Ο Παναθηναϊκός βλέπει τα τρένα να φεύγουν και ετοιμάζεται για βαρύ χειμώνα

Ναυαγός σε ρηχά νερά

O Nίκος Παπαδογιάννης αναρωτιέται αν υπάρχει γιατρειά για τα χρόνια προβλήματα του φετινού Παναθηναϊκού.

Ναυαγός σε ρηχά νερά

Ο φύλακας άγγελος του Παναθηναϊκού σήκωσε, και αυτός, τα χέρια ψηλά. Μία ομάδα φτιαγμένη για τα ρηχά νερά δεν σώζεται ούτε από τον παράγοντα έδρα ούτε από τα οράματα μιας άλλης εποχής ούτε από τα πράσινα λάβαρα που εικονίζουν τον Ομπράντοβιτς να σηκώνει ευρωπαϊκά τρόπαια.

Ο «Ζοτς» δεν μένει πια εδώ, η ευρωπαϊκή δόξα δεν μένει πια εδώ και ο Παναθηναϊκός που μένει ακόμη εδώ είναι ένα φάντασμα του παλιού, καλού καιρού.

Οι αθεράπευτα αισιόδοξοι θα επισημάνουν ότι οι «πράσινοι» βρίσκονται ακόμη σε τροχιά πλέι-οφ (ισόβαθμοι με την 8η Ζαλγκίρις), αλλά οι ρεαλιστές κοιτάζουν πίσω και βλέπουν τον πρωταθλητή Ελλάδας να τσαλαβουτάει σε απόσταση μίας χεριάς από τη νεοφώτιστη Γκραν Κανάρια.

Τι μπορεί να σώσει μία ομάδα ανίκανη να νικήσει οποιονδήποτε εκτός έδρας και βυθισμένη σε κρίση αυτοπεποίθησης; Η απάντηση «το ΟΑΚΑ» δεν γίνεται πια δεκτή.

Ο ίδιος ο Παναθηναϊκός που την προηγούμενη διετία τρομοκρατούσε κάθε αλλοδαπό επισκέπτη (με συνολικό απολογισμό 27-1) ήδη μετράει δύο εντός έδρας αποτυχίες.

Από τον Σάρας και τον Ομπράντοβιτς, δύο δικούς του ανθρώπους. Ακολουθούν, μέσα στο 2018, ο Μάικ Τζέιμς και ο Δημήτρης Ιτούδης. Να συνεχίσω ή άγγιξα ευαίσθητη χορδή;

Για τρίτη ή τέταρτη φορά μέσα στην ίδια σεζόν, το χέρι μου πάει να γράψει ότι ο Παναθηναϊκός έφτασε στο ναδίρ του.

Είχε στα χέρια του άλλη μία χρυσή ευκαιρία για να στήσει εφαλτήριο αντεπίθεσης, αλλά ηττήθηκε σχεδόν αμαχητί, από μία Φενέρ που δεν πλησίαζε καν τον καλό εαυτό της.

Ωστόσο, η δευτεραθλήτρια Ευρώπης κατόρθωσε αυτό που το «τριφύλλι» δεν μπορεί εσχάτως ούτε να πλησιάσει: σημάδεψε με ακρίβεια τις αδυναμίες του αντιπάλου και τις εκμεταλλεύτηκε αδυσώπητα.

Ο αδαής θεατής έφυγε από το ΟΑΚΑ βλαστημώντας το ντεφορμάρισμα του Καλάθη (ο οποίος πάντως είχε ένα συμπαθητικό β’ ημίχρονο), αλλά την τρύπα του Παναθηναϊκού στις θέσεις «4» και κυρίως «5» την έβλεπαν και οι αστροναύτες από το διάστημα.

Ναι, του ίδιου Παναθηναϊκού που μάζεψε έξι ψηλούς και δύο «τριαροτεσσάρια» για να στελεχώσει την μπροστινή γραμμή του!  Κάνουν οι οχτώ μαζί έναν Βέσελι;

Ο Ομπράντοβιτς, που δεν είναι δα κανένας χθεσινός, έδωσε εντολή να περνάει η μπάλα συνεχώς από το «ποστ», είτε για να τελειώνουν φάσεις οι Βέσελι, Λοβέρν, Μέλι είτε για να δημιουργούνται προϋποθέσεις με πάσες από μέσα προς τα έξω.

Οι τρεις ψηλοί της Φενέρ πέτυχαν 36 πόντους με 12/24 σουτ και 9/14 βολές, ενώ μοίρασαν και …13 ασίστ, χώρια η καταλυτική δράση του πολυσύνθετου Κάλινιτς.

Απέναντι σε αυτό το πολυπλόκαμο χταπόδι, ο Παναθηναϊκός είχε να επιδείξει τους 4+4+4 πόντους των Μήτογλου, Βουγιούκα, Γκιστ και το απρόσμενο DNP-CD του Λάσμε.

Το εκπληκτικό είναι ότι οι δύο πρώτοι έπαιξαν αρκετά καλά, στα μέτρα των δυνατοτήτων τους. Τα μέτρα των δυνατοτήτων τους φανερώνουν τη διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες.

Ο Παναθηναϊκός έκανε 8 λάθη όλα κι όλα. Ωστόσο, χρειάστηκε 28 απόπειρες για να βάλει 7 ψωροτρίποντα, όταν η Φενέρμπαχτσε έγραψε 13/21 και 25 ασίστ.

Ο Καλάθης έβγαλε ένα ολόκληρο ημίχρονο άσφαιρος, αλλά η άλλη μισή αλήθεια κρύβεται στην αφλογιστία των συμπαικτών του: 1/5 τρίποντα ο Λοτζέσκι, 1/5 ο Τόμας, τούβλο στο τούβλο χτίστηκε αυτό το δυσοίωνο 5-6.

Όσο βαρύ και αν ακούγεται, ο φετινός Παναθηναϊκός είναι ένα σύνολο που υστερεί σε όλους τους τομείς. Δεν έχει ούτε ένα σίγουρο όπλο στο σχέδιο μάχης του. 

Η εντός έδρας αναμέτρηση με την ψόφια Νταρουσάφακα μπορεί να προσφέρει προσωρινό βάλσαμο, αλλά οι πληγές που χρονίζουν δεν γίνεται να κλείσουν με φάρμακο μίας βραδιάς.

Ούτε μπορούν δύο νίκες επί του Ολυμπιακού να αποτελούν διαχρονική θεραπεία για πάσα νόσον και πάσα μαλακία, που έλεγαν οι αρχαίοι ημών.

Αυτά τα αποτέλεσματα, άλλωστε, λένε περισσότερα για τον Ολυμπιακό παρά για τον Παναθηναϊκό.