Τα καύσιμα σώθηκαν στο τέλος, όταν τα κορμιά των Τούρκων έκρυψαν τον ουρανό

Η τέταρτη ήταν φαρμακερή

O Nίκος Παπαδογιάννης πιστεύει ότι η ήττα του Παναθηναϊκού από τη Φενέρ θεμελιώθηκε πριν ακόμη γίνει το τζάμπολ.

Η τέταρτη ήταν φαρμακερή

Aς ξεκινήσω από τα προφανή, για να προλάβω όσους τυφλώνονται από το δέντρο και δεν μπορούν να δουν το δάσος. Από όλα τα «γαμώτο» της σεζόν, το λιγότερο οδυνηρό είναι μία εκτός έδρας ήττα από την πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Όσους αστερίσκους και αν προσθέσει κανείς, για τις απουσίες της Φενέρ, για το ντεφορμάρισμα βασικών παικτών της, για το momentum που είχε μπαίνοντας στο αεροπλάνπ ο Παναθηναϊκός, για θεούς ή για δαίμονες, η ουσία δεν γίνεται να αλλάξει.

Ακόμη και το «παραλίγο» της αποψινής βραδιάς, το γεγονός ότι ο αγώνας κρίθηκε στον πόντο, θα πρέπει να θεωρηθεί υπέρβαση και να πιστωθεί στον πρωταθλητή Ελλάδας.

Εάν οι ομάδες συναντηθούν ξανά στα πλέι-οφ, η μεταξύ τους απόσταση θα είναι μάλλον μεγαλύτερη. Όπως ήταν και πέρυσι... 

Χάθηκε, βεβαίως, μία καλή ευκαιρία για το σπουδαίο διπλό που θα έφερνε τον Παναθηναϊκό ένα -γιγάντιο- βήμα πιο κοντά στην τετράδα.

Μετά το αποψινό 67-62, oι ομάδες ισοβαθμούν στην 3η θέση, όπου μπορεί να τους κάνει παρέα σε λίγη ώρα η Ρεάλ.  

Η Φενέρμπαχτσε υπερτερεί σε πιθανή ισοβαθμία με τους «πράσινους», αφού είχε ηττηθεί με 70-68 στο ΟΑΚΑ. Ο Παναθηναϊκός (που δεν έχει πάει Μαδρίτη) τα έδωσε όλα για τη νίκη, αλλά αμέλησε να ασχοληθεί με τη διαφορά.

Εάν νικούσε τους Τούρκους, θα τους άφηνε δύο βήματα πίσω, χωρίς να φοβάται τις ισοβαθμίες.

Η ζημιά θα πολλαπλασιαστεί, εάν μετά τον Ομπράντοβιτς του βγάλει κοροϊδευτικά τη γλώσσα -μεθαύριο στην Αθήνα- και ο άλλοτε βοηθός του.

Αλλά αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο «εάν». Το ΟΑΚΑ παραμένει άπαρτο κάστρο και η φετινή ΤΣΣΚΑ δεν προκαλεί τρόμο και δέος.

Το ερώτημα είναι, αν ο Παναθηναϊκός φεύγει από την Πόλη ικανοποιημένος από την «τιμητική» ήττα ή ανήσυχος για το μέλλον.

Όσο κοντά και αν πλησίασε στη νίκη, προδόθηκε τελικά από τα ίδια κενά που απειλούν να τον κρατήσουν μακριά από τον μεγάλο στόχο του.

Η νίκη της Φενέρ δεν χτίστηκε στα τρίποντα του Μέλι ή στις ασίστ του Σλούκα, ούτε καν στη σκακιέρα του «Ζοτς», αλλά στην καταφανή υπεροχή της μέσα στις ρακέτες, όπου η έλλειψη ενός σέντερ ρακέτας χαντάκωσε τον Παναθηναϊκό.

