Τα γήπεδα αλλάζουν τις φαβέλες

Eίναι η απάντηση στην πρόκληση του στεγαστικού προβλήματος της Βραζιλίας, όπου εκατομμύρια πένητες συρρέουν και μαραζώνουν στις φαβέλες των μεγαλουπόλεων.

Τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά στο Σάο Πάολο, την πολυπληθέστερη και πλουσιότερη πολιτεία της χώρας. Η αύξηση των χρηματοδοτήσεων, αλλά και οι αυστηρότεροι έλεγχοι, έδωσαν άλλο πρόσωπο στις παραγκουπόλεις, οι οποίες πριν από λίγο καιρό ήταν βασίλειο των εμπόρων ναρκωτικών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της νέας πολιτικής είναι το Ουνιάο ντε Βίλα Νόβα, μια συνοικία 32.000 ανθρώπων, που βρίσκεται σε απόσταση 25 χιλιομέτρων από το κέντρο του Σάο Πάολο. Οπως και άλλες παραγκουπόλεις κι αυτή χτίστηκε παρανόμως από ανθρώπους που δεν μπορούσαν να πληρώσουν ενοίκια. Βρήκαν, λοιπόν, «στέγη» στο εσωτερικό βρωμερών και πρόχειρων ξύλινων παραπηγμάτων, που τοποθετούσαν σε περιοχές υψηλής επικινδυνότητας ή άλλες που βρίσκονταν σε καθεστώς περιβαλλοντικής προστασίας. Συχνά, τα κατ’ ευφημισμόν σπίτια παρασύρονταν από τις πλημμύρες.

Σήμερα η κοινότητα είναι το ακριβές αντίθετο του παρελθόντος της. Ολα τα σπίτια έχουν τρεχούμενο νερό και ηλεκτρικό ρεύμα (ανήκουστες πολυτέλειες πριν από μία δεκαετία). Οι δρόμοι είναι στρωμένοι με άσφαλτο, τα λεωφορεία κάνουν τακτικά δρομολόγια και όλα λάμπουν από καθαριότητα.

«Την τελευταία εξαετία δεν συνέβη εδώ ούτε ένας φόνος, ενώ τη δεκαετία του 1990 θρηνούσαμε τέσσερα θύματα εγκληματικών ενεργειών κάθε ημέρα», εξηγεί ο επικεφαλής της κοινότητας, Γκεράλντο ντε Πίντολα Μέλο. Εφτασε εδώ το 1984 από το Περναμπούκο. Σήμερα, με τη γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά τους ζουν σε ένα άνετο και ευχάριστο σπίτι, που αναβάθμισαν με τη βοήθεια της κρατικής υπηρεσίας για την επίλυση του στεγαστικού ζητήματος.

Εργα υποδομής

Η μικρή κοινότητα, που παλιότερα υπήρξε προπύργιο των εμπόρων του θανάτου, διαθέτει επτά σχολεία, τρεις παιδικούς σταθμούς, τα απορριμματοφόρα περνούν τακτικά, η τοπική ομοσπονδία ποδοσφαίρου έχει 28 ομάδες, ενώ ο συνεταιρισμός ανακύκλωσης μισθοδοτεί 36 γυναίκες που με προσοχή ξεχωρίζουν τα απορρίμματα.

Οι κάτοικοι διαθέτουν εργαστήριο όπου ασχολούνται με όποια τέχνη αγαπούν, σχολή κηπουρικής και θερμοκήπιο, αλλά και ένα εργoστάσιο όπου αποθεραπευμένοι πρώην ναρκομανείς κατασκευάζουν βουβουζέλες. Στις αρχές του ερχόμενου χρόνου θα αρχίσει να λειτουργεί ο σταθμός του τρένου. Στα μελλοντικά σχέδια περιλαμβάνεται η ανοικοδόμηση μιας τεχνικής σχολής και ενός μικρού νοσοκομείου. Λογικό είναι λοιπόν οι κάτοικοι να λάμπουν από υπερηφάνεια για τα κατορθώματά τους. Δείχνουν τα απαστράπτοντα διαμερίσματά τους σε όποιον ενδιαφέρεται να τα δει, εξηγώντας τι τους επέτρεψε να ζουν σήμερα σε τέτοια «παλάτια». Η κρατική κατασκευαστική υπηρεσία τα ανοικοδόμησε και στη συνέχεια τους τα παραχώρησε έναντι μισθώματος που δεν ξεπερνά το 15% του εισοδήματός τους.

Ακόμα και αυτοί που διαθέτουν ιδιόκτητες κατοικίες μπορούν να τις βελτιώσουν με ευνοϊκές χρηματοδοτήσεις. «Στα νέα οικιστικά συγκροτήματα που χρηματοδοτήσαμε στεγάζονται 3.010 οικογένειες, ενώ σε ανεξάρτητες κατοικίες διαμένουν άλλες 5.030 οικογένειες», λέει η Βαλκάρια Μαρκες ντε Πάουλα, αρμόδια για τα έργα.

Η αξία πολλών κατοικιών στην περιοχή εκτινάχτηκε χάρη στον πυρετό του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου, αλλά και στη φήμη που απέκτησε η γειτονιά. Το 2000 μπορούσε να αγοράσει κανείς ένα μικρό διαμέρισμα 25 τετραγωνικών με χίλια δολάρια. Τώρα, θα είσαι τυχερός εάν το βρεις για 25 χιλιάδες δολάρια», λέει ο Αϊλτόν Σεβερίνο Ντιάζ, ο οποίος έφτασε στη γειτονιά πριν από είκοσι χρόνια και έχτισε μόνος το σπίτι του. Οι Αρχές ήδη καταγράφουν τις ιδιοκτησίες στις φαβέλες των αστικών κέντρων έτσι ώστε οι ιδιοκτήτες να λάβουν τους νόμιμους τίτλους εντός των ερχόμενων μηνών. Βέβαια, όταν θα συμβεί αυτό θα πρέπει να αρχίσουν να πληρώνουν και τους φόρους τους...

Πηγή: kathimerini.gr