«Σύμπτωση» επαναλαμβανόμενη δεν μπορεί να είναι τυχαία...

Ο Αντώνης Καλκαβούρας σχολιάζει την ολοκληρωτική επικράτηση της Ζαλγκίρις που νίκησε για 4η φορά φέτος τον Ολυμπιακό (σε 5 ματς) και τον έριξε στα σχοινιά. Τι μπορεί να αλλάξει στο Game 4 της Πέμπτης (25/04).

«Σύμπτωση» επαναλαμβανόμενη δεν μπορεί να είναι τυχαία...

Έχοντας παρακολουθήσει και τα τρία παιχνίδια του Φαλήρου, σχεδόν από την τελική γραμμή που βρίσκεται δίπλα στον πάγκο των φιλοξενουμένων, είχα – εξ' αρχής – εκφράσει τις αμφιβολίες μου για το αν και κατά πόσο ο (λαβωμένος και ξεζουμισμένος) Ολυμπιακός που είδαμε στο ΣΕΦ, μπορούσε να ορθώσει ανάστημα και να επαναφέρει τη σειρά στον Πειραιά. Δυστυχώς, στο Κάουνας, τα πράγματα αποδείχτηκαν χειρότερα του αναμενόμενου και πλέον, η σημαντική μπασκετική διαφορά των δύο ομάδων μέσα στο παρκέ, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ανατροπή.

Αλλά είπαμε, αν μία ομάδα έχει «κερδίσει με το σπαθί της» το δικαίωμα να μην θεωρείται ποτέ ξεγραμμένη (μέχρι να «ξεψυχήσει»), είναι αυτή που φοράει τα «ερυθρόλευκα». Οπότε, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, ας κρατήσουμε μία... πισινή. Μέχρι τότε, βέβαια, μπορούμε να «φωτίσουμε» τα σημεία, στα οποία εδράζεται η εντυπωσιακή υπεροχή της πρωταθλήτριας Λιθουανίας απέναντι στους Πειραιώτες.

Στην «Zalgirio Arena», η ομάδα του Γιάννη Σφαιρόπουλου προδόθηκε τόσο από την άμυνα όσο και από την επίθεσή της. Οι 9 από τις 13 εφετινές ήττες της στην διοργάνωση, ήρθαν όταν ο αντίπαλος σκόραρε μίνιμουμ 80 πόντους, ενώ στα παιχνίδια που οι «ερυθρόλευκοι» δεν ξεπέρασαν το φράγμα των 70 πόντων, το ρεκόρ τους είναι 1-7! Το χθεσινό 80-60, δηλαδή είναι άκρως αντιπροσωπευτικό του "limit-down" μπροστά και πίσω...

Παραγωγικά, ο Ολυμπιακός άντεξε ουσιαστικά μία περίοδο κι αυτή χάρη στον Ρόμπερτς, που ήταν αλάνθαστος στην επίθεση (9π. με 3/3 σουτ & 2/2 βολ.), αλλά βγήκε στο 8ο λεπτό (με το σκορ στο 13-16). Έκτοτε, η ομάδα του Πειραιά σταμάτησε να βρίσκει ορθολογιστικές λύσεις στην επίθεση και από τους 19 πόντους του 1ου δεκαλέπτου, πέτυχε 17 στην 2η, 14 στην 3η και μετά βίας 10 στην 4η περίοδο.

Η μεγαλύτερη ζημιά, όμως, έγινε στην άμυνα (κυρίως στην 2η και την 3η περίοδο), όπου η ελληνική ομάδα δεν θύμισε σε κανένα σημείο του αγώνα, ότι είχε το 2ο χαμηλότερο παθητικό (μ.ο. 76,7π.) και ότι παραδοσιακά θεωρείται μία από τις αμυντικά, πιο σκληροτράχηλες της Ευρώπης. Η Ζαλγκίρις είχε την υπομονή να γυρίσει σωστά την μπάλα, να κάνει ρήγματα μέσα στη ρακέτα και να ψάξει τις ιδανικές συνθήκες εκτέλεσης, με αποτέλεσμα να «τιμωρήσει» όλες τις αλλαγές και τις λάθος περιστροφές των φιλοξενουμένων! Στο 2ο δεκάλεπτο, ειδικά, το επίπεδο της ασυνεννοησίας των παικτών του Σφαιρόπουλου έπιασε... πάτο. Σχεδόν σε κάθε επίθεση, η Ζαλγκίρις σκόραρε χωρίς πίεση κάτω από τη στεφάνη...

Πριν πάει στα αποδυτήρια, είχε φτάσει την διαφορά στο +17 (47-30), πετυχαίνοντας άφθονα εύκολα καλάθια κι έχοντας 14/16 δίποντα στο 16ο λεπτό, ενώ χαρακτηριστικό του πολύ έξυπνου μπάσκετ που έπαιξε, είναι ότι στην ανάπαυλα είχε περισσότερες ασίστ (14) από ριμπάουντ (13) και υπερτερούσε κατά πολύ των φιλοξενουμένων και στις νευραλγικές αυτές κατηγορίες.

