Το «γιατρικό» του Παναθηναϊκού λέγεται... Ολυμπιακός!

Ο Αντώνης Καλκαβούρας επιχειρεί τον καθιερωμένο απολογισμό του μπασκετικού τριημέρου. Η «ερυθρόλευκη» σανίδα σωτηρίας του «τριφυλλιού», οι λόγοι της επιθετικής καθίζησης των Πειραιωτών, οι ευχάριστες εκπλήξεις του πρωταθλήματος και οι «βίοι αντίθετοι» για ΠΑΟΚ και Άρη.

Ανταγωνιστικές αποδόσεις στο Μιλγουόκι Μπακς – Μέμφις Γκρίζλις με 0% Γκανιότα*. *Το 0% γκανιότα αφορά την επιλογή ''Νικητής αγώνα'' πριν την έναρξη σε επιλεγμένα παιχνίδια. (21+)!

Η 5η αγωνιστική της Basket League μπορεί να μην μας έκανε «πλουσιότερους» σε μπασκετική «σοφία», ούτε να μας δίδαξε πράγματα που δεν ξέραμε μέχρι τώρα, μοιραία όμως, ο σχολιασμός της δεν θα μπορούσε να μην περιλαμβάνει τα συμπεράσματα από το δεύτερο εφετινό ντέρμπι των «αιωνίων» στον Φάληρο, έστω κι αν αυτό διεξήχθη για την Euroleague.

Θα 'λεγε λοιπόν κανείς, ότι μετά από σχεδόν 13 μήνες στον «πράσινο» πάγκο, ο Τσάβι Πασκουάλ καταφέρνει με μεγάλη συνέπεια αυτό για το οποίο προσελήφθη, τιμώντας και με το παραπάνω το παχυλό κλειστό συμβόλαιο 2,5 χρόνων που του έδωσε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, αμέσως μετά την περυσινή συντριβή (88-63) της 2ης αγωνιστικής στο Στάδιο «Ειρήνης και Φιλίας».

Έκτοτε, ο 45χρονος Καταλανός τεχνικός μπορεί να έχασε τα δύο πρώτα ευρωπαϊκά ματς με τον Ολυμπιακό, ωστόσο, αποδεικνύεται ολοένα και πιο πειστικά, master της τακτικής και της αγωνιστικής μεταμόρφωσης της ομάδας του. Γιατί μόνο τυχαίο δεν μπορεί να είναι, ότι την ώρα που η σύσσωμη η φίλαθλη κοινή γνώμη θεωρεί τους «ερυθρόλευκους» ποιοτικά καλύτερη και πιο συμπαγή ομάδα, εκείνος οδηγεί τον «Εξάστερο» σε μία νίκη μετά την άλλη, διαψεύδοντας όλα τα προγνωστικά!

Όλα ξεκίνησαν στον περυσινό νοκ-άουτ ημιτελικό του Κυπέλλου, όταν το «τριφύλλι» κατέβηκε στο Φαληρικό Στάδιο για να παίξει τα ρέστα του και μετά από 3 σερί ήττες από τους Πειραιώτες σε Ελλάδα και Ευρώπη, να κάνει την ολική επαναφορά μέσω της πρόκρισης στον τελικό. Εκείνο το 67-77 της 16ης Ιανουαρίου, έμελλε να είναι το έναυσμα για το τέλος της «παράδοσης» που είχε «χτίσει» έως τότε ο Γιάννης Σφαιρόπουλος κόντρα στον Παναθηναϊκό.

Αν οι «πράσινοι» έχαναν θα βρίσκονταν στα... σχοινιά με 4 ήττες σε ισάριθμους αγώνες μέχρι εκείνη τη στιγμή από τον «αιώνιο αντίπαλό» τους και πέρα από το πρώτο τρόπαιο, κανείς δεν ξέρει αν θα είχαν τη δύναμη όχι να πάρουν το πλεονέκτημα έδρας στα playoffs της Euroleague, αλλά ούτε καν την πρόκριση στην πρώτη 8άδα! Εκείνο το βράδυ, όμως, άλλαξαν όλα. Και απ' ότι φάνηκε στην πορεία το «σκανάρισμα» του Πασκουάλ στα ατού του Ολυμπιακού δεν ήταν προσωρινό.

