Το μπάσκετ και το... κάτι σαν μπάσκετ

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες σχολιάζει την ανωτερότητα της Ζαλγκίρις και όλα τα λάθη του Ολυμπιακού που τον έκαναν να φαίνεται τόσο αδύναμος.

Το μπάσκετ και το... κάτι σαν μπάσκετ

Δεν ξέρω τι συμβαίνει στα άλλα ομαδικά αθλήματα, αλλά το μπάσκετ είναι δίκαιο, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε σειρά αγώνων. Η Ζαλγκίρις παρουσιάζει καλύτερο πρόσωπο μέχρι τώρα στα playoffs.

Βασικά για να το πούμε λίγο πιο… ωμά. Η Ζαλγκίρις παίζει μπάσκετ και ο Ολυμπιακός παίζει κάτι σαν μπάσκετ. Η επιθετική λειτουργία των δύο ομάδων έχει αρκετές διαφορές.

Η μία ομάδα διαθέτει συγχρονισμό, κίνηση, αποστάσεις, ταχύτητα πάσας. Η άλλη ομάδα προσπαθεί να επιτεθεί με προσωπικές ενέργειες κυρίως.

Ο Ολυμπιακός βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, αλλά ακόμη υπάρχει οξυγόνο στη μπουκάλα κι αν μία ομάδα δεν πρέπει να ξεγράψει κάποιος αυτή φοράει ερυθρόλευκα.  Δεν ξέρω αν θα παίξει κλεφτοπόλεμο, αν θα παίξει με περισσότερες επαφές, αν θα αλλάξει κάτι στην επιθετική του λειτουργία.

Ο τρόπος εδώ που φτάσαμε λίγο ενδιαφέρει. Το αποτέλεσμα μετράει.

Το θέμα είναι να υπάρξει Game 5.

ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ

Η Ζαλγκίρις επέμενε τόσο πολύ να ακουμπάει τη μπάλα στη ρακέτα και φυσικά ορθώς έκανε αφού οι «ερυθρόλευκοι» συμπεριφέρονταν λες κι ήταν τσακωμένοι. Το κομμάτι της επικοινωνίας στην άμυνα είναι απίστευτα σημαντικό, αλλά οι παίκτες του Ολυμπιακού δεν ενημέρωναν ο ένας τον άλλον ούτε στα σκριν, ούτε στα κοψίματα.

«Κόβει», «Άλλαξε», «Σκριν». Φωνάζεις κάτι για να ενημερώσεις τον συμπαίκτη σου. Τίποτα χθες.

Οι Λιθουανοί διατηρούσαν με ταυτόχρονη κίνηση των παικτών τους στα επιθετικά συστήματα, τις ιδανικές αποστάσεις και έτσι εξηγούνται τα 16/19 δίποντα του ημιχρόνου και οι 14 ασίστ στο ίδιο διάστημα. Νούμερα τα οποία σίγουρα δεν συνάδουν με αγώνα playoffs για την αντίπαλη άμυνα.

ΧΩΡΙΣ ΡΥΘΜΟ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ

Σημαντικό βέβαια στοιχείο της εξέλιξης του αγώνα ήταν η κακή κατάσταση στην οποία βρέθηκαν αρκετοί παίκτες. Ο Παπανικολάου απλά έτρεχε μέσα στο γήπεδο χωρίς σκοπό, όπως θα έτρεχα εγώ ή εσείς. Έχανε lay up, του έφευγε η μπάλα από τα χέρια, ήταν διστακτικός και δεν απειλούσε.

Πολλές φορές έχουμε αναφέρει πόσο κομβική είναι η παρουσία του, αλλά χθες δεν πρόσφερε.

Δεν ήταν ο μόνος φυσικά. Απλά αυτός έχει κομβικό ρόλο στην εικόνα της ομάδας στο παρκέ.

Για τον Πρίντεζη έχω την ένστασή μου και δεν εννοώ τον τραυματισμό του. Μπορεί να αντιμετωπίζει πρόβλημα, να πονάει, να μην πατάει καλά, αλλά εγώ είδα για 7 λεπτά πως έκανε το τρένο.

