Βαράτε γιατί χανόμαστε...

Ξώφαλτσες γροθιές και ακόμα πιο ξώφαλτσες συγγνώμες

Βαράτε γιατί χανόμαστε...

Βαράτε γιατί χανόμαστε...

Ο Νίκος Παπαδογιάννης απορεί σε ποια μαγική δύναμη οφείλει ο Γιούρε Ζντοβτς την παραμονή του στον πάγκο της ΑΕΚ.

Διάβασα προσεκτικά τη μακροσκελή δήλωση μετάνοιας του Γιούρε Ζντοβτς και χρειάστηκα μεγεθυντικό φακό για να εντοπίσω τη λέξη «συγγνώμη». Αυτό που κρύβεται ανάμεσα στις λέξεις μοιάζει περισσότερο με υποκριτική μανούβρα, παρά με ειλικρινή μεταμέλεια.

Ο Σλοβένος ξεκινάει το μανιφέστο του τονίζοντας ότι όσα γίνονται στον πάγκο, πρέπει να μένουν στον πάγκο. Λες και ο πάγκος είναι κάποιου είδους άβατο, αόρατο για τους 10.000 θεατές και στις χιλιάδες των τηλεθεατών. Εδώ έπιασε το θέμα το συνεργείο του ΟΤΕ χωρίς να έχει δημοσιογράφο στο πλευρό του…

«Η εικόνα», συνεχίζει ο Ζντοβτς, λέει μόνο τη μισή αλήθεια. Η άλλη μισή προφανώς περιλαμβάνει τις ύβρεις που λέγεται ότι ξεστομίστηκαν από τα χείλη του Τορίν Γκρην. Ποιος προπονητής όμως δέχεται μικρόφωνο στον πάγκο του; Ο φωνακλάς  που βγαίνει συνεχώς από τα ρούχα του είναι που κινδυνεύει να εκτεθεί. Όχι οι παίκτες.

«Παίκτης που εμφανίζεται προκλητικός, αδιάφορος και ασεβής θα έχει πρόβλημα μαζί μου», υπόσχεται ο Ζντοβτς. Χτύπα σαν άντρας, που λέει και μια ψυχή…

Λίγο πριν βάλει τελεία και παύλα, ο Ζντοβτς απολογείται χλιαρά όχι προς τον αθλητή που βρέθηκε στο στόχαστρό του, ούτε προς τη διοίκηση που πληρώνει τις επιταγές του, αλλά προς τους οπαδούς της ΑΕΚ και προς τον κόσμο του μπάσκετ. Πάει να πει ότι του Γκρην τα ήθελε ο κώλος του και να λέει και θενξ που γλίτωσε για μερικά εκατοστά την ξανάστροφη.

«Ζητώ συγγνώμη για την κίνηση του χεριού μου», λέει ο αρειμάνιος Ζντοβτς. Λες και το μπράτσο του κινείται ανεξάρτητα από τον εγκέφαλό του και έχει δική του προσωπικότητα, σαν το χέρι του καραγκιόζη. 

«Δεν φταίω εγώ κύριε δικαστά που τον χτύπησα, το ρημάδι το χέρι μου φταίει που κάνει του κεφαλιού του». Σαν τη ζαρντινιέρα που επιτέθηκε στον φοιτητή…  

Η κατακλείδα της ανακοίνωσης, όμως, δεν είναι η –όποια- συγγνώμη. Στην καταληκτική του παράγραφο, ο Ζντοβτς υπόσχεται «χτίσιμο νοοτροπίας», ώστε να νιώσει υπερηφάνεια ο κόσμος της ΑΕΚ «που θέλει να βλέπει παίκτες να μάχονται σε κάθε φάση».

Όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος. Μου το’λεγε και μένα ο δάσκαλος που μου χτυπούσε με χάρακα τις παλάμες στο δημοτικό, αλλά δεν ήθελα να τον πιστέψω…

Σας έχω νέα, κύριε Γιούρε μου. Άσχημα νέα. Θα μου επιτρέψετε να σας τα ανακοινώσω δημοσίως, ασχέτως αν προτιμάτε να μένουν πίσω από τις κλειστές πόρτες οι φιλονικίες.

Πρώτον, δεν έχετε παρά ελάχιστες πιθανότητες να μείνετε στην ΑΕΚ και την επόμενη χρονιά για να χτίσετε τη νοοτροπία που ονειρεύεστε. Ο ιδιοκτήτης της εταιρίας ντράπηκε με αυτό που είδε προχθές και ψάχνει σιωπηρά τον διάδοχό σας. Άλλωστε, κάνατε την ομάδα ρημαδιό στους τέσσερις μήνες της θητείας σας.