Ακολούθησαν άλλη μία εύκολη νίκη στον επαναληπτικό του πρωταθλήματος και η μεγάλη ανατροπή στους τελικούς των playoffs, απέναντι στους δευτεραθλητές Ευρώπης, που λόγω... πούλμαν, έδρας και μεγαλύτερης ποιότητας, προέβαλαν ως ακλόνητο φαβορί για τον τίτλο. Για να φτάσουμε στην εφετινή σεζόν, όπου τα πρώτα φιλικά δείγματα των πρωταθλητών, τα νυχτοπερπατήματα της Μόσχας και η καθαίρεση του Καλάθη από αρχηγό (!), έφερναν τον Παναθηναϊκό σε μειονεκτική θέση.

Στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, η αλήθεια είναι ότι οι «πράσινοι» είχαν το πλεονέκτημα να αντιμετωπίσουν τον Ολυμπιακό χωρίς τον Σπανούλη και με άδειες κερκίδες. Το ότι κατάφεραν να κερδίσουν για 3η συνεχή φορά, όμως, παίζοντας άσχημα και ανατρέποντας μία διαφορά 9 πόντων στο τελευταίο 5λεπτο, όμως, πέρα από... σφυγμό, έδωσε στους παίκτες και τον προπονητή την απαραίτητη πίστωση χρόνου για να βρουν τα πατήματά τους σε μία χρονιά που μόλις είχε αρχίσει...

Από εκείνο το ματς και μετά η πορεία των δύο ομάδων ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη. Οι Πειραιώτες δεν ξανάχασαν στην Ελλάδα κι «έφτασαν» στο τζάμπολ του δεύτερου εφετινού ντέρμπι με συνολικό ρεκόρ 8-1, ενώ οι «νταμπλούχοι» με αντίστοιχο 5-4 (θα μπορούσε να είναι και 4-5 αν δεν έμπαινε το νικητήριο τρίποντο του Παππά με την Φενέρ), έχοντας εν τω μεταξύ μείνει εκτός τελικού του Κυπέλλου (!) για πρώτη φορά μετά από 13χρόνια! Και με τρία ματς-φωτιά (με Χίμκι εντός, Εφές εκτός και Ρεάλ), να ακολουθούν τον ελληνικό «εμφύλιο».

Κι εκεί που η πλειοψηφία των αναλύσεων, το γεμάτο αυτή τη φορά γήπεδο αλλά και η εν γένει εικόνα των δύο ομάδων, έδινε σαφές προβάδισμα στους γηπεδούχους, παρουσιάζεται ένας ψυχωμένος, παθιασμένος, μα πάνω απ' όλα «διαβασμένος» Παναθηναϊκός και παίρνει μία πεντακάθαρη νίκη-«βάλσαμο», την 3η σερί στο ΣΕΦ, η οποία έρχεται να κρύψει τις όποιες ανορθογραφίες του ρόστερ  και να προσφέρει τονωτική ένεση για τη συνέχεια. Αν λοιπόν, αυτό δεν είναι... γιατρικό, τότε τι είναι;

Πάμε στα της Basket League τώρα... Στη Νέα Σμύρνη, ο προπονητής του «τριφυλλιού» έδωσε χρόνο στους παίκτες που ακόμη δεν έχουν βάλει τη σφραγίδα τους στην Euroleague και έμεινε απόλυτα ικανοποιημένος από τον Ντένμον (21π. & 5ρ. με 4/7 τριπ.), τον Αντετοκούνμπο (11π. & 5ρ. με 5/5 διπ.) και τον Όγκουστ (9π. & 6ρ. με 4/5 σουτ). Ο πρώτος απέδειξε ότι είναι παίκτης επιθετικού ρυθμού και θέλει χρόνο συμμετοχής για να αποδώσει, ο δεύτερος ότι αποτελεί τεράστιο αμυντικό «εργαλείο» και ο τρίτος έχει προοπτική αλλά χρειάζεται χρόνο για να καταλάβει και να προσαρμοστεί στην διαφορά επιπέδου Ελλάδας-Ευρώπης. Μοναδική παραφωνία στο τελικό 66-89 υπέρ του Παναθηναϊκού (5-0),  ήταν το πολύ κακό 2ο δεκάλεπτο, στο οποίο οι παίκτες του Πασκουάλ δέχτηκαν 26 «ολόκληρους» πόντους. Όσους συνολικά στην 3η και την 4η περίοδο μαζί...

