Η διαφορά του περυσινού με το εφετινό 5/5!

Πέρυσι στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ισπανίας, η διαδρομή προς το αήττητο (5-0) με το οποίο ολοκληρώθηκε η 1^η φάση των αγώνων στη Σεβίλλη, ήταν λίγο πιο βατή κι ανάλαφρη. Εύκολο κι εντυπωσιακό ξεκίνημα με τη Σενεγάλη, ξεμούδιασμα με αναμμένα λίγο τα αίματα κόντρα στις Φιλιππίνες και επαγγελματική εμφάνιση με κεκτημένη ταχύτητα εναντίον του Πουέρτο-Ρίκο... Αίφνης να σου το 3/3, πριν το πρώτο ρεπό που ήρθε καλοδεχούμενο και χωρίς απώλειες, έτσι ώστε να σχεδιαστεί με καλή ψυχολογία και την απαραίτητη συγκέντρωση το πλάνο για τα δύο πιο σημαντικά ματς του ομίλου, κόντρα σε ποιοτικές και ταλαντούχες όπως η Κροατία, που ενώ είχε νικήσει την Αργεντινή, τα έκανε μαντάρα χάνοντας από τους Σενεγαλέζους και μοιραία μπήκε αγχωμένη στην μάχη με την Ελλάδα.

Κάπως έτσι, λοιπόν, η “Hrvatska” έχασε από τα αποδυτήρια, με τους Έλληνες διεθνείς να “πατάνε το γκάζι” και απέναντι στους “γκαούτσος” και παίζοντας ελκυστικό μπάσκετ, δεν πήραν απλά αήττητοι την πρώτη θέση, αλλά συνάμα απέκτησαν και την ταμπέλα του φαβορί στο πρώτο νοκ-άουτ με την Σερβία. Οι “ορλόβι” (τους είχαμε νικήσει στο πρώτο φιλικό προετοιμασίας στο Πο), είχαν χάσει και από τις τρεις υπολογίσιμες ομάδες (Γαλλία, Ισπανία και Βραζιλία) του ομίλου της Γρανάδα και πήραν την πρόκριση ως 4^οι, χάρη σε δύο εύκολες επί της Αιγύπτου και του Ιράν. Τη συνέχεια λίγο-πολύ όλοι την ξέρουμε, με τους Σέρβους να κάνουν το καλύτερό τους παιχνίδι κόντρα στην Εθνική μας, να παίρνουν την πρόκριση και να βρίσκουν εξαιρετικό ρυθμό, χάρη στον οποίο έφτασαν μέχρι τον τελικό και το αργυρό μετάλλιο.

Πάμε στα... εφετινά σταφύλια, όμως, που δείχνουν εξίσου νόστιμα και ζουμερά, μένει όμως να δούμε όμως πόσο έχουν ωριμάσει, έτσι ώστε να κυκλοφορήσουν στην αγορά. Η... “δουλειά” στο Ζάγκρεμπ ξεκίνησε διαφορετικά. Η πρεμιέρα κόντρα στα Σκόπια, που παίζουν ένα κοντρολαρισμένο στυλ μπάσκετ, προσαρμοσμένο στο μισό γήπεδο, την καλή κυκλοφορία και τα περιφερειακά σου, ήταν πιο δύσκολη κι επικίνδυνη από τους αθλητικούς Αφρικανούς φουκαράδες που αντιμετωπίσαμε πέρυσι, ενώ στην 2^η αγωνιστική, οι παίκτες του Φώτη Κατσικάρη, κλήθηκαν να δώσουν το ντέρμπι για την πρωτιά του ομίλου και μάλιστα μπροστά σε εχθρικό κοινό. Η διαδικασία μέσα από την οποία η Εθνική “έκλεψε” το ματς μέσα από τα χέρια της “οικοδέσποινας” Κροατίας, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τόνωσε την αυτοπεποίθησή μας και κατέδειξε τον αγωνιστικό χαρακτήρα της ελληνικής ομάδας. Οι δύο όψεις του νικηφόρου αγώνα με την Γεωργία, κόντρα στην οποία προηγήθηκαμε ακόμη και με +28, αλλά χαλαρώσαμε τόσο πολύ στη συνέχεια που η διαφορά έπεσε ακόμη και σε μονψήφιο νούμερο, έδωσε πάτημα στο προπονητικό επιτελείο να αναλάβει δράση...

