Αντιμέτωπη με τον καθρέφτη της, η Εθνική έχει ελάχιστο χρόνο για να φτιασιδωθεί

Η εκδίκηση του ...Στάλιν

Ο Νίκος Παπαδογιάννης καταφεύγει σε πικρό χιούμορ για να διασκεδάσει την απογοητευτική εικόνα της Εθνικής, αλλά ελπίζει σε άμεση βελτίωση.

Η εκδίκηση του ...Στάλιν

Δες τη δράση. Μάντεψε ποιος θα τερματίσει πρώτος! ΜΑΥΡΟ ή ΚΙΤΡΙΝΟ (21+); 

Mόλις οκτώ ημέρες πριν το τζάμπολ του Ευρωμπάσκετ, η Εθνική βρίσκεται και πάλι αντιμέτωπη με τον καθρέφτη. Ο αδυσώπητος καθρέφτης υπενθυμίζει ότι οι ατέλειες είναι πολλές και ο χρόνος για λίφτινγκ ανεπαρκής. 

Τα ωραία λόγια για «μεγάλες δυνατότητες» και «παίκτες που πρωταγωνιστούν στην Ευρωλίγκα» είναι χρήσιμα για την εσωτερική κατανάλωση, ωστόσο ο δρόμος μοιάζει βασανιστικά ανηφορικός.

Η ταπεινοφροσύνη και η ηρεμία είναι η μοναδική συνταγή για να δέσει η ομάδα και να εμφανιστεί αξιόμαχη στην πρεμιέρα της 31ης Αυγούστου.  

Η κατάσταση απαιτεί ζεστή καρδιά και μπαρούτι στην ψυχή. Με ατσαλάκωτα ρούχα και άθικτες χωρίστρες, η ομάδα θα φάει τα μούτρα της στο Ελσίνκι.

Ο Θανάσης Σκουρτόπουλος υπαινίχθηκε μετά τον αγώνα, ότι το αγωνιστικό πλάνο της Εθνικής αλλάζει ριζικά μετά την αποχώρηση του Γιάννη Αντετοκούνμπο.

Το δυνατό σημείο της δεν θεωρείται πια η τρεχάλα (η οποία πάντως παραμένει στο ρεπερτόριο), αλλά το παιχνίδι μισού γηπέδου, με σημείο αναφοράς το «ποστάρισμα».

Και πράγματι, η επίθεση λειτούργησε καλύτερα απόψε όταν η μπάλα έφτανε χαμηλά, στον Πρίντεζη ή στον Παπανικολάου.

Μόλις ξαναβρεί ρυθμό ο Μπουρούσης, θα αναλάβει τον γνώριμο ρόλο του πλέι-μέικερ ρακέτας.

Μπορεί να λείπουν οι κλασσικοί σουτέρ πουθα συμπλήρωναν ιδανικά τα σκηνικό, αλλά τα ποσοστά θα αυξηθούν με μαθηματική ακρίβεια όταν η μπάλα κυκλοφορήσει γρήγορα και σωστά.

Το αποψινό 3/25 είναι αποκαρδιωτικό, αλλά όχι αντιπροσωπευτικό. Δεν θα συμβεί συχνά να σουτάρουν 0/14  τρίποντα οι τέσσερις περιφερειακοί ούτε 0/6 ο Σλούκας.

Αλλά δεν είναι εκεί το μέγα πρόβλημα της Εθνικής. Το σημείο κλειδί που απαιτεί άμεση βελτίωση αν όχι ριζική λύση είναι η άμυνα στο «βαμμένο» και η αντιμετώπιση του pick and roll.

Η Εθνική του 2017 κάνει ήρωες τους αντίπαλους σέντερ, άσχετα αν μερικές φορές (όχι απόψε) οι ψηλοί της είναι σε θέση να ανταποδώσουν τους πόντους που δέχονται.

Οι 23 πόντοι του Σερμαντίνι με 9/12 σουτ και 55 βολές ισοδυναμούν με καρφί στο μάτι της ελληνικής άμυνας. Πόσους θα έβαζε λ.χ. ένας Βαλανσιούνας;

Η κατάσταση βελτιώθηκε κάπως όταν υιοθετήθηκε άμυνα με συνεχείς αλλαγές (και «πεντάρι» τον Μπόγρη), αλλά όχι τόσο ώστε να χαμογελάσει το χειλάκι του Μίσσα.

