Porca miseria!

Porca miseria!

Porca miseria!

O Κώστας Σλούκας μένει προς το παρόν στα πιτς της Εθνικής ομάδας και ο Βασίλης Σκουντής υποκύπτει στον πειρασμό να δαιμονοποιήσει την υπόθεση…

Δεν είμαι προληπτικός, αλλά με αυτά που συμβαίνουν φοβάμαι πως θα γίνω τέτοιος!

Χθες το βράδυ λοιπόν, την ώρα που είδα τον Κώστα Σλούκα να κουτσαίνει από το κτύπημα του Αμεντέο Τεσιτόρι και να αποχωρεί, έχοντας μείνει πάνω στο παρκέ μόλις για 105 δευτερόλεπτα, το μυαλό μου γύρισε είκοσι χρόνια πίσω…

Πάλι στο Τουρνουά Ακρόπολις, πάλι στον πρώτο αγώνα, πάλι κόντρα στην Ιταλία, απλώς ενώ τότε το ματς με τους λεγάμενους είχε διεξαχθεί στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, τώρα το κακό έγινε στο ΟΑΚΑ…

Το ημερολόγιο έδειχνε 9 Ιουνίου του 1999, όταν στην πρεμιέρα του Τουρνουά, -καλή ή μάλλον κακή ώρα όπως χθες- η Εθνική κονιορτοποίησε τους μετέπειτα πρωταθλητές Ευρώπης (77-53) στον πάγκο των οποίων βρισκόταν ο Μπόγκνταν Τάνιεβιτς, αλλά προϊούσης της βραδιάς αυτή η άνετη νίκη απέβη Πύρρεια.

Σε μια ανύποπτη φάση, πάνω σε ένα μπάσιμο, ο Παναγιώτης Λιαδέλης πάτησε άτσαλα, σωριάστηκε κάτω και δεν ξανασηκώθηκε!

Σχήμα λόγου είναι αυτό: σηκώθηκε, πήγε υποβασταζόμενος στα αποδυτήρια, αλλά δεν ήταν γραφτό να ξαναφορέσει τη φανέλα της Εθνικής εκείνο το καλοκαίρι και να αγωνισθεί στο Eurobasket στη Γαλλία.

Και να ‘ταν μόνο αυτός, πάει κι έρχεται! Εκτός από τον γκαρντ του Αρη που εκείνη την εποχή είχε εύκολα 15 πόντους στο τσεπάκι του, ο Κώστας Πετρόπουλος και ο (τεχνικός σύμβουλος) Γιάννης Ιωαννίδης είδαν άλλους τέσσερις παίκτες να βγαίνουν νοκ άουτ και να αφήνουν την ομάδα στα κρύα του λουτρού.

Μια πεντάδα: μια κανονική πεντάδα με άσο τον Γιάννη Σιούτη, δυάρι τον Παναγιώτη Λιαδέλη, τριάρι τον Φραγκίσκο Αλβέρτη, τεσσάρι τον Νίκο Οικονόμου και πεντάρι τον Ευθύμη Ρεντζιά!

Κάποιος κερατάς πρέπει να μας είχε δώσει μια γερή μούντζα, αλλιώς δεν εξηγείται τόση συσσωρευμένη γκαντεμιά, χώρια που ο «Φράγκι» τραυματίσθηκε στην προτελευταία προπόνηση στη Ντιζόν και η απουσία του είχε ως αποτέλεσμα να μείνει κολοβό το ρόστερ και να πάρει ο… διάβολος όλο τον σχεδιασμό της ομάδας. Οπως μάλιστα είχε πει εκείνες τις μέρες ένα μέλος της ομάδας, «με το που βγήκε νοκ άουτ ο Αλβέρτης, ξαφνικά όλοι θέλαμε να το παίξουμε… Τζόρνταν»!

Σαν να μην έφτανε αυτή η αδιανόητη ατυχία, η Εθνική έπεσε κιόλας στην κέντα του Μπογκόγεβιτς στην πρεμιέρα με τη Γερμανία, του Μπάρτον στη δεύτερη αγωνιστική με την Τσεχία και των Λιθουανών στον τρίτο αγώνα με αποτέλεσμα να τα μαζέψει άρον άρον, με τα σωθικά της καμένα από τη μουστάρδα της Ντιζόν και να γυρίσει πίσω με την ουρά στα σκέλια!

Είκοσι χρόνια αργότερα εν μέσω ενός καταιγισμού από συμπτώσεις, ο Θανάσης Σκουρτόπουλος είδε χθες τον Κώστα Σλούκα να φεύγει χωλαίνοντας και καθόλου δεν αποκλείεται το βράδυ που γύρισε στο δωμάτιο του να έκανε την προσευχή του ή ακόμη και τάμα στη χάρη Της για να γίνει καλά ο γκαρντ της Φενέρμπαχτσε και να προλάβει έστω τα χιαστί ματς του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Κρίμα, πολύ κρίμα…

Κρίμα και για τον επί πλέον λόγο ότι τον Σλούκα όχι απλώς δεν τον χορτάσαμε, αλλά δεν τον δοκιμάσαμε καν, δεν πήραμε ούτε μια μικρή και υποτυπώδη γεύση του: ο Σκουρτόπουλος ασφαλώς θα ήθελε να του δώσει την ευκαιρία να ρολάρει, να περάσει περισσότερη ώρα μαζί με τον Καλάθη, να ξεμπουκώσει και να καθοδηγήσει την ομάδα είτε ως ο μοναδικός πλέι μέικερ, είτε παρέα με τον Νικ στην αρχή και με τον Γιάννη Αθηναίου στη συνέχεια…