Σπανούλης σημαίνει δημιουργία και καλύτερη επίθεση!

Ο Ολυμπιακός δεν έγινε ξαφνικά κακή ομάδα, επειδή έχασε δύο φορές μέσα σε έναν μήνα από τον Παναθηναϊκό και μάλιστα εντός έδρας! Απλά, οι «ερυθρόλευκοι είναι στημένοι γύρω από τις αγωνιστικές αρετές και τα χαρακτηριστικά του Σπανούλη και με βάση τα πράγματα που κάνει ο "Kill-Bill" στο παρκέ, επελέγησαν το καλοκαίρι οι παίκτες που αποκτήθηκαν. Όσο παρατείνεται η απουσία του, που πλέον «αγγίζει» τις 40 μέρες, τόσο «πονάει» η ομάδα και τόσο παρατείνεται το πρόβλημα στη δημιουργία και κατ' επέκταση στην εκτέλεση.

Δεν μοιάζει να είναι καθόλου τυχαίο, ότι μετά από 6 αγώνες, οι «ερυθρόλευκοι» έχουν την χειρότερη επίθεση της Euroleague (μ.ο. 71,5π.), είναι προτελευταίοι στις τελικές πάσες (μ.ο. 13,5), καθώς επίσης ότι έχουν ελάχιστη διαφορά ασίστ/λαθών (μ.ο. 12,5). Μόνο πέρυσι ο 35χρονος αρχηγός του Ολυμπιακού μοίραζε 6 εύκολα καλάθια ανά παιχνίδι, πέρα από τον συνολικό αριθμό των ελεύθερων σουτ που δημιουργούσε, τραβώντας μόνιμα πάνω του δύο ακόμη και τρεις παίκτες κι έκανε τους συμπαίκτες του να φαίνονται πολλές φορές καλύτεροι απ' όσο πραγματικά είναι.

Σ' αυτή την εξίσωση θα πρέπει να μπει και το γεγονός ότι ο Μάντζαρης είναι άλλος παίκτης δίπλα στον Σπανούλη κι άλλος χωρίς αυτόν, αλλά και ότι ο Ρόμπερτς είναι ένας point-guard που δεν έχει μάθει και συνηθίσει να παίζει απέναντι σε set παιχνίδι και οργανωμένες και κλειστές άμυνες.   ,

Μ' αυτά και με εκείνα, λοιπόν, το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός άρχισε τον εφετινό «μαραθώνιο» της Euroleague με 4/4, μόνο φυσιολογικό δεν ήταν και έκανε περισσότερο κακό, δημιουργώντας υπερβολικές - για την εποχή και τα προβλήματα της ομάδας - προσδοκίες! Οι Πειραιώτες χρειάζονται χρόνο για να «δέσουν» και δεν πρέπει να ανησυχούν, όσο εξακολουθούν να παίζουν άμυνα. Η επίθεση θα έρθει. Και θα έρθει γρηγορότερα και πιο εύκολα, αν η επιστροφή του Σπανούλη γίνει άμεσα και ομαλά, χωρίς επιπλοκές.

