Σα να παίζουν με έξι παίκτες

Το 2003 η Λιθουανία κατέκτησε το Eurobasket στη Σουηδία και μετά το τέλος του τελικής αναμέτρησης με τους Ισπανούς ο Λάζαρος Βορεάδης που σφύριζε το ματς είχε κάνει την εξής δήλωση: «Για 40 λεπτά είχαν την αίσθηση πως οι Λιθουανοί έπαιζαν με έξι παίκτες».

Αυτό ακριβώς νιώθω εδώ και 20 μέρες περίπου παρακολουθώντας τα ματς του Ολυμπιακού. Οι «ερυθρόλευκοι» βγάζουν τόση ενέργεια στην άμυνά τους και στην άλλη πλευρά είναι τέτοιο το passing game τους χάρη στις ιδανικές (συνήθως) αποστάσεις τους που πολλές φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να μετράω κόκκινες φανέλες στο παρκέ.

Παρόμοια αντίδραση υπήρξε και στο τρίτο δεκάλεπτο του παιχνιδιού με τον Άρη. Σε αυτό το χρονικό διάστημα οι παίκτες του Γιάννη Σφαιρόπουλου φρόντισαν να αυξήσουν όχι τον αριθμό των παικτών επί του παρκέ, αλλά την πίεση στην άμυνά τους η οποία έφερνε μαζί της και το δώρο του αιφνιδιασμού στην άλλη πλευρά.

Πλέον το τσιπάκι γυρίζει για το ματς με τη Φενέρμπαχτσε, παιχνίδι το οποίο θα έχουμε την ευκαιρία να το συζητήσουμε εντός των επόμενων ημερών.

ΥΓ: Πολύ χάρηκα που είδα στο ΣΕΦ ανθρώπους που έχουν τιμήσει τον Ολυμπιακό και το ελληνικό μπάσκετ. Ο coach Ιωαννίδης (για μένα είναι προπονητής και όχι πολιτικός), ο Παναγιώτης Φασούλας, ο Λιν Γκριρ που πετάχτηκε για δυο μέρες από την Τουρκία όπου αγωνίζεται και δεν έχασε την ευκαιρία να επισκεφτεί το ΣΕΦ, ο Παναγιώτης Γιαννάκης έστω και ως σχολιαστής της τηλεόρασης…

Κόσμος δεν ήρθε όμως. Κρίμα για την προσπάθεια που κάνει η ομάδα το τελευταίο διάστημα. Με το ζόρι 1000 άνθρωποι βρέθηκαν στις κερκίδες.