Οι συστάσεις-παραινέσεις που έγιναν στους παίκτες για επιπλέον συγκέντρωση, έπιασαν τόπο και κόντρα στην Σλοβενία που πάντα μας βγάζει τα συκώτια, οι αντιδράσεις των Ελλήνων παικτών ήταν επαγγελματικές και δεν επέτρεψαν στην ομάδα του Ζντοβτς και του “δικού μας”, Στέφανου Δέδα, να μας απειλήσει ουσιαστικά. Το 4/4 μας χάρισε την πρωτιά, αλλά το οδοιπορικό στην κροατική πρωτεύουσα δεν είχε τελειώσει, υπό την έννοια ότι πρόγραμμα της τελευταίας αγωνιστικής περιελάμβανε νυχτερινή αγγαρεία εναντίον της Ολλανδίας, που μάλιστα καιγόταν για τη νίκη. Έστω κι αν η νίκη και το 5/5 επετεύχθησαν οριακά με τις μηχανές να μη δουλεύουν καλά-καλά ούτε στο ρελαντί, ο στόχος της 1^ης φάσης επετεύχθη εις διπλούν. Τερματίσαμε πρώτοι και αήττητοι κι επιβραβευόμαστε με ζευγάρωμα απέναντι σε έναν υποδεέστερο αντίπαλο, όπως το Βέλγιο.

Σας θυμίζει κάτι η ιστορία; Πέρυσι μετά το 5-0 αποκλειστήκαμε στο νοκ-άουτ της φάσης των “16”, από την ομάδα την οποία νικήσαμε στο πρώτο φιλικό προετοιμασίας. Φέτος είμαστε στο ίδιο έργο θεατές, με τη μόνη διαφορά ότι οι Βέλγοι μας νίκησαν στο πρώτο τεστ προετοιμασίας (χωρίς Σπανούλη και Μπουρούση), στις 9 του περασμένου Αυγούστου στην Αμβέρσα. Προσωπικά πιστεύω ότι η Εθνική ομάδα θα παρουσιαστεί απόλυτα συγκεντρωμενη και προετοιμασμένη να “χτυπήσει” οποιονδήποτε αντίπαλο στα μειονεκτήματά του. Μία ενδεχόμενη και πιθανή νίκη αύριο (12/09) το μεσημέρι (15.30), θα φτιάξει ακόμη περισσότερο τους διεθνείς και ο προημιτελικός με το νικητή Ισπανίας-Πολωνίας, θα είναι ίσως το εφαλτήριο για την μεγάλη αντεπίθεση του ελληνικού μπάσκετ στο διεθνές στερέωμα. Η μεγάλη διαφορά με πέρυσι, είναι ότι στις τάξεις έναν μεγάλη ηγέτη, όπως ο Σπανούλης, που παίρνει την ευθύνη στις δύσκολες στιγμές κι αν κλειστεί, “τιμωρεί” τους αντιπάλους με την δημιουργία. Υπάρχουν δύο μεγάλα κορμιά, που συνδυάζουν αμυντικές κι επιθετικές ικανότητες και μπορούν να προστατεύσουν τη ρακέτα μας από τους ποιοτικούς ψηλούς των αντιπάλων.

Μετά από αγώνες, η Ελλάδα έχει την 7^η καλύτερη επίθεση (μ.ο. 77,4) και την 3^η καλύτερη άμυνα (μ.ο. 68,0) πίσω μόνο από τους Γάλλους και τους Λιθουανούς, ενώ πολύ ψηλά στις σχετικές ομαδικές στατιστικές κατηγορίες, βρίσκεται στις ασίστ (2^η με μ.ο. 23,2, πίσω από τη Σερβία), στην ευστοχία στα δίποντα (57,9%) αλλά και στα κοψίματα (μ.ο. 3,0κοψ.), ενώ κατέχει την 5^η θέση (37,4%) στο ποσοστό από τα 6,75. Σε ατομικό επίπεδο ξεχωρίζει ο Πρίντεζης (1^ος) στην ευστοχία στα δίποντα (69,2%) αλλά και ο Μπουρούσης (64,2%), ο Νικ Καλάθης (4ος) στα τρίποντα (60%) και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, που είναι 4^ος στα κοψίματα (μ.ο. 1,6 κοψ).