Το Εurocup προσφέρει ζωτικό χώρο στους υποτιμημένους Ελληνες παίκτες

Η προπαίδεια του 27

O Νίκος Παπαδογιάννης ενθουσιάστηκε με τους 27+27 πόντους των Σχορτσανίτη-Βασιλειάδη. Και ποντάρει σε τριπλή πρόκριση στο Eurocup.

Η προπαίδεια του 27

 

Λίγο πριν ολοκληρωθεί η τελευταία «τηλεοπτική» μπασκετοκουβέντα με τους συνήθεις υπόπτους του gazzetta.gr, είπα ν’ανοίξω μία παράγραφο σχετική με την Εθνική ομάδα. Μήπως οι ομάδες μας στο Eurocup αποτελούν ιδανικό θερμοθάλαμο για να μείνουν ζεστοί παίκτες που θα κληθούν να τη στελεχώσουν σε περίπτωση λειψανδρίας;

«Μόνο ο Μαυροκεφαλίδης», με αποστόμωσε η ομήγυρις. Η συζήτηση ξεθύμανε και κόπηκε στο μοντάζ.

Να που δεν είναι μόνο αυτός. Η ΑΕΚ επαναφέρει στο προσκήνιο τον Δημήτρη Μαυροειδή και προσφέρει ζωτικό χώρο στον ξεχασμένο Δημήτρη Κατσίβελη. Ο Άρης υπενθυμίζει ότι η σπουδαία γενιά των 84άρηδων έβγαλε και καλό πλέι-μέικερ, τον Βασίλη Ξανθόπουλο. Ο ΠΑΟΚ χτίζει τις φιλοδοξίες του γύρω από τον Κωστή Βασιλειάδη και γίνεται φιλόξενο καταφύγιο για τον κατατρεγμένο Σοφοκλή Σχορτσανίτη.

Οι Ρώσοι της Αβτοντορ δεν πίστευαν στα μάτια τους χθες. Δέχθηκαν ένα τσουβάλι πόντους (27+27) και χαντακώθηκαν από δύο παίκτες που δεν βρίσκουν θέση στην Εθνική Ελλάδας. Πότε ξανάγινε, να βάλει ελληνικό δίδυμο 54 πόντους στο ίδιο ματς; Από την εποχή των Γκάλη-Γιαννάκη, υποθέτω.

Ο Βασιλειάδης ξεκίνησε με 6/6 τρίποντα και πρόλαβε να βάλει 21 πόντους μέσα σε πρώτα 8 λεπτά. Ο Σχορτσανίτης πέτυχε 11 στο τελευταίο πεντάλεπτο (μετά το 82-88) και απάντησε με 5/5 βολές στην απόπειρα των Ρώσων να παίξουν «hack-a-Sofo». Ο επινίκιος εναγκαλισμός ανάμεσα στους δύο θύμισε μέρες του 2003 στο όχι τόσο μακρυνό Αλεξάνδρειο και έστρεψε το βλέμμα στη δεξαμενή των υποτιμημένων Ελλήνων παικτών.

Οι περιπατητικοί φιλόσοφοι των social media και της αραιοκατοικημένης εξέδρας τονίζουν σε κάθε ευκαιρία τις αγωνιστικές αδυναμίες των δύο αστέρων του ΠΑΟΚ (αλλά και του Κατσίβελη, του Μαυροκεφαλίδη, του Ξανθόπουλου, του Μαυροειδή, του Ζάρα, του Μούρτου, του Δέδα, του Καλαμπόκη, του Τσόχλα, του Μαργαρίτη, του Πελεκάνου, του Παπαντωνίου, του Σίμτσακ, του Κακαρούδη, του Ντούσαν Σάκοτα) και προσπερνούν αβασάνιστα τα προτερήματά τους με την επωδό του «έλα μωρέ».

Και γιατί παρακαλώ; Επειδή δεν χωράνε στο δίπολο Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού. Αλλά το μπάσκετ μας δεν τελειώνει πια σε αυτούς.

Ποιοι νομίζετε ότι θα στελεχώσουν –τρέχοντας και συγκινημένοι- την Εθνική ομάδα αν απουσιάσουν από το Προολυμπιακό για τους γνωστούς λόγους οι Ζήσης, Μπουρούσης, Αντετοκούνμπο, Κουφός, Παπανικολάου; Μήπως ο Λοτζέσκι και ο Κούζμιτς ή ο Σπανούλης με τον Διαμαντίδη;

Πριν σπρώξουμε στα βαθιά τους αμούστακους και τους άγουρους και τους ουρανοκατέβατους, θα πρέπει να στραφούμε στον σκόρερ που μπορεί να βάλει 18 πόντους σε 8 λεπτά, στο θηρίο που όταν βρίσκει κίνητρο δεν έχει σταματημό, στον σέντερ που παίζει το pick’n’roll καλύτερα από κάθε άλλον Ελληνα ψηλό και φυσικά στον υποψήφιο MVP του Eurocup, που βάζει τους 27 στην κακή του μέρα.

