Πόσο μου λείπεις, πόσο σου λείπω…

Ο Σταύρος Σουντουλίδης βρίσκει την αφορμή και καταπιάνεται με το ποδοσφαιρικό ντέρμπι «ΠΑΟΚ – Άρης», που λείπει σε αρκετούς εξαιτίας της απουσίας των «κίτρινων» από την Α’ Εθνική. 

Πόσο μου λείπεις, πόσο σου λείπω…

Πριν από 57 χρόνια, σαν σήμερα, ΠΑΟΚ και Άρης ξεκινούσαν τη μακρά ιστορία των μεταξύ τους αγώνων, που εδώ και 2 χρόνια, 7 μήνες και κάτι μέρες (από το τελευταίο ποδοσφαιρικό ντέρμπι στις 16 Μαρτίου του 2014),έπαψαν να υφίστανται στις ζωές μας.

Με το κιτρινόμαυρο βόλεϊ να βολοδέρνει στα γήπεδα της Α2 κατηγορίας, το πόλο των «κίτρινων» στη Β' Εθνική, ένα «Άρης-ΠΑΟΚ» στο μπάσκετ, μας απέμεινε όλο κι όλο... Κι άντε μετά τον προ δέκα ημερών θρίαμβο του «Δικεφάλου» στο «Nick Galis Hall», να πρέπει περιμένεις πότε θα έρθει ο αγώνας του δευτέρου γύρου στο ασπρόμαυρο «παλατάκι».

Μέχρι τότε ο ΠΑΟΚ δικαιούται να λέει και να δείχνει ότι είναι «το αφεντικό της πόλης»!

Αγαπημένη ατάκα των οπαδών, χιλιοειπωμένος  και χιλιογραμμένος τίτλος στα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων.

Επειδή, λοιπόν, το επόμενο ποδοσφαιρικό ντέρμπι λιγάκι αργεί, μόλις σήμερα οι «κίτρινοι» του Νίκου Αναστόπουλου ξεκινούν στην Καρδίτσα την περιπέτεια τους στη Football League, ας ζήσουμε συντροφιά με τις αναμνήσεις. Η ξεχωριστή σημερινή «επέτειος» είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να… σκαλίσουμε το παρελθόν των κλασικών (ποδοσφαιρικών) μονομαχιών ΠΑΟΚ εναντίον Άρη ή Άρη εναντίον ΠΑΟΚ, το ίδιο κάνει…  

Ολοστρόγγυλα διακόσια

Το γαϊτανάκι των αγώνων με τα οποία μεγάλωσαν γενιές και γενιές φιλάθλων στήθηκε στις 12 Ιουνίου του 1927 στο γήπεδο του Ηρακλή,  τέσσερις μόλις ημέρες πριν από τα εγκαίνια του γηπέδου του Άρη στη Λεωφόρο Στρατού, ενώ δεν υπήρχε ακόμη το γήπεδο του ΠΑΟΚ. Σε ουδέτερα χώματα, λοιπόν, καταγράφηκε η πρώτη μονομαχία, «υπό την Διαιτησίαν του κ. Δ. Δούσκα ο αγών διαβαθμίσεως του Π.Α.Ο.Κ. εν τη Α’ κατηγορία μεταξύ της ομάδος αυτού και της τοιαύτης του Άρεως», όπως αναφέρει στην εισαγωγή του ρεπορτάζ της η εφημερίδα «Μακεδονία»,  με τον αγνώστου στοιχείων και ταυτότητας δημοσιογράφου, να επισημαίνει χαρακτηριστικά πως «λόγω του ενδιαφέροντος του αγώνος παρακολούθησαν άνω των 8 χιλιάδων θεατών», αλλά και της παρουσίας 3 παικτών της β’ ομάδας του Άρη.

Η σέντρα έγινε «εις τας 5.10 μ.μ. ακριβώς», τώρα γιατί «και δέκα» μόνον ο άρχων του αγώνα θα γνώριζε, «με ταχείαν κάθοδον των μαχητών του Άρεως οι οποίοι περισφίγγουν επικινδύνως του τέρμα του Π.Α.Ο.Κ.»! Οι δύο ομάδες έχασαν ευκαιρίες, οι κιτρινόμαυροι ήταν καλύτεροι, αλλά οι ασπρόμαυροι πιο τυχεροί και πιο αποτελεσματικοί. Λίγο πριν το τέλος του ημιχρόνου  ο Παντερμαλής σούταρε, η μπάλα βρήκε το υψωμένο χέρι του Βικελίδη και ο αρχηγός Βεντουρέλης ευστοχώντας στο πέναλτι έδωσε το προβάδισμα στο «Δικέφαλο».

