, Ατρόμητος, Αστέρας Τρίπολης, Λάρισα, Ξάνθη, ΠΑΣ, Ηρακλής, Παναιτωλικός και κάποια στιγμή Άρης και ΟΦΗ. Υπάρχει διαθέσιμο υλικό, θεωρητικά. Σκεφτείτε ένα πρωτάθλημα με 10 από αυτούς. Και με τους υπόλοιπους να προσπαθούν να σκαρφαλώσουν στην κατηγορία των μεγάλων. 

Πραγματικά θα έδινε άλλη ώθηση στο προϊόν. Πόσο μάλλον από τη στιγμή που η Ελλάδα έχει πέντε ευρωπαϊκά εισιτήρια (μέχρι νεωτέρας). 

Να παίζουν λοιπόν πέντε στην Ευρώπη, να υποβιβάζονται δύο. Άρα να μην υπάρχει αδιάφορος ως το φινάλε. Βάλε πλέι-οφ. Βάλε πλέι-άουτ. Κάνε ότι πρέπει για να αναγκάζονται οι ομάδες να παίρνουν καλύτερους παίκτες. Να επενδύουν σε κανονικούς προπονητές. Να προσεγγίζουν το αντικείμενο με σοβαρότητα. Μια χαρά σενάριο. Θα μπορούσε να εξασφαλίσει ένα καλύτερο τηλεοπτικό συμβόλαιο. Θα μπορούσε να δημιουργήσει προσδοκία. Να προσελκύσει ενδιαφερόμενους.  

Αυτά όμως είναι στοιχεία που τα επεξεργάζεσαι αφού έχεις ξεμπερδέψει με τα προηγούμενα. Στην δική μας περίπτωση λοιπόν είναι μάλλον υποκρισία, ακόμη και να τα συζητάμε. Όταν στη φετινή Σούπερ Λιγκ έχουν γίνει μόλις οι 8 από τις 11 αγωνιστικές, χωρίς ουσιαστικό λόγο αναβολής των υπολοίπων, το πρόβλημα δεν είναι ο αριθμός των ομάδων. Εκτός αν πιστεύει κάποιος ότι τώρα που δεν παίξαμε το Σαββατοκύριακο, θα συλληφθούν οι εμπρηστές της οικίας του Μπίκα. 

Όταν στη διοργανώτρια αρχή προσλαμβάνεται ο Βασίλης Γκαγκάτσης με τις ψήφους του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ, που μέχρι πριν από μερικά χρόνια είχαν «δαιμονοποιήσει» ακόμη και την όψη του άλλοτε προέδρου της ΕΠΟ, τότε δεν μπορεί κάποιος να δικαιολογήσει έστω σε επίπεδο υποθετικό, την ανησυχία του Ελληνικού πρωταθλήματος για «καλύτερες ημέρες». Είτε ο Γκαγκάτσης ήταν για εκείνους «άλλοθι» όλα τα προηγούμενα χρόνια, είτε τώρα βάζουν στο σπίτι τους τον... έξω από δω. Ας αποφασίσουν. 

Όταν μέσα σε τρεις μήνες έχουμε αλλάξει τρεις αρχι-διαιτητές, όταν υπάρχουν ένα σωρό «γκανγκστεριλίκια» με αφορμή τα ματς της Κυριακής, όταν μπλέκονται Κυβερνήσεις, FIFA, UEFA και...  αντι-Τρομοκρατική τότε δεν σε νοιάζει το ποδόσφαιρο. Επενδύεις στο «μπάχαλο», όχι στην βελτίωση του προϊόντος. Θες μόνο να καλύψεις την πιθανή αποτυχία σου. 

Οι ομάδες είναι εταιρίες. Οι εταιρίες έχουν ιδιοκτήτες. Όσο λοιπόν δεν μπορούν εκείνοι να συνεννοηθούν για το επίπεδο του ανταγωνισμού, τα υπόλοιπα είναι να χαμε, να λέγαμε! Δεν μπορούμε να κάνουμε Σούπερ Λιγκ των τεσσάρων. Και συζητάμε μήπως είναι καλύτερα να διεξάγουμε μια των δεκατεσσάρων! Αλήθεια την τηλεόραση, που πληρώνει για όλο αυτό, την ρώτησε κανείς; Ή μήπως πιστεύουν ότι πάλι θα τους «χαριστεί» το πρόστιμο, όπως την περασμένη Άνοιξη;  

Θες καλύτερο πρωτάθλημα, λοιπόν: Απλό είναι. Κόψε το... θέατρο. Ο σεβασμός του προϊόντος από όλους τους εμπλεκόμενους. Η εφαρμογή μιας σειράς κανονισμών. Η αποφυγή πράξεων που δυναμιτίζουν την ατμόσφαιρα κάθε τρεις και λίγο. Αυτή είναι μια καλή αφετηρία, για να δούμε και καλύτερο ποδόσφαιρο. Τα υπόλοιπα έρχονται εύκολα. Δεν χρειάζονται καν πρωτογενείς ιδέες. Λίγκες του εξωτερικού προσφέρουν μια χαρά παραδείγματα για να ακολουθήσεις. Αλλιώς είναι κρίμα να πετάνε κάποιοι τα λεφτά τους σε «έρευνες» . 

ΥΓ. Στο μεταξύ έρχεται Γιουρόπα Λιγκ. Και οι ομάδες μας πηγαίνουν με αγωνιστική αποχή 18 ημερών. Προφανώς και αυτό είναι ένα ακόμη προνόμιο του ελληνικού ποδοσφαίρου. 

 

Best of internet