Της αμύνης το παιδί

Ο Giannis των Μπακς, ο Γιάννης της Εθνικής και η άδικη κοινωνία του ΝΒΑ

Της αμύνης το παιδί

Της αμύνης το παιδί

O Nίκος Παπαδογιάννης σχολιάζει την απουσία του Γιάννη Αντετοκούνμπο από την κορυφαία πεντάδα του ΝΒΑ και από την 18άδα της Εθνικής.

Οι τελευταίες ημέρες του Μαϊου έφεραν τρεις φορές στην επικαιρότητα το όνομα του Γιάννη Αντετοκούνμπο, διά της απουσίας του από ισάριθμες λίστες. Το πιο λαμπρό αστέρι του ελληνικού μπάσκετ δεν ψηφίστηκε στην Αll-Star Team του ΝΒΑ ούτε σε κάποια από τις δύο πεντάδες των κορυφαίων αμυντικών.

Πριν κοπάσουν τα παράπονα φίλων, οπαδών και αρκετών ουδέτερων στην απέναντι ακτή του Ατλαντικού, το στριφνό επώνυμο με τις ρίζες από τη φυλή των Γιορούμπα γράφτηκε μία φορά στο προσκλητήριο του Θανάση Σκουρτόπουλου και μία στο απουσιολόγιο: μέσα στην επόμενη Εθνική ο Θανάσης, έξω ο Γιάννης.

Παρεμπιπτόντως, ο αδελφός Κώστας προετοιμάζεται πυρετωδώς για το ντραφτ του ΝΒΑ και ελπίζει να γίνει ο τρίτος Αντετοκούνμπο που θα περάσει τη μεγάλη πόρτα. Τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας (Εφήβων έστω) την έχει ήδη φορέσει.

Για το σκέλος «Γιάννης και Εθνική», δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Ο αποκλεισμός του ήταν περίπου βέβαιος, αφού το ταλαιπωρημένο γόνατο του Greek Freak χρειάζεται ξεκούραση, αποθεραπεία και ενδεχομένως μία μικροεπέμβαση.

Η Εθνική ομάδα θα ταξιδέψει στο Τελ Αβίβ και στο Ταλίν με το μαξιλάρι του 4-0 και -ελπίζεται- ενισχυμένη με παίκτες του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, αρκετά ισχυρή για να διατηρήσει το αήττητο και να τοποθετήσει στέρεο θεμέλιο πρόκρισης στο Μουντομπάσκετ του 2019.

Στο ίδιο μήκος κύματος τοποθετείται ο αποκλεισμός του βασανισμένου από τραυματισμούς Γιώργου Πρίντεζη. Οι δύο άσοι έχουν κερδίσει -ο καθένας με τον δικό του τρόπο- το δικαίωμα στη θερινή ανάπαυση.

Ενδέχεται να κληθούν για το αμέσως επόμενο «παράθυρο», τον Σεπτέμβριο (13-17), ιδίως αν το φθινοπωρινό μενού περιλαμβάνει αναμέτρηση με τη Σερβία και απαιτεί βαθμοθηρία.

Για το παράθυρο του Ιουνίου-Ιουλίου, είναι προφανώς προτιμότερο να επανενταχθούν στην Εθνική οι παίκτες της Euroleague, αλλά και οι Κουφός, Ντόρσεϊ.

Οι δύο τελευταίοι έχουν δηλώσει πρόθυμοι (όπως τόσοι και τόσοι πρωτοκλασάτοι συνάδελφοί τους απανταχού της υφηλίου), αλλά από τα λόγια στις πράξεις υπάρχει συχνά απόσταση.

Όσο για τους «κόκκινους» και τους «πράσινους», περιμένω να δω τι δικαιολογία θα επιστρατευτεί αυτή τη φορά από τις εκατέρωθεν διοικήσεις, ιδίως εκείνη του Ολυμπιακού.

Ξέρω, ξέρω. Ο «βαζελακόπουλος» και η διαιτησία των τελικών. Παλαιό και δοκιμασμένο το τροπάριο.

Είχε ο Γιάννης θέση στην πρώτη πεντάδα του ΝΒΑ για την περίοδο 2017-8;

Προσωπικά, πιστεύω πως όχι. Οι δύο φόργουορντ που ψηφίστηκαν πάνω από τον ίδιο, ΛεΜπρόν Τζέιμς και Κέβιν Ντουράντ, έκαναν πιο «γεμάτη» σεζόν και επιπρόσθετα οδήγησαν τις ομάδες τους στους περιφερειακούς τελικούς, μέσα από μύρια προβλήματα, αναποδιές και ήξεις-αφίξεις.

Ο Γιάννης μπορεί να είχε ελαφρώς καλύτερη στατιστική από τον Ντουράντ στους περισσότερους τομείς, αλλά έχασε ψήφους εξαιτίας της μετριότητας των Μπακς, οι oποίοι έφτασαν στα πλέι-οφ με την αισιοδοξία προβάτου που αντικρύζει το σφαγείο.

Αργότερα βεβαίως έβγαλαν το λάδι των Σέλτικς, αλλά η ψηφοφορία είχε ήδη ολοκληρωθεί και οι Μπακς έφευγαν από το Μιλγουόκι για πιο ζεστά κλίματα.

Στο δεύτερο μισό της σεζόν, ο Γιάννης κατέβασε λίγο την ταχύτητά του, για να προστατεύσει το κορμί του από τη συσσωρευμένη κόπωση και τους συχνούς μικροτραυματισμούς.

Πόσο διαφορετική θα ήταν η εικόνα του αν έπαιζε σε μία καλοστημένη ομάδα με ικανό προπονητή και όχι σε ένα ανερμάτιστο σύνολο όπου όλα περνούσαν από τα δικά του χέρια;

Δεν υπάρχει εύκολη απάντηση σε αυτό το, υποθετικό, ερώτημα.

