Μία πεντάδα από τα... αστέρια, μετράει τίτλους!

Η πρωτοβουλία είναι κάτι περισσότερο από αξιέπαινη και η οργάνωση αλλά και η ανταπόκριση του κόσμου, αξίζουν συγχαρητηρίων.Τιμώντας το παρελθόν του (αλλά και το παρόν), ένας τόσος μεγάλος σύλλογος, ανεβαίνει ακόμη περισσότερα σκαλοπάτια, πολύ απλά γιατί διδάσκει ήθος και ιστορία στα νέα παιδιά και τους δημιουργεί πρότυπα και τους δείχνει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν για να φτάσουν ψηλά. Η βράβευση της κορυφαίας πεντάδας στην σύγχρονη ιστορία του Παναθηναϊκού συνέδεσε παίκτες από διαφορετικές γενιές και θύμισε πόσο μεγάλες στιγμές έχει χαρίσει στους φιλάθλους του, στα 28 χρόνια που διοικείται από την οικογένεια Γιαννακόπουλου.

Ο πρώτος που βγήκε από τη φυσούνα, με τα τεράστια χέρια του ανοιχτά και υψωμένα για να σφίξει στην αγκαλιά του τους χιλιάδες φιλάθλους που τον χαιρετούσαν και τον ευχαριστούσαν, ήταν ο Στόγιαν Βράνκοβιτς. Στολισμένος και περιποιημένος, ήθελε να απολαύσει αυτή τη βραδιά και πιστέψτε μας – όπως μας εκμυστηρεύτηκε στο Ζάγκρεμπ όπου τον συναντήσαμε πριν από δύο εβδομάδες – προετοιμαζόταν για την συναισθηματική έκρηξη που θα του προκαλούσε η επιστροφή του στο ΟΑΚΑ. Στα τέσσερα χρόνια (1992-96), που φόρεσε τη φανέλα του Παναθηναϊκού, δεν πρόλαβε να στεφθεί πρωταθλητής Ελλάδας, αλλά κατέκτησε δύο Κύπελλα (1993 & 1996) κι έβαλε την σφραγίδα του στην πρώτη Ευρωλίγκα του ελληνικού μπάσκετ (1996).

Βράνκοβιτς: «Απίστευτο που είμαι στους πέντε κορυφαίους!»

«Δεν υπάρχει φορά που να επιστρέφω σ’ αυτό το γήπεδο και να μην κατακλύζομαι από σπάνια συναισθήματα, που με κάνουν να νιώθω υπέροχα. Ένιωσα ότι πέρασαν από μπροστά μου τα καλύτερα μου χρόνια και η αγάπη των φιλάθλων και των ανθρώπων του Παναθηναϊκού, είναι ένα από τα μεγαλύτερα “παράσημα” στη ζωή μου! Συγκινήθηκα πολύ που είδα παλιούς φίλους, απλούς, άγνωστους ανθρώπους να με χαιρετούν εγκάρδια και να μ’ ευχαριστούν για την προσφορά μου, αλλά πιο πολύ απ’ όλα με άγγιξε η παρουσία του Παύλου και του Θανάση Γιαννακόπουλου, που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους σ’ αυτόν τον σύλλογο. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράφω όσα αισθάνθηκα απόψε (σ.σ.: χθες). Να σας πω την αλήθεια, πραγματικά εξεπλάγην που επιλέχθηκα σ’ αυτή την πεντάδα και βραβεύτηκα ως ένας από τους πέντε καλύτερους στη σύγχρονη ιστορία της ομάδας, γιατί την “πράσινη” φανέλα έχουν φορέσει πάρα πολλοί μεγάλοι παίκτες, που ήταν καλύτεροι από μένα!», μας είπε ο πάντα λακωνικός και λιγομίλητος “Στόϊκο”, με τον οποίο είχαμε την ευκαιρία να κουβεντιάσουμε περισσότερο στην κροατική πρωτεύουσα, στο πλαίσιο της 1ης φάσης του πρόσφατου Eurobasket.

Φώτσης: «Η μεγαλύτερη αναγνώριση!»

