Αυτά γίνονται όταν «θυμάται» την άμυνα!

Ο Αντώνης Καλκαβούρας γράφει για την πνευματική ανετοιμότητα και την αμυντική ανυπαρξία των «πρασίνων» στο πρώτο μέρος κόντρα στην «βασίλισσα», που λίγο έλλειψε να τους στερήσει την ευκαιρία να εδραιωθούν στην πρώτη τετράδα της βαθμολογίας.  

Αυτά γίνονται όταν «θυμάται» την άμυνα!

Πριν από το τζάμπολ, η μεγάλη διαφορά του Παναθηναϊκού σε σχέση με τις υπόλοιπες 15 ομάδες της διοργάνωσης, ήταν η απόρθητη έδρα του! Με το 25% της κανονικής περιόδου να αποτελεί παρελθόν, οι πρωταθλητές, ήταν η μοναδική ομάδα που διατηρούσε… αλώβητο το «σπίτι» της και η ευτυχής συγκυρία να «συναντήσουν» τη Ρεάλ, χωρίς πέντε βασικά της στελέχη (Γιουλ, Αγιόν, Ράντολφ, Τέϊλορ και Κούζμιτς), τους έδινε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να πετύχουν μία ηχηρή νίκη και να κάνουν το 4/4, αλλά ταυτόχρονα να προσπεράσουν τους Μαδριλένους και να εδραιωθούν στην πρώτη 4άδα της βαθμολογίας.

Η ομάδα του Πασκουάλ, άλλωστε, προερχόταν από τρεις σερί νίκες, εκ των οποίων οι δύο πρώτες (επί του Ολυμπιακού και της Χίμκι) είχαν προέλθει κατά βάση από την αμυντική της απόδοση (μ.ο. παθητικού 64,5π.), που άλλωστε είναι και το σημείο αναφοράς της φιλοσοφίας του Καταλανού τεχνικού. Στον ίδιο παρονομαστή, εξάλλου, είχε στηριχτεί και η ολική επαναφορά (από το -9) κόντρα στη Φενερμπαχτσέ, την οποία ο «εξάστερος» περιόρισε στους 24 πόντους στο 2ο ημίχρονο και συνολικά δεν της επέτρεψε να περάσει τους 70.

Κόντρα στη Ρεάλ των 85,5 πόντων σε κάθε παιχνίδι, λοιπόν, το πλάνο της νίκης δεν θα μπορούσε παρά να αρχίζει αλλά και να τελειώνει από τα μετόπισθεν! Η άμυνα που θα «τσακίζει κόκκαλα», θα έπρεπε να είναι το κομμάτι του παιχνιδιού, από το οποίο ο Παναθηναϊκός όφειλε να βγάλει ενέργεια και να βρει ρυθμό, για να «καθαρίσει» το ματς στην επίθεση. Η εικόνα των «πρασίνων» στο πρώτο 20λεπτο, όμως, πέρα από έλλειψη συγκέντρωσης, κατέδειξε μία πνευματική ανετοιμότητα, που λίγο έλλειψε να τους στοιχίσει την πρώτη εφετινή εντός έδρας «υπόκλιση», απέναντι σε μία ομάδα που ήρθε στην Αθήνα αποδεκατισμένη και «συμφιλιωμένη» με την ιδέα μίας αναπόφευκτης ήττας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κόντρα στην δευτεραθλήτρια Ισπανίας, οι παίκτες του Τσάβι Πασκουάλ αδίκησαν τους εαυτούς τους. Πώς να κερδίσουν τη Ρεάλ, όταν στο πρώτο μέρος δέχονται 54 πόντους; Το 76% των Ισπανών στα δίποντα (13/17) και το 54% στα τρίποντα (6/11), μόνο στο πρώτο μέρος (αφήστε τις 10/10 βολές), πως νομίζετε ότι επετεύχθη; Απλά οι Μαδριλένοι δεν ένιωσαν ποτέ καμία πίεση, έβγαλαν πολλά ελεύθερα σουτ, αλλά το κυριότερο, πηδούσαν μόνοι τους στα ριμπάουντ (9-20)!