Ούτε είναι καλό σημάδι για την Εθνική τα 35’ συμμετοχής του Γιώργου Πρίντεζη. Τριανταπέντε λεπτά σε φιλικό! Είπαμε αναντικατάστατος, αλλά αυτό πάει πολύ…

Η Εθνική παρουσίασε σκόρπια τρίλεπτα ικανοποιητικής περιφερειακής άμυνας, όταν είχε στην πεντάδα τους Καλάθη-Σλούκα. Έκλεψε κάποιες μπάλες, αξιοποίησε το ανοιχτό γήπεδο, πέτυχε εύκολα καλάθια.

Εκτός των άλλων, όμως, δυσκολεύεται να κρατήσει τον ρυθμό ενός αγώνα στον έλεγχό της και να γίνει αφεντικό.

Η ανατροπή του αποτελέσματος από το 65-56 του 35ου λεπτού πλησιάζει στα όρια του ανεπίτρεπτου, παρ’ όλο που μιλάμε για φιλικό αγώνα.

Υποψιάζομαι ότι οι προπονητές θα λανσάρουν στην πορεία και σχήματα με τρεις κοντούς, όπως αυτό που είδαμε για λίγο στο Λονδίνο.

Για τα χαμένα ριμπάουντ, δεν υπάρχει άλλη λύση, από την ομαδική προσπάθεια, την αυτοσυγκέντρωση και τον τίμιο ιδρώτα.

Το κοντέρ απόψε έγραψε 35-40 υπέρ των Γεωργιανών, οι οποίοι πανηγύρισαν με την καρδιά τους το απρόσμενο διπλό. Η νίκη τους ήταν η εκδίκηση του ..Στάλιν!

Νομίζω ότι είναι άκυρο και αποπροσανατολιστικό να συγκρίνουμε την Εθνική μας με τους διεκδικητές των μεταλλίων, όπως η Ισπανία, η Σερβία και η Γαλλία.

Καλύτερα να κρατήσουμε τα πόδια καρφωμένα στο έδαφος και να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας απέναντι σε μικρομεσαίους ή έστω μεγαλομεσαίους, όπως η Γεωργία και η Ιταλία.

Τους ισχυρούς, η ελληνική ομάδα καλύτερα να σηκώσει το βλέμμα για να τους κοιτάξει μετά τις 10 Σεπτεμβρίου, εφ’ όσον έχει προκριθεί στα προημιτελικά.

Μέχρι τότε, θα έχει αντιμετωπίσει αρκετές από το μεσαίο ράφι: Φινλανδία, Σλοβενία, Πολωνία. Και …κάποιον ακόμη.

Μέσα στο τσουνάμι της φλυαρίας, δεν ακούστηκε απόψε το σημαντικότερο.

Η Γεωργία και η Ιταλία συγκαταλέγονται στους πιθανούς αντιπάλους της Εθνικής μας στο πρώτο νοκ-άουτ παιχνίδι, αυτό που θα στείλει τον νικητή στην οχτάδα και τον ηττημένο στο σπίτι του.

Για την ακρίβεια, οι τέσσερις ομάδες που θα συνεχίσουν από τον Όμιλο του Ελσίνκι θα συγκρουστούν (Α1-Β4, Α2-Β3, Α3-Β2, Α4-Β1) στις 8 Σεπτεμβρίου στην Πόλη με τις αντίστοιχες που θα προέρχονται από το Τελ Αβίβ: Λιθουανία, Ιταλία, Ισραήλ, Γερμανία, Γεωργία, Ουκρανία.

Από αυτή την άποψη, το «Ακρόπολις» είναι διπλά ωφέλιμο, αφού προσφέρει στους προπονητές της Εθνικής μας υλικό για μελλοντική μελέτη.

Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τον Μεσίνα και για τον Ζούρο, αλλά θέλω να πιστεύω ότι η σημερινή εικόνα της «επίσημης αγαπημένης» είναι παραπλανητική και θα αλλάξει προς το πολύ καλύτερο όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή.  

Best of internet