Τι ματς Θεέ μου...

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες σχολιάζει τη νίκη του Ολυμπιακού, την κακή «jump to the ball» άμυνα της Μπασκόνια και τον πλουραλισμό στο ρόστερ των Πρωταθλητών. 

Τι ματς Θεέ μου...

Για ένα πράγμα στεναχωρήθηκα. Που δεν έβλεπα το ματς αραχτός σε έναν καναπέ. Πρέπει να ήταν ένα από τα ομορφότερα παιχνίδια των τελευταίων ετών. Δύο ομάδες που στην επίθεσή τους τα έβαζαν όλα, που πρόσφεραν πλούσιο θέαμα, που έγιναν πολλά ρεκόρ, που νίκησε ο Ολυμπιακός και που εγώ δεν απόλαυσα γιατί έγραφα.

Ας είναι... για αυτό υπάρχει και η μαγνητοσκόπηση.

Ο Ολυμπιακός πήρε μία σπουδαία νίκη στη Βιτόρια και συνδύασε το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Και μπασκετάρα και νίκη.

ΟΙ 8 ΣΟΥΠΕΡ, ΟΙ 4 ΚΑΛΟΙ

Τα πάντα όλα ξεκίνησαν από τον Βασίλη Σπανούλη. Θεωρώ την απόδοσή του εξωγήινη αφού στα πρώτα τρία δεκάλεπτα είχε 15 πόντους και 15 ασίστ (περισσότεροι από 50 πόντοι από τα χέρια του δηλαδή). Μου φαίνεται αδιανόητο να διαβάζει τόσο καλά την αντιμετώπιση των Ισπανών στο pick 'n' roll και να προσφέρει τόσο εύκολα καλάθια στους συμπαίκτες του.

Επίσης για τους ανόητους που ψάχνουν ψεγάδια στην απόδοσή του, θεωρώ απολύτως λογικά τα 7 λάθη που έκανε. Όταν έχεις τη μπάλα στα χέρια τόσες φορές κατά τη διάρκεια του αγώνα είναι λογικό να χάνεις την κατοχή.

Δεν ξέρω αν θα είναι πολλές οι βραδιές που θα ευστοχήσουν οι Πειραιώτες σε 16 τρίποντα, αλλά ακόμη και στην πρώτη περίοδο που ξεκίνησαν με 1/6 όλα ήταν άριστες επιλογές.

Ξέρω όμως πως στα περισσότερα παιχνίδια θα ξεπετάγονται και διαφορετικοί πρωταγωνιστές σαν τη «Λερναία ΄Υδρα». Στην Βιτόρια ο Ολυμπιακός πήρε σπουδαία απόδοση από Σπανούλη, Παπανικολάου, Παπαπέτρου, Μάντζαρη, Λοτζέσκι, Γκριν και Μπιρτς. Εφτά δηλαδή. Οι άλλοι 5 που έπαιξαν (Πρίντεζης, Μιλουτίνοφ, Γιανγκ, Χάκετ και Αγραβάνης) ήταν απλά καλοί.

Τώρα που γράφω αυτά είδα πως ΟΛΟΙ οι περιφερειακοί (πλην Χάκετ) έπαιξαν καταπληκτικά! Αξιομνημόνευτο στοιχείο.

«ΚΛΕΙΔΙΑ» ΟΙ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΜΠΙΡΤΣ

Η στατιστική αναδεικνύει την απόδοση των Σπανούλη, Παπανικολάου και Μάντζαρη, αλλά όχι και των Μπιρτς και Παπαπέτρου. Τουλάχιστον όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό.

Ξεκινάω από τον Έλληνα φόργουορντ.

Η ταυτόχρονη παρουσία των δύο «Παπ» στην πεντάδα άλλαξε τη ροή του αγώνα. Ο Παπαπέτρου έπαιξε συγκλονιστική άμυνα, δε θυμάμαι να επέτρεψε ούτε ένα ντράιβ από τον αντίπαλο του και έκλεινε κάθε διάδρομο δίνοντας βοήθεια. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ στη άμυνα.

Πάμε και στον Μπιρτς. Στον Καναδό μου αρέσει η σοβαρότητα και η συγκέντρωση με την οποία αγωνίζεται. Δεν το γράφω μόνο για το ματς με τη Μπασκόνια, αλλά γενικότερα φέτος. Ο Μπιρτς χωρίς ίχνος υπερβολής ήταν παντού στην «Fernando Buesa». Άμυνες, τάπες, αλλοιώσεις σουτ αντιπάλων, ριμπάουντ, καρφώματα, κερδισμένες μάχες. Ο Μπιρτς έχει αφήσει άφωνους άπαντες στον Ολυμπιακό και πολύ γρήγορα έχει κερδίσει τους οπαδούς των Πειραιωτών.