Δεύτερον, οφείλετε ειλικρινείς και δημόσιες συγγνώμες τόσο στον εργοδότη σας, όσο και στους παίκτες σας, ιδίως αυτόν που δέχθηκε την επίθεση.

Τρίτον, η νοοτροπία που ευαγγελίζεστε δεν χτίζεται με σφαλιάρες και βρισιές, αλλά με αμοιβαία εμπιστοσύνη, ανδρική συζήτηση και σκληρή δουλειά.

Τέταρτον, υπάρχουν πολιτισμένοι τρόποι για να πειθαρχήσει ένας ατίθασος παίκτης. Ρωτήστε πώς χειρίστηκε ο Γιάννης Σφαιρόπουλος το θέμα Αγραβάνη, εάν έχετε άγνωστες λέξεις.

Πέμπτον, δώσατε το χειρότερο δυνατό παράδειγμα στους πιτσιρικάδες που έτυχε να δουν τα κατορθώματά σας. Αυτός που χτυπάει τον άμεσο συνεργάτη του, αύριο θα παίξει ξύλο με τον αντίπαλο οπαδό στην εξέδρα. Μεθαύριο θα δείρει τη γυναίκα του, το παιδί του και το σκυλί του.

Έκτον, ο πρότερος έντιμος βίος και η κατάληξη –τς στο επώνυμό σας δεν σας εξασφαλίζουν το απυρόβλητο. Δεν έχετε άλλωστε το βιογραφικό του Ομπράντοβιτς και του Ίβκοβιτς. Ότι λάμπει σε πλάβι αποχρώσεις δεν είναι χρυσός.

Αλλά αυτό το μάθημα θα πρέπει να το διδαχθούν άλλοι, όχι εσείς…

Εάν φορούσα εγώ το κοστούμι του Μάκη Αγγελόπουλου, θα είχα απολύσει τον Ζντοβτς με τη λήξη του αγώνα, αν όχι στο ημίχρονο. Χωρίς αποζημίωση, αφού ευθύνεται ο ίδιος για τη λύση της συνεργασίας. Στην καλύτερη για αυτόν περίπτωση, θα τον εγκαλούσα δημόσια και θα τον τιμωρούσα παραδειγματικά, για δυσφήμιση του συλλόγου.

Ομοίως και τον Γκρην για τη συμπεριφορά του. Αλλά με την ποινή που αντιστοιχεί στο παράπτωμα της λόγω εξύβρισης, όχι παραπάνω.

Οι σφυγμοί της στιγμής, που σιγά τους σφυγμούς εδώ που τα λέμε σε ένα ματς με μηδενικό διακύβευμα για την ΑΕΚ, δεν αποτελούν επαρκή δικαιολογία για την παραβίαση της κόκκινης γραμμής από τον Ζντοβτς.

Τον υπότροπο, τονίζω, Ζντοβτς.

Ούτε το κατεβατό που με πολύωρη καθυστέρηση δόθηκε στη δημοσιότητα μπορεί να θεωρηθεί αντρίκεια συγγνώμη.  Είναι καταφανές, από το περιεχόμενο της δήλωσης, ότι ο Σλοβένος δεν μετανιώνει.

Ίσως πιστεύει ότι με τις αγριοφωνάρες και τις μελιτζανί γκριμάτσες θα γίνει Ομπράντοβιτς. Τα ίδια κάνει άλλωστε ο έτερος Ομπράντοβιτς στην Άλμπα…

Ελπίζω να μη με κατηγορήσει κάποιος ότι αλλάζω γνώμη αναλόγως με το όνομα ή την εθνικότητα του δράστη, διότι, ευτυχώς, scripta manent. Θεωρώ επαίσχυντους και ασυγχώρητους όσους σηκώνουν χέρι, ασχέτως διαβατηρίου και ιδιότητας. Οι άνδρες δεν χτυπάνε.

Σημειωτέον, ότι ο προπονητής εκκινεί από θέση ισχύος όταν διαπράττει ελαφρά βιαιοπραγία. Ο αθλητής που θα σηκώσει το χέρι του για να χτυπήσει προπονητή εκτοπίζεται στο περιθώριο για το υπόλοιπο της καριέρας του, με λερωμένο μητρώο.

Στη χώρα όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα, ο προπονητής που επιβάλλει τον νόμο του με μπουνιές και καρπαζιές μπορεί και να γίνει υπουργός…

Best of internet