Στο ίδιο διάστημα, οι δύο πρώτοι σκόρερ των «ερυθρολεύκων» ήταν σκιά του καλού τους εαυτού (2/13 σουτ), με τον Saras να παίζει με πολλές επαφές και βοήθειες τον Σπανούλη και τον Πρίντεζη, που φαινόταν εμφανώς επηρεασμένος από τον τραυματισμό του.

Η εικόνα δεν άλλαξε καθόλου στην 3η περίοδο, αν εξαιρέσουμε μία στιγμιαία αναλαμπή στο 26', όταν οι Πειραιώτες «κατέβασαν» την διαφορά σε μονοψήφιο νούμερο (53-46). Αυτό ήταν το τελευταίο σημάδι «μπασκετικής ζωής» που έδειξε στη Λιθουανία ο Ολυμπιακός.

Το πόσο δυσεπίλυτο ήταν το επιθετικό πρόβλημα, αποτυπώνεται από τα 3/14 σουτ του 3ου δεκαλέπτου, ενώ το γεγονός ότι η ελληνική ομάδα σταμάτησε στους 60 πόντους με 20 εύστοχες βολές (!), καταδεικνύει την αποτελεσματικότητα του αμυντικού πλάνου του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους.

Τα 33,9% (18/53 σουτ) σε σχέση με το 57,1% (28/49 σουτ) της Ζαλγκίρις (είχε 24/33 δίποντα ήτοι 72,7%) και οι σημαντικές αποκλίσεις σε ριμπάουντ (33-27) και ασίστ (23-12), «δικαιολογούν» την διπλάσια διαφορά στο ranking (50-99), η οποία με την σειρά της εξηγεί πόσα πράγματα κάνουν καλύτερα στο παρκέ οι Λιθουανοί. Κι όλα αυτά, χάνοντας τα περισσότερα από τα ελεύθερα τρίποντα που έβγαλαν (4/16 ήτοι 25%)!

Σε ατομικό επίπεδο, η πλήρης κυριαρχία του Μπράντον Ντέϊβις κόντρα στη front-line του Ολυμπιακού συνεχίστηκε! Ο 26χρονος Αμερικανός ψηλός είναι μακράν ο MVP της σειράς (μ.ο. 19,7π., 4,3ρ. & 1,7κοψ. με 85% βολ. & 63,6% διπ.), ενώ τη διαφορά σε σχέση με τα δύο προηγούμενα ματς έκανε ο Γιανκούνας, ο οποίος ήταν αλάνθαστος (13π., 6ρ. & 3ασ. με 5/5 σουτ σε 18'), προερχόμενος από την «μαύρη τρύπα» (είχε μ.ο. 2,0π. & 5,0ρ. με 2/7 σουτ σε 27,5') των δύο πρώτων αγώνων στο Φαληρικό Στάδιο.

Υπάρχει γυρισμός;

Οι τρεις φορές πρωταθλητές Ευρώπης, λοιπόν, βρίσκονται για δεύτερη συνεχή χρονιά στο χείλος του αποκλεισμού. Πέρυσι έχασαν το 3ο ματς στην Πόλη, αλλά «έτρωγαν σίδερα» στο 4ο κι έκαναν το break, αποτελειώνοντας τη δουλειά στο Στάδιο «Ειρήνης και Φιλίας». Τι ομοιότητες έχει η Ζαλγκίρις με την Εφές, όμως; Κατά την ταπεινή μου άποψη, καμία! Κατ' αρχήν, πέρυσι, ο Ολυμπιακός έχασε στο τσακ το Game 3 (60-64) και όχι με παράδοση άνευ όρων όπως στο Κάουνας(60-80).

Κατά δεύτερον, άλλος προπονητής είναι o Saras και άλλος ο Περάσοβιτς! Κατά τρίτον και σημαντικότερον, όμως, η εφετινή Ζαλγκίρις έχει εκθέσει τον Ολυμπιακός (ρεκόρ 4-1). Ο Γιασικεβίτσιους έχει τα κατάλληλα «εργαλεία» για να αξιοποιήσει την έλλειψη αθλητικότητας αλλά και τον προβλέψιμο τρόπο παιχνιδιού των αντιπάλων του και «χτυπάει» εκεί που ακριβώς πρέπει, για να τονίσει το πρόβλημα.

Στα πέντε εφετινά ματς, οι Λιθουανοί ήταν καλύτεροι ισάριθμες φορές στα τρίποντα, τέσσερις φορές στις ασίστ, ενώ τρεις φορές έκαναν λιγότερα λάθη κι έκλεψαν περισσότερες μπάλες. Σύμπτωση; Η εικόνα μέσα στις τέσσερις γραμμές, άλλο δείχνει! Αυτό ήταν, επομένως; Δεν μπορούν να «λυγίσουν» τη Ζαλγκίρις οι «ερυθρόλευκοι»; Ίσως, εκτός κι αν ο Ολυμπιακός κάνει κάτι που μέχρι τώρα δεν έχουμε δει από τους παίκτες του Σφαιρόπουλου. Ζητείται ένα θαύμα, λοιπόν; Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία...