Το συλλαλητήριο του Φλεβάρη

Η Εθνική επιστρέφει αισιόδοξη και καμαρωτή, με ή χωρίς «κόκκινους» και «πράσινους»

Το συλλαλητήριο του Φλεβάρη

Το συλλαλητήριο του Φλεβάρη

O Nίκος Παπαδογιάννης ανοίγει το παράθυρο για να χαζέψει τη θέα, εν όψει των επόμενων αγώνων της Εθνικής ομάδας.

0% Γκανιότα* & Αποκλειστικά Ειδικά Στοιχήματα στη Novibet * Αφορά την επιλογή «Νικητής Αγώνα» σε επιλεγμένα παιχνίδια πριν την έναρξη''.

To δεύτερο «παράθυρο» πλησιάζει και όσους θυμούνται ότι υπάρχει μπάσκετ εκτός Euroleague ετοιμάζονται να υποδεχθούν ξανά την Εθνική ομάδα. Αυτή τη φορά, οι αγώνες της θα διεξαχθούν –και οι δύο- εντός των τειχών, στο Ηράκλειο της Κρήτης που τείνει να γίνει η εν Ελλάδι έδρα των Εθνικών ομάδων μπάσκετ.

Παρεμπιπτόντως, η Ανδρών έχει να πατήσει στη Θεσσαλονίκη, για φιλικό έστω αγώνα, από κάτι Αλεξάνδρεια του 2003. Επίσημο, από τις 5 Νοεμβρίου 1987, όταν ανέβηκε στο Παλέ στεφανωμένη με τις δάφνες της πρωταθλήτριας Ευρώπης.

Άλλο τίποτε δεν έχω να προσθέσω για το θέμα, μέρες που είναι. Ευτυχώς για όλους, η FYROM έπεσε σε άλλον Όμιλο. Προσθέστε εδώ το συλλαλητήριο της αρεσκείας σας.

Οι αγώνες του Νοεμβρίου, με Μ.Βρετανία και  Ισραήλ, ζέσταναν όσους ήμασταν έτοιμοι να υψώσουμε τα μαύρα πανιά. Όχι μόνο υπενθύμισαν τη δυναμική αυτής της ομάδας, αλλά ολοκληρώθηκαν και με νίκες, πολύτιμες στην χωλή πορεία προς το Μουντομπάσκετ του 2019.

Το νικητήριο καλάθι του Γιάννη Αθηναίου στο Λέστερ ζέστανε τις καρδιές ως εκ θαύματος. Τα τελευταία χρόνια, το Λέστερ είναι η πόλη των αθλητικών θαυμάτων.

Θα ήταν ίδια τα συναισθήματα της κοινής γνώμης, εάν ο Αθηναίου έβρισκε σίδερο και η ομάδα επέστρεφε ηττημένη από την Αγγλία; Ασφαλώς όχι.

Το αδηφάγο κοινό αντλεί την υπερηφάνεια του μόνο από τις νίκες. Δεν ενδιαφέρεται ούτε για τη δικαίωση των παικτών που πρωτοπάτησαν το κατώφλι της Εθνικής στα τριανταφεύγα τους ούτε για την ανάταση που ένιωσαν οι λίγοι που έμειναν στις επάλξεις μετά την κρυάδα του Εurobasket ούτε για τα χαμόγελα που φώτισαν τον τόπο.

Ποιος χρειάζεται όμως τη στρεβλή ψήφο εμπιστοσύνης (ή απιστίας) της κοινής γνώμης; Όσες φορές οι ιθύνοντες της Εθνικής ομάδας κινήθηκαν με πολιτική κονσομασιόν προς τους «αιώνιους», άνοιξαν την πόρτα των αποδυτηρίων και έβαλαν μέσα το χτικιό.

Διαβάσατε, υποθέτω, τις δηλώσεις του Κώστα Μίσσα μετά το πολυσυζητημένο ματς Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού για το πρωτάθλημα Γυναικών. Σε κανέναν δεν χαρίζεται το δηλητήριο, όταν μπολιάσει τον οργανισμό.

Οι προηγούμενοι αγώνες της Εθνικής έγιναν –και αυτοί- πεδίο επικοινωνιακής αντιπαράθεσης των δύο ελεφάντων, έστω με τρόπο αναίμακτο. Η απόφαση του Παναθηναϊκού να «απελευθερώσει» τους Καλάθη, Θ.Αντετοκούνμπο, Βουγιούκα (αλλά και τον Μήτογλου) ήταν μία κίνηση που ρούμπωσε τους αμετακίνητους της απέναντι πλευράς.

