ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE

Ο Ολυμπιακός έπαιξε ωραίο μπάσκετ Μπλατ, αλλά είχε και αφανείς ήρωες παλαιάς κοπής

Ο νοικοκύρης του σπιτιού

O Nίκος Παπαδογιάννης είδε τον Ολυμπιακό να αποχαιρετάει τον Νοέμβριο με εαρινή ενδυμασία και του απονέμει τα εύσημα

Ο νοικοκύρης του σπιτιού

Mε το κορμί γεμάτο μπαρούτι από τις ζόρικες αποστολές που προηγήθηκαν και το πετσί σκληραγωγημένο, ο Ολυμπιακός αισθάνθηκε ξαφνικά σαν να βρισκόταν σε ξένοιαστη κρουαζιέρα.

Δεν υπήρχε περίπτωση να κινδυνεύσει από την άχρωμη Μπουντούντσνοστ, εκτός αν της έδινε ο ίδιος δικαιώματα, όπως της έδωσε την προηγούμενη εβδομάδα η ΤΣΣΚΑ.

Αλλά το Φάληρο δεν είναι Ποντγκόριτσα. Οι Μαυροβούνιοι δανείζονται κουράγιο και φλόγα από το θερμό κοινό τους, αλλά θυμίζουν ομάδα Εurocup όποτε απομακρύνονται από αυτό. Αμφιβάλλω αν θα πετύχουν έστω ένα διπλό μέσα στη σεζόν.

Ο Ντέιβιντ Μπλατ φοβήθηκε την επανάπαυση και άλλο ουδέν. Έτσι, έσπευσε να επαναφέρει τον Βασίλη Σπανούλη στην αρχική πεντάδα του Ολυμπιακού, πριν ξεπλυθεί το μπαρούτι των υπολοίπων από τον ιδρώτα.

Η διαίσθηση του Αμερικανοϊσραηλινού αποδείχθηκε ακριβής. Στο ξεκίνημα του παιχνιδιού, ο Σπανούλης ήταν ο μοναδικός παίκτης που έμοιαζε απόλυτα συγκεντρωμένος.

Στο 12ο λεπτό του αγώνα, η Μπουντούτσνοστ είχε προβάδισμα, 25-26. Ήταν φανερό, ότι ο Ολυμπιακός χρειαζόταν μία πρόσθετη πηγή ενέργειας και έναν έμπειρο νοικοκύρη, για να στείλει κάθε κατεργάρη στον πάγκο του.

Τη σπίθα την άναψε ο Ζακ ΛεΝτέι, ο οποίος έπιασε αιχμαλώτους τους δυσκίνητους και διόλου αθλητικούς σέντερ της Μπουντούτσνοστ, υπερδιπλασιάζοντας το προηγούμενο προσωπικό ρεκόρ πόντων του (14).

Τον ρόλο του αφανούς ήρωα, όμως, τον ανέλαβε ο ταπεινός και πανταχόθεν λοιδορούμενος Μάντζαρης, με το νηφάλιο μυαλό και το βουλοκέρι στα αυτιά.

Ανίκητος στην πίσω γραμμή της άμυνας απέναντι στον δύσκολο αντίπαλο που του έστειλε εκεί ο Τζίκιτς (τον Ερλ Κλαρκ), ο Έλληνας γκαρντ επέτρεψε στον Μπλατ να παίξει πολλή ώρα με σχήμα τριών γκαρντ και να κάνει τον Ολυμπιακό πιο ευκίνητο, πιο σβέλτο, πιο πλουραλιστικό.

Στην προσωπική στατιστική του, ο Μάντζαρης έγραψε 6 ριμπάουντ, 6 ασίστ, 1 κλέψιμο, 1 τάπα, μόλις 1 λάθος και …μηδέν πόντους. Το σκοράρισμα ανήκε στην αρμοδιότητα άλλων.

Ο ίδιος παίκτης που πρόσφατα χρεώθηκε ένα dnp-cd ξεπέρασε απόψε το φράγμα των 20 λεπτών. Τα κέρδισε όλα με το σπαθί του. Κάποια στιγμή μου φάνηκε ότι εισέπραξε και χειροκρότημα από την εξέδρα.

Ο Ολυμπιακός μοίρασε 32 ασίστ με 8 διαφορετικούς παίκτες, μάζεψε 13 ριμπάουντ παραπάνω από τον αντίπαλό του, κέρδισε 15 βολές περισσότερες και δεν χρειάστηκε ιδιαίτερα καλές επιδόσεις από το τρίποντο για να ξεπεράσει τους 90 πόντους (6/19).

Ο Ντέιβιντ Μπλατ προτίμησε να παίξει με βασικούς ως το τέλος για να προβεί σε ασκήσεις χημείας, παρά να προσφέρει περίσσια λεπτά ξεμπουκώματος στους Βεζένκοφ, Μπόγρη, Τολιόπουλο.

Ο αντίπαλος ήταν ακίνδυνος, αλλά οι «κόκκινοι» κράτησαν το πόδι στο γκάζι μέχρι το 36ο-37ο λεπτό, σαν να ήθελαν να προκαλέσουν θόρυβο με την τελική διαφορά.

Ήταν όμως η τρίτη περιόδος, αυτή που έμοιαζε βγαλμένη από την κρυστάλλινη σφαίρα του Μπλατ. Σε αυτό το διάστημα, ο Ολυμπιακός έτρεξε πολύ, σκόραρε αφειδώς, κέρδισε τα παλαμάκια των ελάχιστων οπαδών του, αλλά έπαιξε και αποτελεσματική άμυνα.

Το κοντέρ του γ’ δεκαλέπτου έγραψε 32-14, με 8/13 δίποντα, 4/7 τρίποντα, 3 κλεψίματα και 11 ασίστ, ενώ ο ασυγκράτητος ΛεΝτέι πέτυχε μόνος του έναν πόντο παραπάνω από ολόκληρη τη Μπουντούτσνοστ.

Ένα προσωπικό μπαράζ 13 πόντων του Αμερικανού (ο οποίος, σπάνιο φαινόμενο, παίζει καλά και δίχως τον Σπανούλη στο πλευρό του) μετέτρεψε το 60-47 σε 73-51 και αποτελείωσε τους φιλοξενούμενους.

Το πρώτο ξεκούραστο βράδυ της σεζόν έφερε τον Ολυμπιακό στο 6-4, επιεικώς 6-4, και τον ανέβασε στο γκρουπ των ομάδων που μοιράζονται την 5η θέση, πίσω από τα τρία φαβορί και την αίφνης φορτσάτη Εφές (8-2).

Οι «ερυθρόλευκοι» ταξιδεύουν την Πέμπτη στην πόλη όπου πέρυσι άφησαν τα ευρωπαϊκά όνειρα τους (Κάουνας) και αμέσως μετά υποδέχονται τους Τούρκους, για να μετρήσουν το μπόι τους απέναντι στην ομάδα-έκπληξη της χρονιάς.

Το καλεντάρι των 7 αγωνιστικών που έρχονται δεν έχει ούτε Ρεάλ ούτε ΤΣΣΚΑ ούτε Φενέρ. Είναι στο χέρι του Ολυμπιακού να αποδείξει, ότι μπορεί να γίνει ο ίδιος ομάδα-έκπληξη της χρονιάς.