Τον Σίνγκλετον μη τον «κλαις»

Ο Γιάννης Ντεντόπουλος δεν συμμερίζεται την ανησυχία των φίλων του Παναθηναϊκού για τις «περιπέτειες στην Κίνα» και την καθυστερημένη ενσωμάτωση του Αμερικανού σέντερ στην προετοιμασία του «τριφυλλιού».

Τον Σίνγκλετον μη τον «κλαις»

Εντάξει, καταλαβαίνω τον μέσο οπαδό του Παναθηναϊκού να κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα και να παρακολουθεί τα κοψίματα του ΝΒΑ, ή τις κινήσεις που γίνονται στην αγορά των «τεσσαριών» . Δεν είναι μυστικό πως ο Αργύρης Πεδουλάκης έχει ανοικτές τις κεραίες του και ψάχνει (περιμένοντας τον Οκάρο Ουάϊτ)για να συμπληρώσει την front line. Επίσης συμμερίζομαι την ανυπομονησία του να μάθει το « αν» και «πότε;» θα κινηθεί για έναν ακόμη περιφερειακό, γιατί είναι ένα ζήτημα που ο ίδιος ο τεχνικός του «τριφυλλιού» είχε αφήσει ανοικτό στις προγραμματικές του δηλώσεις.

Όμως να αγωνιά που ο Κρις Σίνγκλετον συνεχίζει ακόμη να παίζει στην Κίνα και να ανησυχεί μήπως γυρίσει τραυματισμένος ή έρθει εξαντλημένος, είναι ένας προβληματισμός στον οποίο δεν μπορώ να ακολουθήσω. Τον εντάσσω κι αυτόν στην μεγάλη κατηγορία των «νόθων προβληματισμών που δημιουργούν νόθα προβλήματα». Αποφάσισα λοιπόν να συζητήσουμε για το συγκεκριμένο ζήτημα, γιατί το θίγουν επίμονα εννέα στους δέκα (οπαδοί του Παναθηναϊκού) που μου στέλνουν καθημερινά μηνύματα στο ραδιόφωνο.

Και ξεκινάμε από τα βασικά. Κατ’ αρχάς, συμφωνούμε ότι το ιδανικό για μια ομάδα που προσπαθεί να ετοιμαστεί για την νέα περίοδο, ειδικά όταν απαρτίζεται από πολλά νέα πρόσωπα, είναι να έχει όλους τους παίκτες της μαζί από την πρώτη μέρα. Ωστόσο όλοι ξέρουμε ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί από σπανίως έως ποτέ στα χρονικά των προετοιμασιών των μεγάλων ομάδων. Βάλτε με το νου σας πόσο καθυστερημένα θα ενταχθούν στο πρόγραμμα τόσων και τόσων κλαμπ ανά την Ευρώπη οι διεθνείς.

Είναι επίσης θεμελιώδες ότι όταν ο Παναθηναϊκός έκλεισε τον Σίνγκλετον είχε ενημερωθεί ότι ο παίκτης έχει αυτή την δέσμευση και έπρεπε να ακολουθήσει το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Συνεπώς ούτε κοροϊδεύει «πεθαίνοντας την γιαγιά του» ή «χάνοντας το διαβατήριό του» προκειμένου να γλιτώσει το επίπονο πρώτο στάδιο της προετοιμασίας, το οποίο ως γνωστόν (ειδικά) οι Αμερικανοί θέλουν να αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι. Το ίδιο πρόγραμμα ακολούθησε και πέρυσι πριν ενταχθεί στο ρόστερ της της Λοκομοτίβ Κουμπάν. Μάλιστα πέρυσι, γνωρίστηκε με τους νέους του συμπαίκτες στο τουρνουά του Άρη,που είχε διεξαχθεί 25 με 27 Σεπτεμβρίου, δηλαδή δέκα μέρες πριν ξεκινήσει η αγωνιστική σεζόν. Φέτος τον περιμένουν κατά τις 10 Σεπτεμβρίου.

Η πιθανότητα να τραυματιστεί είναι μεν συζητήσιμη αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να την παραμερίσουμε αν αναλογιστούμε ότι πριν από πολλά χρόνια, ο διεθνής σέντερ του Ολυμπιακού, Τζορτζ Παπαδάκος είχε πάθει ρήξη αχίλλειου παίζοντας ρακέτες στην παραλία και ο Ματσιγιάουσκας παίζοντας μπάσκετ με τους φίλους του. Και πόσοι ακόμη έχασαν σχεδόν ολόκληρη σεζόν γιατί τραυματίστηκαν με δεκάδες πιθανούς και απίθανους τρόπους, ακόμη και εντός προετοιμασίας.

Είναι και η καταπόνηση… θα μου πείτε. Εκεί να δείτε πόσο τυχερός είναι ο Παναθηναϊκός. Ο Σίνγκλετον συμμετέχει στο πιο ανέμελο πρωτάθλημα του κόσμου. Το Κινεζικό. Πολύ πιο σκληρά ήταν τα μονά που έπαιζαν κάποτε στα ανοικτά της Βάρκιζας ο Σεϊκέλι με τον Κορωναίο. Γι αυτό άλλωστε μαθαίνουμε ότι οι 40αρες που βάζει πάνε σύννεφο. Στην ουσία είναι ένα πρωτάθλημα που τον βοηθάει να αυξήσει τον τραπεζικό του λογαριασμό και να κρατάει σε πολύ καλό επίπεδο το σώμα του, το οποίο θα χρειαζόταν μεγαλύτερη προσπάθεια να επανέλθει αν προερχόταν από διακοπές και κραιπάλες. Ή ακόμη αν συμμετείχε στα σάμερ λίγκ, δηλαδή σε έναν «πόλεμο» για ένα συμβόλαιο στο ΝΒΑ με ενδεχόμενο να νιώσει και απογοήτευση αν δεν το πάρει. Άλλωστε μιλάμε για έναν παίκτη που πλέον δεν χρειάζεται προσαρμογή στον ευρωπαϊκό τρόπο παιχνιδιού, στον οποίο μυήθηκε πέρυσι με τον καλύτερο τρόπο, συμμετέχοντας σε μια ομάδα που πέτυχε και μάλιστα με έναν τρόπο τον οποίο πάνω-κάτω θέλει να ακολουθήσει και ο φετινός Παναθηναϊκός.

Best of internet