Από το πρώτο ντέρμπι στα χρονικά των δύο ομάδων, δεν έλειψαν, οι πολλές φάσεις, οι χαμένες ευκαιρίες, κυρίως από τον Άρη, με τον Τσολακίδη να πετυχαίνει στο 75’ το δεύτερο γκολ του ΠΑΟΚ και τον Κλεάνθη Βικελίδη να μειώνει σε 2-1 στο 80’ μ’ ένα από τα γνωστά σουτ σαν οβίδα από τα 25 μέτρα.

Παρεμπιπτόντως εκείνη την Κυριακή η Θεσσαλονίκη έσφυζε από αθλητικά γεγονότα. Φιλικός αγώνας «μπάσκετ-μπωλ» στο ανοικτό γήπεδο της ΧΑΝ μεταξύ του Άρη και του ΒΑΟ (νικητές οι κίτρινοι με… τέρματα 18-17), αργότερα έγινε και παιχνίδι «βόλεϋ-μπωλ» ανάμεσα στη ΧΑΝΘ και στην Ακράχ, ενώ στα νερά του Θερμαϊκού έπαιξαν φιλικό αγώνα «Ουότερ-Πόλο» Άρης και Ηρακλής (νικητές οι κυανόλευκοι» με 3-2) με διαιτητή τον αρχηγό της ομάδας του Άρη, Σ. Δημητριάδη, τον οποίο στο ρεπορτάζ της η «Μακεδονία» συνιστούσε να μην αναλαμβάνει να σφυρίζει αγώνες προς αποφυγή παρεξηγήσεων.

Σε αυτά τα ενενήντα χρόνια οι δυο ομάδες της Θεσσαλονίκης έχουν αναμετρηθεί σε 200 (ολοστρόγγυλους) αγώνες, χωρισμένοι  στις δύο κύριες περιόδους της εξέλιξης του ελληνικού ποδοσφαίρου, αρχής γενομένης από το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας, το πανελλήνιο πρωτάθλημα και το κύπελλο Ελλάδας στην πρώτη περίοδο (1927-1959), το πρωτάθλημα Α’ Εθνικής και το κύπελλο Ελλάδας στη δεύτερη περίοδο (1959-2014).

Ο ΠΑΟΚ μετράει επτά περισσότερες νίκες (71) έναντι 64 του Άρη, 65 αγώνες έληξαν δίχως νικητή στο συνολικό απολογισμό, όπου έχει πετύχει ένα γκολ περισσότερο (252-251).

Το πρώτο ραντεβού πριν το «Μερικοί το προτιμούν κρύο»

Τριάντα δυο χρόνια αργότερα, στο γήπεδο Χαριλάου άρχισε να γράφει το… κοντέρ των επίσημων αγώνων με το πρώτο από τα 123 ντέρμπι ανάμεσα στις δυο ομάδες της Θεσσαλονίκης. Το ημερολόγιο έγραφε 1 Νοεμβρίου του 1958, όταν ο ΠΑΟΚ νίκησε τον Άρη 1-0, χάρη σ’ ένα γκολ του Γιώργου Χαβανίδη. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη επί του «αιωνίου αντιπάλου» του στα 123 επίσημα ματς (49 νίκες ο ΠΑΟΚ, 31 νίκες ο Άρης, 43 ισοπαλίες), μέχρι οι «κίτρινοι» να υποβιβαστούν, αρχικά στη Β’ και μετά στην Γ’ εθνική, τη σεζόν 2013-2014.

Πριν από το πρώτο καταγεγραμμένο παιχνίδι στην ιστορία της Α’ Εθνικής, ο Άρης είχε επικρατήσει του ΠΑΟΚ σε φιλική αναμέτρηση, σε μια μεταπολεμική Θεσσαλονίκη, όπου ο ανδρικός πληθυσμός περίμενε με αγωνία τόσο το ματς των δύο ομάδων στου Χαριλάου, όσο και τη… Μέριλιν Μονρόε! Την επομένη του Θεσσαλονικιώτικου classico ξεκινούσαν στον κινηματογράφο «Διονύσια» οι διπλές προβολές της ταινίας «Μερικοί το προτιμούν κρύο», όπου πρωταγωνιστούσε η σέξι Αμερικανίδα ηθοποιός.