ΛΑΘΟΣ Η ΑΜΥΝΑ ΤΩΝ ΒΑΣΚΩΝ

Από τα 30 τρίποντα που σούταρε ο Ολυμπιακός, τα 27 ήταν ανενόχλητα. Ελεύθερα. Ο Σίτο Αλόνσο είχε επιλέξει άμυνα «jump to the ball» και το πλήρωσε.

Σας ξανάπα ότι με διαβάζει κι η μάνα μου κι επειδή το «jump to the ball» θα νομίζει ότι είναι καμία μάρκα ζυμαρικών που θα τις ζητήσω να μου μαγειρέψει, εξηγούμαι...

Έτσι ονομάζεται η άμυνα κατά την οποία ο παίκτης της δυνατής πλευράς κάνει ένα (ενάμιση) βήμα προς τον επιθετικό με τη μπάλα με σκοπό να ανακόψει την πορεία του και να επιστρέψει γρήγορα στον παίκτη που μαρκάρει.

Ο Ολυμπιακός (κυρίως ο Σπανούλης) το διάβασε αυτό, ο ελεύθερος συμπαίκτης του έκανε μισό βήμα πιο μακριά (πιο κάτω) για να απομακρυνθεί κι άλλο από τον αμυντικό του που έδινε βοήθεια κι έτσι μεγάλωνε η απόσταση όταν η άμυνα επέστρεφε και σούταραν ανενόχλητοι.

ΓΚΡΙΝ Ο ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ

Στα τρία πρώτα δεκάλεπτα τα σχόλια περί «παίκτη που είναι μόνο για το ΣΕΦ» κυριαρχούσαν. Στο τελευταίο δεκάλεπτο που έκαιγε η μπαλίτσα ο Γκριν την πήρε και την έβαλε στο καλάθι. 13 πόντοι, όλοι στο τέλος. Πάρε και το στατικό τρίποντο, πάρε και το χορευτικό με τη διείσδυση, πάρε και το τρίποντο (και φάουλ) με τη σταυρωτή που έστειλε τον Σενγκέλια να ψάχνεται και «γεια σας».

Ο Αμερικανός είναι σπουδαίος σκόρερ. Θα έρθουν και άσχημες βραδιές, δε θα τα βάζει όλα πάντα, αλλά ακόμη και σε αυτές θα έχει πάρει τις προσπάθειες του.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Επιστροφή στην ηρεμία. Το παιχνίδι τελείωσε και ο Ολυμπιακός έκανε το 3-1. Τίποτα περισσότερο. Ακολουθεί η ΤΣΣΚΑ Μόσχας στην Euroleague, παιχνίδι το οποίο προσωπικά θα μου δείξει αρκετά στοιχεία για τη φετινή προσπάθεια. Αυτά όμως θα έχουμε χρόνο να τα συζητήσουμε.

Είναι αδιανόητο να μην αισθάνονται οι φίλοι του Ολυμπιακού αισιόδοξοι για τη συνέχεια, ωστόσο ας βάλουν ένα όριο στον ενθουσιασμό τους γιατί η σεζόν είναι μεγάλη και θα έρθουν και οι ήττες.

Τα έχω χιλιοπεί... ούτε πανηγυρισμοί, ούτε κράξιμο.

ΥΓ: Παρακαλώ τον Κώστα Παπανικολάου να κοιμάται με air condition την παραμονή των ματς για να παθαίνει ψύξη στον αυχένα. Φυσικά και αστειεύομαι. Απλά συνδυάστηκε η ψύξη με το καλύτερο φετινό του παιχνίδι.

ΥΓ 2: Μπράβο στον Ιωάννη Παπαπέτρου που μετά τη Μαδρίτη δεν τον πήρε από κάτω. Έδειξε ωριμότητα στην αντίδρασή του, έδειξε στοιχεία σπουδαίου παίκτη στις προπονήσεις και πλεον παίζει πολύ και καλά.

ΥΓ 3: Έχει σχέση με το παραπάνω υστερόγραφο. ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΜΑΓΚΙΑ ΤΟΥ ΣΦΑΙΡΟΠΟΥΛΟΥ που έχει «ψημένους» όλους τους παίκτες του. Ειδικά αυτούς που δεν παίζουν πολύ. Είμαι σίγουρος πως αύριο μεθαύριο που θα έρθει η ώρα του Αθηναίου, θα είναι το ίδιο καλός.

ΥΓ 4: Ένα φάουλ σε ολόκληρο το πρώτο δεκάλεπτο. Τραγικό όταν έχεις δεχτεί 27 πόντους.

ΥΓ 5: Πριντέζαρος... και στην βραδιά που δε βοήθησε αρκετά

ΥΓ 6: Ο τίτλος αποτελεί μόνιμη ατάκα στο γραφείο συνήθως για να χλευάσουμε ένα «σούπα» ματς. Με το Μπασκόνια-Ολυμπιακός απέκτησε νόημα. 

 

 

Τελευταία Νέα