Πάνω κάτω πήγαινε και ήταν απλά διεκπεραιωτής. Ίσως να ήταν διαφορετικά τα πράματα αν μέσω κάποια επιθετικής κίνησης είχε ποστάρει στο αγαπημένο του low post. Αντ’ αυτού απλά έτρεχε πάνω κάτω.

Σίγουρα είχε αυξημένες πιθανότητες να βρει μέρος του χαμένου του ρυθμού. 

Η ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΒΑΖΕ, Η ΑΛΛΗ ΟΧΙ

Ο Γιανκούνας είναι 34 ετών. Από τότε που ξεκίνησε να σκάει τη μπάλα στην αυλή του σπιτιού στο Κάουνας, σούταρε από μέση απόσταση. Όταν δε, πήγε σχολείο κι έπαιζε με άλλα παιδάκια όποια πάσα έπαιρνε ήταν στη μέση απόσταση για να σουτάρει. Καλά όταν δε, πήγε παιδικό και μπήκε το σκριν στη ζωή του… δεν το συζητώ.

Αν έχει σκοράρει 8.000.000 πόντους στην καριέρα του, οι 7.999.900 (χαρίζω και 100) έχουν προέλθει από pick ‘n’ pop. Είναι ντροπή σε αυτό το επίπεδο να δέχεται ομάδα 10 σερί πόντους από τον ίδιο παίκτη με τον ίδιο τρόπο. Γιατί και τις 4 βολές μετά από pick ‘n’ pop τις κέρδισε.

Η Ζαλγκίρις δεν υπήρχε κατοχή της αναμέτρησης μέχρι και το 36’ που να μη διάβαζε την αντίπαλη άμυνα. Ούτε μία! Υπερβολικό θα με πείτε, αλλά δεν είμαι.

Ο Ολυμπιακός στον τρόπο παιχνιδιού του οποίου το διάβασμα των mismatch αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο, δεν εκμεταλλεύτηκε τίποτα.

ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ

Η Ζαλγκίρις έχει δύο match point στη διάθεσή της. Στο ένα από αυτά σερβίρει μάλιστα για να το εξηγήσω με τενιστικούς όρους.

Ο Ολυμπιακός με μπάσκετ φουστανέλας, με τραυματίες που παίζουν ύστερα από δική τους πρωτοβουλία (και χίλια μπράβο τους), με την επιθυμία του κόσμου του να ταξιδέψει στο «ερυθρόλευκο» Βελιγράδι δε θα πάει πουθενά.

Ο Ολυμπιακός για να κάνει 2/2 οφείλει να παίξει μπάσκετ και τίποτα άλλο. Κανονικό μπάσκετ.

Ο Σφαιρόπουλος να βρει νέες ιδέες, να μπουν νέα στοιχεία στην επίθεση, να βρει νέα… σημάδια, να αλλάξει το rotation. Πρέπει να παίξει μπάσκετ στην επίθεση.

ΥΓ: Ακατανόητη η διαχείριση του Ρόμπερτς. Δεν έπαιξε δευτερόλεπτο στο τρίτο δεκάλεπτο, ξεκίνησε ο Μπράουν αντ’ αυτού και φτάσαμε στο σημείο να αναρωτιόμαστε να υπήρξε τραυματισμός ή ασθένεια στην ανάπαυλα του αγώνα. Φυσικά όταν πέρασε ξανά στο αρκέ είχε χάσει εντελώς τον ρυθμό του.

ΥΓ 2: Ο Μπένο Ούντριχ αποτελεί κλειδί στη σειρά κι ας παίζει λίγο. Άλλαξε τη ροή του αγώνα και είχε 6 πόντους και άλλες τόσες ασίστ.

ΥΓ 3: Καλύτερα να έχανε με ακόμη περισσότερους πόντους αν και η 20άρα στο κεφάλι δεν είναι λίγη. Ελπίζω να δω θιγμένους εγωισμούς.

ΥΓ 4:  Πρώτος τσαμπουκάς στο ματς από τον Μπόγρη στο 37’.