Στις λαϊκές γειτονιές και περιοχές της Θεσσαλονίκης εκατοντάδες φίλοι του «Δικεφάλου» γιόρταζαν την πρώτη (μεγάλη) νίκη επί του Άρη με 1-0 μέσα στο «σπίτι» του. Ο Χαβανίδης με απευθείας εκτέλεση φάουλ μόλις στο 2ο λεπτό έγινε ο πρώτος άνθρωπος που σκόραρε με την ασπρόμαυρη φανέλα σε  Άρης – ΠΑΟΚ και έγραψε για πάντα το όνομα του στην ιστορία των ντέρμπι.

Ο Σέρβος προπονητής του «Δικεφάλου», Ζάρκο Μιχαίλοβιτς, κατέβασε την ομάδα του στο γήπεδο μ’ ένα σύστημα «4-2-4» και κατάφερε να αιφνιδιάσει τους γηπεδούχους. Δύο από τα μεγάλα «όπλα» των ασπρόμαυρων, ο Λάμπης Κουϊρουκίδης (πρώτος σκόρερ του ΠΑΟΚ με 12 γκολ στα ντέρμπι με τον Άρη) και ο Κώστας Κιουρτζής, ήταν σε μέτρια ημέρα, όμως η εξαιρετική απόδοση των Νικολαϊδη (σε ρόλο μπαλαντέρ), Χαβανίδη, Γιαννέλου (στη μεσαία γραμμή) και Κεμανίδη (που αποδείχθηκε λίρα εκατό στα αμυντικά καθήκοντα του ανακόπτοντας κάθε κίνδυνο για την εστία του Πρόγιου) χάρισαν την πρώτη νίκη στον ΠΑΟΚ.

Περισσότερες λεπτομέρειες θα βρείτε στο περσινό αφιέρωμα του gazzetta.gr

Στα πρώτα χρόνια…

Στα πρώτα εννιά ντέρμπι ο «Δικέφαλος» ήταν ανίκητος. Από την πρώτη καταγεγραμμένη κόντρα στην ιστορία της Α’ Εθνικής, την 1η Νοεμβρίου του 1959, μέτρησε τέσσερις νίκες (οι τρεις με 3-0) και πέντε παιχνίδια, μαζί μ’ ένα ματς κατάταξης που έγινε μες το κατακαλόκαιρο, τον Ιούλιο του 1960,  δεν ανέδειξαν νικητή.

Οι «κίτρινοι» έκαναν υπομονή μέχρι τις 6 Οκτωβρίου του 1963 για να πανηγυρίσουν την πρώτη νίκη τους. Και τι νίκη! Γκρεμίζοντας τον «Δικέφαλο» από την κορυφή της βαθμολογίας. Ο ΠΑΟΚ του Μαγυάρου Γκεόργκι Μπαμπολτσάι φιγουράριζε στην πρώτη θέση, με το «τρία στα τρία» στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος. Στις νίκες επί ΑΕΚ, Απόλλων Καλαμαριάς (εκτός) και Ηρακλή δεν είχε δεχθεί καν γκολ: 1-0, 0-3 και 1-0.

Κάπως έτσι η ήττα από τον Άρη (1-0 χάρη σ’ ένα γκολ-φάουλ του Νίκου Φιλίππου στο 25ο λεπτό) χαρακτηρίστηκε ως έκπληξη από τον Τύπο της εποχής.  Σ’ ένα ντέρμπι άκρως επεισοδιακό. Ο κακός χαμός έγινε, για να ακριβολογούμε, στη γεμάτη Τούμπα . Αιτία; Ένα γκολ των γηπεδούχων, που ακυρώθηκε από το διαιτητή Τζουβάρα. Με την σέντρα οι ασπρόμαυροι είδαν τον Τάκη Ραπτόπουλο να σκοράρει, αλλά όπως γράφει η «Μακεδονία» την επομένη του αγώνα, «ο ανεκδιήγητος μέχρι της στιγμής εκείνης διαιτητής το κατεκύρωσεν αρχικώς δείξας την σέντραν.  Εν συνεχεία δε το ηκύρωσε καταλογίσας φάουλ»! Η συνέχεια άκρως επεισοδιακή. Εντός και εκτός γηπέδου. Με τους οπαδούς του ΠΑΟΚ να στρέφονται κατά του προέδρου της ΕΠΣ Μακεδονίας, καθώς με δική του απόφαση είχε οριστεί ο Τζουβάρας να σφυρίξει το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης.

«Το ντέρμπι του μίσους»

Θα περάσουν εννιά χρόνια μέχρι την επόμενη νίκη του «Δικεφάλου». Δεκαοχτώ αγώνες, το μεγαλύτερο σερί, στους οποίους ο Άρης παρέμεινε αήττητος, μεταξύ αυτών και ο θρίαμβός του στον τελικό του κυπέλλου το 1970, αλλά και η μεγαλύτερη σε έκταση νίκη (5-1 στις 27/02/66) επί του «Δικεφάλου», που έπρεπε να φτάσουμε στις 7 Ιουνίου του 1972, ένα μήνα πριν στεφθεί κυπελλούχος Ελλάδας, για να ξανακερδίσει τον Άρη, μέσα στου Χαριλάου, με 2-1.

Μεγάλος πρωταγωνιστής και σκόρερ του ο Κούλης Αποστολίδης σ’ έναν επεισοδιακό  ημιτελικό του κυπέλλου, που δεν τελείωσε ποτέ και έγινε τρεις μόνο μέρες, μετά την αναμέτρηση για την 33η αγωνιστική του πρωταθλήματος. Με τον Άρη να προηγείται 3-1, να παίζει με «παίκτη παραπάνω», λόγω αποβολής του Παρίδη, τον Ματζουράκη να αστοχεί σε πέναλτι για τον ΠΑΟΚ, που πάντως βρήκε το θάρρος και τον τρόπο να ισοφαρίσει σε 3-3, με τον Γιάννη Γούναρη δύο λεπτά πριν από το τέλος. Όταν οι περισσότεροι ΠΑΟΚτσήδες είχαν φύγει από το γήπεδο και έτρεχαν να επιστρέψουν στις κερκίδες και να πανηγυρίσουν τo γκολ της ισοφάρισης.

Οι «κιτρινόμαυροι» αφηγούνται την ιστορία του πιο επεισοδιακού ντέρμπι, στις 7 Ιουνίου του 1972, από τη δική τους οπτική γωνία, το ίδιο κάνουν οι ασπρόμαυροι από την αντίθετη, για ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι, που έστειλε ποδοσφαιριστές στο εδώλιο των κατηγορουμένων (Σπυρίδων και Συρόπουλος συνελήφθησαν για επίθεση σε αστυνομικά όργανα εν ώρα υπηρεσίας, τιμωρήθηκαν πρωτόδικα σε 13 και 5 μήνες φυλάκιση και άσκησαν έφεση για να αφεθούν ελεύθεροι) για τα επεισόδια εντός του γηπέδου.

Οι ποδοσφαιριστές του Άρη, Άγγελος Σπυρίδων και Αλέκος Αλεξιάδης τιμωρήθηκαν με ετήσιο αποκλεισμό, ο Βαγγέλης Συρόπουλος με εξάμηνο και με τρίμηνο οι Γιάννης Μπαλάφας και Σοφοκλής Σεμερτζής, ενώ το ματς που έληξε στο 88ο λεπτό κατακυρώθηκε και τύποις υπέρ του ΠΑΟΚ, ο οποίος καρπώθηκε όλες τις εισπράξεις, καθώς αυτή ήταν η τιμωρία των «κίτρινων» από την ΕΠΟ!

Ο κόσμος του γιόρτασε με την ψυχή του την πρόκριση στον τελικό του κυπέλλου προκαλώντας «έμφραγμα» στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Οι εφημερίδες της εποχής περιγράφουν με το δικό τους τρόπο δύο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα από τους πανηγυρισμούς των ΠΑΟΚτσήδων, αρχικά την προσπάθεια να εισέλθουν του Λευκού Πύργου για να υψώσουν την ασπρόμαυρη σημαία δίπλα στην ελληνική, αλλά και την επιχείρηση να μετατραπεί το πανηγύρι σε διαδήλωση κατά της Χούντας. Και οι δύο προσπάθειες διαλύθηκαν στο… δευτερόλεπτο! 

Best of internet