«Λες και είχε την... έκτη αίσθηση στην άμυνα!»

Το gazzetta.gr έδωσε το λόγο στα περισσότερα μέλη της ΤΣΣΚΑ Μόσχας για να σχολιάσουν τον Δημήτρη Διαμαντίδη και την τελετή αποχαιρετισμού του που οργάνωσε ο Παναθηναϊκός. «Τον αφήναμε, αλλά δεν ήθελε να σκοράρει έτσι!», εξομολογείται ο Μίντλετον.

Το τουρνουά «Diamonds are forever» είχε μόλις ολοκληρωθεί, ο Παναθηναϊκός είχε υποχρεώσει την περυσινή πρωταθλητρια Ευρώπης στην πρώτη της (έστω και φιλική) ήττα μετά από αρκετούς μήνες, αλλά κανείς από τους παίκτες και τους παράγοντες της «ρωσικής αρκούδας», δεν έδειχνε να φέρει βαρέως το τελικό αποτέλεσμα (80-73) του αγώνα. Ο λόγος φυσικά, είχε να κάνει με την εκπληκτική τελετή που ετοίμασε η διοίκηση του «τριφυλλιού» για να αποχαιρετήσει τον Δημήτρη Διαμαντίδη, η φανέλα (#13) του οποίου κρεμάστηκε μία για πάντα στην οροφή του κλειστού «Νίκος Γκάλης».

Το gazzetta.gr συνομίλησε με παίκτες, προπονητές, αλλά και τον πρόεδρο της ΤΣΣΚΑ και σας παρουσιάζει πως βίωσαν την ξεχωριστή αυτή γιορτή τα μέλη της ομάδας του Δημήτρη Ιτούδη αλλά και τα σχόλια που έκαναν για το τιμώμενο πρόσωπο της βραδιάς.

Αντρέϊ Βατούτιν (πρόεδρος): «Νομίζω ότι ο Δημήτρης έζησε κάτι, το οποίο άξιζε απόλυτα στο μεγαλείο που είχε ως μπασκετμπολίστας! Πιστεύω όμως, ότι αυτή η γιορτή ήταν αντάξια του ονόματος και της ιστορίας του Παναθηναϊκού, αλλά και των επιτυχιών που τόσα χρόνια έχει καταφέρει το ελληνικό μπάσκετ. Πραγματικά δεν έχω ξαναδεί τέτοια τελετή πουθενά αλλού στην Ευρώπη, ίσως μόνο στο ποδόσφαιρο και ήταν τιμή μας που συμμετείχαμε. Ο Διαμαντίδης ήταν ένας τρομερός μαχητής μέσα στο γήπεδο και συνάμα ένας εξαιρετικός τύπος έξω από τις τέσσερις γραμμές, αλλά το πιο ασυνήθιστο χαρακτηριστικό του ήταν η ταπεινότητα και η απλότητα με την οποία φερόταν σε όλους γύρω του. Για μένα αυτό το τελευταίο, είναι και το πιο σημαντικό στη ζωή, γι' αυτό και είμαι σίγουρος ότι θα είναι πετυχημένος σε ό,τι άλλο επιχειρήσει να κάνει από 'δω και στο εξής.»

Ανδρέας Πιστιόλης (assistant-coach): «Το γεγονός ότι για να τον τιμήσουν, μαζεύτηκαν τέσσερις κορυφαίες και ιστορικές ομάδες της Ευρώπης και για χάρη του, διοργανώθηκε ένα άτυπο Final 4, λέει πολλά για την αξία και την προσφορά του, αλλά και την αποδοχή που είχε. Μαζεύτηκε τόσος κόσμος, ήρθαν άνθρωποι από όλη την Ελλάδα και ονόματα του αθλήματος από όλη την Ευρώπη και στήθηκε μία γιορτή που εγώ προσωπικά δεν έχω ξαναδεί. Αυτό δείχνει την αγάπη του κόσμου για τον παίκτη και άνθρωπο που Διαμαντίδη, που διαπαιδαγώγησε γενιές με την παρουσία του στα γήπεδα. Η αποχώρησή του από την ενεργό δράση, κλείνει ουσιαστικά έναν μεγάλο επιτυχημένο κύκλο που έκανε ο Παναθηναϊκός με ηγέτη τον Δημήτρη, γύρω από τον οποίο στηρίχθηκε μία 12ετία επιτυχιών σε Ελλάδα και Ευρώπη.»

Ντάριλ Μίντλετον (assistant-coach): «Τι να σου πω φίλε για τον Μήτσο; Το άξιζε 100% όλο αυτό το μεγαλείο που έζησε και νιώθω τυχερός που υπήρξα συμπαίκτης του, έστω και για μόλις μία χρονιά. Ήταν σταθερά ένας από τους κορυφαίους παίκτες στην Ευρώπη για σχεδόν μία δεκαετία, έδινε σε κάθε παιχνίδι το 100% των δυνατοτήτων του, ενώ ταυτόχρονα ήταν ένας πολύ θετικός άνθρωπος με πολύ καλό χαρακτήρα και τρομερό αλτρουισμό. Εδώ τον αφήναμε να περάσει για να βάλει έστω ένα καλάθι στο τελευταίο του ματς κι εκείνος προτιμούσε να πασάρει, γιατί δεν ήθελε να σκοράρει μ' αυτόν τον τρόπο! Αυτός ήταν λίγο-πολύ ο Δημήτρης σαν μπασκετμπολίστας... Θα εξαντλούσε κάθε περιθώριο δημιουργίας, πριν καταλήξει τελικά στο ότι πρέπει να σουτάρει...»

