Το «mea culpa» είναι λατινική έκφραση!

Είναι προφανές ότι ο πολύγλωσσος και πολύφερνος, εύστροφος, πολυδιαβασμένος και κατά τα άλλα συμπαθής, Αντρέα Τρινκιέρι, δεν μπήκε ποτέ στο "πετσί" της ελληνικής πραγματικότητας, δεν κατάλαβε ποτέ πόσο τυχερός ήταν, όταν ο πρόεδρος της ΕΟΚ του ανέθετε την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Ελλάδας ή δεν απέκτησε ποτέ συναίσθηση του έργου που ανέλαβε! Όσοι τον έχουν γνωρίσει από κοντά και έχουν συζητήσει μαζί του, πέρα από την ευδιάκριτη μόρφωση και παιδεία που διαθέτει σαν άνθρωπος, μπορούν να βεβαιώσουν ότι και μπάσκετ ξέρει και ενδιαφέρουσες ιδέες έχει! Μέχρι εδώ καλά...

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι όλοι όσοι παρακολουθούμε στενά τα τεκταινόμενα γύρω από την Εθνική ομάδα, διαπιστώσαμε ουκ ολίγες στενοκέφαλες αποφάσεις από πλευράς του Ιταλού ομοσπονδιακού τεχνικού... Ωστόσο, ήταν δύσκολο να τις καταγράψουμε, γιατί έτσι θα παρεμβαίναμε στο έργο του και θα δημιουργούσαμε πρόβλημα στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα πριν καν αρχίσει το 38ο Ευρωμπάσκετ, από το οποίο όλοι περιμέναμε αν όχι ένα μετάλλιο, τουλάχιστον την εξασφάλιση της απευθείας συμμετοχής της Ελλάδας στο Μουντομπάσκετ του 2014. Μετά τον αποκλεισμό της Ελλάδας από την οκτάδα του τουρνουά και ταυτόχρονα από το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Ισπανίας καθώς και την κατάληψη της διόλου τιμητικής 11ης θέσης στην Ευρώπη, αναλύσαμε διεξοδικά τις απόψεις μας και καταλογίσαμε τις ευθύνες εκεί που κρίναμε ότι αναλογούν, σε εκτενές άρθρο του gazzetta.gr (http://www.gazzetta.gr/basketball/article/543678/mayro-koyti-toy-nayagioy) με τίτλο "Το μαύρο κουτί του ναυαγίου!".

Δυστυχώς, περιμέναμε διαφορετική αντιμετώπιση από τον 45χρονο προπονητή που στη διάρκεια της προετοιμασίας ζητούσε από τους παίκτες του να τον κοιτούν στα μάτια και να του λένε την αλήθεια, γιατί εκείνος φοράει παντελόνια! Είμαστε σε θέση να προσπεράσουμε τις δηλώσεις, που ο ίδιος αρνήθηκε ότι έκανε σε ρωσική ιστοσελίδα και σύμφωνα με τις οποίες "πρέπει πλέον να ασπαστούμε το μοντέλο μπάσκετ που υιοθέτησε η έκπληξη της διοργάνωσης Ουκρανία" και αυτό γιατί μέσες άκρες, περί στροφής σε ένα στυλ πιο αθλητικού μπάσκετ, μίλησε και στη συνέντευξη Τύπου μετά τον τελευταίο αγώνα με την Κροατία, χωρίς απλά να αναφέρει το όνομα της ομάδας του Μάϊκ Φρατέλο.

Αλλά, όσα υποστήριξε στη συνέντευξη που παραχώρησε σε αθλητική ιστοσελίδα από το Καζάν όπου βρίσκεται, όχι απλά προσβάλουν τη νοημοσύνη μας (σαν μπασκετική χώρα), όχι απλά εκθέτουν τους συνεργάτες του και κάποιους από τους παίκτες του, αλλά αποδεικνύουν ότι ο φίλτατος Αντρέα δεν ζύγισε ποτέ το βάρος της αποστολής που ανέλαβε και γι' αυτό τώρα, 12 μέρες μετά το "βατερλό" της Σλοβενίας, δηλώνει ανυπόμονος να συνεχίσει το έργο του, τιμώντας το διετές συμβόλαιο που υπέγραψε. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι αν δεν είχαμε τραυματισμούς και ειδικότερα αν δεν τραυματιζόταν ο καλύτερος μας παίκτης (Σπανούλης) στο δεύτερο παιχνίδι της διοργάνωσης, η πορεία μας θα ήταν καλύτερη! Θα συμφωνήσουμε λοιπόν, ότι είμαστε άτυχοι, αλλά τόσο οι τραυματισμοί όσο και η έλλειψη τύχης όμως, είναι μέσα στο πρόγραμμα. Να μας συγχωρεί λοιπόν, ο κ. Τρινκιέρι, όμως, δεν μπορεί να μιλάει για κούραση από τους συνεχόμενους αγώνες, για... κάτι που κάθε φορά συνέβαινε ή για έλλειψη χημείας, όταν γι' αυτό προσελήφθη. Αυτή η Εθνική ομάδα με 1,5 μήνα προετοιμασία, με πολύ λιγότερες απώλειες από τους αντιπάλους, με μεγάλη διάθεση διάκρισης από τους πολύ έμπειρους παίκτες, είναι θαύμα που απέτυχε...

Και γι' αυτό το θαύμα, οι ευθύνες του Μιλανέζου προπονητή είναι μεγάλες. Σε αυτές τις ώρες, λοιπόν, της περισυλλογής, της ανάλυσης της αποτυχίας και των σκέψεων για την χάραξη της επόμενης μέρας, θα ήταν προτιμότερο για τον Ιταλό τεχνικό, να παρουσιάσει ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο. Σαφώς πιο υπεύθυνο και με διάθεση να παραδεχτεί τα πολλά λάθη που έκανε και να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί...

Χωρίς φανφάρες και δικαιολογίες της πλάκας, χωρίς ψέματα (οι περισσότεροι παίκτες, ο manager Νίκος Φιλίππου, οι βοηθοί του, όλοι ήξεραν ότι ήθελε να "κόψει" τον Μπουρούση), χωρίς ξεκατινιάσματα (εξέθεσε τους βοηθούς ότι τάχα "έδωσαν" στους δημοσιογράφους την ομιλία μετά την ήττα με την Φινλανδία), αλλά με αίσθημα ευθύνης... Αντρέα, στον αθλητισμό και δει στο μπάσκετ υπάρχει η νίκη και η ήττα! Κι εσύ έπαιξες, έχοντας κορυφαίο υλικό κι έχασες παταγωδώς. Απλά παραδέξου του σαν άντρας... Όπως άλλωστε, έλεγες στους παίκτες, εσύ φοράς παντελόνια... Όλα τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση...