Οι ταινίες της εβδομάδας

«Κάτι σαν έρωτας» («Like someone in love», Ιαπωνία / Γαλλία) του Αμπάς Κιαροστάμι, με τους Ταντάσι Οκούνο, Ριν Τακανάσι

Πριν από μερικά χρόνια ο ιρανός σκηνοθέτης Αμπάς Κιαροστάμι άρχισε να «δυτικοποιείται». Αφήνοντας πίσω του την πατρίδα του, το Ιράν, όπου σίγουρα έχει γυρίσει τις καλύτερες ταινίες του («Η γεύση του κερασιού», «Ο άνεμος θα μας σηκώσει»), πήγε στην Ευρώπη για να συν-σκηνοθετήσει το σπονδυλωτό «Tickets» (με τον Κεν Λόουτς και τον Ερμάνο Ολμι) και το «Γνήσιο αντίγραφο» που γυρίστηκε στη μαγευτική Τοσκάνη με πρωταγωνίστρια τη Ζυλιέτ Μπινός. Με το «Κάτι σαν έρωτας» ο ιρανός δημιουργός ανοίγει ακόμη περισσότερο τα φτερά του και γυρίζει την ταινία στο Τόκιο, με γιαπωνέζικα και γαλλικά χρήματα, κάτι που από μόνο του προκαλεί την περιέργεια, γιατί προσωπικά έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ο Κιαροστάμι ακολουθεί την τακτική του Γούντι Αλεν.
Βαθμολογία: 2

Αίθουσα: ΕΛΛΗ

«Ξενοδοχείο για τέρατα» («Hotel Transylvania», ΗΠΑ, 2012) σε σκηνοθεσία Γκέντι Ταρτακόφσκι, με τις φωνές των Βασίλη Χαραλαμπόπουλου, Στεφανίας Φιλιάδη, Αγγελου Λιάγκου, Ηλία Ζερβού κ.ά.

«Κούκου!» κάνει ο Κόμης Δράκουλας πάνω από την κούνια της κορούλας του. «Δεν βγαίνουμε ποτέ εκεί έξω! Κακό εκεί έξω! Ανθρωποι εκεί έξω!». Εδώ που τα λέμε, ο κυρ-Ντρακ δεν έχει και τόσο άδικο, αφού στο «Ξενοδοχείο για τέρατα», την τελευταία περιπέτεια κινουμένων σχεδίων της Sony Pictures Animation, ο άνθρωπος δείχνει τέρας πολύ πιο τρομακτικό, πολύ πιο απειλητικό απ' ό,τι τα ίδια τα τέρατα που έχουμε γνωρίσει μέσα από το σινεμά και τη λογοτεχνία.
Βαθμολογία: 2

Αίθουσες: ΑΕΛΛΩ - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ - ΑΘΗΝΑΙΟΝ - ΑΙΓΛΗ - ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ - ODEON STARCITY - STER IΛION - VILLAGE MALL - VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ - VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ - VILLAGE ΡΕΝΤΗ - VILLAGE ATHENS METRO MALL, ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - ΒΑΡΚΙΖΑ - ΚΗΦΙΣΙΑ - ΝΑΝΑ - ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ - ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΙΣ - ΦΟΙΒΟΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ - STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - VILLAGE COSMOS - ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ
«Ημερολόγια αμνησίας» (Ελλάδα, 2012) της Στέλλας Θεοδωράκη

Η τελευταία ταινία της Στέλλας Θεοδωράκη είναι το δικό της, πολύ προσωπικό, πολύ τρυφερό αλλά και αναπόφευκτα πολύ ειδικό ημερολόγιο εικόνων, το οποίο ενδεχομένως να μην ανήκε σε κανέναν άλλον πέρα από την ίδια και τους ανθρώπους στους οποίους αναφέρεται, αν ως σκηνοθέτις δεν ανέπτυσσε με έντεχνο τρόπο μια αντιδιαστολή ανάμεσα στον κόσμο τού σήμερα και στον κόσμο της δεκαετίας του 1980. Εναν κόσμο που δείχνει αιώνες μακρινός πλέον.
Βαθμολογία: 2

Αίθουσα: ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

«Το σπίτι στο τέλος του δρόμου» («The house at the end of the street», ΗΠΑ, 2012) σε σκηνοθεσία Μαρκ Τοντεράι, με τις Τζένιφερ Λόρενς, Ελίζαμπεθ Σου

Ακόμη ένα σαδιστικό θρίλερ «καταραμένου σπιτιού», σύμφωνα με το οποίο μια όμορφη μάνα και η εξίσου όμορφη κόρη της (η Ελίζαμπεθ Σου και η Τζένιφερ Λόρενς αντιστοίχως) αποφασίζουν να ζήσουν στο μόνο σπίτι όπου δεν θα… έπρεπε. Σύντομα αντιλαμβάνονται ότι κάτι δεν πάει καλά στην περιοχή, ότι η απομόνωση στη φύση περισσότερο τις τρομάζει αντί να τις χαλαρώνει και ότι ο απέναντι γείτονας, ένας νεαρός (Μάξ Θιέριοτ) του οποίου οι γονείς έπεσαν θύματα δολοφονίας είναι, για να το πούμε κομψά, προβληματικός. Αντί λοιπόν να σηκωθούν και να φύγουν μια ώρα αρχύτερα, εκείνες αποφασίζουν να μείνουν και να ρισκάρουν τη… ζωή τους. Φυσικά και δεν θα φύγουν όμως. Αν το έκαναν, πώς θα υπήρχε η ταινία; Ε, εδώ που τα λέμε, και να μην υπήρχε κανείς δεν θα έχανε τίποτε!

Βαθμολογία: 1

Αίθουσες: ODEON KOSMΟPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ - ODEON STAR CITY - STER ΙΛΙΟΝ - VILLAGE MALL - VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ - VILLAGE ΡΕΝΤΗ - VILLAGE METRO MALL, ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ - STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - VILLAGE COSMOS

Ο καλύτερος κινηματογραφικός Αμλετ

Στην εποχή της, το 1964, η σοβιετική εκδοχή του διάσημου θεατρικού έργου «Αμλετ» υπήρξε η εθνική συμμετοχή της Σοβιετικής Ενωσης στον εορτασμό των 400 χρόνων από τη γέννηση του Γουίλιαμ Σαίξπηρ. Και όχι μόνο. Ακόμη και σήμερα, μετά τους αρκετούς «Αμλετ» που έχουμε δει στο σινεμά, η εκδοχή του Γκριγκόρι Κόζιντσεφ παραμένει η καλύτερη και ο βασικότερος λόγος είναι η ελίτ του δημιουργικού επιτελείου της. Ο νομπελίστας Μπορίς Πάστερνακ έκανε τη μετάφραση και την προσαρμογή του σεναρίου, ο Κόζιντσεφ τη σκηνοθέτησε, ο σπουδαίος φωτογράφος Τζόνας Γκρίτσους έφτιαξε την υποβλητική ατμόσφαιρά της, ο κορυφαίος ρώσος ηθοποιός Ινοκέντι Σμοτκουνόφσκι ανέλαβε τον ρόλο του Αμλετ (ο πιο ρομαντικός και με καθαρή καρδιά Αμλετ που έχει παρουσιαστεί ποτέ) και, τέλος, ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς συνέθεσε το μουσικό σκορ. Τι το καλύτερο, με άλλα λόγια. Στην εποχή της ταινίας μάλιστα οι άγγλοι κριτικοί έμειναν έκθαμβοι από τη δουλειά του Σμοτκουνόφσκι βλέποντας έναν ηθοποιό που έβγαλε έναν πολύ πιο ανθρώπινο και άμεσο Αμλετ απ' ό,τι ο «οσκαρικός» του δικού τους Λόρενς Ολίβιε!

Βαθμολογία: 5
Αίθουσα: CAPITOL ΖΕΦΥΡΟΣ

Πηγή: www. To vima.gr