Τη σκυτάλη από τον ψηλότερο μπασκετμπολίστα (2,18) που φόρεσε ποτέ την “πράσινη” φανέλα, πήρε ο Αντώνης Φώτσης, που έγινε μέλος της παναθηναϊκής οικογένειας πριν ακριβώς 18 χρόνια (1997), σε ηλικία 16 ετών! «Αυτή η τιμή που μας έγινε, είναι ίσως η μεγαλύτερη αναγνώριση για τις προσπάθειες χρόνων που έχουμε κάνει όλοι μας. Χάρηκα πολύ για την εκτίμηση του κόσμου και ταυτόχρονα συγκινήθηκα για την τιμή που έγινε στην οικογένεια Γιαννακόπουλου, στο πρόσωπο του κ. Παύλου, του οποίου το όνομα δόθηκε στο ιστορικό κλειστό γήπεδο της Λεωφόρου! Ο κ. Γιαννακόπουλος ήταν ένας άνθρωπος με μεγάλο όραμα για τον σύλλογο και θα μείνει στην ιστορία για την τεράστια προσφορά του στον σύλλογο», σχολίασε ο “Batman”, που ήταν 15 χρονών όταν ο Στόγιαν Βράνκοβιτς, “σκέπασε” το ταμπλό του καλαθιού του Παναθηναϊκού και χάρισε στο “τριφύλλι” το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο στην ιστορία της ομάδας.

«Πριν να έρθει στον Παναθηναϊκό, δεν το θυμάμαι γιατί ήμουν μικρός και δεν παρακολουθούσα πολύ! Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω, όμως, την τάπα στο Παρίσι και ότι ήταν ένας παίκτης, που με το κορμί και τα μεγάλα του χέρια, δεν έκοβε απλά τα σουτ και περιόριζε τη θέα του καλαθιού, αλλά πολύ συχνά απέτρεπε τον αντίπαλο από το να πάρει την προσπάθεια. Ήταν από τους κορυφαίους αμυντικούς όλων των εποχών!», υπερθεμάτισε ο 34χρονος Αντώνης Φώτσης, που είναι ο νεότερος της κορυφαίας πεντάδας στην σύγχρονη ιστορία των “πρασίνων”. Φέτος, μπαίνει στον 11^ο χρόνο του στην ομάδα (1997-2001, 2002-03, 2008-2011 και 2013 μέχρι σήμερα), έχοντας κατακτήσει 16 τίτλους με “τριφύλλι” στο στήθος.

Αλβέρτης: «Δύσκολο να συνειδητοποιήσω τι έχει γίνει!»

Τρίτος στη σειρά βγήκε ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, η “σημαία” του Παναθηναϊκού, ο άνθρωπος που υπηρετεί την ομάδα εδώ και 25 συναπτά έτη. Από την ηλικία των 16 ετών, όταν και πήρε μετεγγραφή από τη Γλυφάδα, έχει σηκώσει όλους τους τίτλους! Ως παίκτης (25), ως team manager (7) και ως προπονητής (1), 33 ολόκληρα τρόπαια! Πλήρης αφθονία... «Επειδή εγώ, εδώ και 25 χρόνια, ζω μέσα στον Παναθηναϊκό, καμιά φορά η καθημερινότητα σε παρασύρει και δεν μπορείς να συνειδητοποιήσεις τι έχεις κάνει, ποια είναι η προσφορά σου, πόσο έχουν περάσει τα χρόνια... Σίγουρα έχεις κάποιες αναμνήσεις, αλλά δεν έχεις πολλές φορές την ευκαιρία να ξαναβρεθείς δίπλα σε ανθρώπους, με τους οποίους έχει αγωνιστεί από κοινού για να πετύχεις κάποιους στόχους κι όλα αυτά να τα βλέπεις μαζεμένα σε ένα video wall! Είναι στιγμές ιδιαίτερες, που φέρνουν συγκίνηση, είτε το θέλουμε, είτε όχι και σίγουρα ήταν μία βραδιά ξεχωριστή και για μας τους πέντε αλλά και για την οικογένεια Γιαννακόπουλου, που τόσο πολύ έχει στηρίξει αυτόν σύλλογο.» επεσήμανε ο εμβληματικός αρχηγός της ομάδας, τονίζοντας ότι τέτοιες εκδηλώσεις βοηθούν τα νέα παιδιά να συλλάβουν το μεγαλείο και την τεράστια ιστορία του Παναθηναϊκού...