Δύο πράγματα ακόμη όσον αφορά στην επίδραση της απουσίας του Βασίλη. 1) Στις επτά γεμάτες χρονιάς του στην Euroleague με τον Ολυμπιακό, έχει λείψει συνολικά σε 15 ματς. Με δεδομένο ότι δεν προβλέπεται να ταξιδέψει ούτε στη Τουρκία για το ματς με τη Φενέρ, αν δεν παίξει ούτε με τον Ερυθρό Αστέρα, φέτος μόνο, ο φυσικός ηγέτης των Πειραιωτών, θα έχει χάσει ήδη πάνω από τα μισά (8) παιχνίδια, σε σχέση με όσα είχε χάσει την προηγούμενη επταετία! Μέσα σε έναν μήνα και κάτι... 2) Αν ο Γιάννης Σφαιρόπουλος ήταν δυνατόν να γνωρίζει πόσο θα λείψει ο Σπανούλης, τότε πιστεύω ότι δύσκολα θα άφηνε να φύγει η «καλαθομηχανή» που λέγεται Έρικ Γκριν.

Πίσω στο πρωτάθλημα τώρα, όπου κόντρα στους Κρητικούς, λίγο το «άδειο» ΣΕΦ και λίγο η επίδραση της νέας εντός έδρας ήττας από τον «αιώνιο αντίπαλο»,  ο Ολυμπιακός (4-1) χρειάστηκε τρία δεκάλεπτα για να «ξυπνήσει και να «τρέξει» ένα σερί 12-0, που μετέτρεψε το εύθραυστο 69-65 του 30ου λεπτού σε 81-65 στο 34'. Το τελικό 90-72 είχε την υπογραφή των Αμερικανών Ρόμπερτς (18π., 4ρ. & 6ασ. με 3/4 τριπ.) και Τόμπσον (16π. & 2ασ. με 6/7 σουτ), με τον Γιάννη Σφαιρόπουλο να «δηλώνει» ευθαρσώς την προτίμηση στην αμυντική ταυτότητα της ομάδας, από τη στιγμή θα συνδυάζεται με νίκες.

Και Πάτρα και Λάρισα και Λαύριο έχουμε!

Στην Πάτρα, ο Προμηθέας (4-1) δεν συνάντησε καμία αντίσταση από την Κύμη και πατώντας στο τέρμα το γκάζι, έφτασε να προηγείται ακόμη και με +30, με την τετράδα Χολ (17π., 3ασ. με 4/6 τριπ.)-Λίποβι (16π.)-Έβανς (14π., 6ρ., 2κλ.)-Μιλόσεβιτς (11π.) να «πετάει σπίθες» και να φτάνει στην 4η νίκη (93-82) σε 5 ματς. Η πρωτοφανής «καθίζηση» της 4ης περιόδου και ιδίως των τελευταίων 3'32" (σερί 0-13), έδωσε στον Μάκη Γιατρά το κάθε δικαίωμα να φωνάξει στους παίκτες του, για την έλλειψη σοβαρότητας.

Στο κλειστό του ΟΑΚΑ, ένα εντυπωσιακό ξέσπασμα μεταξύ 3ης και 4ης περιόδου, έφτασε και περίσσεψε στην ΑΕΚ (3-2), που ήθελε να συνδυάσει την επιστρφή της στις νίκες με μία πειστική εμφάνιση. Το τελικό 86-60 επί του Κοροίβου ήταν αποτέλεσμα της εξαιρετικής δουλειάς στην άμυνα (9 κλεψίματα), της καλής δημιουργίας (18ασ./8λ.) και της πολυφωνίας στην επίθεση (5 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων με τον Μπάρλοου πρώτο σκόρερ με 14). Ο Σωτήρης Μανωλόπουλος στάθηκε στην καλή νοοτροπία των νέων παικτών (Τσαλμπούρης, Αγραβάνης και Μωραϊτης) που πήραν χρόνο συμμετοχής

Ο Κόροιβος (3-2) έχασε (86-60) το πρώτο εφετινό ματς με «κατεβασμένα τα χέρια», με τον Ντίνο Καλαμπάκο να τα έχει περισσότερο με την εκνευριστική αστοχία (19/61 σουτ ήτοι 31,1%)  των παικτών του (Ντε Κόζι 12π. & 7ρ. με 4/14 σουτ) και λιγότερο με την προσπάθεια (μάζεψαν 15 επιθετικά ριμπάουντ).