Αγωνιστικά, η Εθνική ωφελήθηκε από αυτή τη χειρονομία, αφού οι τρεις παίκτες ήταν οι κορυφαίοι της στο παιχνίδι με το Ισραήλ. Εξωαγωνιστικά, θα ήταν ίσως προτιμότερο να αγνοηθούν αυτή τη φορά οι 4+4+1 Ευρωλιγκάτοι.

Επισημαίνω ότι οι προσεχείς αγώνες θα διεξαχθούν τις παραμονές του ευρωπαϊκού ντέρμπι μεταξύ των δύο «αιωνίων»: Ελλάδα-Εσθονία στις 23/2, Ελλάδα-Μ.Βρετανία στις 25/2, Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός στις 2 Μαρτίου.

Στις 22 Φεβρουαρίου, μία μέρα πριν τον πρώτο αγώνα της Εθνικής, οι «κόκκινοι» παίζουν με τη Βαλένθια στον Πειραιά και οι «πράσινοι» με τη Χίμκι στη Μόσχα.

Η συμμετοχή των διεθνών στο παιχνίδι με τους Εγγλέζους μοιάζει εφικτή, αφού μεσολαβεί ικανό χρονικό διάστημα πριν και μετά. Από ταξιδιωτικής πλευράς, θα είναι σαν να παίζουν ένα ματσάκι πρωταθλήματος στο Ρέθυμνο, την Κυριακή ανάμεσα σε δύο αγωνιστικές της Εuroleague.

Υπάρχει όμως η απαραίτητη διάθεση συνεργασίας; Ο Παναθηναϊκός έδειξε τον δρόμο τον περασμένο Νοέμβριο, αλλά ο Ολυμπιακός διστάζει να ακολουθήσει. Είναι, βλέπετε, η Εθνική «του Βασιλακόπουλου». Και του Μίσσα, προσθέτω εγώ, ο προβοκάτορας.

Η λίστα των 24 ονομάτων δεν περιέχει εκπλήξεις. Η συμμετοχή του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου ήταν απόλυτα βέβαιη, από τη στιγμή που ο άσος του ΠΑΟΚ (μέλος της Ανδρών από το 2016) ξεπέρασε τον τραυματισμό του. 

Ο Μιχάλης Λούντζης θα είχε κληθεί και τον Νοέμβριο, αν δεν υπήρχε στο μυαλό του Σκουρτόπουλου η λογική ενός άτυπου «rotation» των πιτσιρικάδων (έμειναν έξω αυτή τη φορά οι Μουράτος, Χρηστίδης, Τσαλμπούρης και ο μεγαλύτερος Σαλούστρος).

Ο Λεωνίδας Κασελάκης, γέννημα και θρέμμα των Εθνικών ομάδων, παίζει καλό μπάσκετ στη δύσβατη VTB, ξενιτεμένος για δεύτερη σεζόν στην Αστάνα. Ο Λευτέρης Μποχωρίδης ξαναβρήκε ζωτικό χώρο για να παίξει και πιστοποίησε τη στόφα του.

Ο πυρήνας της ομάδας αποτελείται από εκείνους που χρεώθηκαν πρωταγωνιστικούς ρόλους τον Νοέμβριο: Αθηναίου, Κόνιαρη, Λαρεντζάκη, Γιαννόπουλο, Σάκοτα, Βασιλόπουλο, Μαυροειδή, Μαργαρίτη, Γκίκα, Κατσίβελη.

Για τον Γιάννη Μπουρούση, που αξίζει έπαινο και μόνο για το ταξίδι-αστραπή που έκανε τον Νοέμβριο από την Κίνα, οι προσεχείς μπορεί να είναι οι αποχαιρετιστήριοι αγώνες του στην Εθνική ομάδα.

Αρκεί να του επιτρέψουν οι υποχρεώσεις την παρουσία. Οι Κινέζοι έχουν αυτοδίκαιο εισιτήριο συμμετοχής στο Μουντομπάσκετ ως οικοδεσπότες, οπότε δεν συμμετέχουν στα προκριματικά. 

Ο Μπράμος αποκλείστηκε λόγω προσωπικού προβλήματος, ο Όγκαστ ελλείψει διαβατηρίου. Για δεύτερη φορά σερί ο ένας, για τρίτη ο άλλος.

Εάν υπάρχει ένα όνομα που με ξάφνιασε διά της απουσίας του, είναι αυτό του Λίνου Χρυσικόπουλου. Το μεγάλο «χαμένο» ταλέντο του ελληνικού μπάσκετ μοιάζει να ξαναβρίσκει τον δρόμο του στον φετινό ΠΑΟΚ των αισίως τεσσάρων διεθνών, αλλά δεν χώρεσε στο προσκλητήριο.

Έχει βεβαίως άφθονο χρόνο για να ανοίξει την πόρτα ή έστω το παράθυρο. Είναι μόλις 25 ετών.

Best of internet