Και ξαφνικά, ως δια μαγείας, τα πάντα άλλαξαν! Σαν déjà vu από το ματς με την πρωταθλήτρια Ευρώπης, που οι «πράσινοι» δέχτηκαν σχεδόν τους μισούς πόντους μετά την ανάπαυλα! Το -16 (40-56) του 21ου λεπτού, έγινε -1 (60-61) στο 26’54” και +4 (77-73) στο 37’14” και απλά 17 λεπτά ασφυκτικής πίεσης, ήταν αρκετά για να γυρίσει… τούμπα ένα παιχνίδι, που φαινόταν χαμένο! Αυτή είναι όμως, η δύναμη της άμυνας, από την οποία πρέπει να αρχίζουν τα πάντα στο μπάσκετ, με τον Παναθηναϊκό, να έχει αποδείξει ότι την έχει μέσα στο μπασκετικό του DNA.

Μια ματιά στις διαφορές των αριθμών, αρκεί για να γίνει αντιληπτή η ψυχή και το πάθος που έβγαλαν οι «πράσινοι» στο 2ο μέρος. Η Ρεάλ των 54 πόντων των πρώτων 20 λεπτών, πέτυχε μόλις 26 στο 2ο μέρος! Δηλαδή έναν λιγότερο από τους μισούς! Η Ρεάλ των +11 ριμπάουντ του 1ου μέρους, πήρε μόλις τις 15 από τις 39 διεκδικούμενες μπάλες (24-15) στο 2ο μισό του ματς! Η Ρεάλ των 19/28 σουτ του πρώτου μέρους, είχε 9/24 στο 2ο μέρος κι αν σ’ αυτά, προσθέσετε τα μόλις 5 λάθη των γηπεδούχων και τα συνολικά 10 περισσότερα (15) των φιλοξενουμένων, έχετε την πλήρη εικόνα της αμυντικής μεταμόρφωσης του «τριφυλλιού» στο 2ο μέρος.        

Ομαδική ήταν η δουλειά και στο μαρκάρισμα του Λούκα Ντόντσιτς, που στο πρώτο δεκάλεπτο έμοιαζε με… εξωγήινο του αθλήματος (10π.). Ο Σλοβένος πρωταθλητής Ευρώπης τα βρήκε σκούρα με τις συνεχείς εναλλαγές στο μαρκάρισμά του, έκανε high-season στα λάθη (8) και παρά τους 19 πόντους που πέτυχε, δεν μπόρεσε να παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του παιχνιδιού.

Πέρα από τον Καλάθη (12π., 4ρ. & 8ασ.), τον εκπληκτικό Ρίβερς των 16 πόντων του 2ου μέρους και τον Παππά της τελευταίας στιγμής, ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον Τζέϊμς Γκιστ (15π., 7ρ. & 2κλ. με 6/8 σουτ),  που για 5ο σερί ματς έχει μακράν την πιο πληθωρική συνεισφορά (μ.ο. 13,8π., 5,0ρ., 1,0κλ. & 0,8κοψ. με 85,7% βολ., 75% διπ. & 55,5% τριπ.) συμπεριλαμβανομένων και των μικρών λεπτομερειών που δεν καταγράφει η στατιστική. Πέρα από τις κρίσιμες βολές, στις οποίες είχε χέρι… αλφάδι, ο Gistopoulos ήταν… παντού και έχει αρχίσει να θυμίζει, ολοένα και πιο έντονα, τον παίκτη της πρώτης διετίας του στην Ελλάδα, όταν ο Παναθηναϊκός κατέκτησε δύο σερί «νταμπλ». Μέσα από την άμυνα! Τυχαίο; Δε νομίζω…