Νικήσαμε τη βιασύνη και την προσμονή μας

Φράσεις τύπου «κάθε αρχή και δύσκολη» ή «κρύβει παγίδες» ακούγονται και είναι κλισέ σε πρεμιέρες μεγάλων διοργανώσεων, αλλά τις περισσότερες φορές είναι ρεαλιστικές. Μπορεί να μην πάθαμε καμιά ζημιά, μπορεί να μην κινδυνεύσαμε, αλλά όσο το ματσάκι ήταν στους 7-8 πόντους τόσο έτρεμε το φυλλοκάρδι μας να μην πάμε έτσι μέχρι τέλους.

Ηταν τόσο μεγάλη η διαφορά ποιότητας των δύο ομάδων που έμοιαζε παράλογο το γεγονός ότι η ΠΓΔΜ κατάφερε επί 30 λεπτά να αντισταθεί και να προβάλει εμπόδια, με το... ξεμπούκωμα στο τελευταίο 10λεπτο (26π. στην επίθεση) να είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Το συμπέρασμα είναι ότι βιαζόμασταν, βιαζόμασταν να φτάσουμε εκεί που πιστεύουμε ότι ανήκουμε. Η προσμονή φαινόταν από το πρώτο τζάμπολ, μέχρι τη στιγμή που αντιληφθήκαμε πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να ζητάμε το κάτι παραπάνω απ' αυτό που βιώνουμε εκείνη την στιγμή. Βιαζόμασταν λοιπόν για να «καθαρίσουμε» το ματς, θέλαμε σαν τρελοί να τρέξουμε στον αιφνιδιασμό και να εκμεταλλευτούμε το ασφυκτικό πρέσινγκ στα 3/4 του παρκέ που μας χάριζε τη μία μπάλα μετά την άλλη.

Τα λάθη που κάναμε σε αιφνιδιασμούς τριών εναντίον δύο ή τριών εναντίον ενός ήταν ενδεικτικά της προσπάθειας να ακολουθήσουμε κατά γράμμα την τακτική μας, δηλαδή να κλέψουμε μπάλες και να δώσουμε γρήγορο ρυθμό στο παιχνίδι. Θυμάμαι τον Κατσικάρη να βροντοφωνάζει από το Ακρόπολις «άλλο ταχύτητα, άλλο βιασύνη» και θα πρέπει αυτό να το περάσουμε σιγά - σιγά στην πράξη γιατί ακολουθούν πιο δύσκολα παιχνίδια που η προσμονή μπορεί να αποτελέσει κακός σύμβουλος.

Κατά τα άλλα, η Εθνική πήγε το ματς όπως περίπου ήθελε. Μετά το πρώτο 5λεπτο εκμεταλλεύτηκε την υπεροπλία κοντά στο καλάθι (46 πόντους από τη ρακέτα) και είναι χαρακτηριστικό πως υπήρχε μεγάλη ανισορροπία στην προσφοράς ανάμεσα στους «κοντούς» και τους «ψηλούς». Μέχρι το 18', οι τρεις ψηλοί (Μπουρούσης, Κουφός, Πρίντεζης) είχαν πετύχει τους 18 από τους 31 πόντους, είχαν μαζέψει τα 14 από τα 22 ριμπάουντ, καλύπτοντας ουσιαστικά την αστοχία από την περιφέρεια και το γεγονός ότι ο Σπανούλης κινούνταν στα επίπεδα των φιλικών.

Αυτός που «ξεκλείδωσε»την περιφέρεια ήταν ο Σλούκας που όσο πατούσε στο παρκέ ήταν ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στους κοντούς και τους ψηλούς. Σε 13 λεπτά ήταν ο... Mr 100% με απόλυτη ευστοχία στα σουτ, «καθαρό» μυαλό, διάβασμα όλων των φάσεων και δημιουργία με απόλυτη αξιοποίηση του εκάστοτε σέντερ. Μαζί με τον εκπληκτικό Πρίντεζη που συνεχίζει με τη φόρα των φιλικών, ήταν μακράν οι MVP, αποδεικνύοντας βεβαίως το βάθος μιας ομάδας που στην πρεμιέρα ανέδειξε σε κορυφαίο έναν παίκτη που ήρθε από τον πάγκο ως τρίτη ή τέταρτη αλλαγή.

Στην άμυνα, το πλάνο λειτούργησε όπως το είχε σχεδιάσει ο Κατσικάρης, με την Εθνική να δέχεται 65 πόντους, το πλαφόν δηλαδή των πόντων που δεχόταν στα φιλικά απέναντι σε ομάδες αντίστοιχου επιπέδου. Η ΠΓΔΜ... μπουπούναγε την μπάλα από παντού, σαν τα παιχνίδια που παίζαμε μικροί στην παιδική χαρά και κατά διαστήματα έμοιαζε να πνίγεται τόσο πολύ που αναγκαζόταν να πετάξει την μπάλα, μην έχοντας άλλη επιλογή.

Είναι σαφές πως δεν έχει καμία σχέση αυτή η ομάδα με την αντίστοιχη του Μακάλεμπ και του Αντιτς, αλλά η πρεμιέρα είναι ύπουλο πράγμα και το είδαμε επί 30 λεπτά, όταν είχαμε διπλάσια ποσοστά σε δίποντα, ριμπάουντ, ασίστ και δεν μπορούσαμε να τελειώσουμε το ματς.

Το πρώτο μας παιχνίδι λοιπόν ήταν τάλε κουάλε με την εικόνα στα περισσότερα φιλικά παιχνίδια, με ελαφριά βελτίωση - δεδομένου του αντιπάλου - στα ριμπάουντ. Εχουμε να διορθώσουμε πράγματα στην επίθεση και το δεύτερο τεστ με την Κροατία είναι σαφώς πιο ισχυρό και πιο αντιπροσωπευτικό.

Ισως κι αυτό το ματς να είναι κριτήριο όχι για την συνολική πορεία, αλλά για τον χαρακτήρα, την συγκέντρωση και τη διαχείριση των δύσκολων καταστάσεων σ΄ένα εχθρικό γήπεδο. Θα χρειαστούμε σαφώς μεγαλύτερη βοήθεια από την περιφέρεια, περισσότερο «καθαρό» μυαλό, καθώς δεν πρόκειται οι Κροάτες να κάνουν τόσα λάθη σαν κι αυτά που έκανε η ΠΓΔΜ στο κατέβασμα της μπάλας. Θα χρειαστεί να παίξουμε περισσότερο ξύλο, θα είναι λιγότερες οι φάσεις που θα προκύψουν ξεκάθαρα πλεονεκτήματα και βεβαίως θα είναι μια ομάδα που θα τιμωρεί αυστηρά βιασύνη σαν τη σημερινή.