Στο Λαύριο (3-2), η ομώνυμη ομάδα «καθάρισε» (80-62) μέσα σε 5 λεπτά (σερί 19-1 από το 16' έως το 21') και τον Κολοσσό, έφτασε την διαφορά έως και το +25 (69-44 στο 33') κι έφτασε γρηγορότερα από ποτέ στις 3 νίκες στο πρωτάθλημα! Η ομάδα του Χρήστου Σερέλη είχε ισορροπημένη επιθετική προσφορά από ξένους (Μουρ 19π., 7ρ. & 5ασ.) κι Έλληνες, εξαιρετική δημιουργία (22ασ./10λ) και κυριαρχία στα ριμπάουντ κι αν είχε αποφύγει εκείνο το buzzer-beater τρίποντο του Βασιλόπουλου με τον Άρη, τώρα θα ισοβαθμούσε με τον Ολυμπιακό στην 2η θέση.

Κάπως ανάλογα πρέπει να αισθάνονται και οι Ροδίτες, που αν είχαν αποφύγει το τρίποντο του Πόσλεϊ στην Αμαλιάδα και είχαν νικήσει στην παράταση, τώρα θα φιγουράριζαν στην 2η θέση της βαθμολογίας. Η εικόνα του 2ου μέρους στο Λαύριο, πάντως, δεν άφησε κανέναν ικανοποιημένο στον Κολοσσό (3-2) με τον Άρη Λυκογιάννη να τα έχει με την υπερβολική εμμονή των παικτών του (T.J. Bray 18π.) στα τρίποντα (3/22), που στοίχισαν στην ομάδα του την πιο βαριά εφετινή ήττα (80-62), αμέσως μετά την πιο μεγάλη νίκη (επί της ΑΕΚ).

Στη Νεάπολη της Λάρισας, το θεσσαλικό ντέρμπι  βρήκε τους γηπεδούχους Γ.Σ.Λ./Φάρου (3-2) να πανηγυρίζουν στο τέλος, μία νίκη (77-70) που θα μπορούσε να είχε έρθει νωρίτερα κι ευκολότερα... Με τον Ολλανδό σέντερ, Ρόλαντ Σάφτενααρ (26π. & 5ρ. με 9/12 σουτ) να δεσπόζει κάτω από τις δύο ρακέτες, η ομάδα του Θανάση Σκουρτόπουλου προηγήθηκε με +18 στο 26, όμως στο τέλος «κινδύνευσε» με τους φιλοξενούμενους να πλησιάζουν στο... τρίποντο, 1'33 πριν το τέλος . Η ουσία είναι ότι πριν καλά-καλά συμπληρωθεί το 1/5 της κανονικής περιόδου, έχουν κάνει ήδη πολύ σημαντικά βήματα για την επίτευξη του στόχου της παραμονής.

Νίκησε ο λιγότερο κακός!

Στην Πυλαία, ο ΠΑΟΚ (2-3) των μυρίων προβλημάτων και ατυχιών από το ξεκίνημα της χρονιάς, δεν είχε το παραμικρό για άλλη απώλεια στην έδρα του, στην οποία - πριν το τζάμπολ - μετρούσε φέτος 1 μόλις νίκη σε 4 ματς! Το ντέρμπι με τον Άρη εξελίχθηκε σε φουλ του... 14, με τους γηπεδούχους να τρέχουν ένα σερί 14-0 στην 3η περίοδο και τους φιλοξενούμενους να απαντούν με τον ίδιο τρόπο, δίνοντας στο ματς μία άγρια ομορφιά, ειδικότερα στο τελευταίο 4λεπτο. Η «ζεστή» βραδιά του Λάκι Τζόουνς (20π. & 5ρ.) και η συγκλονιστική προσπάθεια του Μαργαρίτη (11π., 4ρ. & 6κλ., 1κοψ.), έγειραν τελικά την πλάστιγγα υπέρ του «δικεφάλου του Βορρά», που επικράτησε με 63-57, σε ένα ματς που όπως είπε και ο Ηλίας Παπαθεοδώρου ήταν εξ'αρχής στιγματισμένο από ένα τεράστιο «πρέπει».