Κι ας είναι όλοι τους τριανταφεύγα. Η ποιότητα δεν έχει ηλικία.

Η νίκη του ΠΑΟΚ επί της Αβτοντορ ήταν ένα γιγάντιο κατόρθωμα, πραγματικός τίτλος τιμής για τον προπονητή και τους αθλητές του. Και καρφί στο μάτι των αδιόρθωτα αδιάφορων οπαδών του.

Μολονότι έχασε δύο παίκτες με τραυματισμούς και έναν με ασθένεια, δεν έπαιξε ανταρτοπόλεμο αλλά μπάσκετ. Δεν πήγε το ματς στους 65 πόντους, αλλά έριξε 100άρα, λες και ήταν η Εθνική της Σαϊτάμα. Τα διπλά και τρίδιπλα μαρκαρίσματα στον Σοφοκλή είναι ο καλύτερος σύμμαχος για τους σουτέρ του.

Είχε προηγηθεί ο θρίαμβος της Κωνσταντινούπολης και έπεται μία τελευταία αποστολή, όχι πολύ ευκολότερη από τις δύο προηγούμενες. Εάν ο ΠΑΟΚ ηττηθεί από την αποκλεισμένη Λιέτουβος Ρίτας στο Βίλνιους, σώζεται μόνο με ήττα της Μπεσίκτας από τη φιλοξενούμενη Ζενίτ. 

Οι Ρώσοι και οι Λιθουανοί δεν έχουν βαθμολογικό κίνητρο.  Προμηνύεται καρδιοχτύπι, αλλά το νερό έχει μπει στο αυλάκι.

Αν ο ΠΑΟΚ κρατάει την τύχη του στα χέρια του, η ΑΕΚ περιμένει δώρα για να σφραγίσει την πρόκριση. Δεν της αρκεί δική της νίκη επί της Νεπτούνας στο ΟΑΚΑ, αλλά χρειάζεται και διπλό της Γαλατασαράι στο Νίζνι Νόβγκοροντ ή ήττα της Χάποελ από τη διαλυμένη Κράσνι Οκτιάμπρ.

Δεν είναι ακριβώς επιστημονική φαντασία το σενάριο, αλλά η τελευταία αγωνιστική του Ομίλου είναι η χαρά του Ασιάτη μπουκμέικερ. Εκτός της ΑΕΚ και της Χάποελ, οι υπόλοιπες ομάδες είναι βαθμολογικά αδιάφορες. Τρέχα γύρευε λοιπόν, τι θα βγάλει το Νίζνι-Γαλατά.

Η ΑΕΚ έφτασε κοντά στη μεγάλη ανατροπή στην Ιερουσαλήμ (από το 67-57 του 33ου λεπτού), αλλά προδόθηκε από μισή στιγμή αφηρημάδας στην τελευταία της επίθεση.

Ο Γιάννης Καλαμπόκης είχε στη διάθεσή του 6-7 δευτερόλεπτα για να ψάξει το τρίποντο της νίκης ή το δίποντο της ισοφάρισης, απέναντι σε μία σκορπισμένη άμυνα στελεχωμένη από τρεις παίκτες. Ο ένας από τους δύο που περίμεναν ταξί στα μετόπισθεν έβαλε το χέρι του, έκλεψε τη μπάλα και αποτελείωσε την ΑΕΚ.

Κρίμα για τον κορυφαίο της «Ενωσης» Καλαμπόκη, κρίμα για τους συμπαίκτες του, κρίμα για τους προπονητές που ακούνε τα μύρια όσα από την κερκίδα...  

Η μαλθακή άμυνα στην α’ περίοδο (όταν η Χάποελ πέτυχε 31 πόντους), η αστοχία από τη γραμμή του τριπόντου (1/14 στα πρώτα 25 λεπτά) και η έλλειψη εναλλακτικών λύσεων έφεραν την οδυνηρή ήττα. Η ψυχραιμία με την οποία η ΑΕΚ χειρίστηκε τις δυσκολίες απέναντι σε υλικό επιπέδου Ευρωλίγκας είναι το κέρδος της από το ταξίδι στο Ισραήλ.

Για τον Άρη, δεν χρειάζεται να προσθέσω πολλά σε όσα έγραψα την προηγούμενη εβδομάδα. Η επαγγελματική και πειστική νίκη του στη Ρουμανία φρόντισε να κρατήσει άθικτη την καρδάρα με το γάλα και τον έφερε κοντά στην πρωτιά ενός  Ομίλου γεμάτου σκοπέλους. Εφ'όσον ηττηθεί από τη Μπάνβιτ, βέβαια, κινδυνεύει να τερματίσει 3ος, αν όχι 4ος! 

Η Μπουντούτσνοστ είναι μάλλον η πιο ποιοτική ομάδα από τις 16 που θα μείνουν έξω, εκτός αν προλάβει στο νήμα να της κλέψει τη «δόξα» η Χάποελ Ιερουσαλήμ! Όχι ότι υστερεί αισθητά η Μπεσίκτας. Ας αποκλειστούν και ας τα βρουν μεταξύ τους... 

Best of internet