Κανείς δεν ξέρει αυτή τη στιγμή και κανείς δεν βάζει το χέρι του στη φωτιά για το εάν και κατά πόσο ο Σλούκας θα προλάβει να γιάνει, να ταξιδέψει στην Κίνα και να εμφανιστεί in extremis, χώρια που εδώ ελλοχεύουν διάφοροι κίνδυνοι…

Δεν έχω καμιά πρόθεση να γεννήσω θεωρίες συνωμοσίας, αλλά να σκέπτομαι ποια μπορεί να είναι η αντίδραση ή έστω η στάση της Φενέρμπαχτσε, πόσο θα επηρεασθεί ο Σλούκας από την πολυήμερη απουσία του από τις προπονήσεις και τους αγώνες, πώς θα επανενταχθεί ξαφνικά σε ματς ζωής και θανάτου…

Σε κάθε περίπτωση αναρωτιέμαι εάν θα προλάβει και εάν θα καταφέρει να ανακτήσει τον πολύ ουσιαστικό και σημαίνοντα ρόλο του στη λειτουργία της ομάδας, στην οποία μέχρι στιγμής ερχόταν από τον πάγκο στα πανύψηλα σχήματα του Σκουρτόπουλου με άσο τον Καλάθη και δυάρι τον Παπανικολάου.

Αναρωτιέμαι επίσης πώς θα διαχειρισθεί η Εθνική την οργανική απουσία ενός πρωτοκλασάτου και έμπειρου combo guard και συνάμα το γεγονός ότι –σε μια τέτοια περίπτωση-θα παίξει με κολοβωμένο ρόστερ στα πρώτα πέντε ματς, στη Νανζίνγκ και στη Σενζέν, προτού ταξιδέψει στη Σαγκάη για τον προημιτελικό ζωής και θανάτου της 11ης Σεπτεμβρίου και ό,τι άλλο ήθελε προκύψει…

Παρεμπιπτόντως ένα τέτοιο και μάλιστα διπλό, αλλά σε πολύ μικρότερη χρονική έκταση πρόβλημα είχε αντιμετωπίσει η Εθνική και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, όταν εμφανίσθηκε στα πρώτα δυο ματς στην Αττάλεια (απέναντι στην Κίνα και στο Πουέρτο Ρίκο) με… δεκάδα, λόγω της τιμωρίας του Αντώνη Φώτση και του Σοφοκλή Σχορτσανίτη για την εμπλοκή τους στον καυγά με τους Σέρβνους, πάλι στο Τουρνουά Ακρόπολις.

Τέσσερα χρόνια νωρίτερα στο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Ιαπωνία, η ελληνική ομάδα είχε αρχίσει κανονικά με δωδεκάδα, αλλά κατέληξε με… ενδεκάδα λόγω του τραυματισμού του Νίκου Ζήση.

Χθες το βράδυ ο Σκουρτόπουλος είπε ότι (μετά τον Σαλούστρο, τον Μάντζαρη και τον Κώστα Αντετοκούνμπο) θα κόψει έναν γκαρντ και έναν ψηλό. Με βάση τη λογική, φαντάζομαι ότι αύριο το βράδυ θα κόψει έναν ψηλό και θα περιμένει τα νεότερα για τον Σλούκα, χώρια που θεωρώ υποχρεωτικό και σχεδόν βέβαιο ότι θα κρατήσει 13 παίκτες και θα αποφασίσει την ύστατη στιγμή και αναλόγως της εξέλιξης της κατάστασης του Σαλονικού γκαρντ, ποιον θα στείλει πίσω στην Ελλάδα από τη Νανζίνγκ.

Εχει ξανασυμβεί αυτό κάμποσες φορές. Συνέβη το 1996 στην Ατλάντα με τον Γιάννη Γιαννούλη, συνέβη ξανά και με τον Σλούκα πριν από επτά χρόνια στο Καράκας, μάλιστα υπήρξα αυτόπτης μάρτυς στη σκηνή του αποχωρισμού…

Τότε και επειδή κάποιοι παίκτες που αγωνίζονταν σε ξένα πρωταθλήματα (Ισπανία, Ιταλία) είχαν ενταχθεί καθυστερημένα και συνάμα η Εθνική ταξίδεψε στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας (όπου διεξαγόταν το Προολυμπιακό Τουρνουά) προερχόμενη από ένα Τουρνουά στο Σάο Κάρλος της Βραζιλίας, ο Ηλίας Ζούρος είχε συμπεριλάβει στην αποστολή 14 παίκτες.

Όταν η αποστολή έφτασε στο Καράκας, ο τότε ομοσπονδιακός προπονητής έκοψε τον Κώστα Σλούκα και τον Βασίλη Καββαδά, που πήραν το επόμενο αεροπλάνο και γύρισαν μόνοι τους πίσω. Ένα τέτοιο μοναχικό ταξίδι, ο Σλούκας μπορεί να το ξανακάνει τώρα…

Best of internet