Ο Άρης (2-3), αντίθετα, επιβεβαίωσε το σοβαρό επιθετικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει, το οποίο απόντος και του τραυματία Βον, φάνηκε ακόμη μεγαλύτερο! Οι «κιτρινόμαυροι έχουν μακράν του δεύτερου την χειρότερη επίθεση του πρωταθλήματος, περνώντας μετά βίας του 60 πόντους ανά παιχνίδι (μ.ο. 60,4π.), αλλά κρατιούνται χάρη στην τεράστια προσπάθεια που κατβάλλουν στα μετόπισθεν (καλύτερη άμυνα μετά τους «αιώνιους» με μ.ο. παθητικού 69,2 πόντους). Το φοβερό με την ομάδα του Παναγιώτη Γιαννάκη (Αθηναίου 20π., 4ρ. με 510 τριπ.) είναι ότι φέτος έχει περάσει μόλις μία φορά το φράγμα των 70 πόντων, κι αυτή με τρίποντο στο τελευταίο δευτερόλεπτο.

Τα Τρίκαλα (2-3) κρατούν την ολική επαναφορά του 2ου μέρους, που αν είχε λίγη μεγαλύτερη διάρκεια, ίσως να τα είχε μετατρέψει την ομάδα του Κώστα Μέξα σε «αφεντικό» του θεσσαλικού κάμπου! Ο προπονητής των ηττημένων άλλωστε, δήλωσε ότι η ομάδα του (Μάρεϊ Τζούνιορ 14π. & 5ρ.) δεν ήταν έτοιμη για να ανταποκριθεί στις ανάγκες ενός ντέρμπι με αυτά τα χαρακτηριστικά και το 35,9% στα σουτ, με το οποίο τελείωσε το ματς, αποτελεί μία πειστική απόδειξη.

Στο Φάληρο, το Ρέθυμνο (1-5) «πούλησε ακριβά το τομάρι του» και παλεύοντας το ματς μέχρι και τις αρχές της 4ης περιόδου, παρουσίασε βελτιωμένη εικόνα, έστω κι αν δέχτηκε για 3η φορά φέτος (σε 5 ματς) 90 πόντους. Ο Νίκος Βετούλας έμεινε ικανοποιημένος παρά τη διαφορά των 18 πόντων (90-72), ωστόσο, για να έρθουν καλύτερες μέρες, περιμένει μεγαλύτερη συνεισφορά από τους Έλληνες (Γιαννόπουλος, Χριστοδούλου και Κώττας) που προσέφεραν μόλις 13, σε αντίθεση με τους 59 των Αμερικανών (Ρόμπετσον 14π. & 5ρ. με 6/8 σουτ  και Άρμστεντ 13π. & 6ασ. με 3/7 τριπ.). 

 Ο Πανιώνιος (0-5) έδειξε σημεία αγωνιστικής «ανάνηψης» και είχε καλά διαστήματα, αλλά υστέρησε αισθητά στην εκτέλεση. Ο Γούντσον (13π. με 3/6 τριπ.) έκανε την καλύτερη εμφάνισή του με την «κυανέρυθρη» φανέλα, ο νεοαποκτηθείς Κράβιτς δεν φάνηκε καθόλου και η αλήθεια είναι ότι με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, ο Βαγγέλης Ζιάγκος δεν θα μπορούσε να περιμένει κάτι καλύτερο (66-89) με 23/61 σουτ (37,7%) και 11/18 βολές (61,1%), μέσα στη Νέα Σμύρνη!

Η προσθήκη του Νίκου Μπάρλου (6π. & 2ρ. σε 11') που έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει και στα 38 του, δεν άλλαξε την μοίρα της Κύμης (0-5) που αν εξαιρέσουμε την μαχητικότητα του 4ου δεκαλέπτου, δεν έδειξε κάποια ιδιαίτερη βελτίωση και το τελικό 93-82, κρίνεται πολύ τιμητικό. Μοναδικό ενθαρρυντικό στοιχείο για τον Γιάννη Καστρίτη, ήταν η άνοδος της παραγωγικότητας των Αμερικανών παικτών του (Λ.Σμιθ 24π., 9ρ. με 4/6 τριπ. & ΜακΓκι 17π. & 6ρ.).

Best of internet