Θέμα προσωπικότητας και... φόβου

Η νίκη της Ελλάδας είχε πολλαπλά οφέλη με το μικρότερο εξ αυτών να είναι η βαθμολογική της σημασία. Δεν αντιλέγω, καλή κορυφή του ομίλου, αλλά έτσι κι αλλιώς ο προημιτελικός θα είναι δύσκολος είτε πρώτη τερματίσει στον όμιλο, είτε δεύτερη.

Το αποτέλεσμα με την Κροατία ανέδειξε την προσωπικότητα που διαθέτει αυτό το σύνολο. Η κύρια αμφιβολλία μου πριν το τουρνουά ήταν τι θα συμβεί όταν έρθουν τα δύσκολα. Ξέρουν ποιος πρέπει να κάνει και τι;

Φάνηκε πως ξέρουν και παρά ξέρουν.

Δεν ήταν μόνο ο Σπανούλης. Ναι αυτός άλλαξε το «τσιπάκι», αλλά η ανατροπή δε θα ερχόταν αν δεν έβαζε το σουτ από τη γωνία ο Σλούκας, το fade away ο Μπουρούσης, αν ο Σλούκας δεν δημιουργούσε για τον Πρίντεζη. Αν ο Ζήσης νωρίτερα στην τρίτη περίοδο δεν έκανε δύο «μπούκες», αν ο Μάντζαρης δεν έμπαινε από τα αζήτητα για 3/3 βολές.

Το αποτέλεσμα επίσης ανέβασε τη ψυχολογία των παικτών και του προπονητικού team. Κάθε τέτοια νίκη λειτουργεί ευεργετικά και σε αυτό το κομμάτι (πρωτ)αθλητισμού και επιτρέπει να ατενίσεις με μεγαλύτερη αισιοδοξία το μέλλον.

Στο αγωνιστικό μέρος του ματς η Ελλάδα για 34 περίπου λεπτά έπαιζε άσχημα, είχε τραγικά ποσοστά στα σουτ τριών πόντων, δέχθηκε στην τρίτη περίοδο 24 πόντους και όμως βρέθηκε να χάνει ΜΟΝΟ με διαφορά 6 πόντων με την έναρξη της τελευταίας περιόδου.

Αναφέρω τούτο (Σκουντέικο αυτό αλλά μου αρέσει και το κλέβω) δίοτι σε ένα νορμάλ ματς έπρεπε να είναι η διαφορά στους 12 πόντους τουλάχιστον.

Στο 50-60 ο Πρίντεζης πετυχαίνει τρίποντο και «καπάκι» καρφώνει με το σερί των 5 πόντων να είναι περίπου σε 10’’. Οι Κροάτες εκεί αγχώθηκαν και όταν ο Σπανούλης με τρίποντο έκανε το 64-65, απλά φοβήθηκαν.

Οι Κροάτες της τελευταίας δεκαετίας είναι οι μεγαλύτεροι φοβητσιάρηδες στο παγκόσμιο μπάσκετ. Οι διεθνείς μας χωρίς να έχω γνώση επί του θεματός, εικάζω ότι το ψιθύρισαν μεταξύ τους, ότι είδαν τον φόβο στα μάτια τους και πήραν περισσότερη δύναμη.

Το ματς ολοκληρώθηκε και πλέον η Ελλάδα καλείται να συνεχίσει το δρόμο της. Τα παιχνίδια με Σλοβενία, Γερωγία και Ολλανδία είναι ιδανικά για δοκιμές, αλλά κυρίως είναι ιδανικά για να κρύψουν πράγματα από τους αντιπάλους τους στη συνέχεια του τουρνουά. Στο παιχνίδι με την ΠΓΔΜ έτρεχαν δύο συστήματα όλη την ώρα, με την Κροατία άντε να έβαλαν 1-2 ακόμη.

Στα νοκ άουτ θα εμφανίσουν πολλές και διάφορες νέες κινήσεις.

ΥΓ: Το καλάθι του Μπουρούση αν το είχε πετύχει ο Νοβίτσκι θα μας είχαν πρήξει. Εννοείται πως δε συγκρίνω τους δύο παίκτες, δεν πλησιάζει καν ο ένας τον άλλον, αλλά το fade away του Μπουρούση ήταν ίσως το πιο κρίσιμο καλάθι του ματς.

Βέβαια ο Ντιρκ το κάνει 10 φορές σε κάθε παιχνίδι.

ΥΓ2: Δε φαντάζεστε πόσο δύσκολο είναι να παρακολουθείς ολόκληρο ματς από τον πάγκο, να είσαι ο μόνος που δεν έχεις παίξει από τους 12 και να μπαίνεις να βάζεις 3/3 βολές λόγω μικροτραυματισμού συμπαίκτη σου. Πολλά συγχαρητήρια στον Μάντζαρη.

ΥΓ3: Η Ιταλία με εκθέτει. Μεγαλύτερο «κωλοχανείο» δεν έχω δει. Στα νοκ άουτ βέβαια μπορεί να κάνουν ζημιές και τότε Πετρίδης και Παυλάκης (και πολλοί άλλοι) θα κρυφτούν.