Ο Τόμπσον σκόραρε σαν να μην υπήρχε αντίπαλος στο πρώτο μισό του αγώνα, τριπλασιάζοντας τον φετινό μέσο όρο του, ενώ ο Βέσελι έκρυψε τον ουρανό στην δ’ περίοδο, όταν οι «πράσινοι» ξέμειναν σιγά σιγά από δυνάμεις.

Η Φενέρ μάζεψε 8 επιθετικά ριμπάουντ στα τελευταία 12 λεπτά (από το 41-44 και μετά), όταν η επιθετική λειτουργία της ήταν πλήρως ξεχαρβαλωμένη.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι στην πιο κρίσιμη κατεβασιά της είχε τέσσερις ευκαιρίες για να σκοράρει και 60 δευτερόλεπτα αδιάλειπτης κατοχής της μπάλας.

Ο Γκιστ σταμάτησε με δύο τάπες τους κοντούς της Φενέρ, ο Ντίξον σούταρε ένα τούβλο της απελπισίας, αλλά η τέταρτη φορά αποδείχθηκε φαρμακερή, αφού ο Ουοναμέικερ δημιούργησε ρήγμα και πέτυχε το καθοριστικό καλάθι, 42’’ πριν το φινάλε (63-60).

Ο Παναθηναϊκός είχε την ευκαιρία του για να ισοφαρίσει, αλλά η μπάλα κόλλησε πολλή ώρα στα χέρια του Καλάθη, οπότε ο κρύος Ρίβερς υποχρεώθηκε σε σουτ αέρος-αέρος υπό την πίεση του χρονομέτρου (στα 17’’).

Κακή ήταν και η προηγούμενη επίθεση των «πρασίνων», άσχετα αν ολοκληρώθηκε με εύστοχο τζαμπ σουτ του Καλάθη από τα 6 μέτρα, στη λήξη του χρόνου. Αυτό το σουτ, οι αντίπαλοι προπονητές μηδενός εξαιρουμένου του το δίνουν ευχαρίστως.

Ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε δυνατός και απειλητικός χωρίς να παίξει ιδιαίτερα καλά. Έστω ηττημένος, άφησε στόφα μεγάλης ομάδας στην ανατολική ακτή του Βοσπόρου.

Ο Ομπράντοβιτς κατόρθωσε να κόψει τον άξονα Καλάθη-Γκιστ στο πρώτο μισό και ανάγκασε τους παίκτες του Πασκουάλ να ψάχνουν την εναλλακτική λύση στο τρίποντο.

Η ρέντα του Σίνγκλετον από τα 6μ75 βοήθησε ώστε να καμουφλαριστεί το πρόβλημα, αλλά ήταν η βελτιωμένη άμυνα στις ρακέτες αυτή που κάθισε τον Παναθηναϊκό στη θέση του οδηγού, μετά την ανάπαυλα.

Ωστόσο, τα καύσιμα σώθηκαν στην τελική ευθεία και ο Γιαν Βέσελι αφέθηκε ανενόχλητος να ξεκινήσει τις πτήσεις του.

Τα επιθετικά ριμπάουντ και τα καρφώματα του Τσέχου έδωσαν τη χαριστική βολή, αλλά ήταν η τάπα του στον Παππά στο 54-51, η φάση που έκανε το ηφαίστειο να ξεχειλίσει.

Στα πρώτα 7 λεπτά της δ’ περιόδου, ο Παναθηναϊκός πέτυχε μόλις ένα καλάθι εντός παιδιάς, με τον Ίαν Βουγιούκα. Μέσα σε γήπεδο που κοχλάζει, ελάχιστοι φιλοξενούμενοι μπορούν να σταθούν όρθιοι στο τεντωμένο σχοινί.

Φρονώ όμως ότι το παιχνίδι είχε χαθεί νωρίτερα, πολύ νωρίτερα. Πριν ακόμη γίνει το τζάμπολ Το παιχνίδι χάθηκε, όταν στελεχώθηκε η ομάδα χωρίς έναν ψηλό πρώτης γραμμής.