Νικίτα Κουρμπάνοφ: «Γίναμε μάρτυρες μία εκπληκτικής τελετής, που θα πρέπει να αποτελέσει οδηγό για το πως πρέπει να τιμάται ένας πραγματικά τόσο μεγάλος παίκτης. Και ποιος δεν θα ήθελε να χαιρετήσει μ' αυτόν τον τρόπο; Αν κάποιος το αξίζει απ' όλες τις απόψεις όμως, αυτός είναι ο Διαμαντίδης λόγω της πολύπλευρης προσφοράς του στο ελληνικό και το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Τα λόγια είναι καμιά φορά φτωχά για να περιγράψουν την αξία του.»

Νάντο Ντε Κολό: «Ήταν μία πολύ ξεχωριστή βραδιά γι' αυτόν αλλά και για τους φιλάθλους του Παναθηναϊκού, που είχαν την ευκαιρία να τον αποθεώσουν για μία τελευταία φορά μέσα στο γήπεδο και να του ανταποδώσουν όλα όσα έκανε για την ομάδα τους. Ήταν ένας πραγματικά πολύ μεγάλος παίκτης και ένα εξαιρετικό παράδειγμα για όλα τα νέα παιδιά της Ελλάδας και της Ευρώπης, που θέλουν να ασχοληθούν με το μπάσκετ. Σημάδεψε το άθλημα με το μοναδικό τρόπο, χάρη στον οποίο έκανε την διαφορά και αυτό νομίζω έχει μεγαλύτερη αξία απ΄ όλους τους τίτλους και τις διακρίσεις που κατέκτησε.»

Βίκτορ Κριάπα (αρχηγός): «Μόνο καλά λόγια μπορεί κανείς να πει για τον Δημήτρη, που ήταν προικισμένος μπασκετμπολίστας που ήξερε να βάζει την προσωπική του σφραγίδα σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού, είτε αυτό λέγεται απλά άμυνα κι επίθεση, είτε δημιουργία, οργάνωση κι εκτέλεση! Θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους κορυφαίους του ευρωπαϊκού μπάσκετ! Η θέρμη ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι 20.000 φίλοι του Παναθηναϊκού, αποδεικνύει πόσο αγαπητός και αποδεκτός ήταν και από καρδιάς του εύχομαι το καλύτερο για τη ζωή μετά το μπάσκετ.»

Κόρι Χίγκινς: «Το πιο ιδιαίτερο φιλικό παιχνίδι στο οποίο έχω παίξει! Αντιμετώπισα τον Διαμαντίδη μόνο πέρυσι, αλλά έχοντας ακούσει τόσα πολλά για την αξία του και δει πολλά highlights στο youtube, μπορώ να συνειδητοποιήσω σε έναν βαθμό, πόσος ξεχωριστός παίκτης ήταν. Όλη αυτή η τελετή καταδεικνύει την ύψιστη αναγνώριση της προσφοράς του και τον σεβασμό που κέρδισε σε όλη την Ευρώπη. Θα θυμάμαι για πάντα αυτή τη βραδιά.»

Άαρον Τζάκσον: «Αυτό το τουρνουά ήταν πραγματικά εξαιρετική εμπειρία. Πολύ υψηλό επίπεδο αγώνων και μία αποχαιρετιστήρια τελετή αντάξια στο στίγμα που άφησε ο Διαμαντίδης σαν παίκτης. Δεν είναι εύκολο να περιγράψει κανείς τα συναισθήματα που ξυπνάει στον καθένα, η καθολική αναγνώριση που βίωσε στη διάρκεια της τελετής, οπότε υποθέτω ότι η συγκίνηση του ιδίου, θα έφτασε στα ύψη. Έχω μιλήσει πολλές φορές στον Κόρι (σ.σ.: Χίγκινς) για το τι παίκτης ήταν στα ντουζένια του και πόσο σπεσιαλίστας ήταν στο pick'n'roll. Για μένα, όμως, η ειδικότητά του ήταν η άμυνα. Τον έχω δει να κάνει τρία κλεψίματα σε τρεις σερί άμυνες αλλά και να κόβει σουτ από το πουθενά. Ώρες-ώρες σου έδινε την εντύπωση ότι είχε αυτή την λεγόμενη «έκτη αίσθηση» στο αμυντικό κομμάτι και νομίζω ότι το κενό που αφήνει σαν μονάδα αλλά και σαν σταθερά του αθλήματος, είναι κάτι περισσότερο από δυσαναπλήρωτο.»

Τζέϊμς Όγκουστιν: «Ήταν μία μαγευτική βραδιά και σίγουρα ο ιδανικός τρόπος για να τελειώσει κάθε παίκτης την καριέρα του. Μπορεί να μην έτυχε να παίξω πολλές φορές αντίπαλός του, ωστόσο, τα οκτώ τελευταία χρόνια που αγωνίζομαι στην Ευρώπη, όλος ο κόσμος του μπάσκετ μιλούσε γι' αυτόν! Είναι πραγματικός “θρύλος” του αθλήματος, δεν μπορείς εύκολα να εκφράσεις με λόγια ποια ήταν η προσφορά του στο άθλημα και ειδικότερα στον Παναθηναϊκό, πέτυχε ό,τι μπορεί να ονειρευτεί κάθε μπασκετμπολίστας και ήταν τιμή για μένα που συμμετείχα στην τελετή αποχαιρετισμού του.»  

Best of internet