Το βέβαιο είναι ότι ο Γιάννης πρέπει πάση θυσία να μείνει μακριά από τους Χιούστον Ρόκετς. Μέσα σε ένα μήνα, θα έχει φορέσει ζουρλομανδύα με το «μπάσκετ» που θα παίζεται γύρω του!

Διευκρινίζω, εδώ, ότι στις All-NBA πεντάδες τηρείται ακόμη η αναλογία: 2 γκαρντ, 2 φόργουορντ, 1 σέντερ.

Δεν ισχύει δηλαδή εδώ ο κανόνας των Αll-Star Game (όπου οι βασικοί κάθε ομάδας είναι «δύο κοντοί και τρεις ψηλοί») ούτε η ασυναρτησία της Εuroleague, με την απόλυτη έλλειψη κανόνων στην επιλογή των πεντάδων.

Με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, χωρίς θέσεις δηλαδή, ο Γιάννης θα ψηφιζόταν σίγουρα στην πρώτη ομάδα, δίπλα στους ΛεΜπρόν, Ντουράντ, Χάρντεν, Ντέιβις. Δεν χωράει αμφιβολία, ότι αυτοί ήταν οι 5 καλύτεροι παίκτης του 2017-8.

Για άλλες στρεβλώσεις, όπως η επιλογή του (έλεος) Λίλαρντ μπροστά από τους Ουέστμπρουκ, Κάρι, αλλά και Πολ, χρήσιμο είναι να θυμάται κανείς ότι πολλοί δημοσιογράφοι -ιδίως της τηλεόρασης- δεν πολυκαταλαβαίνουν τι βλέπουν ούτε αποτελούν την ενσάρκωση της αντικειμενικότητας.

Μέχρι πρόσφατα είχαν δικαίωμα ψήφου ακόμα και οι «ενσωματωμένοι» τηλεσχολιαστές που ανήκουν στο μισθολόγιο των ομάδων του ΝΒΑ, με όσα αυτό συνεπάγεται.

Σημειωτέον, τέλος, ότι τα συμβόλαια πολλών παικτών περιέχουν ειδικά πριμ (υπό την αιγίδα του salary cap) για λ.χ. 5 ή 10 συνεχόμενες παρουσίες σε All-Star πεντάδες.

Ποιος δημοσιογράφος της Νέας Ορλεάνης θα τολμούσε να παίξει με το πορτοφόλι του Πολ Τζορτζ;

Στο γκάλοπ για τους κορυφαίους αμυντικούς μετέχουν όχι προπονητές, αλλά μόνο δημοσιογράφοι, 123 τον αριθμό. Ο σχετικός κανονισμός άλλαξε -προς το χειρότερο…- πριν από 5 χρόνια.

Οι αναλύσεις της στατιστικής αποδεικνύουν ότι μόλις δύο παίκτες συγκαταλέγονταν στο Τop-20 των ικανότερων αμυντικών τόσο στην περιφέρεια όσο και στη ρακέτα: ο Άντονι Ντέιβις και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο.

Ο Έλληνας άσος, μάλιστα, μαρκάρει καλύτερα στο τρίποντο, παρά στο βαμμένο. Η βελτίωσή του στον συγκεκριμένο τομέα (και σε αρκετούς άλλους) ήταν φέτος ορατή διά γυμνού οφθαλμού και θεαματική.

Μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός σε προσωπική άμυνα ένας εναντίον ενός όπως π.χ. ο Ντρέιμοντ Γκριν (αφού του λείπει ο όγκος απέναντι σε «τεσσαροπεντάρια» και η ευελιξία απέναντι σε μικρόσωμους γκαρντ), αλλά είναι ο καλύτερος ίσως αμυντικός του ΝΒΑ στις βοήθειες, στις αλλαγές και στο κλείσιμο των διαδρόμων με στόχο τα κλεψίματα.

Και βάζει και 30 πόντους ο δικός μας, ε;

Η απουσία του Γιάννη από την πρώτη και δεύτερη Αll-Defensive πεντάδες είναι ασυγχώρητη, δεδομένου μάλιστα ότι δεν υπάρχουν περιορισμοί σχετικοί με τη θέση ή το ύψος, σε αυτές τις ψηφοφορίες.

Έπαιξε δηλαδή καλύτερη άμυνα από τον Αντετοκούνμπο φέτος ο Τζίμι Μπάτλερ, που έχασε και το τελευταίο δίμηνο της σεζόν; Ή ο Τζρου Χόλιντει; Ή ο Ντεζούντε Μάρεϊ; Λυπηθείτε με, σας παρακαλώ.

Η μοναδική εξήγηση (πέρα από την ημιμάθεια πολλών ψηφοφόρων) είναι, ξανά, η συνολική μετριότητα των Μπακς, ιδίως στις μέρες του Τζέισον Κιντ.

Σε ομάδα με τόσο φτωχή αμυντική επίδοση και με το κοντέρ να γράφει 115-120 πόντους, ο ένας καλός είναι λογικό να «χάνεται» ή να παρασύρεται.

Το βλέμμα απελπισίας του Γιάννη σε στιγμές απόλυτης αμυντικής ανικανότητας των Μπακς είναι από τις πιο εμβληματικές εικόνες της σεζόν, όχι μόνο της φετινής, αλλά και των προηγούμενων.

Ας ελπίσουμε ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί στα χέρια του Μάικ Μπαντενχόλζερ. Αλήθεια, πόσους βαθμούς δίνουν στο Scrabble εάν συνδυαστούν, οι λέξεις Antetokounmpo και Budenholzer;      

Best of internet