«Πραγματικά νιώθω πολύ τυχερός που είχα τη δυνατότητα να αγωνιστώ για μία τόσο ξεχωριστή ομάδα, για τόσο ξεχωριστούς ανθρώπους που στήριξαν και στηρίζουν αυτή την προσπάθεια, όπως είναι ο κ. Παύλος, ο κ. Θανάσης και ο Δημήτρης. Είναι μεγάλη ευλογία, όπως μεγαλείο για τους παίκτες είναι η απίστευτη στήριξη των φιλάθλων, που βάζουν πλάτη στις χαρές και στις λύπες και θα το κάνουν και στο μέλλον! Το χρειάζεται πολύ άλλωστε, η νέα προσπάθεια που γίνεται φέτος, με νέο προπονητή, με όρεξη, νέες ιδέες, πολύ δυνατό ρόστερ και είμαι σίγουρος ότι θα πάμε καλά!», κατέληξε ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, που από φέτος, μετά από 25 χρόνια στην ανδρική ομάδα, ως παίκτης, team manager και προπονητής, ανέλαβε την τεχνική διεύθυνση των ακαδημιών του “τριφυλλιού”.

Μποντιρόγκα: «Δεν υπάρχουν πολλοί σύλλογοι σαν τον Παναθηναϊκό!»

Ακολούθησε ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα, που στα τέσσερα χρόνια (1998-2002) που αγωνίστηκε στο ΟΑΚΑ, συνέδεσε το όνομά του με τρία πρωταθλήματα (1999, 2000 & 2001) και δύο ευρωπαϊκά τρόπαια (2000 & 2002), επιτυχίες που τον έκαναν κάτι παραπάνω από αγαπητό στις τάξεις των φιλάθλων της ομάδας. «Για μένα ήταν τεράστια τιμή που αγωνίστηκα τέσσερα χρόνια με τη φανέλα του Παναθηναϊκού κι έπαιξα για αυτούς τους υπέροχους φιλάθλους! Ήταν σίγουρα η καλύτερη περίοδος της καριέρας μου και παρ’ ότι έχω επιστρέψει αρκετές φορές, από τότε που έφυγα από την ομάδα και στα Πατήσια και στο ΟΑΚΑ ως αντίπαλος, κάθε φορά που μπαίνω σ’ αυτό το γήπεδο, νιώθω ότι γυρίζω στο σπίτι μου! Έχουν περάσει 13 χρόνια από τότε και η αγάπη που εισπράττω γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη... Είναι κάτι πολύ σπάνιο και νιώθω ευλογημένος που νιώθω αυτά τα συναισθήματα! Είναι σαν να μην έχω φύγει ποτέ και ουσιαστικά αυτό ισχύει! Γιατί πάντα θα είμαι ένας μέλος αυτής της μεγάλης οικογένειας...», δήλωσε στο gazzetta.gr ο άλλοτε “μυστικός πράκτωρ Μποντ”, που πλέον είναι μέλος του κεντρικού γραφείου της FIBA.

«Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πόσοι μεγάλοι παίκτες έχουν περάσει απ’ αυτή την ομάδα και έχουν συμβάλλει στην εδραίωση μίας τόσο μεγάλης παράδοσης που έχει δημιουργήσει ο Παναθηναϊκός στο ευρωπαϊκό μπάσκετ! Απ’ αυτή και μόνο την άποψη, αισθάνομαι ότι η βράβευσή μου, είναι από τις σπουδαιότερες στιγμές της καριέρας μου...», σχολίασε ο αγαπημένος της “πράσινης” κερκίδας, “Ντέκι”, που συγκινήθηκε πολύ αντικρίζοντας μετά από πολλά χρόνια τον Παύλο Γιαννακόπουλο... «Ο χρόνος μπορεί να περνάει, σε καμία περίπτωση όμως, δεν αφαιρεί και δεν διαγράφει τα πεπραγμένα του ιδίου και της οικογένειάς του, γι’ αυτόν τον σύλλογο! Του είμαι ευγνώμων και χάρηκα πολύ για την τιμή που του έγινε και που το όνομά του δόθηκε στο παλιό κλειστό γυμναστήριο της ομάδας!», υπερθεμάτισε ο 42χρονος σήμερα Σέρβος παλαίμαχος διεθνής άσος.

Διαμαντίδης: «Όποιος έρχεται στον ΠΑΟ, ξέρει που βρίσκεται!»

Τελευταίος έκανε την εμφάνισή του, αγκαλιά με την κόρη του, ο νυν αρχηγός του “τριφυλλιού” που μπαίνει στον 12^ο και τελευταίο (όπως ο ίδιος επανέλαβε χθες) χρόνο του στην ομάδα, έχοντας στο ενεργητικό του 21 τίτλους με την “πράσινη φανέλα”. «Είναι τεράστια τιμή να αποτελείς μέλος μία τόσο σπουδαίας πεντάδας και νιώθω πολύ τυχερός που αγωνίστηκα με τους τρεις από τους τέσσερις που βραβεύτηκαν μαζί με μένα. Με τον Μποντίρογκα έπαιξα μόνο ως αντίπαλος και διαπίστωσα πόσο τρομερός παίκτης ήταν... Είναι σύμβολο για το ευρωπαϊκό μπάσκετ κι αυτό δεν χρειάζεται να το πω εγώ, το ξέρουν όλοι! Με τον Αντώνη και τον Φράγκι, αισθάνομαι μεγαλύτερη οικειότητα, γιατί είμαστε πολλά χρόνια συμπαίκτες, τους έχω ζήσει πολύ και ως ανθρώπους και πραγματικά, πέρα από τιμή ήταν και χαρά μου που περάσαμε τόσα πολλά μαζί. Με τον Φώτση, είμαστε ακόμη συμπαίκτες, ενώ ο Αλβέρτης, ήταν και συμπαίκτης και προπονητής και team manager, τόσα χρόνια μαζί! Για τον Βρανκοβιτς τι να πω; Τον θυμάμαι, παιδάκι όταν ήμουν, να σκεπάζει τα καλάθια με τα τεράστια χέρια του! Ήταν ένα φόβητρο μέσα στη ρακέτα και η τάπα του στον τελικό του Παρισιού, θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη όλων αγαπούν τον Παναθηναϊκό!», ήταν τα πρώτα λόγια του Δημήτρη Διαμαντίδη στο gazzetta.gr, λίγο πριν αναχωρήσει από το γήπεδο.

«Θεωρώ ότι όποιος γίνεται μέλος του Παναθηναϊκού, πάνω-κάτω ξέρει σε ποιον σύλλογο έρχεται, ποιοι είναι οι στόχοι του και τι πρέπει να κάνει... Από ‘κει και πέρα, σίγουρα αυτή η γιορτή ήταν ένα σπουδαίο δείγμα της δυναμικής της ομάδας, αλλά και μία πρώτη γεύση του πως είναι να παίζεις μπροστά σε 15-20.000 χιλιάδες κόσμο! Εύχομαι τα νέα παιδιά που προστέθηκαν φέτος στο ρόστερ, να ζήσουν ανάλογες στιγμές σαν κι αυτές που βιώσαμε κι εμείς στην ομάδα...», μας είπε ο 35χρονος αρχηγός του “τριφυλλιού”, που δεν εκτοξεύει λόγια στην τύχη και γνωρίζει, ότι η πραγματοποίηση της ευχής που έκανε, θα του δώσει την ευκαιρία να ολοκληρώσει την μεγάλη καριέρα του (στο τέλος της εφετινής σεζόν), με την κατάκτηση ενός ή περισσότερων τίτλων.