ΚΟΝΤΡΑ ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ - FIBA

Οποιος θέλει, όπου θέλει και χωρίς κυρώσεις!

Ελεύθερες να παίζουν όπου θέλουν είναι οι ευρωπαϊκές ομάδες καθώς η FIBA και κατ' επέκταση οι Ομοσπονδίες δεν δείχνουν διάθεση να προβούν σε κινήσεις εναντίον όσων αποφασίζουν Ευρωλίγκα ή Eurocup.

Οποιος θέλει, όπου θέλει και χωρίς κυρώσεις!

Το ευρωπαϊκό μπάσκετ διασπάται σε τρία κομμάτια και οι διοργανώτριες αρχές γυρίζουν την Ευρώπη, προσπαθώντας να πείσουν και τους τελευταίους.

Η ουσία είναι πως το ευρωπαϊκό μπάσκετ διχοτομείται και μάλιστα με τον πλέον επίσημο τρόπο. Από τη μία αυτοί που εμπιστεύονται τη τύχη τους στη FIBA, από την άλλη αυτοί που εμπιστεύονται την Ευρωλίγκα και στη μέση οι Ομοσπονδίες των χωρών που στην ουσία παίζουν το ρόλο του κουμπάρσου. Ο τρόπος που διχοτομείται μέρα με την ημέρα το ευρωπαϊκό μπάσκετ καθιστά απόλυτα ανενεργές τις Ομοσπονδίες, οι οποίες από τη μία πλευρά εκφράζουν θέση υπέρ της FIBA, αλλά από την άλλη δεν σκοπεύουν να κάνουν τίποτα για να εμποδίσουν τη «διαρροή» προς την Ευρωλίγκα.

Οταν ξεκίνησε η προσπάθεια της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας διαχέονταν με προσεκτικό τρόπο πως η FIBA και κατ' επέκταση οι Ομοσπονδίες ήταν αποφασισμένες να χρησιμοποιήσουν κάθε ένδικο μέσο προκειμένου να ελέγξουν τις ομάδες και να τις αναγκάσουν να αφήσουν την Ευρωλίγκα ή το Eurocup και να συμμετάσχουν στο Champions League. Γινόταν λόγος για «αποκλεισμός από εγχώριες διοργανώσεις», «κυρώσεις για Ομοσπονδίες» που αντιτίθονταν, ποινές σε ομάδες που θα αρνούνταν να συμμορφωθούν με τις εντολές των Ομοσπονδιών.

Σιγά σιγά, μέρα με την ημέρα, η FIBA άρχισε να αλλάζει γραμμή, πήγε σε πιο ήπιους τόνους απέναντι στις ομάδες και η πρώτη κίνηση ήταν να εξαιρέσει άτυπα τις 11 ομάδες που υπέγραψαν «κλειστά» συμβόλαια με την Ευρωλίγκα. Τότε γνωστοποιήθηκε πως οι συγκεκριμένοι θα πάρουν ειδική άδεια, πως δεν θα υπάρξουν κυρώσεις στις εγχώριες διοργανώσεις και πως η FIBA και κατ΄επέκταση η Ομοσπονδία θα σεβαστεί τις αποφάσεις τους.

Από την «ειδική άδεια» στους 11, αυτή τη στιγμή φτάνουμε στο... άδεια για όλους! Ομάδες χωρών που η Ομοσπονδία τους έχει ταχθεί ανοικτά υπέρ της FIBA, ανακοινώνουν καθημερινά την πρόθεσή τους να αγωνιστούν στην Ευρωλίγκα ή το Eurocup (π.χ. γαλλικές ομάδες ή οι τρεις ιταλικές) και οι τελευταίες πληροφορίες από το Μόναχο αναφέρουν πως οι άνθρωποι της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας δεν προτίθενται να τραβήξουν το σχοινί στα άκρα. Το «ελεύθερη βούληση» δηλαδή προκρίνεται αυτή τη στιγμή της «κόντρας», κάτι που σημαίνει ότι από τη νέα σεζόν θα έχουμε τρεις διαφορετικές διοργανώσεις, παρά τις επίσημες τοποθετήσεις των Ομοσπονδιών.

«Θα μπορούσαν να κάνουν κάτι άλλο;» αναρωτιέται κανείς και άνθρωποι που δεν ανήκουν ούτε στο ένα, αλλά ούτε στο άλλο στρατόπεδο, υποστηρίζουν πως σε μια ελεύθερη αγορά με τα δεδομένα να έχουν αλλάξει κανείς δεν θα μπορούσε να απαγορεύσει το οτιδήποτε...

Πλέον, το επόμενο ερώτημα αφορά στους διαιτητές. Η FIBA αρχικά είχε αφήσει να εννοηθεί πως οι διαιτητές που θα επιλέξουν Ευρωλίγκα θα παίζουν μόνο εκεί και θα αποκλειστούν από εγχώριες διοργανώσεις ή μεγάλες διοργανώσεις, αλλά κι αυτή η εκδοχή έχει αρχίσει να χάνει πόντους. Κάποιοι τρίτοι υποστηρίζουν πως ό,τι ισχύει με τις ομάδες θα ισχύσει και με τους διαιτητές, κάτι που σημαίνει πως και σ' αυτό το ζήτημα πάει να επικρατήσει το «ελεύθερη βούληση».

Κατά πολλούς αυτό που είναι πολύ πιθανό να «τινάξει» τη διχοτόμηση στον αέρα είναι το καλεντάρι. Το πότε δηλαδή θα γίνονται οι τρεις διοργανώσεις και πως ανάμεσα θα «χωθούν» τα εθνικά πρωταθλήματα. Με βάση τα ως τώρα δεδομένα, μία ομάδα θα πρέπει να αγωνίζεται 3 φορές μέσα σε 7 ημέρες και η κάθε Ομοσπονδία - λίγκα θα πρέπει να βρίσκει τρόπους για να χωρέσει τα προγράμματα των πρωταθλημάτων κάπου ανάμεσα στους ευρωπαϊκού αγώνες. Το μπάχαλο με το καλεντάρι είναι τόσο μεγάλο που υποχρεωτικά η FIBA με την Ευρωλίγκα θα πρέπει να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι για να βγάλουν άκρη, κάτι που δεν προτίθενται να κάνουν με τις μέχρι τώρα ενδείξεις.

Οπως και να 'χει τα επεισόδια στο σίριαλ είναι πολλά ακόμη. Κάθε πλευρά ακολουθεί την τακτική της και προσπαθεί να «διαβάσει» τις κινήσεις του αντιπάλου. Είναι δεδομένο ότι το χρήμα θα κάνει την τελική διαφορά, αυτός που θα «κερδίσει» τη μάχη, θα είναι η διοργανώτρια που θα δώσει αυτά που υπόσχεται, αυτή που θα αντέξει να βγάλει εις πέρας τα συμφωνηθέντα. Αυτή η μάχη της πρώτης χρονιάς μπορεί να κρίνει και τον πόλεμο συνολικά...

 

 

Best of internet