Δεν τελείωσε, τελείωσαν...

Ο Διονύσης Δελλής γράφει για τον Ολυμπιακό και τον τίτλο που προφανώς ακόμη,παίζεται. Αλλά Μνηστήρες δεν υπάρχουν...

Δεν τελείωσε, τελείωσαν...

Το είπε κάποτε ο Στίβεν Τζέραρντ. Έτσι ή κάπως έτσι. «Δεν μπορείς να κερδίσεις το πρωτάθλημα στις πρώτες δέκα αγωνιστικές. Μπορείς όμως να το χάσεις». Και μιας και –τυπικά- μόλις ολοκληρώθηκε η 10η αγωνιστική εδώ στα μέρη μας; Ο άλλοτε θρυλικός αρχηγός της Λίβερπουλ, σα να διαβάζει... βουλωμένο γράμμα, τη φετινή Σούπερ Λιγκ. 

Οκτώ στροφές μετά την έναρξη του πρωταθλήματος και ενώ προφανώς δεν έχει τελειώσει τίποτα, φαίνεται πως ξεμείναμε από υποψήφιους μνηστήρες. Από ομάδες ικανές ή έστω πρόθυμες να ανταγωνιστούν τον Ολυμπιακό. Να σταθούν στον πρωταθλητισμό. Στην διάρκεια, την πίεση, την αντίδραση. Δεν έδειξαν να μη θέλουν ως εδώ. Έδειξαν πως δεν μπορούν. Και το χθεσινό ντέρμπι ήταν μια ακόμη απόδειξη. 

Η ΑΕΚ τις τελευταίες έξι αγωνιστικές έχει μια νίκη. Το Καραϊσκάκη εκείνη το επισκέφτηκε αρχές Οκτώβρη. Ένα μήνα μετά δεν έχει σηκώσει κεφάλι, παρά την αλλαγή προπονητή. Προχθές ο Ατρόμητος της γύρισε ματς από 2-0, μέσα στο ΟΑΚΑ. Ο ΠΑΟΚ είναι ήδη στο μείον δέκα (με δύο νίκες στα τελευταία έξι). Χθες έχασε από τον Πανιώνιο, για άλλη μια χρονιά σε μια αναμέτρηση που έχει δημιουργήσει την δική της παράδοση. 

Και όσο για τον Παναθηναϊκό; Θέλησε να παίξει «ρέστα» στη φωλιά του... Λύκου. Μπορούσε να το διαχειριστεί πιο ψύχραιμα. Σε μια αναμέτρηση χωρίς τον Μπεργκ, και με τους Ζέκα, Λεντέσμα και Λέτο όχι στο 100% (όπως ομολόγησε ο Στραματσόνι). Ξέχασε πως μιλάμε για μαραθώνιο. Θέλησε να τρέξει 100 μέτρα, μια και έξω. Αποφάσισε έναν «τελικό» μέσα στο Καραϊσκάκη. Με φουλ... επίθεση, και πίεση ψηλά, λες και θα έπαιζε μόνος του. Τον έχασε εμφατικά. Ολοκληρωτικά. Και εδώ και ώρες είναι χαμένος πια στον λαβύρινθο της εσωστρέφειας. 

Συμπτωματικά και ο Παναθηναϊκός έχει μόλις δύο νίκες στα έξι τελευταία ματς της Σούπερ Λιγκ. Το πρόβλημα τους λοιπόν δεν είναι ότι όλοι όσοι ξεκίνησαν ως «μνηστήρες», έχασαν στο Φάληρο. 

Το πρόβλημα τους, είναι ότι δεν γίνεται στο μάξιμουμ των 24 βαθμών, οι απώλειες τους να είναι ήδη διψήφιου επιπέδου, έπειτα από μόλις οκτώ αγωνιστικές. Να ρίξουμε μια ματιά και στα επόμενα; Παναθηναϊκός-ΑΕΚ αμέσως μετά την διακοπή. Πανιώνιος-Παναθηναϊκός την επόμενη. Και «καπάκι» Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ. Άρα έρχονται και άλλες απώλειες. Όταν ο Ολυμπιακός θα παίζει με τον Πλατανιά, την Κέρκυρα και τον Λεβαδειακό.

Με την ευκαιρία: Διαβάζουμε ότι οι παίκτες του Παναθηναϊκού δεν «ένιωσαν» τις απαιτήσεις του χθεσινού ματς. Όποιος ήταν στο γήπεδο καταλαβαίνει, ότι αυτό τους αδικεί κατάφωρα. Είχαν σαφώς την διάθεση. Φάνηκε σε μια σειρά από προσωπικές μονομαχίες. Είπαμε όμως, δεν έπαιζαν μόνοι τους. Δεν φταίει ο Γουακάσο που βρέθηκε σε ρόλο αριστερού μπακ, σε τέτοιο ματς. Δεν γίνεται ο –ανέτοιμος- Λεντέσμα να κυνηγάει, χωρίς βοήθεια, τον Φορτούνη στο τρανζίσιον.  

Δεν φταίει επίσης αυτός ο μόνιμος εκνευρισμός που τους συνοδεύει για τους διαιτητές. Έχουν «ποτιστεί» πια με την ιδέα. Ακούνε 364 ημέρες τον χρόνο, την διοίκηση, τον προπονητή, τα media να τους λένε πως αυτό είναι το πρόβλημα τους. Η αδικία. Η «εγκληματική οργάνωση». Γκέλαραν με τη Βέροια σε ματς που έπρεπε να το έχουν στο 0-3 από το ημίχρονο, και το πρωτάθλημα «αλλοιώνονταν» από τις νίκες του Ολυμπιακού. Σήμερα διαβάζουν ότι οι ίδιοι ντροπιάζουν τον σύλλογο. Ότι είναι «χαϊδεμένοι». Πως γίνονται όλα αυτά μαζί; Αυτό και αν δεν έχει εξήγηση. 

Και μιας και φτάσαμε και ως την διαιτησία. Κατανοητή η ανάγκη να έχουμε έναν «κορυφαίο». Έναν... 50αρίσιο κόντρα στο ρεύμα. Η χθεσινή παρουσία του Σιδηρόπουλου όμως είναι μια ακόμη απόδειξη, ότι ο συγκεκριμένος όσο «γουρλής» είναι για τον Ολυμπιακό  τόσο και μεγαλώνει τον λογαριασμό του, στο Καραϊσκάκη. Εκτέθηκε χθες. Και εξέθεσε και όλους εκείνους, που τον λανσάρουν ως «διαφορετικό». 

Best of internet